Lifestyle

Ο γοητευτικός Τούρκος ηθοποιός, Can Yaman, μιλάει για τη ζωή του και… αποκαλύπτει

Can Yaman, ο Τούρκος πρωταγωνιστής της σειράς «Φτερωτός Θεός» σε μία αποκαλυπτική συνέντευξη

Στη χώρα μας έγινε γνωστός μέσα από τη σειρά «Φτερωτός Θεός», η οποία προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ και σημειώνει μεγάλη επιτυχία.

Μπορεί να μην είναι η πρώτη σειρά στην οποία πρωταγωνιστεί ο Can Yaman, είναι όμως αυτή που τον έχει κάνει αναγνωρίσιμο και πολύ... αγαπητό, κυρίως στο γυναικείο κοινό και στη χώρα του, αλλά και στο εξωτερικό.

Η στιλιστική αλλαγή που «υιοθέτησε», λόγω του ρόλου, στη συγκεκριμένη σειρά, αλλά και ο ρόλος του άνδρα με την έντονη περιπετειώδη προσωπικότητα, έκαναν τους πάντες να μιλούν για εκείνον στην γειτονική χώρα, ενώ άρχισε να κατακτά τα βραβεία, το ένα μετά το άλλο.

Ο Can Yaman γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1989 στην Κωνσταντινούπολη. Οι πατρικοί παππούδες του είναι μετανάστες, ο παππούς του από την Αλβανία και η γιαγιά του από την Βόρεια Μακεδονία. Είναι ο ανιψιός του προπονητή Fuat Yaman.

Ο Can Yaman ολοκλήρωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο στο Bilfen Kolej και μετά φοίτησε στο Ιταλικό Λύκειο, από όπου αποφοίτησε με άριστα. Πήγε στις ΗΠΑ με πρόγραμμα υποτροφιών και αποφοίτησε από το Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Yeditepe το 2012.

Φήμες τον θέλουν ερωτευμένο με την συμπρωταγωνίστριά του στη σειρά Demet Ozdemir. 

Παραθέτουμε συνέντευξη του γοητευτικού ηθοποιού που είχε παραχωρήσει στο περιοδικό «Hello» πριν από έναν χρόνο (τεύχος Αυγούστου 2018), ο οποίος λέει πολύ ενδιαφέροντα πράγματα για τον εαυτό του… και όχι μόνο.

  • Τι είδους παιδί ήσουν; Τι θυμάσαι από εκείνες τις μέρες;

«Είμαι παιδί του Suadiye. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην οδό Bagdad. Είμαι μοναχοπαίδι, είχα μια στοργική οικογένεια. Πρώτα, φοίτησα στο κολέγιο Bilfen και μετά στο Ιταλικό Λύκειο. Τα μαθητικά μου χρόνια τα πέρασα ανάμεσα στο σχολείο και την προπόνηση για το μπάσκετ. Σηκωνόμουν κάθε πρωί στις 5:30 και πήγαινα σχολείο στο Tophane. Μετά το σχολείο, πήγαινα σπίτι και έφευγα στις 19:30 για προπόνηση στην Tekelspor. Εκείνη την εποχή, η Tekelspor ήταν ο πρώτος αθλητικός σύλλογος. Η προπόνηση διαρκούσε πολλή ώρα και όταν έφτανα στο σπίτι, κόντευαν μεσάνυχτα. Την επόμενη μέρα, συνέχιζα στον ίδιο ρυθμό».

 

  • Και παρά τον ρυθμό αυτό, κατάφερες να αποφοιτήσεις αριστούχος.

«Ναι, αποφοίτησα από το Ιταλικό Λύκειο με την υψηλότερη βαθμολογία, με μέσο όρο 92,56. Κράτησα υψηλούς τους βαθμούς μου, επειδή ένα χρόνο μετά που ξεκίνησα το σχολείο, η δουλειά του πατέρα μου έπεσε έξω και έπρεπε να σπουδάσω με υποτροφία. Την τελευταία χρονιά, πήγα στην Αμερική με το πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών. Καθορίστηκαν οι πιο επιτυχημένοι μαθητές, όλων των Λυκείων της Τουρκίας και το σχολείο μου επέλεξε εμένα».

 

  • Πώς ήταν η εμπειρία;

«Ήμασταν 36 μαθητές. Μας μοίρασαν με κλήρωση σε διαφορετικές Πολιτείες. Εγώ κληρώθηκα στην Πολιτεία του Ohio, η οποία δεν αρέσει τόσο στους Αμερικανούς. Δηλαδή, βρισκόμουν στο κέντρο της χώρας και όχι στα παράλια. Όταν έφτασα, δεν γνώριζαν ακόμα σε ποια οικογένεια θα έμενα, οπότε για μια βδομάδα έμεινα στο σπίτι του συντονιστή μου, που ήταν σαν αποθήκη. Με πήγε σε μια ομάδα ποδοσφαίρου, όταν του είπα ότι ήθελα να παίξω ποδόσφαιρο και μπάσκετ και να μπω στις ομάδες. Έπαιξαν έναν δοκιμαστικό αγώνα προς τιμήν μου, ο οποίος έληξε 3-0 και όλα τα γκολ τα σκόραρα εγώ. Ο Jay,ο αρχηγός της ομάδας, με αγκάλιασε αμέσως. Όταν είπε, “νομίζω ότι δεν έχεις που να μείνεις, θες να μείνεις μαζί μας;”, εγκαταστάθηκα στο σπίτι των δυο αδελφών, του Jay και του Charles. Ευτυχώς, αποδείχτηκε ότι ήταν από τις πιο πλούσιες οικογένειες της

ξεκίνησα να δουλεύω στην εταιρεία ελέγχου Pricewaterhaouse Coopers στο Arkaretler. Δούλεψα για 6 μήνες. Έγραφα άρθρα στην φορολογική διαδικτυακή σελίδα της εφημερίδας Dünya

περιοχής. Μετά από αυτό, τα πήγα πολύ καλά και με την οικογένεια και τα παιδιά και συνέχεια παίζαμε μπάλα».

 

  • Πώς προετοιμάστηκες για τις εισαγωγικές σου εξετάσεις στο πανεπιστήμιο αφού πέρασες την τελευταία χρονιά στην Αμερική;

«Βασικά, το σχέδιο ήταν να έχω μια φυσιολογική σχολική χρονιά, όμως γύρισα λίγο νωρίτερα και κατάφερα να μπω στο δεύτερο εξάμηνο εδώ, με την βοήθεια και την υποστήριξη των καθηγητών μου. Το προνόμιο του να είσαι καλός μαθητής. Θα μελετούσα για ακόμα μια χρονιά, αν δεν είχα επιστρέψει. Διάβαζα συστηματικά για δυο με τρεις μήνες. Ήμουν επιμελής μαθητής και διάβαζα πολύ. Και πάλι, μπήκα στη Νομική του Yeditepe, με υποτροφία από το μπάσκετ».

 

  • Έτσι ήταν η φοιτητική σου ζωή; Να είσαι ο πιο επιμελής φοιτητής του τμήματος σου;

«Όχι, για παράδειγμα, δούλεψα πολύ λίγο στο Bilfen. Ξέρεις, υπάρχει πάντα κάποιος άτακτος που κάθεται πίσω και διακόπτει το μάθημα; Αυτός ήμουν εγώ. Όμως, ο Μ.Ο. ήταν πολύ υψηλός. Ήμουν πολύ δραστήριος και ακούραστος. Δυσκολευόμουν να ελέγξω τον εαυτό μου. Οι καθηγητές έλεγαν ότι είχα ταλέντο στις ξένες γλώσσες. Μπορούσα να καταλάβω πολύ γρήγορα και μου άρεσε πολύ. Ήμουν πάντα όλος αυτιά στα μαθήματα Αγγλικών και Γερμανικών. Τα υπόλοιπα μαθήματα δεν τα έπαιρνα τόσο σοβαρά. Δεν μου άρεσε η παπαγαλία. Η μόρφωση δεν επιτυγχάνεται μέσω της παπαγαλίας. Πρέπει το εκπαιδευτικό σύστημα να σε ενθαρρύνει να σκέφτεσαι καλύτερα, να διασφαλίζει ότι θα γίνεις εξυπνότερος και να βελτιώνει την αναλυτική σου σκέψη».

 

  • Να υποθέσω ότι είσαι συνηθισμένος να μοχθείς; Σου αρέσει να βρίσκεσαι υπό πίεση και να τα καταφέρνεις;

«Ναι, είμαι λίγο πεισματάρης και σκληρός. Η οικογένεια του πατέρα μου είναι Αλβανικής καταγωγής. Έχω λοιπόν και αλβανική φλέβα. Τελικά, αν ξέρω ότι κάτι θα είναι καλό για μένα, θα αφοσιωθώ σε αυτό χωρίς παράπονο. Έτσι ήταν και κατά την διάρκεια των μαθητικών μου χρόνων και εξακολουθεί να είναι. Για παράδειγμα, εργαστήκαμε για 17 ώρες χτες στο γύρισμα και δεν παραπονέθηκα καθόλου. Κανονικά, κάποιος άλλος θα αντιδρούσε. Επειδή 17 ώρες δεν είναι φυσιολογική διάρκεια. Και μάλιστα, όταν την προηγούμενη μέρα είχα κοιμηθεί μόλις 3 ώρες».

 

  • Δεν κουράζεσαι ποτέ;

«Όχι ιδιαίτερα. Δεν έχω πρόβλημα συγκέντρωσης, όμως δεν μπορώ να σταθώ ακίνητος. Όταν πήγαινα σχολείο, διάβαζα πιο άνετα σε μέρη που ακουγόταν ήχοι από την τηλεόραση ή μουσική, παρά στην βιβλιοθήκη. Η ησυχία με ενοχλούσε. Όταν ο προπονητής του μπάσκετ, μας φώναζε για να συγκεντρωθούμε, τον άκουγα βηματίζοντας πίσω μπρος. Ακόμα και όταν είμαι πολύ κουρασμένος στα γυρίσματα, δεν κάθομαι, περπατάω και κινούμαι. Όταν πάω σε ένα μπαρ, δεν ξέρω πώς να καθίσω σε μια καρέκλα, είμαι πάντα όρθιος. Όπως βλέπετε, ακόμα και όταν μιλάω, είμαι ανήσυχος».

 

  • Ναι, ξέρω! Οι γονείς σου χώρισαν όταν ήσουν μικρός, πώς σε επηρέασε όλο αυτό; Ποια είναι η σχέση σου μαζί τους τώρα;

«Ο μπαμπάς μου μένει μαζί μου εδώ και πέντε χρόνια αλλά έχω πολύ καλή σχέση και με τους δυο. Βασικά, δεν τους θυμάμαι παντρεμένους. Χώρισαν όταν ήμουν τεσσάρων ή πέντε ετών, όμως ποτέ δεν στερήθηκα αγάπη και προσοχή. Κάνω διαφορετικές συζητήσεις και με τους δυο. Ο μπαμπάς μου έζησε μια ζωή σαν τον Leonardo Di Caprio στον “Υπέροχο Γκάτσμπι”. Ήταν εκτελωνιστής και πάντα είχε κάποιον καλεσμένο στον κήπο του σπιτιού μας στο Dragos, θα παρέθετε barbecue γεύματα και πάρτι. Όποτε πήγαινα, το σπίτι ήταν γεμάτο κόσμο. Η μαμά μου είναι το αντίθετο. Στο τηλέφωνο μου, την έχω καταχωρήσει ως “Mrs. Marking”. Είναι μια εξαιρετική γραμματέας διοίκησης, πολύ πειθαρχημένη. Σαν μηχανή, ξυπνάει κάθε πρωί στις 6:00 και πάει στην δουλειά. Είναι πολύ καλή ερευνήτρια και διαβάζει πολύ. Όταν πήγαινα στο Bilfen, η δουλειά του μπαμπά μου πήγαινε πολύ καλά. Όταν όμως τελείωνα το προπαρασκευαστικό τμήμα για το Λύκειο, οι γονείς μου βρέθηκαν σε μια κατάσταση που έπρεπε να με πάρουν από το σχολείο που ήμουν και να με βάλουν σε ένα κανονικό, δημόσιο σχολείο. Μίλησα ήδη για την έφεση που έχω στις ξένες γλώσσες. Όταν ήμουν στο Ιταλικό προπαρασκευαστικό τμήμα για 3 ή 4 μήνες και στο Ιταλικό Λύκειο έμαθαν ότι θα έφευγα, δεν ήθελαν να φύγω, οπότε στην αρχή μου έδωσαν μισή υποτροφία και μετά ολόκληρη. Μόλις άρχισαν να πέφτουν οι βαθμοί μου, κατάλαβα ότι θα έπρεπε να αφήσω το σχολείο και τους φίλους μου και άρχισα να διαβάζω περισσότερο. Μου άρεσε ακόμα περισσότερο όταν το κατάφερα. Είχα έναν Αλβανό συμμαθητή, ο οποίος μιλούσε πολύ καλά Ιταλικά. Δεν έφευγα από δίπλα του και χάρις σε αυτόν, διάβασα πολλά βιβλία. Διαφωνούσα σχετικά με αυτά τα βιβλία και άρχισα να έχω τις δικές μου ιδέες σε σχέση με διάφορα θέματα».

 

  • Αυτή η πειθαρχία συνεχίστηκε και στο Πανεπιστήμιο;

«Διατήρησα την πειθαρχία και την συνήθεια μου να διαβάζω, για δυο χρόνια στη Νομική. Όσο για τα τελευταία δυο χρόνια, δεν πήγαινα και πολύ στην σχολή. Είχα σχέσεις, κοινωνικοποιήθηκα περισσότερο και μεγάλωσα. Μιας και είχα μάθει τι και πόσο έπρεπε να διαβάσω, με τις βάσεις που είχα μέχρι τότε, θα πήγαινα στην σχολή τις πρώτες και τις τελευταίες 2-3 βδομάδες. Έπιανα γρήγορα το στιλ του καθηγητή και τι είδους ερωτήσεις θα έκανε. Ήξερα που θα βρω τις καλύτερες σημειώσεις, διάβαζα τις αναλύσεις των καθηγητών κι έτσι αποφοίτησα από το Πανεπιστήμιο με πτυχίο. Στο μεταξύ, ποτέ δεν εγκατέλειψα τον αθλητισμό και το μπάσκετ. Πάντοτε συνέχιζα.»

 

Ήμουν πολύ δραστήριος και ακούραστος. Δυσκολευόμουν να ελέγξω τον εαυτό μου. Οι καθηγητές έλεγαν ότι είχα ταλέντο στις ξένες γλώσσες

 

  • Έχεις ένα ασυνήθιστο υπόβαθρο γι’ αυτόν τον τομέα. Πότε αποφάσισες να αφήσεις την ρουτίνα της ζωής σου και να κινηθείς σε άλλη κατεύθυνση; Τι συνέβη και από καλύτερος φοιτητής στην αρχή και έπειτα από τις αίθουσες των δικαστηρίων, κατέληξες στα τηλεοπτικά γυρίσματα;

«Αυτό για την ακρίβεια, είναι μια επιλογή σχετικά με το είδος της ζωής που θες να ζήσεις. Θεωρητικά, είναι πολύ ωραίο να διαβάζεις και να μαθαίνεις σχετικά με ένα κλάδο όπως η Νομική. Όμως, στην πράξη, μπορεί να μην σου δώσει την ίδια ευχαρίστηση. Όπως είπε και ο Cem Yilmaz, «Μην σπουδάζεις Νομική βλέποντας Αμερικάνικες ταινίες. Είναι ένας κομψός δικαστικός επιμελητής.» Κι έτσι είναι πραγματικά.

Διατήρησα την πειθαρχία και την συνήθεια μου να διαβάζω, για δυο χρόνια στη Νομική. Όσο για τα τελευταία δυο χρόνια, δεν πήγαινα και πολύ στην σχολή

Ήθελα πάρα πολύ να γίνω Εισαγγελέας, όμως το έψαξα και έμαθα ότι πρέπει να ζήσεις για 15 χρόνια εκτός Κωνσταντινούπολης, κι έτσι, τα παράτησα. Εξαιτίας αυτού του θεσμικού συστήματος, πολύς κόσμος δεν μπορεί να κάνει την δουλειά που επιθυμεί. Το βρίσκω οδυνηρό και παράλογο. Πώς να καταλάβω τους ανθρώπους σε ένα μέρος που δεν γνωρίζω την κοινωνιολογία, τον τρόπο ζωής και την κουλτούρα. Ήταν μια εποχή που ήθελα επίσης να γίνω διεθνής δικηγόρος. Σκέφτηκα να πάω στην Αμερική, να δώσω εξετάσεις στον δικηγορικό σύλλογο, να δουλέψω ως ασκούμενος και συγχρόνως να ασχοληθώ με το δίπλωμα MSA Bartending Training. Ειλικρινά, δεν μπορούσα να επανέλθω σε ρυθμούς Λυκείου».

 

  • Και ξεκίνησες να δουλεύεις.

«Ναι, ξεκίνησα να δουλεύω στην εταιρεία ελέγχου Pricewaterhaouse Coopers στο Arkaretler. Δούλεψα για 6 μήνες. Έγραφα άρθρα στην φορολογική διαδικτυακή σελίδα της εφημερίδας Dünya. Ήμουν 24 ετών και μου δόθηκε η ευκαιρία να γράψω βάζοντας την δική μου υπογραφή. Πράγμα ασυνήθιστο για εταιρική επιχείρηση. Γνώρισα τους τωρινούς μου συνεταίρους, όταν δούλευα εκεί.Ένιωθα ότι είχα ανοιχτό ορίζοντα, όμως, το να κάθομαι σε ένα γραφείο και να φοράω κοστούμι, με ενοχλούσε πολύ. Όταν μου έδωσαν άδεια, έφυγα και δεν γύρισα ξανά. Στην τηλεόραση με είδαν ξανά οι συνάδελφοι μου».

 

  • Ξεκίνησες αμέσως την υποκριτική;

«Όχι, πήγα διακοπές στο ξενοδοχείο Maki στο Türbükü. Μετά, ανέλαβα το Bar και οργάνωνα τα Happy hour. Περνούσα τον χρόνο μου σαν bartender showman και μου άρεσε πολύ. Όταν τελείωσε το καλοκαίρι και επρόκειτο να επιστρέψω στην εξάσκηση της δικηγορίας, γνώρισα τους τωρινούς μου manager, Cüneyit Sayıl και İlker Biligi. Άλλωστε, η υποκριτική ήταν στο μυαλό μου. Ο μπαμπάς μου ήταν σίγουρος ότι θα γινόμουν ηθοποιός, το έλεγε συχνά άλλωστε, και δεν εξεπλάγη όταν τελικά έγινα ηθοποιός. Μετά από αυτήν την σύμπτωση, αποφάσισα να πάρω αυτήν την δουλειά στα σοβαρά, έτσι άρχισα να παίρνω εντατικά μαθήματα υποκριτικής από τον Cüneyit Sayıl. Και βρέθηκα στα γυρίσματα της σειράς Gönül İşleri».

 

  • Οπότε, το έκανες κι αυτό πολύ γρήγορα;

«Ναι, ήταν και αυτό πολύ γρήγορο. Όταν κάτι συμβαίνει γρήγορα, καταλήγει να είναι πολύ ωραίο. Τα πράγματα δεν γίνονται όμορφα όταν πηγαίνουν αργά».

 

  • Λένε συχνά ότι ένας καλός μαθητής στο σχολείο, είναι και καλός μαθητής σε όλη την διάρκεια της ζωής του. Τι είδους μαθητής είσαι σε σχέση με την υποκριτική; Τι είδους εκπαίδευσης έχεις σκοπό να πάρεις;

«Δεν μπορώ να σχεδιάσω πολύ, επειδή εργάζομαι για 5 συνεχόμενα χρόνια σε αυτόν τον τομέα. Το να δουλεύεις σε διαφορετικά γυρίσματα με διαφορετικούς δασκάλους, είναι από μόνο του μεγάλο σχολείο.

Το να δουλεύεις σε διαφορετικά γυρίσματα με διαφορετικούς δασκάλους, είναι από μόνο του μεγάλο σχολείο. 

Η σειρά είναι συγχρόνως το σχολείο μας. Για παράδειγμα, η σειρά Hangimiz Sevmedik, διήρκεσε 40 επεισόδια και ήταν σχολείο για μένα. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και να παίξω με σπουδαίους θεατρικούς ηθοποιούς όπως οι Altan Erkekli, Cengiz Bozkurt και Bülent Şakrak. Μπορώ να πω ότι έμαθα πολλά και μόνο που άκουγα τις συζητήσεις τους».

 

  • Έχεις στο μυαλό σου κάποια διεθνή project;

«Όταν γύριζα το Hangimiz Sevmedik, ο Ibrahim Yazıcı, ο ιδρυτικός πρόεδρος του Turkish American Arts Society, με κάλεσε στο Broadway και μου ζήτησε να λάβω μέρος σε θεατρικές περιοδείες εκεί. Σκέφτηκα να φύγω μόλις τελείωνε η σειρά, μετά όμως μου έκαναν πρόταση για την σειρά Dolunay, την οποία και αποδέχτηκα. Επίσης δέχτηκα μια πρόταση για μια ταινία του Bollywood, η οποία θα προβληθεί σε 50 χώρες. Όμως, εξαιτίας της καθυστέρησης για την απόκτηση των δικαιωμάτων στην Mumbai, το project αναβλήθηκε για του χρόνου».

 

  • Σε πλησίασε ποτέ ο Ferzan Özpetek;

«Δεν ξέρω αν με γνωρίζει ή αν με παρακολουθεί ο Ferzan Özpetek, μακάρι να το κάνει. Ο Mehmet Günsür είναι επίσης απόφοιτος του Ιταλικού Λυκείου. Ίσως στο μέλλον. Ας ελπίσουμε».

 

  • Έπρεπε να γίνεις λίγο άσχημος για τον πρώτο σου ρόλο ως Bedir. Νομίζεις ότι το να είσαι όμορφος και να έχεις δυνατό κορμί, μπορεί να μην αποτελεί πλεονέκτημα για να πάρεις τέτοιους ρόλους;

«Δεν το νομίζω, επειδή αλλάζω συνέχεια τον εαυτό μου από ρόλο σε ρόλο. Το να ετοιμάζω νέα σειρά, έχοντας το ίδιο κούρεμα, τα ίδια γένια, το ίδιο στιλ και το ίδιο παίξιμο, δεν είναι για μένα. Παίρνω ως παράδειγμα τον Brad Pitt και τον Christian Bale. Άλλαξα την εικόνα μου και για τα 5 προτζεκτ που έκανα ως σήμερα. Κάθε χαρακτήρας ήταν διαφορετικός άνθρωπος. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στον Ferit Aslan του Dolunay και τον Can Divit του Erkenci Kus. Αυτή η αλλαγή είναι πολύ σημαντική, για να ξαφνιάσει το κοινό. Γι’ αυτό λοιπόν, προσπαθώ να παίζω κάθε ρόλο με ιδιαίτερη φροντίδα. Επίσης, μου αρέσει να αλλάζω τον εαυτό μου, εξαιτίας της ντροπαλής μου φύσης».

 

  • Δεν ενθουσιάστηκες ούτε όταν γύρισες την πρώτη σου σκηνή στην σειρά Gönul Işleri. Έχεις υψηλό αυτοέλεγχο ή είχες την αίσθηση, «είμαι γεννημένος για τον φακό»;

«Είναι θέμα φύσης. Όμως, έχεις δίκιο, μπορεί να ένιωθα άνετα με τις κάμερες. Δεν ένιωθα ενθουσιασμό, παρά το γεγονός ότι έμπαινα σε ένα τελείως διαφορετικό είδος ζωής για μένα. Είχα απλά μια θετική αίσθηση ενθουσιασμού».

 

  • Μπορεί να οφείλεται στην αυτοπεποίθηση που απέκτησες εξαιτίας των επιτυχημένων μαθητικών σου χρόνων;

«Ακριβώς, επειδή πάντα φερόμουν υπεύθυνα, και στο σχολείο και στον αθλητισμό. Ήμουν πάντα ο αρχηγός της ομάδας και πάντα με έβαζαν μπροστά.

Νομίζω ότι είμαι εξαρτημένος στις σκληρές δοκιμασίες. Όταν τα πράγματα είναι καινούρια και όμορφα, τα υποδέχομαι με ενθουσιασμό και ανυπομονησία

Όταν ένας αγώνας έληγε με ισοπαλία, και υπήρχε μια τελευταία βολή φάουλ, πάντα αναλάμβανα την ευθύνη και σούταρα την βολή. Ήμουν πάντα αυτός που θα εξηγούσε κάτι μπροστά σε κοινό στην ομάδα συζήτησης. Στο Λύκειο, έκανα μια 10λεπτη ομιλία αποφοίτησης στα Ιταλικά, εκ μέρους όλων των μαθητών, η οποία μέχρι τότε γινόταν μόνο στα Τούρκικα. Δεν ήμουν προετοιμασμένος, όμως δεν δίστασα ούτε στιγμή. Νομίζω ότι είμαι εξαρτημένος στις σκληρές δοκιμασίες. Όταν τα πράγματα είναι καινούρια και όμορφα, τα υποδέχομαι με ενθουσιασμό και ανυπομονησία και γίνομαι ακόμα πιο γενναίος».

 

  • Έπαιζες μπάσκετ για πολλά χρόνια. Πιστεύεις στην σπουδαιότητα του ομαδικού παιχνιδιού και της ομαδικής συνέργειας; Αντικατοπτρίζεται αυτό στην σχέση σου με την ομάδα στα γυρίσματα;

«Ναι. Όταν ζεις σε ένα ομαδικό παιχνίδι και υπό την πειθαρχεία που επιβάλλει ένας προπονητής από τα παιδικά σου χρόνια, έχεις την τάση να είσαι σε ένα φιλικό περιβάλλον στα γυρίσματα και να προσπαθείς ώστε να επιτύχετε κάτι κοινό όλοι μαζί. Επειδή αυτό είναι σίγουρα ομαδική δουλειά, μια αμοιβαιότητα. Πρέπει να καταπιείς τον εγωισμό σου και να θρέψεις το ομαδικό σου πνεύμα. Αν έχεις κακή σχέση με την συμπρωταγωνίστρια σου και τους ηθοποιούς που παίζεις μαζί, ή αν δεν τα πηγαίνεις καλά μαζί τους, γίνεσαι σαν τον Messi, που δεν μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο στην Αργεντινή. Αν δεν υπάρχει μια συνολική συμβατότητα, μειώνεται και η ατομική απόδοση».

 

  • Με την Demet Özdemir έχετε γίνει πολύ αγαπητό ζευγάρι. Το hashtag #CanEm ταρακουνάει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατά την διάρκεια προβολής της σειράς. Τα πάτε καλά;

«Τα πάμε πολύ - πολύ καλά. Είμαι πολύ τυχερός που συνεργάζομαι με την Demet. Από την πρώτη μέρα, είχαμε καταπληκτική χημεία. Μια καταπληκτική συνεργάτης, μια πολύ καλή ηθοποιός, ένας πολύ καλός άνθρωπος, με την εκπληκτική ικανότητα να βελτιώνεται γρήγορα. Επίσης, είναι πολύ ενεργητική σαν και μένα. Μερικές φορές, ακόμα πιο ενεργητική από μένα. Ποτέ δεν την είδα κουρασμένη. Βασικά, δεν έχω δει ξανά μια τόσο έξυπνη γυναίκα σαν αυτή. Πάντα θετική και σε εγρήγορση».

 

  • Και φυσικά, ακόμα και μετά από 17 ώρες δουλειά, κανείς από τους δυο σας δεν θα πει ότι κουράστηκε.

«Νιώθω τόσο καλά και παίζω τόσο φυσικά όταν είμαι με την Demet, που νιώθω ότι διαρκεί περισσότερο από το συνηθισμένο όταν γυρίζω σκηνή με κάποιον άλλο. Επειδή και οι δυο αποστηθίζουμε τις ατάκες πολύ καλά και μπαίνουμε αμέσως στο πετσί του ρόλου, τελειώνουμε την δουλειά στα γυρίσματα, νωρίτερα από το προγραμματισμένο».

 

  • Ο χαρακτήρας του Can Divit είναι πολύ αγαπητός. Το στιλ του, οι κινήσεις και τα λόγια του, έγιναν φαινόμενο. Γιατί πιστεύετε;

«Μέχρι σήμερα, δεν είναι ο τύπος του χαρακτήρα που βλέπουμε συχνά σε Τουρκικές τηλεοπτικές σειρές. Έχει διαφορετικό είδος ενδυματολογικού στιλ, μαλλιών και αξεσουάρ. Όταν το συζητήσαμε για πρώτη φορά με την στιλίστα μας, την Asli Parlak, ήθελα να δημιουργήσω ένα χαρακτήρα που θα γινόταν style icon με το ντύσιμο και τα αξεσουάρ του. Επειδή ανέλυσα πολύ αυτόν τον χαρακτήρα και τον σκέφτηκα πολύ, πίστευα ότι πρέπει να έχει ένα στιλ που να ταιριάζει με το αντισυμβατικό του πνεύμα. Επίσης, ζήτησα την γνώμη του κοντινού μου κύκλου.

 Αν και δεν είναι αληθινό, επίσης επέμεινα και με έπιασε πείσμα σχετικά με το να κάνω το τατουάζ με το Άλμπατρος

Για λίγα επεισόδια στην αρχή, επιλέξαμε να εργαστούμε ανεξάρτητα από σπόνσορες. Κάναμε ενδελεχή δουλειά ψάχνοντας για αυτά που ήταν τα πιο μοδάτα, τα πιο όμορφα, τα καλύτερα και καλής ποιότητας. Αν και δεν είναι αληθινό, επίσης επέμεινα και με έπιασε πείσμα σχετικά με το να κάνω το τατουάζ με το Άλμπατρος. Είναι αρκετά άβολο βασικά, καθώς πρέπει να το κάνουμε κάθε φορά που εμφανίζομαι γυμνόστηθος. Πόσο χαρούμενοι είμαστε αν μπορούμε να πιάσουμε ευρύτερο κοινό αυτής της ηλικίας και αυτού του δημογραφικού εύρους».

  • Έχουμε πλέον συνηθίσει να βλέπουμε γυμνούς ηθοποιούς σε τηλεοπτικές σειρές. Αισθάνεστε άβολα όταν βλέπετε τον εαυτό σας στην τηλεόραση;

«Όχι. Βασικά, σε ένα επεισόδιο διάρκειας 140 λεπτών, είμαι γυμνός για 1 ή 2 λεπτά μόνο. Όμως αυτά τραβάνε την προσοχή».

 

  • Κάνεις κάτι ιδιαίτερο για να έχεις αυτήν την εικόνα;

«Η σειρά ξεκίνησε τον Ιούνιο, εγώ όμως άρχισα να προπονούμαι για τον χαρακτήρα από τον Φεβρουάριο. Αυτό ήταν must για τον Can Divit, που είναι άνθρωπος της φύσης. Έτσι, διαμόρφωσα το κορμί μου σύμφωνα με τον χαρακτήρα μου. Ήμουν γυμνασμένος και στην σειρά “Inadina Ask,” όμως δεν είχα τέτοιο σώμα. Μέχρι σήμερα, ποτέ δεν χρησιμοποίησα τόσο πολύ τα χέρια και τα μπράτσα μου. Έπαιζα πιο πολύ με τα μάτια και το βλέμμα μου.

Μέχρι σήμερα, ποτέ δεν χρησιμοποίησα τόσο πολύ τα χέρια και τα μπράτσα μου. Έπαιζα πιο πολύ με τα μάτια και το βλέμμα μου

Και μιας και είμαι μεγαλόσωμος, οι χειρονομίες φαίνονται μεγαλύτερες στην οθόνη και αυτό δεν είναι πλεονέκτημα για τέτοιους ρόλους. Δεν έπρεπε να μικρύνω σωματικά για τον Can Divit. Αντιθέτως, παίζω με όλο μου το κορμί. Προσπαθώ να δημιουργήσω συγκεκριμένες κινήσεις χεριών και μπράτσων για εκείνον, όπως το να δείχνω κάπου, να πατάω το κουδούνι ή να κρατάω το τηλέφωνο. Για παράδειγμα, δεν θα δείτε ποτέ κάποιον να περπατάει με τα χέρια στις τσέπες όπως το κάνει αυτός. Επειδή, είναι ένας άντρας ακούραστος και ενεργητικός».

 

  • Και πήρες τον άνθρωπο μακριά από την φύση και τον κλείδωσες στο γραφείο.

«Ναι, και κάνοντας αυτό, σκέφτηκα πώς θα ήταν ένας άνθρωπος σαν κι αυτόν σε ένα γραφείο και δημιούργησα κάποιες συγκεκριμένες κινήσεις ρουτίνας γι’ αυτόν».

 

  • Ποιο είναι το δικό σου στιλ μόδας;

«Το στιλ μου μοιάζει πολύ με του Can Divit. Κι εγώ επίσης φοράω τέτοιου είδους μπότες και τζιν στην προσωπική μου ζωή. Μόνο που τα φθαρμένα και τα σκισμένα δεν είναι για μένα. Και δεν φοράω κοσμήματα, τα βαριέμαι. Μου αρέσουν οι απλές, κομψές και φαρδιές γραμμές περισσότερο. Δεν μπορώ να φορέσω στενά ρούχα. Η ποιότητα του υφάσματος είναι πολύ σημαντική. Τα πουκάμισα μου είναι χειροποίητα από τον Ilker Bilgi, από ύφασμα που περιέχει βισκόζ και μετάξι. Ποτέ δεν βγαίνω χωρίς αυτά, επειδή δεν με κάνουν να ιδρώνω και είναι σαν να μην τα φοράω».

 

  • Μιας και είσαι απόφοιτος του Ιταλικού Λυκείου, ενδιαφέρεσαι για την τέχνη και την διακόσμηση; Επίπλωσες μόνος σου το σπίτι σου;

«Άλλαξα πολλές φορές σπίτι εξαιτίας των γυρισμάτων. Μιας και είναι συνήθως νοικιασμένα, δεν υπάρχει λόγος να κάνω κάποια ειδική διακόσμηση. Γι’ αυτό το λόγο, δυστυχώς δεν είχα ελεύθερο χρόνο να διακοσμήσω το σπίτι. Όμως, διακόσμησα το δικηγορικό γραφείο μας με τον τρόπο μου. Υπάρχουν ορισμένες διασκεδαστικές λεπτομέρειες. Έγινε ένα ασυνήθιστο δικηγορικό γραφείο. Υπάρχει μια ξύλινη μπάρα, για παράδειγμα. Την χρησιμοποιώ και σαν γραφείο συγχρόνως. Επίσης, από πίσω υπάρχει βιβλιοθήκη. Φαίνεται ωραίο».

 

  • Βασικά, δεν είναι απαραίτητο να είναι ακριβό, πρέπει όμως να ερευνήσεις, να ψάξεις, να μάθεις και να του αφιερώσεις χρόνο…

«Τον οποίο δεν έχω. Η μαμά μου ακόμα κάνει όλα τα πράγματα για μένα. Κανονίζει τα ραντεβού μου με τον γιατρό, αγοράζει τα αεροπορικά εισιτήριά μου. Είμαι πολύ τεμπέλης και νωχελικός σε αυτά τα πράγματα. Εξαιτίας της δουλειάς της, η μαμά μου είναι ειδική στην οργάνωση. Δουλεύω πολύ σκληρά για πολλά πράγματα, αλλά με κάποιο τρόπο, αυτά τα πράγματα με εξαντλούν. Αν πρέπει να ασχοληθώ με το να αγοράσω ένα εισιτήριο, προτιμώ να μην πάω καθόλου. Σε τέτοιο σημείο, εννοώ… Οπότε, το να πηγαίνω μόνος κάπου και να διαλέγω κάτι, δεν είναι για μένα. Δεν έχω την υπομονή. Μετά βίας πάω στο κοντινότερο super market, για να κάνω πολύ γρήγορα τα ψώνια μου».

 

  • Ποιο μέρος τους σώματός σου τους αρέσει πιο πολύ;

«Εισπράττω φιλοφρονήσεις για το χαμόγελο μου, τα λακκάκια και την μύτη μου. Όταν κρύφτηκαν τα λακκάκια εξαιτίας της γενειάδας του Τζαν Ντιβίτ, άρχισαν να έρχονται τα σχόλια από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία έλεγαν: «Κόψε την γενειάδα, άσε τα λακκάκια να εμφανιστούν».

 

  • Και ποιο σου αρέσει εσένα περισσότερο;

«Δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο μέρος που να μου αρέσει ιδιαίτερα. Αλλά αν επιμένετε, θα έλεγα τα μαλλιά μου. Έχω έναν πολύ ιδιαίτερο τύπο μαλλιών. Παρά το γεγονός ότι δεν χρησιμοποιώ πολλά προϊόντα και το ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που καταστρέφουν τα μαλλιά, εκείνα παραμένουν λαμπερά και δυνατά».

 

  • Τι εκτιμάς στις φιλίες σου και στις σχέσεις σου με τους άλλους;

«Μου αρέσουν οι άνθρωποι που φέρνουν έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης ή μια διαφορετική αντίληψη των πραγμάτων, εκείνοι που μπαίνουν σε ένα μέρος με την θετική τους ενέργεια, το χιούμορ και την αύρα τους και με ξεσηκώνουν. Στην πραγματικότητα, δεν μου αρέσουν οι πεσιμιστές άνθρωποι, που μιλάνε συνέχεια για την δυστυχία τους, παραπονιούνται και σκορπίζουν παντού τον αρνητισμό τους. Φεύγω μακριά. Θέλω οι δικοί μου άνθρωποι να μην κουτσομπολεύουν και να μην διαδίδουν. Αν πω κάτι σε κάποιον, θα ήθελα αυτός ο άνθρωπος να το κρατήσει μυστικό. Δεν μου αρέσει καθόλου η υπεροψία. Είμαι καλός, αλλά αν κάποιος δείξει υπεροψία έστω και για μια στιγμή, αμέσως θα αλλάξει και η συμπεριφορά μου. Εκτός από αυτό, συνήθως υποχωρώ σε πολλά πράγματα και δεν θυμώνω πραγματικά. Αν πρόκειται να κάνω μια συζήτηση με κάποιον, προτιμώ να έχει πλάκα και να είναι πνευματώδης. Δεν μπορώ να μιλήσω για πολύ με ένα βαρετό άτομο».

 

  • Δηλαδή, είσαι έτσι; Περιγράφεις τον εαυτό σου;

«Ναι, έτσι είμαι. Αν και, μερικές φορές, όταν πάω κάπου με ρωτάνε, «τι ήπιες πριν έρθεις;» Οι άνθρωποι είναι τόσο δυστυχισμένοι, που το βρίσκουν περίεργο όταν σε βλέπουν γεμάτο ενέργεια. Έγινα λίγο πιο επιφυλακτικός όταν το συνειδητοποίησα αυτό. Επειδή η τόση ενέργεια και ο ενθουσιασμός μπορεί να εκληφθούν από κάποιους ως επιθυμία να τραβήξεις την προσοχή».

 

  • Έχεις κάποια συνήθεια που θα ήθελες να αλλάξεις;

«Μακάρι να μην μου άρεσε τόσο να κοιμάμαι. Μου αρέσει ο ύπνος, δεν είμαι πρωινός τύπος. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στον πρωινό και τον βραδινό Can Yaman. Όταν σκοτεινιάζει, η διάθεση μου αλλάζει και γίνεται καλύτερη. Θέλω να πω, δεν είμαι «πρωινό πουλί», αλλά βραδινό πουλί. Εκτός από τον ύπνο, δεν αντέχω την ζέστη. Το τροχόσπιτο και το σπίτι μου, είναι παγωμένα. Ακόμα και όταν δεν κάνω κάτι, συνεχώς νιώθω ότι ζεσταίνομαι. Επίσης, δεν μπορώ να αντέξω την πείνα. Πεινάω πολύ συχνά».

 

  • Τα βράδια βγαίνεις εύκολα έξω;

«Αν δεν δουλεύω, θα βγω έξω το βράδυ. Αν δουλεύω, δεν θα βγω. Είναι λάθος να κολλάμε στην ανάπαυση. Δεν θα κλειδωθούμε στο σπίτι. Από την στιγμή που πας σε μέρη που πάνε αγαπημένα σου πρόσωπα, δεν νιώθεις δυσφορία. Τα μέρη που πάω είναι γνωστά. Από την στιγμή που θα μπω, γνωρίζω ήδη πολύ κόσμο. Ποτέ δεν πάω σε μέρη που δεν τα γνωρίζω. Εκτός αυτού, υπάρχουν ακόμα άτομα που προσπαθούν να περάσουν τα όρια σου. Αν εξαιρέσεις την σωματική επαφή, είμαι πολύ υπομονετικός με αυτά τα άτομα. Δύσκολα όμως μπορώ να ανεχτώ την σωματική επαφή. Η απόσταση ανάμεσα στο μυαλό μου και την γλώσσα μου είναι πολύ μικρή».

 

  • Ακόμα και μια σειρά με υψηλά νούμερα μπορεί να ακυρωθεί. Νομίζεις ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη και ξεκάθαρη φόρμουλα η οποία μπορεί να περιορίσει τις σειρές στην Τουρκία;

«Δεν νομίζω ότι υπάρχει. Πρότζεκτ με καλά σενάρια και μεγάλους προϋπολογισμούς μπορούν επίσης να ακυρωθούν από την τηλεόραση μετά από τρία με πέντε επεισόδια. Μια σειρά είναι ομαδικό έργο και η ομάδα πρέπει να είναι δυνατή με κάθε τρόπο. Οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι είναι φυσικά πολύ σημαντικοί, όμως οι δεύτεροι ρόλοι και οι ιστορίες τους είναι φυσικά πολύ σημαντικοί. Εκτός αυτού, οι δεξιότητες των ομάδων φωτισμού, κινηματογράφησης, styling και παραγωγής είναι εξίσου σημαντικές. Όλοι κάνουν την διαφορά».

 

  • Η νέα σου σειρά Erkenci Kus, πάει πολύ καλά, σωστά;

«Η σειρά μας, πήρε καλά νούμερα από την στιγμή που ξεκίνησε.

Δεχόμαστε πολύ καλές αντιδράσεις από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και εκτός αυτού, μετά από κάθε τρέιλερ και επεισόδιο που βγαίνει στον αέρα. 

Δεχόμαστε πολύ καλές αντιδράσεις από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και εκτός αυτού, μετά από κάθε τρέιλερ και επεισόδιο που βγαίνει στον αέρα. Πρόκειται για ομαδική δουλειά και όταν μια καλή ομάδα συγκεντρώνεται, πιστεύω ότι η ειλικρινής της ενέργεια, αντικατοπτρίζεται στην οθόνη. Υποθέτω ότι γι’ αυτόν τον λόγο δεχόμαστε τόσο καλά σχόλια».

 

  • Θυμάσαι τον πρώτο σου έρωτα;

«Δεν θυμάμαι τον πρώτο μου έρωτα. Νομίζω ότι μια φορά στην ζωή σου ερωτεύεσαι. Δεν ερωτεύεσαι όποτε το θες. Δεν είμαι εύκολος άνθρωπος για να γίνω ένας εύκολος σύντροφος. Το να είσαι σύντροφος δεν είναι εύκολο πράγμα».

 

  • Άρα, αυτήν την στιγμή δεν είσαι ερωτευμένος;

«Ας μην το πω. Ας το κρατήσω για τον εαυτό μου».

 

  • Ποιος τύπος γυναίκας σε επηρεάζει;

«Βασικά, αυτό δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγια. Το έκανα στο παρελθόν, όμως επίσης δεν μου άρεσε η γυναίκα που περιέγραφα μόλις την είχα γνωρίσει. Στην πραγματικότητα, δεν έχει να κάνει με την εμφάνιση.

Θα ήταν παράλογο να δώσω περιγραφή της εμφάνισής της. Επειδή αυτό που σε κάνει να ερωτεύεσαι είναι το γεγονός ότι σου αρέσει συνολικά κάποιος

Για μένα, είναι ένα θέμα εντελώς πνευματικό, εγκεφαλικό, συμπεριφορικό και ζήτημα στάσης. Φυσικά και είναι σημαντικό να μου αρέσει εμφανισιακά ο άνθρωπος που βρίσκεται μπροστά μου. Πρέπει να μου αρέσουν τα χέρια της, το βλέμμα της, η εμφάνιση της, τα μαλλιά της, η μυρωδιά της, μα σε γενικές γραμμές, αυτό που με επηρεάζει περισσότερο είναι η στάση της. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει μια κατάσταση, η οπτική της απέναντι σε ένα θέμα, τα αστεία της, η προσέγγιση της σε κάτι συγκεκριμένο είναι πολύ σημαντικά επίσης. Θα ήταν παράλογο να δώσω περιγραφή της εμφάνισής της. Επειδή αυτό που σε κάνει να ερωτεύεσαι είναι το γεγονός ότι σου αρέσει συνολικά κάποιος. Μερικές φορές, οι καταστάσεις που ζεις είναι επίσης σημαντικές. Για παράδειγμα, βρίσκομαι σε μια περίοδο που εργάζομαι 17 ώρες την ημέρα και οι ανάγκες μου από την γυναίκα που αγαπώ είναι διαφορετικές. Επιπλέον, τα γούστα μπορεί να αλλάξουν με την ηλικία και τον χρόνο. Ακόμα και η διάθεση κάποιου δεν μένει ίδια. Είμαι 29 ετών και είμαι πολύ διαφορετικός από τότε που ήμουν 27 ετών. Βλέπω ότι πολλά πράγματα που τα θεωρούσα σωστά όταν ήμουν 25 ετών, δεν είναι τώρα. Τα γούστα μου βελτιώνονται και οι σκέψεις μου ωριμάζουν».

 

  • Σου αρέσουν τα λάθη σου;

«Μαθαίνω από τα λάθη μου και τα μετατρέπω σε μαθήματα. Αν καταφέρουν να με κάνουν καλύτερο άνθρωπο, αυτό που θα έλεγα, θα ήταν «καλά που τα έκανα.» Είμαστε σε διαρκή εξέλιξη, σωματική και πνευματική, πρέπει να εξελιχθούμε. Τους άντρες τους παίρνει πιο πολύ. Το πρόσωπο σου, τα κόκκαλα σου, ακόμα και οι μύες σου, ηρεμούν με τον καιρό. Αυτό που έχει σημασία, είναι ότι αλλάζει το μυαλό σου».

 

  • Δείχνεις εύκολα την αγάπη σου;

«Είμαι Σκορπιός ως το μεδούλι. Βλέπω την αγάπη σαν τούρτα. Είναι πολύ σημαντικό σε ποιον θα δώσεις ορισμένα κομμάτια, πρέπει να κάνεις καλές επιλογές. Δεν μπορείς να τους αγαπάς όλους, δεν μπορείς να τους κάνεις όλους ευτυχισμένους. Πρέπει να διαλέξεις τους ανθρώπους που θα αγαπάς και να τους αγαπάς ολοκληρωτικά. Η αγάπη ενός Σκορπιού μπορεί να κάψει τον κόσμο, έχει αυτό το χαρακτηριστικό. Αν αγαπάει κάποιον, τον αγαπάει ολοκληρωτικά, μπορεί να του αφιερωθεί ολοκληρωτικά. Μέχρι να γίνει αυτό, δεν τον ενδιαφέρει οτιδήποτε άλλο. Αν ρωτήσεις ανθρώπους που με ξέρουν, θα σου πουν ότι δεν είμαι τύπος που ζηλεύει. Όμως, αν ρωτήσεις αυτήν που αγαπώ θα σου πει: «Μπορεί ακόμα και να ζηλέψει τον εαυτό του για μένα». Θα αγαπούσα πραγματικά αυτόν τον άνθρωπο και δεν θα ήθελα ποτέ να την αφήσω. Για παράδειγμα, ο/η βοηθός σκηνοθέτη μας, χώρισε πρόσφατα. Στεναχωρήθηκα πολύ».

 

  • Γιατί τελειώνουν οι σχέσεις σου; Γιατί φεύγεις από κάποιον;

«Κάτι τελειώνει από μέρους μου όταν εμφανιστεί το ‘Εγώ’ του ατόμου, αν αρχίσει η υπεροψία, αν πει ψέματα, αν δεν είναι ειλικρινής ή αν δεν ενδιαφέρεται. Δηλαδή, συνήθως δεν είναι εξαιτίας μου, αλλά εξαιτίας της στάσης και της συμπεριφοράς του άλλου ατόμου. Τελειώνει εξαιτίας της λάθος συμπεριφοράς. Όσο πιο πολύ αγαπάς, τόσο πιο πολύ μειώνονται οι αντοχές σου απέναντι στους ανθρώπους που διαπράττουν τέτοια λάθη. Τόσο περισσότερο βυθίζονται.

 

  • Ο γάμος και τα παιδιά είναι μακριά ή μπορεί να προκύψουν έτσι ξαφνικά;

«Όχι, δεν φαίνεται μακριά. Όπως είπες, θα μπορούσε να συμβεί εντελώς ξαφνικά. Μέχρι σήμερα, πολλά πράγματα μου συνέβησαν έτσι ξαφνικά. Ξεκίνησα την υποκριτική τελείως ξαφνικά, πήρα μια απόφαση τελείως ξαφνικά, έφυγα τελείως ξαφνικά, εξαφανίστηκα τελείως ξαφνικά. Κάποιος πρέπει να μπορεί να παραιτηθεί από κάτι και να ξεκινήσει κάτι νέο. Είναι κάτι που μου ταιριάζει πολύ. Ας πούμε ότι είμαι ανοιχτός και ευέλικτος σε αυτά που θα μου φέρει η ζωή».

 

  • Η βάση των θαυμαστών σου μεγαλώνει γρήγορα. Απολαμβάνεις την φήμη ή το δέχεσαι σαν μέρος της δουλειά σου;

«Πριν μπω σε αυτήν την δουλειά, ο πατέρας μου μού είπε, «σκέψου το προσεκτικά, αγόρι μου.» Βασικά, εκείνος και η μαμά μου δεν ξαφνιάστηκαν ιδιαίτερα όταν έγινα ηθοποιός. Όμως, ο πατέρας μου ήθελε να σκεφτώ προσεκτικά αν θα μου άρεσε ή όχι τι θα έφερνε αυτό το επάγγελμα στην ζωή μου.

Ο πατέρας μου έλεγε, «η ευτυχία βρίσκεται στην προσωπική ζωή.» 

Ο πατέρας μου έλεγε, «η ευτυχία βρίσκεται στην προσωπική ζωή.» Κάποτε, έλεγα ότι θα γίνω γιατρός κι εκείνος μου απαντούσε, «αγόρι μου, αν το θες, σίγουρα θα κάνεις ό,τι καλύτερο. Όμως πιστεύεις ότι με το να γίνεις γιατρός, θα έχεις μια ευτυχισμένη προσωπική ζωή; Κάθισε και σκέψου το». Το έλαβα υπόψη μου όταν αποφάσισα να γίνω δικηγόρος. Επειδή μου αρέσει να μιλάω, να επικοινωνώ με τους ανθρώπους και να τους πείθω. Επίσης, μου άρεσε το προνομιακό status που θα μου έφερνε ο τίτλος του δικηγόρου. Ήθελαν να σκεφτώ με τον ίδιο τρόπο και για την υποκριτική».

 

  • Το σκέφτηκες λοιπόν;

«Το σκέφτηκα και ήθελα να γίνω ηθοποιός, επειδή πίστευα ότι θα μπορούσα να το κάνω. Η προσοχή που παίρνω από τους θαυμαστές, είτε στο δρόμο, είτε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με κάνει ευτυχισμένο. Όμως η δόξα δεν είναι κάτι που με συγκινεί ιδιαίτερα, είναι απλά μέρος της δουλειάς. Είμαι άνθρωπος που στρέφεται περισσότερο στην ζωή του. Εδώ και 5 χρόνια, είμαι ηθοποιός, γνωρίζω πολύ κόσμο, όμως δίπλα μου έχω συνέχεια τα ίδια άτομα. Αν πάω διακοπές, θα πάω με τους ίδιους ανθρώπους. Ποτέ δεν μπήκα σε μια κατάσταση τύπου, «κοίτα τι έγινα». Το ότι είμαι γνωστός, είναι κάτι που αρέσει περισσότερο στους φίλους μου παρά σε μένα. Μερικές φορές, ο Burak, ο συνέταιρος μου στο δικηγορικό γραφείο, θέλει να με πάρει μαζί του στα δικαστήρια. Βγάζουμε μερικές φωτογραφίες και να τους έχει καλά ο Θεός, παίρνουν τους φάκελους που δεν μπορούσαν να πάρουν».

 

  • Όλοι είναι θαυμαστές σου, όμως εσύ ποιον θαυμάζεις;

«Αν και πλέον τους θεωρώ πεσιμιστές, όταν ήμουν νέος θαύμαζα τους Γερμανούς φιλοσόφους Arthur Schopenhauer και Nietzsche. Μου αρέσουν τα βιβλία και τα σχόλια του Irvin D. Yalom, ενός από τους πιο σπουδαίους αντιπροσώπους της υπαρξιακής ψυχοθεραπείας. Όταν τους διαβάζεις, σε ανεβάζουν πραγματικά και σε πάνε σε άλλο επίπεδο. Σαν ηθοποιός, είμαι μεγάλος θαυμαστής του Bradd Pitt. Θαυμάζω πολύ όλες του τις ταινίες και τους χαρακτήρες που υποδύθηκε. Μου αρέσει και ο Mel Gibson. Είμαι επίσης θαυμαστής του Michael Jordan».

 

  • Έχεις κάποιο ταλέντο το οποίο δεν γνωρίζει κανείς;

«Λένε ότι οι γλωσσικές μου ικανότητες και η κλίση μου στις ξένες γλώσσες είναι σε πολύ υψηλό βαθμό. Τα μαθηματικά και το να λύνω προβλήματα είναι σαν χόμπι για μένα. Ο καθηγητής διόρθωνε πρώτα το δικό μου διαγώνισμα και μετά το χρησιμοποιούσε ως λυσάρι».

 

  • Σου αρέσει η μουσική; Αν σου ζητούσαν να τραγουδήσεις για κάποιο πρότζεκτ, θα το έκανες;

«Έχω έφεση στην μουσική. Η Ντεμέτ τραγούδησε για το εναρκτήριο τραγούδι της σειράς μας και μου άρεσε πολύ. Είναι τόσο γενναία όταν πρόκειται να κάνει τέτοια πράγματα. Όταν πρέπει να χορέψει, χορεύει. Έτσι κι αλλιώς, είναι πρώην χορεύτρια. Και όταν πρέπει να τραγουδήσει, τραγουδάει. Αυτό, μου δίνει και μένα έμπνευση. Ίσως να μπορέσει να με διδάξει κάποια στιγμή και να μπορέσουμε να χορέψουμε οι δυο μας στην σκηνή σαν ντουέτο. Κανονικά, δεν είναι κάτι που θα επιχειρούσα υπό κανονικές συνθήκες, όμως η ενέργεια και η στάση της Ντεμέτ μου έδωσαν αυτοπεποίθηση».

 

  • Υπάρχει κάτι που δεν μπορείς να κάνεις;

«Υπάρχουν πολλά πράγματα. Για παράδειγμα, δεν έχω ταλέντο στην ζωγραφική. Ο μπαμπάς μου είναι πολύ καλός. Ζωγραφίζει τέλεια. Εγώ δεν μπορώ καν να ζωγραφίσω ένα ανθρωπάκι».

 

  • Πότε θα σε δούμε στην μεγάλη οθόνη;

«Δεν είχα ποτέ ελεύθερο χρόνο ανάμεσα στις σειρές μου. Αν καταφέρω να μείνω έναν χρόνο εκτός, χωρίς να κάνω κάποια σειρά και να ηρεμίσω, τότε ίσως μπορέσω να σκεφτώ τις προτάσεις που δέχομαι για ταινίες. Δεν μπορούσα να δεχτώ καμία πρόταση όσο γύριζα τις σειρές.

Θέλω πολύ να κάνω μια ταινία, όταν θα έχω ελεύθερο χρόνο εκτός σειρών

Αν και φαίνεται ότι μεσολάβησαν μήνες ανάμεσα στις σειρές, δεν είχα ελεύθερο χρόνο, καθώς προετοιμαζόμουν για την επόμενη σειρά. Για παράδειγμα, φαίνεται ότι έκανα ένα διάλειμμα έξι μηνών μετά τον ρόλο μου ως Ferit στην σειρά «Dolunay.» Όμως, τον Φεβρουάριο επιβεβαιώθηκε η νέα σειρά και άρχισα να προετοιμάζομαι για τον ρόλο. Επίσης, το να τα κάνεις και τα δυο συγχρόνως, είναι πρακτικά αδύνατο επειδή η εμφάνιση που έχεις την δεδομένη χρονική στιγμή μπορεί να μην ταιριάζει με τα δυο πρότζεκτ. Θέλω πολύ να κάνω μια ταινία, όταν θα έχω ελεύθερο χρόνο εκτός σειρών».

 

  • Θα το σκεφτόσουν να επιστρέψεις στους διαδρόμους των δικαστηρίων αν τα πράγματα δεν πάνε καλά;

«Υπάρχει μια έκφραση που λέει: «Η ζωή είναι αυτό που σου συμβαίνει όταν είσαι απασχολημένος κάνοντας σχέδια.» Είναι κλισέ, όμως η ζωή μου είναι ακριβώς έτσι. Όταν έλεγα, «θα γίνω έτσι, θα κάνω αυτό, θα γίνω δικηγόρος του Διεθνούς Εμπορικού Ναυτικού Δικαίου», βρέθηκα στα γυρίσματα της σειράς «Gιönül İşleri». Βασικά, δεν ανακατεύομαι πολύ με το μέλλον. Θεωρώ ότι ακόμα και οι ατυχίες και οι αναποδιές, συμβαίνουν για το απώτερο καλό μου. Αν τα πράγματα δεν πάνε καλά, είναι επειδή θα συμβεί κάτι καλύτερο. Και πίστεψε με, πάντα έτσι γίνεται».

 

  • Να υποθέσω ότι πιστεύεις στην τύχη;

«Ας πούμε απλά ότι πιστεύω πως η σχέση μου με τον Θεό ήταν πάντα καλή.

Πιστεύω πως η σχέση μου με τον Θεό ήταν πάντα καλή. Πιστεύω από καρδιάς ότι με αγαπάει, με φροντίζει

Πιστεύω από καρδιάς ότι με αγαπάει, με φροντίζει, ότι είμαι πιστός υπηρέτης του. Αν κάτι δεν πάει όπως το σχεδίασα, θα πω ότι υπάρχει κάποιος λόγος γι’ αυτό. Ακόμα και αν φαίνεται κακό εκείνη την στιγμή, στο μέλλον θα καταλάβεις ότι στην πραγματικότητα, πρόκειται για κάτι καλό και θα πεις ότι καλώς που έγιναν έτσι τα πράγματα. Έτσι συνήθως ερμηνεύω όλα τα αρνητικά πράγματα και δεν δυσανασχετώ εύκολα».

 

  • Ποιες θα ήταν οι σκέψεις που θα σε ευχαριστούσε να έχουν οι αναγνώστες αυτής της συνέντευξης;

«Θα μου άρεσε αν θα μπορούσαν να με γνωρίσουν όπως ακριβώς είμαι. Κάποιες ερωτήσεις είναι πολύ κατευθυνόμενες, όποια και αν είναι η απάντηση σου. Ακούγεσαι δήθεν ενώ είσαι ταπεινός άνθρωπος. Μιας και οι ερωτήσεις με αφορούν, είναι λογικό να τις απαντήσω κάνοντας τον εαυτό μου κέντρο της προσοχής. Έτσι εκλαμβάνεται ως «μιλάς συνέχεια για τον εαυτό σου», πράγμα που δεν θα ήθελα καθόλου. Στεναχωριέμαι και γεμίζω ένταση όταν μια πρόταση που δεν έχει αρχή και τέλος, επιλέγεται και μεγαλοποιείται. Θα με έκανε πολύ χαρούμενο να μπορέσω να εκφράσω τον εαυτό μου όπως ακριβώς είμαι».

Σχόλια