Λασίθι

Τρεις Ιεραπετρίτισσες εξηγούν γιατί είναι... απίθανο πλάσμα η γυναίκα

Γυναίκες... σε μία ανδροκρατούμενη κοινωνία, γιορτάζουν και αγωνίζονται

Είναι οι γυναίκες που γιορτάζουν στις 8 Μαρτίου… Και βρήκαμε στην Ιεράπετρα μερικές νέες χειραφετημένες γυναίκες, που δέχτηκαν να μας απαντήσουν στο ερώτημα του πως αισθάνονται τούτη τη μέρα, χωρίς φυσικά να έχουμε ξεχάσει ποια ήταν η αιτία που καθιερώθηκε αυτή η γιορτή πριν από πολλά χρόνια.

«Στις 8 Μαρτίου του 1917 σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο, στην πρωτεύουσα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας την Πετρούπολη, οι εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας, διαδήλωσαν γεμίζοντας τους δρόμους όλης την πόλης. Αυτό σηματοδότησε την αρχή της ρωσικής επανάστασης. Οι γυναίκες στην Αγία Πετρούπολη έκαναν απεργία εκείνη την ημέρα για το «Ψωμί και την Ειρήνη», απαιτώντας το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, τον τερματισμό της έλλειψης τροφίμων και το τέλος του τσαρισμού. Το 1977, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών κάλεσε τα κράτη μέλη να ανακηρύξουν την 8η Μαρτίου ως Ημέρα του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των γυναικών και την παγκόσμια ειρήνη», μας θύμισε η νοσηλεύτρια Μαρία Γραμματικόφ, απαντώντας στο σχετικό ερώτημα, αν γνωρίζει πως καθιερώθηκε η Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας.

«Η γυναίκα» πρόσθεσε η Μαρία Γραμματικόφ, «αποτελούσε ανέκαθεν το θεμέλιο λίθο της οικογένειας, όμως οι οικονομικές εξελίξεις δημιούργησαν στις μέρες μας ένα πολύ μεγάλο δίλημμα για εμάς: καριέρα ή οικογένεια. Εμείς οι ίδιες, διαισθητικά επιχειρούμε να συνδυάσουμε και τους δύο ρόλους. Στο παρελθόν, στις παραδοσιακά δομημένες κοινωνίες, η γυναίκα κέρδιζε τον σεβασμό και την εκτίμηση των τρίτων από το ρόλο της συζύγου και της μητέρας…

Στην εποχή μας η εικόνα έχει αλλάξει, καθώς έχει επικρατήσει η αστική και πυρηνική οικογένεια. Η πυρηνική οικογένεια, αποτελεί την κύρια μορφή οικογένειας. Δημιουργείται με το γάμο και αποτελείται από τους συζύγους μόνο ή από τους συζύγους και τα παιδιά τους.

Η γυναίκα στην εποχή μας, και δεδομένου της οικονομικής κρίσης η οποία μαστίζει τη χώρα μας, έχει κληθεί να ανταποκριθεί ταυτόχρονα σε πολλαπλούς ρόλους: της συζύγου, της μητέρας και της εργαζόμενης. Το αποτέλεσμα δεν την δικαιώνει σε όλες τις περιπτώσεις. Η φυσική της απουσία από τις καθημερινές δραστηριότητες και από την ανατροφή των παιδιών της, δημιουργεί στην εργαζόμενη μητέρα ένα ενοχικό αίσθημα μη ανταπόκρισης στον κύριο ρόλο της, τον ρόλο της μητέρας. Μαγική συνταγή για να επιτύχει μία γυναίκα τον συνδυασμό των ρόλων σύζυγος-μητέρα-εργαζόμενη φυσικά δεν υπάρχει. Θέληση και επιμονή χρειάζεται», επισημαίνει η νοσηλεύτρια Μαρία Γραμματικόφ, η οποία εργάζεται σκληρά, όπως όλες οι χειραφετημένες σύγχρονες μητέρες.

«Ζούμε σε μία ανδροκρατούμενη κοινωνία»

«Ζούμε σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία», διαπιστώνει η Μαρίνα Αχλάτη, έχοντας ξεχωρίσει η ίδια, στην κοινωνία της Ιεράπετρας, με τις μεγάλες της επιτυχίες στον αθλητισμό(δρόμοι μεγάλων αποστάσεων) και έχοντας καταφέρει να δημιουργήσει μια υπέροχη οικογένεια, να μεγαλώσει δυο παιδιά ,εργαζόμενη ταυτόχρονα στο θερμοκήπιο καλλιεργώντας πρώιμα κηπευτικά.

Την ρωτήσαμε λοιπόν αν θα προτιμούσε να είχε γεννηθεί άντρας…

«Όχι φυσικά! Αν είχα την επιλογή φύλλου, πάλι γυναίκα θα επέλεγα να γεννηθώ. Ζούμε το θαύμα της μητρότητας και όλο το μεγαλείο των συναισθημάτων που αναβλύζουν μέσα από αυτό. Βαθιές ευαισθησίες, ανιδιοτελής αγάπη και τεράστια αποθέματα ψυχικής δύναμης, προκειμένου να ανταπεξέλθουμε σε αυτό το δύσκολο ρόλο. Αυτόν τον τόσο απαιτητικό ρόλο της γυναίκας του σήμερα, που καλείται να ισορροπήσει με αξιοπρέπεια και στις υπόλοιπες ιδιότητές της. Ζούμε σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία, που ποτέ δεν κατάλαβα το γιατί, και ποτέ δεν το αποδέχτηκα. Οι άντρες υπερτερούν μονάχα σε φυσική μυϊκή δύναμη. Παρ’ όλα αυτά, δυστυχώς σε πολλές κοινωνίες και σε πάρα πολλές χώρες, εκατομμύρια γυναικών βιώνουν «στο πετσί τους» αυτήν την αντρική υπεροχή. Αφαιρώντας τους οποιοδήποτε δικαίωμα και δεχόμενες κάθε τύπου εκμετάλλευση και κακοποίηση. Οι γυναίκες στο πολύ πρόσφατο παρελθόν μετά από χρόνια σκληρών αγώνων και αποδοκιμασιών, κατάφεραν να κερδίσουν κάποια δικαιώματα. Είναι ντροπή και τραγική ειρωνεία να γιορτάζουμε αυτή τη μέρα, γνωρίζοντας πόσες ακόμα υποφέρουν. Ανεπίτρεπτο για την ανθρωπότητα του 21ου αιώνα. Η γυναίκα πρέπει να έχει την αποδοχή, το σεβασμό την εκτίμηση και τη θέση που της αξίζει. Γιατί ισότητα ίσον: Πολιτισμός», μας καταθέτει η Μαρίνα Αχλάτη, η οποία στις επόμενες δημοτικές εκλογές, διεκδικεί θέση δημοτικού συμβούλου, στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο της Ιεράπετρας.

 

«Απίθανο πλάσμα η γυναίκα»

Από τις νέες γυναίκες που έχουν ξεχωρίσει με την εργατικότητα τους και το πείσμα τους η Ρένα Λαμπράκη, καταφέρνει χωρίς να κάνει «εκπτώσεις» σε κανέναν, να αποδίδει και σαν αγρότισσα και σαν ξενοδοχοϋπάλληλος.

Θεωρεί ότι η γυναίκα είναι το πιο απίθανο πλάσμα της φύσης.

«Γυναίκα είναι το απίθανο πλάσμα της φύσης που εκπλήσσει με τις δυνατότητες και τα επιτεύγματα που έχει επιτύχει εδώ και τόσα χρόνια.

Αν πάμε κάποιους αιώνες πίσω, οι γυναίκες δεν θα μπορούσαν να φανταστούν το πρότυπο της σημερινής γυναίκας. Έχουν επιτύχει την ανεξαρτησία τους μετά από πολλούς αγώνες και πλέον θα μπορούσαμε να πούμε ότι μια γυναίκα μπορεί να κάνει σχεδόν όλα τα επαγγέλματα που παλιότερα ήταν καθαρά αντρικά και ούτε είχε φανταστεί ότι θα μπορούσε να τα καταφέρει. Η γνώμη της στην οικογένεια είναι πλέον υπολογίσιμη και σε πολλές περιπτώσεις είναι και η ορθή. Καλώ εσάς τους άντρες, να αγαπάτε την γυναίκα της ζωής σας, μητέρα, αδερφή, σύντροφο η κόρη, γιατί συμπληρώνει το υπόλοιπο ήμισυ του ανδρός», προσθέτει η Ρένα Λαμπράκη.

 

Σχόλια