Ηράκλειο

«Όχι» από τη Δαμάστα στην Ελληνογερμανική Συνέλευση

Αντιδράσεων συνέχεια για τη Συνέλευση που θα φιλοξενηθεί τον Νοέμβριο στη Χερσόνησο

Αντιδράσεων και αναταράξεων συνέχεια στην Κρήτη ενόψει της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης που είναι να διεξαχθεί προσεχώς στη Χερσόνησο. Ένα νέο «όχι» στη φιλοξενία της Συνέλευσης επί κρητικού εδάφους ήρθε από τη Δαμάστα, και συγκεκριμένα από την Ένωση Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δαμάστας και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Δαμάστας, που έβγαλαν κοινή ανακοίνωση διαμαρτυρίας.

«Η Ελλάδα είναι από τις χώρες που γνώρισε με οδυνηρό τρόπο τον φασισμό και τον ναζισμό, στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα ναζιστικά στρατεύματα του Χίτλερ άφησαν πίσω τους 1,5 εκατομμύριο νεκρούς Έλληνες και δεκάδες χωριά λεηλατημένα και ισοπεδωμένα. Και η Κρήτη όμως πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος, γιατί τόλμησε να αντισταθεί από την πρώτη μέρα της Μάχης της Κρήτης και μέχρι την απελευθέρωσή της.

Μετά την κατάληψή της και την υποχώρηση των συμμάχων, αναλαμβάνει ο λαός, άντρες γυναίκες, γέροι και νέοι να αγωνιστούν για τη γη και την ελευθερία τους. Και το κάνουν με όλη τους την ψυχή και τα πενιχρά μέσα που διαθέτουν. Έως εκεί που φτάνει η αδάμαστη καρδιά τους. Για πρώτη φορά οι Γερμανοί συναντούν αντίσταση από ντόπιο πληθυσμό. Η αρχική τους έκπληξη μετατράπηκε, μετά την επικράτησή τους, σε οργή και εκδίκηση κατά του άμαχου πληθυσμού.

Η Κρήτη πρέπει να θεωρείται πρωτοπόρα στην πάλη κατά του φασισμού και του ναζισμού.

Έδωσε φως και ελπίδα. Έδωσε το μήνυμα ότι, όσο ισχυρός κι αν είναι ένας στρατός, δε σημαίνει ότι είναι και ανίκητος. Δόθηκε το έναυσμα για καθολική πανευρωπαϊκή λαϊκή αντίσταση», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο “διάβημα διαμαρτυρίας”, και επισημαίνεται: «Φρίκη και αποτροπιασμό προκαλούν οι θηριωδίες των ναζί σ όλη την Ελλάδα, αλλά και στην Κρήτη. Ποταμοί αιμάτων ποτίζουν την κρητική γη.

Άνανδρα τα χτυπήματα κατά του άμαχου πληθυσμού. Απερίγραπτες οι θηριωδίες και τα ειδεχθή εγκλήματα της ναζιστικής Γερμανίας. Δεκάδες τα ολοκαυτώματα πόλεων και χωριών στην Κρήτη. Μια από τις κορυφαίες θέσεις, στο πάνθεο αυτό των θυσιών, κατέχει και το ολοκαύτωμα του χωριού μας, της Δαμάστας. Το τελευταίο μαύρο καλοκαίρι του ’44, το ναζιστικό θηρίο ξεψυχά σε όλα τα μέτωπα. Οι εντολές για απαγκίστρωση των γερμανικών δυνάμεων ξυπνούν τα πιο άγρια ένστικτα και την καταστροφική μανία των κατακτητών.

Με δεδομένη τη συμμετοχή των Δαμαστιανών στην αντίσταση, που ήταν έντονη και γνωστή στις γερμανικές Αρχές, ήταν περισσότερο από βέβαιο ότι θα σήμαινε τη θανατική τους καταδίκη και την καταστροφή της Δαμάστας. Έτσι στις 21 Αυγούστου 1944 το χωριό βρίσκεται κυκλωμένο από τα γερμανικά στρατεύματα. Συγκεντρώνονται βίαια οι κάτοικοι. Ξεχωρίζουν τους γέρους και τα γυναικόπαιδα, δίνοντάς τους εντολή να πάνε πρόσφυγες στα γειτονικά χωριά. Επιλέγει κουκουλοφόρος 30 παλικάρια που οδηγούνται 1.500 μέτρα ανατολικά του χωριού, σε ένα κακοτράχαλο μικρό οροπέδιο, στη θέση Κερατίδι, όπου εκτελούνται ομαδικά. Ακολούθησε η λεηλασία του χωριού και η ισοπέδωση με δυναμίτες 110 οικιών. Μετά από τέσσερις ημέρες αναζήτησης, οι γέροντες γονείς ανακαλύπτουν τους ανθρώπους τους να κείτονται άταφοι στο χώμα. Τους θάβουν άτακτα όπως είχε πέσει ο καθένας. Ανείπωτος ο σπαραγμός, η φρίκη, ο βαθύς πόνος και η οργή.

Αυτό το Ολοκαύτωμα της Δαμάστας, όπως και δεκάδες άλλα, μένει χωρίς δικαίωση».

Η Ένωση Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δαμάστας και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Δαμάστας καταλήγουν στην ανακοίνωση διαμαρτυρίας αναφέροντας ότι, «74 χρόνια μετά, η επανενωμένη Δημοκρατική Γερμανία αρνείται να αναλάβει την ευθύνη των εγκλημάτων που διέπραξε το Γ’ Ράιχ στην Ελλάδα και να κλείσει η μαύρη σελίδα του ναζισμού που σκιάζει τις σχέσεις των δύο χωρών. Αντίθετα προσπαθεί με ύπουλο τρόπο να διεισδύσει σε Δήμους, να αλλοιώσει συνειδήσεις και να διχάσει κοινωνίες, ώστε να δυσκολέψει το έργο της διεκδίκησης και της δικαίωσης. Είμαστε αντίθετοι με την Ελληνογερμανική Συνέλευση στη Χερσόνησο. Προσυπογράφουμε το ψήφισμα του 3ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Ολοκαυτωμάτων Ελλάδος (Βιάννος 14-16 Σεπτεμβρίου 2018)».

Καταλήγοντας επισημαίνουν: «Απαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση να μην αθετήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Να μη μιμηθεί την ατολμία όλων των μεταπολεμικών κυβερνήσεων, αλλά να διεκδικήσει με σθένος και αποφασιστικότητα όλα όσα χρωστάει η Γερμανία στην Ελλάδα. Υπηρετούμε με πάθος την ειρήνη, τη συνεργασία των λαών την πρόοδο και την ανάπτυξη. Θα αγωνιστούμε όμως με το ίδιο πάθος μέχρι να δικαιωθούν η μνήμη και η θυσία των προγόνων μας».

Σχόλια