Ταξίδια

Οι Άγιοι Ισίδωροι Λυκαβηττού και ο θαυματουργός Σταυρός

Πλήθη πιστών συρρέουν καθημερινά στον Ιερό Ναό των Αγίων Ισιδώρων, τον ιστορικό αυτό ναό, ο οποίος χτίστηκε τον 15ο με 16ο αιώνα μ.Χ. στη δυτική πλαγιά του Λυκαβηττού, όπου με κάθε λαμπρότητα θα εορταστεί η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως

Πρόκειται για ένα ιστορικό εκκλησάκι, για το οποίο δεν υπάρχουν πληροφορίες για το ποιος το έχτισε πάνω σε μία σπηλιά. Ο Ναός είναι αφιερωμένος επίσης και στην Αγία Μυρόπη, στον Άγιο Πηλουσιώτη και στον Άγιο Γεράσιμο.

Λαμπρός αναμένεται ο εορτασμός και την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, στον ιερό αυτό ναό που έλκει καθημερινά πλήθη πιστών, σε ένα κατανυκτικό σπήλαιο και με μοναδική θέα που κόβει την ανάσα στον προσκυνητή και επισκέπτη.

Αποτελεί πνευματικό καταφύγιο για πολλούς, επώνυμους και ανώνυμους.

Τα τελευταία χρόνια ο ιστορικός λόφος του Λυκαβηττού και το κατανυκτικό σπήλαιο, το οποίο βρίσκεται πλησίον του Ναού, επισκέπτονται με δέος πιστοί και καταφεύγουν ελπίζοντας σε ένα θαύμα από τον θαυματουργό Τίμιο Σταυρό, με τον οποίο τους σταυρώνει ο ιερέας πατέρας Δημήτριος.

Το εκκλησάκι είναι χτισμένο στη δυτική πλευρά του Λυκαβηττού, ο Ιερός Ναός των Αγίων Ισιδώρων, ενώ ευρύτερα γνωστός έγινε από θαυματουργό Τίμιο Σταυρό που φυλάσσεται στην εκκλησία και, όπως λένε οι καλά γνωρίζοντες, έχει θεραπεύσει δεκάδες ανθρώπους που έπασχαν από ανίατες ασθένειες!

Το εκκλησάκι είναι μονόκλιτου βασικού ρυθμού, είναι πάνω στον κομμένο βράχο, με ξύλινη στέγη, που καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1930 και χτίστηκε ξανά. Δυσδιάκριτα είναι τα όρια του κτίσματος και του σπηλαίου σε πολλά σημεία, καθώς φαίνεται λες και ο βράχος έχει εισχωρήσει σε ένα μέρος του ναού.   

Εκείνο που χαρακτηρίζει ιδιαίτερα τον ναό είναι ότι οι τοίχοι της Εκκλησίας δεν είναι διακοσμημένοι με εικόνες, με το στοιχείο της λιτότητας να κυριαρχεί, ενώ εξωτερικά η κατάφυτη αυλή σε συνδυασμό με το πανέμορφο μέρος, κάνει τον επισκέπτη να αισθάνεται ότι βρίσκεται μακριά από την πόλη.

Με κάθε επισημότητα και λαμπρότητα θα εορταστεί και η ημέρα της Σταυροπροσκυνήσεως, 28 ημέρες πριν το Άγιο Πάσχα, στον ιστορικό αυτό ναό.

Για συνέχεια του πνευματικού αγώνα

Ποιος ο συμβολισμός όμως και η σημασία της ημέρας στη μέση της Μεγάλης Σαρακοστής; Πέρα από την προσπάθεια και τη θέληση του καθενός όπως λένε οι πατέρες, απαραίτητη είναι και η αγιαστική δύναμη της Εκκλησίας.

Έτσι λοιπόν, οι άγιοι Πατέρες όρισαν, καταμεσής της αγίας Τεσσαρακοστής να προσκυνείται ο Τίμιος Σταυρός του Κυρίου, για να λαμβάνουμε οι πιστοί από αυτόν χάρη και δύναμη για να συνεχίσουμε με σθένος τον πνευματικό μας αγώνα.

Ο Σταυρός του Χριστού είναι το καύχημα της Εκκλησίας και το αήττητο όπλο κατά των δυνάμεων του κακού. Πάνω σε αυτόν συντρίφτηκε το κράτος του διαβόλου και εκμηδενίστηκε η δύναμή του.

Από αυτόν πήγασε η απολύτρωση και η αθανασία στο ανθρώπινο γένος. Η Εκκλησία ψάλλει θριαμβευτικά:

«Κύριε όπλον κατά του διαβόλου τον Σταυρόν Σου ημίν δέδωκας , φρίττει γαρ και τρέμει, μη φέρων καθοράν αυτού την δύναμιν» και «Νυν εμφανιζόμενος ο Σταυρός, δύναμιν παρέχη εν τω μέσω των νηστειών, τοις το θείον σκάμμα, ανύουσι προθύμως "αυτόν μετ’ ευάβείας, κατασπαζόμεθα».

Από φονικό και έχθιστο μέσον εκτέλεσης κακούργων μεταβλήθηκε σε μέσον αγιασμού και νοητή ασπίδα προστασίας από τις επιβουλές του Εωσφόρου και των σκοτεινών πεσόντων αγγέλων του.

Άλλοι τον παρομοιάζουν με ισχυρό κυματοθραύστη κατά των κλυδωνισμών της ζωής, που προκαλεί το κακό και η αμαρτία.

Η σωματική κόπωση της νηστείας και η ψυχική νωχέλεια του πνευματικού αγώνα είναι δυο βασικοί παράγοντες, οι οποίοι μπορούν να αναστείλουν τη νηπτική πορεία του πιστού.

Η αγιαστική δύναμη του Σταυρού είναι το αντίδοτο σ’ αυτή την κατάσταση.

Ο Σταυρός του Χριστού, εκτός από θείο σύμβολο της Εκκλησίας μας, έχει και ηθική σημασία για τον κάθε πιστό.

Όπως ο Κύριος έφερε το δικό Του Σταυρό στο Γολγοθά, φορτωμένος τις ανομίες ολοκλήρου του ανθρωπίνου γένους, έτσι και ο πιστός του Χριστού, φέρει αυτός τον προσωπικό του σταυρό, τον αγώνα για σωτηρία και τελείωση.

Ο δρόμος για τη σωτηρία είναι πραγματικός Γολγοθάς και απαιτεί αυταπάρνηση σε όσους τον ανεβαίνουν.

 

Επιμέλεια: Μαρία Λιναρδάκη

Φωτογραφίες: Θεμιστοκλής Κυπριώτης

 

Με πληροφορίες από ieramonopatia.gr

 

Σχόλια