Ηράκλειο

Μ. Σβολιαντοπούλου: Η «αφετηρία» της, ο ρόλος της οικογένειας και η νόσος Alzheimer

Αναμφίβολα, οι αναμνήσεις της Μαρίας δε θα μπουν ποτέ στο κουτί της λήθης

Οι εμπειρίες και οι αναμνήσεις λένε είναι αυτές που μας διαμορφώνουν. Ακόμα και όταν αυτές αφήνουν μια γλυκόπικρη γεύση στη θύμησή τους.

Για τη Μαρία Σβολιαντοπούλου, η νόσος του Αλτσχάιμερ την καθόρισε. Σε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής της, η Μαρία είδε τον παππού και τη γιαγιά να «βυθίζονται» στο πέπλο της νόσου.

Παρόλο που, όπως τόλμησε να μας πει, έχασε τις ισορροπίες, σήμερα οι αναμνήσεις αυτές, όσο σκληρές και αν είναι, έχουν σχηματίσει το πιο γλυκό χαμόγελο στο πρόσωπό της. Ένα χαμόγελο που δεν έχει μάθει να σβήνει.

Αναμφίβολα, οι αναμνήσεις της Μαρίας δε θα μπουν ποτέ στο κουτί της λήθης. Γιατί οι αναμνήσεις της έχουν χρώμα γαλάζιο, το χρώμα της ηρεμίας και της γαλήνης. Και αυτές προσπαθεί να διαφυλάττει μέσα στον χώρο που μας φιλοξένησε.

Πριν τη συναντήσουμε, η Μαρία Σβολιαντοπούλου ήταν η κοπέλα που μας ταξίδεψε και συνεχίζει να μας ταξιδεύει στον κόσμο του Αλτσχάιμερ.

Η Μαρία, τώρα πια, μετά από αυτή τη συζήτηση, είναι μια κοπέλα, μόλις 26 χρονών, που έχει μάθει να παλεύει με τα τέρατα, να παίρνει μαθήματα, και είτε νικήσει είτε χάσει, να συνεχίζει τη ζωή της με τα πολυτιμότερα αγαθά, το χαμόγελο και την αγάπη. 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια