Ηράκλειο

Διατηρητέα του Ηρακλείου: Ποια βρίσκονται στα αζήτητα και για ποια υπάρχει πια «φως»

Οι υπογραφές που έπεσαν για τη φάμπρικα Ανωγειανάκη, η παραχώρηση του μεγάρου Κοθρή και οι εγκαταλελειμμένοι βενετσιάνικοι ναοί

Κτήρια με ξεχωριστό ιστορικό και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, μνημεία με “βαριά” ιστορία και “ζωή” ακόμα και πολλών αιώνων, και πρώην βιομηχανικές εγκαταστάσεις που άφησαν τη δική τους σφραγίδα στην πόλη... στέκουν ακόμα εκεί, άλλα φανερά σε πολίτες και επισκέπτες, και άλλα “κρυμμένα” ασφυκτικά εγκλωβισμένα ανάμεσα στη σύγχρονη πυκνή δόμηση, περιμένοντας καρτερικά τη διάσωση και ανάδειξή τους. Για κάποια από τα πλήθος διατηρητέα κτίσματα-μνημεία του Ηρακλείου που βρίσκονται σε ιδιωτικά χέρια ή στα αζήτητα υπάρχει επιτέλους “φως”. Για πολλά άλλα παραμένει το... “σκότος”!

Σε κάποιες περιπτώσεις, όπως π.χ. για το μέγαρο Κοθρή-Λιοπυράκη στη συμβολή της 25ης Αυγούστου με την Επιμενίδου, είχαμε αίσιο τέλος.

Το σπουδαίο αυτό αρχιτεκτόνημα του Δημήτρη Κυριακού και κορυφαίο δείγμα του ρομαντικού νεοκλασικισμού στο Ηράκλειο παραχωρήθηκε το 2017 από το υπουργείο Πολιτισμού στον Δήμο Ηρακλείου και έχει μπει σε “τροχιά” αναστήλωσης.

Η παραχώρηση του τριώροφου νεοκλασικού επί της 25ης Αυγούστου προς τον Δήμο έγινε χωρίς αντάλλαγμα... Όχι βεβαίως λόγω τόσο μεγαλοψυχίας του υπουργείου Πολιτισμού που δεν είχε καμία πρόθεση να αποκαταστήσει το “πληγωμένο” κτήριο και μάλλον λειτούργησε με τη λογική “ξεφορτώματος”.

Η παραχώρηση είναι για 30 χρόνια και ο Δήμος Ηρακλείου ανέλαβε τη δαπάνη των μελετών και των εργασιών αποκατάστασης του μνημείου και της μετατροπής του σε Δημοτική Πινακοθήκη.

Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις ιστορικών πρώην βιομηχανικών κτηρίων, όπως η φάμπρικα Ανωγειανάκη, εγένετο επίσης... “φως”! Μετά από δεκαετίες συζητήσεων, έκλεισε η συμφωνία εξαγοράς και μέσα στο φθινόπωρο που πέρασε έπεσαν οι σχετικές υπογραφές στο συμβόλαιο αγοράς του πρώην βιομηχανικού κτηρίου, όπου θα δημιουργηθεί ένα Μεσογειακό Μουσικό Κέντρο.

Την ίδια ώρα ωστόσο, δεν έχουν την ίδια τύχη άλλα ιστορικά, διατηρητέα κτίσματα, που αποτελούν τη ζωντανή ιστορία της πόλης, τα οποία, αντί για να αποκτηθούν από τους ιδιώτες κληρονόμους και σημερινούς ιδιοκτήτες τους (που έχουν κι αυτοί εγκλωβιστεί με τις περιουσίες που κληρονόμησαν), να αναστηλωθούν, να αναδειχθούν και να αξιοποιηθούν, παραμένουν... ερειπωμένα! Κτήρια, μνημεία- “φαντάσματα”, κτήρια επικίνδυνα ακόμη και για τη δημόσια ασφάλεια, αντί για εμβληματικά μνημεία μιας τέτοιας ιστορικής πόλης...

Μια τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση αποτελούν οι τέσσερις βενετσιάνικοι ναοί του Αγίου Ιωάννη Βαπτιστή, του Αγίου Ονουφρίου, της Αγίας Αναστασίας και του Αγίου Γεωργίου του Βενέτικου.

Το οραματικό σχέδιο του Δήμου Ηρακλείου παλιότερα ήταν να εξαγοράσει τις τέσσερις βενετσιάνικες εκκλησίες και να δημιουργήσει χώρους πολιτισμού σε τέσσερα ακόμη σημεία της πόλης, ανάλογους ακριβώς με τη Βασιλική του Αγίου Μάρκου.

Το σχέδιο κατέληξε σε απόλυτο “ναυάγιο”, ενώ στην πορεία των ετών οι όποιες προσπάθειες επικεντρώθηκαν τελικά μονάχα στον ναό του Αγίου Ιωάννη... Δίχως όμως και για τον ναό αυτό, που δεσπόζει ακόμα “εγκλωβισμένος” στα Ψαράδικα, στη συμβολή των οδών Καρτερού και 1821, να προχωρήσει τελικά κάτι...

Ικανοποίηση για την εξαγορά

«Από τη δεκαετία του ’90, ως “Ηράκλεια Πρωτοβουλία” είχαμε καταθέσει σχετική πρόταση στην τότε δημοτική Αρχή του κ. Ασλάνη για την εξαγορά της φάμπρικας Ανωγειανάκη. Ξέρετε, είναι ένα εκπληκτικό αρχιτεκτονικό συγκρότημα, ένα εμβληματικό συγκρότημα για την Αγία Τριάδα. Το θέμα δεν προχώρησε τότε. Επανήλθε επί δημαρχίας Κουράκη. Τότε είχα ασχοληθεί κι εγώ ως αρμόδιος. Είχαμε κάνει συζητήσεις με τον δήμαρχο. Είχαμε κάνει αυτοψίες. Έγινε μια προσπάθεια να βρούμε χρήματα και μέσα από το Πράσινο Ταμείο. Δυστυχώς δεν τα καταφέραμε και εκεί - στο οικονομικό και την έλλειψη χρηματοδότησης - “κόλλησε” τότε η υπόθεση. Με την αλλαγή “σκυτάλης” στη διακυβέρνηση του Δήμου παρέδωσα τον φάκελο και τα στοιχεία της υπόθεσης.

Προς μεγάλη μου χαρά είδα μια έντονη κινητικότητα, είδα μια σοβαρή διερεύνηση της υπόθεσης και πετυχημένες διαπραγματεύσεις που κατέληξαν σε συμφωνία. Η εξαγορά εγκρίθηκε από το Ελεγκτικό, φτάσαμε στις πολυπόθητες υπογραφές και πραγματικά υπάρχει μεγάλη ικανοποίηση.

Αξίζουν, αν μη τι άλλο, εύσημα στην τότε αντιδήμαρχο Δημοτικής Περιουσίας Στέλλα Αρχοντάκη, που έφερε εις πέρας με επιτυχία τις διαπραγματεύσεις και την όλη προσπάθεια εξαγοράς, στην προϊστάμενη του Τμήματος Κατερίνα Φοστιέρη και στα υπόλοιπα αρμόδια στελέχη του Δήμου», ανέφερε στη “Νέα Κρήτη” ο Μανόλης Βασιλάκης και συνέχισε: «Η αποκατάσταση της φάμπρικας Ανωγειανάκη και η λειτουργία εκεί Μεσογειακού Μουσικού Κέντρου θα δημιουργήσει μια πολιτιστική κυψέλη. Θα θα δώσει άλλη ώθηση, αναπτυξιακή και επαγγελματική, όχι στο συγκεκριμένο σημείο μονάχα, αλλά σε όλη τη συνοικία της Αγίας Τριάδας. Γιατί θα δώσει, πέραν όλων των άλλων και της προσέλκυσης κόσμου, το έναυσμα, την ώθηση και σε ιδιώτες ιδιοκτήτες ανάλογων κτηρίων εκεί να προχωρήσουν, στο μέτρο του δυνατού, σε κινήσεις ανάλογες, αναστήλωσης, αξιοποίησης»... Ο κ. Βασιλάκης εξέφρασε παράλληλα την ικανοποίησή του για την παραχώρηση του μεγάρου Κοθρή στον Δήμο, που φιλοδοξεί να ιδρύσει στο σπουδαίο αυτό κτήριο δημοτική πινακοθήκη, ενώ για τους βενετσιάνικους ναούς παραδέχτηκε ότι τα περιθώρια αγοράς, αποκατάστασης και ανάδειξής τους είναι πολύ μικρά.

«Οι βενετσιάνικοι ναοί πάντοτε ενδιέφεραν και θα ενδιαφέρουν τον Δήμο Ηρακλείου. Διαχρονικά έχουν γίνει συζητήσεις - και επί δικής μου παλιότερα αντιδημαρχίας είχαν γίνει. Θα ήταν ιδανικό να μπορούσε να αποκτήσει ο Δήμος έστω τους δύο ναούς, του Αγίου Ιωάννη και της Αγίας Αναστασίας, αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτή τη στιγμή δε διαφαίνεται μια τέτοια προοπτική. Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Δεν υπάρχει κάτι σε εξέλιξη. Αυτό δε σημαίνει, όμως, ότι θεωρείται μια οριστικά εγκαταλελειμμένη υπόθεση», υπογράμμισε ο εντεταλμένος σύμβουλος Δημοτικής Περιουσίας Ηρακλείου.

ΦΑΜΠΡΙΚΑ ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗ

Το χρονικό της προσπάθειας εξαγοράς

Η παλιά φάμπρικα Ανωγειανάκη, στη συμβολή Βαλέστρα και Σαββαθιανών, αποτελεί ένα κτήριο-ορόσημο για την ιστορική συνοικία του Ηρακλείου. Η φάμπρικα αποτελείται από ένα συγκρότημα δύο διώροφων, λιθόκτιστων, κεραμοσκεπών κτηρίων, που συνοδεύονται από μικρότερα, βοηθητικά κτίσματα. Τα δύο διώροφα κτήρια και οι προσθήκες, που εναρμονίζονται με αυτά, έχουν κηρυχθεί διατηρητέα από το ΥΠΕΚΑ (ΦΕΚ 174/27.6.2011). Στο οικόπεδο υπήρχαν, εκτός από το ελαιοτριβείο, δύο βυρσοδεψεία και τέσσερα πηγάδια. Επί Τουρκοκρατίας, δηλαδή από τα τέλη του 19ου αιώνα, λειτουργούσαν στο συγκρότημα της φάμπρικας ελαιοτριβείο, σαπωνοποιείο και δύο βυρσοδεψεία, ενώ υπήρχαν και τέσσερα πηγάδια. Εκεί βρισκόταν και η οικία Ανωγειανάκη. Στον πρώτο όροφο του κτηρίου επί της οδού Βαλέστρα στεγαζόταν η κατοικία του ιδιοκτήτη, που για κάποιο διάστημα λειτούργησε ως χοροδιδασκαλείο! Με την ανταλλαγή των πληθυσμών, το ακίνητο περιήλθε στο Δημόσιο, ενώ στη συνέχεια ιδιοκτήτης του ήταν ο Γεώργιος Βογιατζάκης. Το 1932 περιήλθε στην ιδιοκτησία του Ανδρέα Ανωγειανάκη, ενώ μέχρι τέλη της δεκαετίας του ’70 λειτουργούσε και το ελαιοτριβείο. Εκεί βρισκόταν και η κατοικία του ιδιοκτήτη.

Η εξαγορά της φάμπρικας Ανωγειανάκη από τον Δήμο Ηρακλείου εκκρεμεί εδώ και πάνω από μια 20ετία, από το 1997, όταν και η πρόταση εξαγοράς έπεσε στο τραπέζι από τον πρώην αντιδήμαρχο και μέλος της “Ηράκλειας Πρωτοβουλίας” Μανόλη Βασιλάκη. Το 2018 μπήκαν οι βάσεις για την εξαγορά επιτέλους της πρώην φάμπρικας. Με το υπ’ αριθμόν 16324/18 έγγραφό του, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίας Τριάδας πρότεινε την αγορά και αξιοποίηση από τον Δήμο τής πρώην φάμπρικας Ανωγειανάκη, ενώ μετά από έρευνα της Διεύθυνσης Πολιτισμού διαπιστώθηκε ότι το μοναδικό κατάλληλο ακίνητο από εκείνα που έχουν χαρακτηριστεί ως διατηρητέα στη συγκεκριμένη περιοχή και δεν αξιοποιούνται είναι η φάμπρικα Ανωγειανάκη. Μετά από αυτές τις ενέργειες, το Δημοτικό Συμβούλιο έδωσε “πράσινο φως” για την έναρξη των διαδικασιών διερεύνησης της απευθείας αγοράς τής πρώην φάμπρικας από τους ιδιώτες ιδιοκτήτες. Η τότε απόφαση ουσιαστικά εξουσιοδότησε τη δημοτική Αρχή, και συγκεκριμένα την αντιδήμαρχο Πολεοδομίας-Δημοτικής Περιουσίας Στέλλα Αρχοντάκη-Καλογεράκη, να έρθει σε επαφή με τους ιδιοκτήτες και να προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις μαζί τους για την εξαγορά. Παράλληλα με την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, κλήθηκε η Νομική Υπηρεσία του Δήμου να διερευνήσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς του κτηριακού συγκροτήματος. Οι διαβουλεύσεις της αρμόδιας αντιδημάρχου με την πλευρά των ιδιοκτητών-κληρονόμων της φάμπρικας Ανωγειανάκη ολοκληρώθηκαν με αίσιο τρόπο. Το deal εξαγοράς, με αντίτιμο ένα ποσό περί τα 300.000 ευρώ, εγκρίθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο τον Οκτώβριο του 2018.

Ένα χρόνο μετά, δηλαδή τον περασμένο Οκτώβριο, φτάσαμε στις τελικές υπογραφές του συμβολαίου εξαγοράς του βιομηχανικού κτηριακού συγκροτήματος, εμβαδού 334,61 τ.μ., το οποίο ο Δήμος θα αποκαταστήσει κατόπιν προκειμένου να δημιουργήσει εκεί ένα Μεσογειακό Μουσικό Κέντρο, με την παραχώρηση, μάλιστα, μουσικών οργάνων από τον γνωστό καλλιτέχνη Ρος Ντέιλι.

ΜΕΓΑΡΟ ΚΟΘΡΗ

Ένα κτήριο- “φάντασμα” στην “καρδιά” της πόλης

Το μέγαρο Κοθρή-Λιοπυράκη χρονολογείται από το 1915. Ανήκε στην οικογένεια Κοθρή και είναι έργο του αρχιτέκτονα Δημήτρη Κυριακού, τα σχέδια του οποίου ανασύρθηκαν από τη Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη. Αποκαταστάθηκε στην αρχική του μορφή μετά από τις καταστροφές που του προκάλεσαν οι βομβαρδισμοί του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Το κτήριο παραχωρήθηκε από τον Δεκέμβρη του 2007 για στέγαση της Υπηρεσίας Νεότερων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Κρήτης και της τότε 13ης Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, ωστόσο μετά από τον σεισμό του 1994 το οικοδόμημα κρίθηκε ακατάλληλο, με αποτέλεσμα η ΕΒΑ να μεταστεγαστεί στο παλιό Καπνοκοπτήριο.

Με την απομάκρυνση της Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων άδειασαν τελείως οι όροφοι του μεγάρου, που ερήμωσαν αφήνοντας ένα κτήριο- “φάντασμα” στο κέντρο του Ηρακλείου.

Το 2017, με απόφαση της τότε υπουργού Πολιτισμού Λυδίας Κονιόρδου, το μέγαρο παραχωρήθηκε δωρεάν, για 30 χρόνια, στον Δήμο Ηρακλείου, που έχει βάλει σε “τροχιά” τις σχετικές μελέτες ώστε στο τριώροφο νεοκλασικό να λειτουργήσει ως στέγη μιας δημοτικής πινακοθήκης και ενός πολυχώρου έκφρασης της καλλιτεχνικής δημιουργίας και ανάδειξης των εικαστικών τεχνών.

Το μέγαρο Κοθρή, επί της άλλοτε οδού “Πλάνης”, αποτελεί αναμφισβήτητα το κορυφαίο δείγμα του ρομαντικού νεοκλασικισμού στο Ηράκλειο. Έργο του αρχιτέκτονα Δημήτρη Κυριακού, άρχισε να χτίζεται στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 20ού αιώνα. Υπήρξε ένα από τα μεγαλοπρεπή μέγαρα που κατασκευάστηκαν την πρώτη εικοσαετία στον σημαντικότερο οδικό άξονα της πόλης, τη λεωφόρο Μαρτύρων 25ης Αυγούστου. Η κατασκευή των μεγάρων αυτών, τα οποία συνέθεσαν ένα γοητευτικό αρχιτεκτονικό σύνολο, προσέδωσε στον δρόμο μια νέα, ευρωπαϊκής υφής, μορφή. Τα εν σειρά κατασκευασμένα μέγαρα έγιναν η αιτία να ονομαστεί σκωπτικά η ενετική Ruga Maistra, που ήταν γνωστή κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας με την ονομασία “Βεζίρ Τσαρσί”, ως “Λεωφόρος της Απάτης” ή της “Πλάνης”, επειδή έδινε εσφαλμένη εντύπωση στον επισκέπτη για τη μορφή της πόλης πίσω από αυτή.

Το κτήριο, το οποίο σήμερα έχει διαιρεθεί σε δύο ανεξάρτητες ιδιοκτησίες, είναι γωνιακό, τριώροφο, με ενδιάμεσα τρία διώροφα τμήματα. Τα τριώροφα τμήματα καλύπτονται με ξύλινη κεραμοσκεπή στέγη, ενώ τα διώροφα με δώμα. Στη γωνία, ευρεία και με ιδιαίτερη προσοχή μορφολογημένη απότμηση, δεσπόζει στο κτίσμα. Στο ισόγειο στεγάζονταν καταστήματα και στους υπερκείμενους ορόφους κατοικία.

Τον Δήμο Ηρακλείου, το υπουργείο Πολιτισμού ή παρ' ελπίδα κάποιον άλλο φορέα περιμένουν ακόμα οι τέσσερις ιστορικοί βενετσιάνικοι ναοί στο κέντρο του Ηρακλείου... Ναοί με ιστορία πολλών αιώνων, οι οποίοι κατά την αποχώρηση των Τούρκων από την Κρήτη πουλήθηκαν σε ιδιώτες ως ανταλλάξιμη περιουσία και σήμερα είναι “εγκλωβισμένοι” στην αφάνεια, αντί να αποτελούν εμβληματικά μνημεία της πόλης.

Οι τέσσερις βενετσιάνικες εκκλησίες, χτισμένες μεταξύ του 13ου και του 16ου αιώνα, που βρίσκονται σε χέρια ιδιωτών, είναι:

* Ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, στη συμβολή της 1821 με την Καρτερού, που αποτελούσε ναό του Τάγματος των Φραγκισκανών Μοναχών,

* Ο ναός του Αγίου Ιωάννη, που βρίσκεται στην κεντρική αγορά, σε πάροδο της 1866 (Τσικριτζή).

* Ο ναός του Αγίου Γεωργίου του Βενετικού, που βρίσκεται στα παλιά “Βαρελετζίδικα”, στην πλατεία του Αγίου Δημητρίου και

* Ο ναός της Αγίας Αναστασίας στην οδό Δελημάρκου.

Διαχρονικά, η υπόθεση των τεσσάρων βενετσιάνικων ναών απασχολεί τον Δήμο Ηρακλείου. Κατά καιρούς φαίνεται να προκύπτει μια προς στιγμήν κινητικότητα, που λίγο αργότερα όμως ατονεί.

Εξαρχής, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον εξαγοράς από πλευράς του Δήμου είχε εκδηλωθεί για δύο ναούς, της Αγίας Αναστασίας και του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή. Ο Δήμος είχε κάνει προχωρημένες συζητήσεις με τους ιδιοκτήτες των δύο ναών, και μάλιστα είχε πάρει στα χέρια του και σχετικές εκτιμητικές εκθέσεις για την αξία τους από το Σώμα Ορκωτών Εκτιμητών. Και ενώ ο Δήμος φαινόταν έτοιμος να αγοράσει τον ναό της Αγίας Αναστασίας, όπως και εκείνον του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή το 2008, έκτοτε “πάγωσαν” οι συζητήσεις και το θέμα κάπου είχε ξεχαστεί...

Μετά από μια τριετία σιγής ιχθύος, ο Δήμος Ηρακλείου επανήλθε το 2011 για τον ναό της Αγίας Αναστασίας στην οδό Δελημάρκου. Η προσπάθεια δεν είχε ευοδωθεί, με το ενδιαφέρον να μετατοπίζεται κατόπιν στον ναό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, στα Ψαράδικα. Έγιναν κάποιες κρούσεις, κάποιες διερευνητικές συζητήσεις με τους ιδιοκτήτες, όμως ο Δήμος Ηρακλείου έμεινε σε αυτές...

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ

Ένα αρχιτεκτόνημα 800 ετών!

Στη συμβολή των οδών 1821 και Καρτερού, στα γνωστά... “Ψαράδικα”, δεσπόζει ακόμα ένα αρχιτεκτόνημα 800 ετών!

Ο δίκλιτος ναός του Αγίου Ιωάννη αποτελεί τη μία από τις τέσσερις ιστορικές βενετσιάνικες εκκλησιές που έχουν διασωθεί στο κέντρο του Ηρακλείου. Η εν λόγω εκκλησία αναφέρεται και από τον γνωστό Ιταλό Τζουσιέπε Τζερόλα, ο οποίος έκανε την κάτοψή της. Ήταν λατινική εκκλησία του Τάγματος των Φραγκισκανών, με χρονολογία κατασκευής το 1271, στην οποία τάφηκαν οι δούκες Petro Badoer και Petro Emiliani. Οι Τούρκοι τη μετέτρεψαν σε τζαμί του Μαχμούτ Αγά (ή Σεϊτάν Ογλού), ενώ μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους έγινε κι αυτός ανταλλάξιμος και πουλήθηκε. Τη δεκαετία του 1930 στέγασε τον πρώτο βουβό κινηματογράφο του Ηρακλείου, ενώ κάποτε στέγαζε επιχείρηση με ηλεκτρικά είδη και μετά καφενεδάκι. Ως ιδιοκτησία, ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή ανήκει σε εξαδέλφια με καταγωγή από το Ηράκλειο. Οι συνιδιοκτήτες έχουν κληρονομήσει το μνημείο από τον παππού τους Σεφεριάδη ή Σεφέρογλου, ο οποίος το εξαγόρασε το 1930 από την Εθνική Τράπεζα. Οι ιδιώτες, μη αντέχοντας το κόστος συντήρησής του, έχουν βγάλει εδώ και χρόνια τον ναό προς πώληση. Μάλιστα, εδώ και μερικά χρόνια έχουν τοποθετήσει ένα τεράστιο πωλητήριο στη βορινή πλευρά του ναού, περιμένοντας καρτερικά μια κίνηση, κυρίως από την πλευρά του Δήμου Ηρακλείου.

ΑΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ

Ένας ναός “πνιγμένος” σε κτήρια και πολυκατοικίες

Στην οδό Δελημάρκου, στο “Καμαράκι”, μεταξύ της λεωφόρου Καλοκαιρινού και της οδού Ντεντιδάκηδων, “πνιγμένος” ανάμεσα σε κτήρια και πολυκατοικίες, διασώζεται σε πολύ καλή κατάσταση ο ιστορικός ναός της Αγίας Αναστασίας.

Παρά το γεγονός ότι βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση τόσους αιώνες μετά (η πρώτη ιστορική καταγραφή του ναού είναι πίσω στο μακρινό 1375) και παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα εντυπωσιακό αρχιτεκτόνημα γοτθικού ρυθμού, ο δίκλιτος ναός με τα εντυπωσιακά γοτθικά οξυκόρυφα τόξα που χωρίζουν τα δύο κλίτη παραμένει άγνωστος στο ευρύ κοινό. Μετά την άλωση του Χάνδακα από τους Οθωμανούς, μετατράπηκε στο τέμενος Retzep Agha.

Όπως συνέβη και με τους υπόλοιπους βενετσιάνικους ναούς, μετά την απελευθέρωση της Κρήτης, η Αγία Αναστασία του Χάνδακα κατέστη ανταλλάξιμο κτήμα. Το 1924 πουλήθηκε από την Εθνική Τράπεζα στον μηχανικό Ιωσήφ Χατζηδάκη και μετατράπηκε σε καταστήματα και αποθήκες. Η Αγία Αναστασία έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το 1947.

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΕΝΕΤΙΚΟΣ

Η εκκλησία που έγινε αποθήκη για βαρέλια!

Ο Άγιος Γεώργιος ο Βενετικός βρίσκεται κοντά στο ενετικό λιμάνι στην περιοχή που ήταν γνωστή ως “Βαρελάδικα”, ανάμεσα στον ναό του Αγίου Δημητρίου και το λιμάνι. Είναι μεγάλη μονόχωρη δρομική βασιλική με δίρριχτη στέγη, από την οποία δε σώζεται τίποτα. Επί οθωμανικής κυριαρχίας μετατράπηκε σε τέμενος του καπετάν Ιμπραήμ Πασά.

Μετά την αποχώρηση των Τούρκων, πουλήθηκε ως ανταλλάξιμος και λειτούργησε για πολλά χρόνια ως αποθήκη για βαρέλια.

Ο ναός, που έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο, δυστυχώς δε διασώζεται στην ίδια καλή κατάσταση με τον ναό της Αγίας Αναστασίας ή του Αγίου Ιωάννη Βαπτιστή.

Δεν υπάρχει σκεπή, και το κτίσμα παρουσιάζει μια ημιερειπωμένη εικόνα. Παράλληλα είναι εμφανείς κάποιες μεταγενέστερες παρεμβάσεις, κυρίως στην τοιχοποιία.

 

 

 

 

 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια