"Μικρά κ' Περίεργα"

Τα τέλη κυκλοφορίας και… το χάλι μας

Το καλοκαίρι τελείωσε, ημερολογιακά και καιρικά, και… αρχίζουν τα λυπητερά

Η αυλαία άνοιξε με τον ΕΝΦΙΑ και περιμένουμε τη συνέχεια υπολογίζοντας τις... σταθερές που μας περιμένουν. Όπως τα τέλη κυκλοφορίας που θα μείνουν και φέτος τα ίδια. Πάλι καλά δηλαδή που δε θα αυξηθούν, αφού πλέον το μη χείρον... βέλτιστον.

Και η απορία επιστρέφει σχεδόν μοιρολατρικά. Τα τέλη κυκλοφορίας υποτίθεται ότι έχουν σαν βασικό στόχο να λειτουργούν ανταποδοτικά, όπως πολλά άλλα πράγματα - αλλά αυτό είναι από μια άλλη ιστορία ή ανέκδοτο.

Δηλαδή πληρώνεις στο κράτος ώστε να σου επιτρέψει να κυκλοφορείς το όχημά σου και εκείνο με τη σειρά του οφείλει να σου παρέχει σωστούς δρόμους, χωρίς λακκούβες, χωρίς παγίδες, με σωστές σημάνσεις και χώρους στάθμευσης.

Αμ’ δε... Κάθε φορά που τα αυτοκίνητά μας βροντοχτυπούν πάνω στις λακκούβες και τα “σαμαράκια” και ο οδηγός κάνει τον σταυρό του να μην πάθει καμιά ζημιά, η απορία αυτού του έρμου τού “γιατί” γίνεται μελίσσι που στριφογυρνά στο βασανισμένο από τις σκοτούρες κεφάλι.

Γιατί... Μια απάντηση που κανείς δεν έχει δώσει. Ειδικά σε αυτούς τους καιρούς, που το μόνο που ενδιαφέρει το κράτος είναι να γεμίσει με κάθε τρόπο τα ταμεία. Και η ζωή συνεχίζεται μαζί με τα βάσανα των οδηγών.

Πόσω μάλλον τώρα που άρχισε να χαλά ο καιρός και οι δρόμοι θα αρχίσουν να θυμίζουν κανάλια της Βενετίας...

Σ.Μ.

 

Σχόλια