Οικονομία Ελλάδα

Φορολογικός Νόμος: Τα απίστευτα που ισχύουν σε βάρος των παραγωγών

Ο παραλογισμός... της φορομπηχτικής πολιτικής - Ο γεωπόνος Κωστής Παπαδάκης αναλύει τα απίστευτα που ισχύουν σε βάρος όσων παράγουν

Όσο ο φορολογικός και ασφαλιστικός νόμος, που φέρει τη σφραγίδα των Τσακαλώτου-Κατρούγκαλου, δε βελτιωθεί σημαντικά, οι παραγωγοί των αγροτοκτηνοτροφικών προϊόντων δε θα καταφέρουν ποτέ, να αποκτήσουν ένα κέρδος από την παραγωγή και πώληση των προϊόντων τους, ενώ ολοένα και περισσότεροι θα είναι οι παραγωγοί εκείνοι που δε θα θέλουν να δηλώνουν τα εισοδήματα που βγάζουν.

Την άποψη αυτή εξέφρασε στη “Νέα Κρήτη” ο γεωπόνος και πρώην διευθυντής της πρώην ΑΤΕ στο Ηράκλειο Κωστής Παπαδάκης, που αναλύει το ισχύον φορολογικό και ασφαλιστικό σύστημα, το οποίο και έχει συμβάλει στη μείωση της παραγωγής των προϊόντων και στην εγκατάλειψη της γης!

«Η ελληνική οικονομία στηρίζεται στη γεωργία. Η γεωργία αφορά όλο τον ελληνικό πληθυσμό, σε αντίθεση με τον τουρισμό και άλλους κλάδους που αφορούν ένα μέρος του ελληνικού πληθυσμού. Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα, μετά την καταστροφή που υπέστη στον Α’ και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ανατάχθηκε και συνήλθε χάρη στη γεωργία», είπε στη “Νέα Κρήτη” ο Κωστής Παπαδάκης.

Μάλιστα, με κρατικές πολιτικές, όπως την ίδρυση της ΑΤΕ από τον Βενιζέλο το 1929 και τη χορήγηση εθνικών επιδοτήσεων, φτάναμε μέχρι και τη δεκαετία του ’60 τα έσοδα από τη γεωργία να είναι μεγαλύτερα ακόμα και από τα έσοδα της βιομηχανίας, της ενέργειας και άλλων κλάδων! Αυτό λέει ο Κωστής Παπαδάκης και επισημαίνει ότι «η βελτίωση στη γεωργική παραγωγή συνεχίζεται μέχρι τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Και από τότε και μετά η ελληνική γεωργία εγκαταλείπεται, με συνέπεια να φτάσουμε σήμερα σε μια κατάσταση πολύ κακή. Πρώτον είναι αβοήθητη και δεύτερον είναι φορολογούμενη»...

«Είναι αδιανόητο αυτό το φορολογικό σύστημα. Η Ελλάδα κατάφερε σε πολύ δύσκολα χρόνια και ανάκτησε τις δυνάμεις της λόγω της γεωργίας. Σήμερα το κράτος λειτουργεί παράλογα σε βάρος του αγρότη»

Κωστής Παπαδάκης, γεωπόνος

Όσον αφορά το ότι «η γεωργία είναι αβοήθητη», ο κ. Παπαδάκης υπενθυμίζει ότι «μέχρι πριν από λίγα χρόνια υπήρχε η επιστημονική στήριξη των αγροτών μέσα από τις Διευθύνσεις Αγροτικής Ανάπτυξης και τους γεωπόνους που πήγαιναν στα χωριά. Σε όλες τις μεγάλες περιοχές υπήρχαν γραφεία γεωπόνων. Σήμερα δεν υπάρχει κανείς στα χωριά να στηρίξει τον αγρότη»...

Εξάλλου, όπως λέει ο γεωπόνος Κωστής Παπαδάκης, κάποτε γίνονταν σεμινάρια από το κράτος προς τους παραγωγούς. Σήμερα οι παραγωγοί εξαναγκάζονται, για να μπορούν να αγοράζουν λιπάσματα και φυτοφάρμακα, να παρακολουθούν σεμινάρια από ιδιωτικά κέντρα και να πληρώνουν για να αποκτήσουν τη σχετική άδεια.

 

Η βάναυση φορολόγηση

«Από το 3% στο 23% οι φόροι»

Σε ό,τι αφορά το θέμα την υπερφορολόγηση, ο Κωστής Παπαδάκης λέει ότι σήμερα φορολογούνται μέχρι και οι επιδοτήσεις. Παράλληλα, «εκεί που κάποτε πλήρωναν οι αγρότες 3% φόρο, σήμερα πληρώνουν 23%. Κι ένα άλλο ακόμα στη φορολογία είναι ότι η γεωργική εκμετάλλευση έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά απ’ όλες τις άλλες επιχειρήσεις. Ο κάθε επιχειρηματίας έχει έξοδα, αλλά σε ό,τι αγοράσει έχει αποδείξεις. Οπότε έχει έσοδα και έξοδα και σε ό,τι διαφορά κέρδους έχει, εκεί μόνο πληρώνει φόρο. Η γεωργική επιχείρηση δεν μπορεί να το κάνει. Διότι δεν μπορεί ο γεωργός να κόβει αποδείξεις στη γυναίκα και τα παιδιά του, να κόβει αποδείξεις σε ό,τι μετακινήσεις κάνει, να υπολογίζει τη φθορά από τα μηχανήματά του. Οπότε, εκ της φύσεως της εργασίας, δεν μπορεί να έχει το σύνολο των εξόδων. Οπότε, όταν πουλήσει το προϊόν του, δεν πληρώνει φόρο για το κέρδος, πληρώνει φόρο για το κόστος. Δηλαδή πληρώνει κόστος και πάνω στο κόστος τού βάζει το κράτος να πληρώσει και φόρο»!

Στο σημείο αυτό, ο γεωπόνος λέει πως, «αν το κράτος ήθελε να λύσει αυτό το θέμα, θα μπορούσε να βάλει τους επιστήμονες να υπολογίσουν πόσο κοστίζει μια καλλιέργεια ανά κιλό προϊόντος και να αφαιρεί το πραγματικό κόστος από τα ακαθάριστα έσοδα»...

Και καταλήγει λέγοντας: «Έχουμε και τον αδιανόητο φόρο, να πληρώνεις το κόστος φέτος για το εισόδημα που έβγαλες και να σου λέει ταυτόχρονα “πλήρωσέ μου κι άλλο τόσο για τον επόμενο χρόνο”, όταν στη γεωργία δεν είναι σίγουρο ότι την επόμενη χρονιά θα πάρεις το ίδιο εισόδημα. Μπορεί να δουλεύει σκληρά, αλλά ξαφνικά, λόγω καιρικών συνθηκών, να μη βγάλει τίποτα. Αυτό το πράγμα, δηλαδή, το να πληρώνει ο αγρότης για ένα μελλοντικό εισόδημα και να μην ξέρει και ότι θα υπάρξει, είναι φοβερό. Και έχουμε και το άλλο φοβερό; τον Νόμο 4393 του 2016, που απαγορεύει σε περίπου 6 εκατομμύρια υπαλλήλους και συνταξιούχους να ασχολούνται με τη γεωργία, με συνέπεια να τους εξαναγκάζει να κάθονται στο καφενείο και να μην παράγουν προϊόντα που θα μπορούσαν να καλύπτουν τις δικές τους ανάγκες και τη ζήτηση του κόσμου. Και έτσι να αποφύγουμε τις εισαγωγές, που είναι μια “αιμορραγία” συναλλάγματος. Και να τους λέει “αν ασχοληθείς με τη γεωργία, θα σου κόψω το 60% της σύνταξης”»!

Σχόλια