"Μικρά κ' Περίεργα"

Ο «Μαρμαρωμένος Βασιλιάς», αφημένος στη φθορά του χρόνου και των βανδαλισμών

Θλίψη, απογοήτευση και προβληματισμό προκαλεί η εικόνα… όπως και τόσες άλλες

Κατεστραμμένα, εγκαταλελειμμένα, ασυντήρητα, αφημένα στη φθορά του χρόνου, αλλά κυρίως των ασυνείδητων… αφού γίνονται συχνά στόχος βανδαλιστών, πολλά μνημεία στη χώρα μας, με την πολιτεία και τις αρμόδιες υπηρεσίες να δείχνουν αν μη τι άλλο… αδιαφορία.

Στην προκειμένη περίπτωση το συγκεκριμένο μνημείο είναι αφιερωμένο σε ένα ιστορικό πρόσωπο.  

Πρόκειται για το άγαλμα που βρίσκεται στην Παραλιακή Λεωφόρο Ποσειδώνος, στο Παλαιό Φάληρο, και το οποίο απεικονίζει τον τελευταίο αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Κωνσταντίνο ΙΑ’ Παλαιολόγο, ένα άγαλμα το οποίο κοσμεί άριστα την πλατεία ηρώων της περιοχής και είναι τοποθετημένο ακριβώς δίπλα στη θάλασσα.

Αν μη τι άλλο για όσους γνωρίζουν για το πρόσωπό του μόνο δέος μπορούν να αισθανθούν στη θέα του, ωστόσο προκαλεί θαυμασμό και γίνεται έναυσμα σε εκείνους που δεν γνωρίζουν για να μάθουν περισσότερα για εκείνον.  

Είναι λυπηρό ένα τέτοιο κόσμημα για την περιοχή, για τους κατοίκους της, αλλά και για εκείνους που την επισκέπτονται να αντικρίζουν αυτή την εικόνα της εγκατάλειψης. Προκαλεί θλίψη και προβληματισμό.

Καλό θα ήταν όλο αυτό να μας προβληματίσει όλους και να αναρωτηθούμε γιατί συμβαίνει, γιατί τόσο σημαντικά αρχιτεκτονικά μνημεία που συμβολίζουν τη βαριά ιστορία του τόπου μας να πέφτουν… θύματα βανδαλισμών.

Μήπως οφείλεται στο γεγονός ότι κάποιοι από εμάς δεν έχουμε παιδεία, δεν έχουμε διδαχτεί ιστορία και κυρίως δεν σεβόμαστε με αποτέλεσμα να λειτουργούμε με αυτόν τον ασυνείδητο τρόπο.

Μήπως πάλι κάποιοι από εμάς, ενώ γνωρίζουμε φέρουμε ευθύνη, διότι κρατάμε μία παθητική στάση, η οποία φτάνει τα όρια της αδιαφορίας σε όλα αυτά τα άσχημα που συμβαίνουν;

Αν αναλογιστούμε, ότι τα μνημεία αυτά απεικονίζουν πρόσωπα τα οποία ευεργέτησαν τον τόπο, είτε με θυσία την ίδια τους τη ζωή, είτε με «θυσία» το χρόνο τους και τον αγώνα τους, αν αναλογιστούμε ότι συμβολίζουν γεγονότα, μέσα από τα οποία όλοι εμείς μπορέσαμε να είμαστε και να υπάρχουμε σήμερα, ε, τότε ίσως και να λειτουργούσαμε διαφορετικά…

Επιτέλους η πολιτεία και οι αρμόδιες υπηρεσίες ας κάνουν κάτι…

Ο θρύλος αναφέρει

Μόλις έφθασε η ώρα η πόλη να τουρκέψει και μπήκαν μέσα οι Τούρκοι, έτρεξε ο βασιλιάς μας, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, καβάλα στ’ άλογό του να τους εμποδίσει. Ήταν πλήθος αρίφνητο η Τουρκιά, χιλιάδες τον έβαλαν στη μέση κι εκείνος χτυπούσε κι έκοβε με το σπαθί του, αναφέρει στο βιβλίο του «Οι θρύλοι της Πόλης», ο Νικόλαος Βασιλειάδης (1923).

«Τότε, σκοτώθηκε τ’ άλογό του κι έπεσε κι αυτός. Κι εκεί που ένας Αράπης σήκωσε το σπαθί να χτυπήσει το βασιλιά, ήρθε άγγελος Κυρίου και τον άρπαξε και τον πήγε σε μια σπηλιά βαθιά στη γη κάτω, κοντά στη Χρυσόπορτα.

Εκεί μένει μαρμαρωμένος ο βασιλιάς και καρτερεί την ώρα να ’ρθει πάλι ο άγγελος να τον σηκώσει. Οι Τούρκοι το ξέρουν καλά αυτό, μα δεν μπορούν να βρουν τη σπηλιά που είναι ο βασιλιάς γι’ αυτό έχτισαν την πόρτα που ξέρουν πως απ’ αυτή θα μπει ο βασιλιάς να τους πάρει πίσω την Πόλη.

Μα, όταν είναι θέλημα Θεού, θα κατεβεί ο άγγελος στη σπηλιά και θα τον ξεμαρμαρώσει και θα του δώσει στο χέρι το σπαθί που είχε στη μάχη. Και θα σηκωθεί ο βασιλιάς και θα μπει στην Πόλη από τη Χρυσόπορτα και, κυνηγώντας με τα φουσάτα του τους Τούρκους, θα τους διώξει ως την Κόκκινη Μηλιά…».

Αθήνα: Θεμιστοκλής Κυπριώτης

 

 

 

Σχόλια