Ηράκλειο

Ούτε το επόμενο καλοκαίρι τα υδροπλάνα

Άφαντα και φέτος τα υδροπλάνα - Δε θα πετάξουν για ένα ακόμη, το έκτο κατά σειρά καλοκαίρι

Άφαντα για ένα ακόμη καλοκαίρι, το 6ο κατά σειρά (!), παρέμειναν τα υδροπλάνα τόσο στην Κρήτη όσο και στην υπόλοιπη χώρα, με τα δεδομένα μάλιστα να μην αφήνουν και πολλές προσδοκίες για να δούμε δρομολόγια υδροπλάνων ούτε και την επόμενη τουριστική σεζόν!

Για άλλη μια χρονιά διαψεύστηκαν οικτρά, δυστυχώς, οι όποιες προσδοκίες φορέων και πολιτών και στην Κρήτη, που υποτίθεται θα βλέπαμε τα υδροπλάνα από το 2013!

Οι εμπλεκόμενοι φορείς, όπως π.χ. ο Οργανισμός Λιμένος Ηρακλείου ή οι Δήμοι με τα Λιμενικά Ταμεία, έχουν προωθήσει τις διαδικασίες όσο μπορούσαν. Έχουν καταθέσει προς έγκριση μελέτες, αλλά όλα αυτά αποδεικνύονται κενό γράμμα όσο δε λέει να ψηφιστεί το “κυοφορούμενο” εδώ και μία 3ετία νέο νομικό πλαίσιο που θα διέπει τη λειτουργία των υδατοδρομίων! Οι δύο βασικές εγχώριες επενδύτριες εταιρείες, Hellenic Seaplanes και “Ελληνικά Υδατοδρόμια”, και οι ξένοι ενδιαφερόμενοι επενδυτές, Κινέζοι, Ιάπωνες, Καναδοί και Γερμανοί, εξακολουθούν, έστω και βυθισμένοι στην απογοήτευση, να δείχνουν επενδυτικό ενδιαφέρον... Παραμένουν όμως εγκλωβισμένοι σε ένα “θολό” τοπίο, εν αναμονή της ψήφισης του νέου νόμου που σημειωτέον έφτασε τα 2 χρόνια δημόσιας διαβούλευσης (!).

Σήμερα, μία 5ετία μετά από τη χρονιά ορόσημο, το 2013, οπότε ήταν αρχικά να “απογειωθούν” τα υδροπλάνα στην Ελλάδα, και εδώ βεβαίως στο νησί μας, το σκηνικό είναι άκρως... αποκαρδιωτικό!

Τη στιγμή αυτή είναι αδειοδοτημένα μόλις 3 υδατοδρόμια, στην Πάτρα, στην Κέρκυρα και στους Παξούς, ενώ σε διαδικασία αδειοδότησης (έχουν υποβληθεί οι σχετικοί φάκελοι) βρίσκονται ακόμη 25. Στόχος, που με τους ρυθμούς που κινούμαστε μοιάζει ουτοπικός για τα προσεχή χρόνια, είναι το δίκτυο της χώρας να φιλοξενήσει περίπου 60 υδατοδρόμια συνολικά...

Ως τώρα, η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής έχει αποφανθεί θετικά για την ίδρυση, κατασκευή και λειτουργία υδατοδρομίου στους ακόλουθους λιμένες: Λαυρίου, Βόλου, Πάτρας, Αλοννήσου, Καλαμάτας, Σητείας, Τήνου, Πάτμου, Σκοπέλου, Σκύρου, Χαλκίδας, Θεσσαλονίκης, Σάμου, Αμφιλοχίας, Γραμματικού, Ραφήνας, Ζακύνθου και Ίου, ενώ παράλληλα εξετάζονται οι φάκελοι για τους λιμένες Ηρακλείου, Χίου και Σίφνου.

Βεβαίως, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, είναι αστείο να μιλάμε για δρομολόγια υδροπλάνων με ένα πανελλαδικό δίκτυο τριών όλων κι όλων αυτή τη στιγμή αδειοδοτημένων υδατοδρομίων! Ένα τέτοιο δίκτυο δεν μπορεί να θεωρηθεί βιώσιμο, προϋπόθεση που επηρεάζει κάθε επενδυτική απόφαση.

Η γραφειοκρατία και η κρατική καθυστέρηση στη θεσμοθέτηση πλαισίου, σε συνδυασμό με τον άγνωστο χρονικό ορίζοντα ολοκλήρωσης των αδειοδοτήσεων, αποθαρρύνουν σημαντικά τους πιθανούς επενδυτές, οι οποίοι βλέπουν ως σημαντική ευκαιρία τα ελληνικά υδατοδρόμια, με την προϋπόθεση βέβαια αυτά να λειτουργήσουν. Όπως εξηγούν, μάλιστα, στελέχη που επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν στον χώρο, «όσα περισσότερα υδατοδρόμια δημιουργηθούν, τόσο εκτενέστερο θα είναι το δίκτυο των πτήσεων των υδροπλάνων, εξασφαλίζοντας τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος».

Το εκπεφρασμένο ενδιαφέρον εταιρειών από τον Καναδά, την Ιαπωνία, την Κίνα και τη Γερμανία έχει μείνει στο επίπεδο των συζητήσεων, με τους εγχώριους παίκτες να προσπαθούν να το διατηρήσουν ζωντανό.

Στην αναμονή παραμένει και το επενδυτικό πλάνο, αξίας 250 εκατ. ευρώ, της Hellenic Seaplanes, σε συνεργασία με την Petrichor Capital Partners και κινεζικά κεφάλαια, για την ανάπτυξη δικτύου υδατοδρομίων και την αγορά στόλου αμφίβιων υδροπλάνων.

Πρόκειται για μια επενδυτική πρόταση με χρονικό ορίζοντα διετίας, η οποία περιλαμβάνει την αγορά 20 αμφίβιων υδροπλάνων, την ανάπτυξη 50 υδατοδρομίων μικρού μεγέθους, άλλων 50 μεσαίου μεγέθους, 10 ακόμη μεγάλων υδατοδρομίων και ενός μητροπολιτικού. Προβλέπει ακόμη την ανάπτυξη τεχνικής βάσης και συντήρησης, καθώς και δικτύου σταθμών ανεφοδιασμού υδροπλάνων.

Εκτός όμως από επενδυτικά κίνητρα, ανάμεσα στα οποία και φορολογικά, οι ενδιαφερόμενοι ζητούν και διασφαλίσεις ως προς τη σταθερότητα του νομικού πλαισίου, αλλά και άλλου είδους κίνητρα, ανάμεσα στα οποία η παροχή βίζας στους επενδυτές.

 

Στο περίμενε για τον νέο νόμο!

Και ενώ επενδυτικό ενδιαφέρον υπάρχει και είναι έντονο, τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων, για τη δυναμική επάνοδο των πάλαι ποτέ διαδεδομένων στην Ελλάδα υδροπλάνων, η ελληνική Πολιτεία φαίνεται ότι κάνει πραγματικά ό,τι μπορεί όχι για να προσελκύσει, αλλά για να διώξει τους επενδυτές!

Αν και έχουν περάσει 13 ολόκληρα χρόνια από την αρχική εμφάνιση των υδροπλάνων στην Ελλάδα - εμφάνιση που τελικά κατέληξε... “πυροτέχνημα” - η Πολιτεία δε λέει να τακτοποιήσει ακόμα τα του νομικού πλαισίου, ώστε να “ξεκλειδώσουν” και οι επενδύσεις.

Αυτό δεν είναι το μοναδικό “αγκάθι” που κρατά καθηλωμένα τα υδροπλάνα, είναι όμως το βασικότερο...

Το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, ως επισπεύδον υπουργείο για τα υδατοδρόμια, έχοντας επισημάνει τα σημεία εκείνα του Νόμου 4146/13 που δημιουργούν σημαντικές καθυστερήσεις στην αδειοδότησή τους, εκπόνησε, σε συνεργασία με τα άλλα συναρμόδια υπουργεία (Ναυτιλίας, Περιβάλλοντος κ.λπ.) και την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), σχέδιο νέου νόμου με σκοπό να βελτιωθούν βασικές διατάξεις που θα επιτρέψουν την επίσπευση αδειοδότησης των υδατοδρομίων. Το νομοσχέδιο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση στις 5 Αυγούστου 2016, η οποία κράτησε αρχικά μέχρι και τις 9 Σεπτεμβρίου 2016.

Κανονικά λοιπόν θα έπρεπε μέσα στον Σεπτέμβριο του 2016, προ 2ετίας δηλαδή, το νομοσχέδιο να έρθει προς ψήφιση στη Βουλή. Κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ! Μέχρι τώρα, δύο χρόνια μετά, το νομοσχέδιο δεν έχει ψηφιστεί ακόμα από τη Βουλή!

Εδώ τώρα είναι προφανές ότι η υπόθεση μοιάζει ανέκδοτο, όταν ένα νομοσχέδιο έχει ξεχαστεί στη διαβούλευση επί δύο ολόκληρα χρόνια, και για κάποιο μυστηριώδη λόγο όλο είναι να έρθει στη Βουλή και ποτέ δεν έρχεται!

«Σημειωτέον, το νομοσχέδιο αναμένεται πώς και πώς να ψηφιστεί από τους ενδιαφερόμενους επενδυτές και τους εμπλεκόμενους φορείς (Οργανισμούς Λιμένος, Δημοτικά Λιμενικά Ταμεία, Δήμους κ.λπ.) διότι περιλαμβάνει αρκετά θετικά στοιχεία.

Στα θετικά του νέου νομοσχεδίου, όπως έχουν αναγνωρίσει οι εμπλεκόμενοι, περιλαμβάνονται τα εξής:

- Η δημιουργία ειδικού Ηλεκτρονικού Συστήματος Παρακολούθησης Αδειών Υδατοδρομίου με τα πλήρη επικαιροποιημένα στοιχεία.

- Απλοποιημένα δικαιολογητικά στην περιβαλλοντική αδειοδότηση του υδατοδρομίου.

- Απεμπλοκή της περιβαλλοντικής αδειοδότησης του υδατοδρομίου από την περιβαλλοντική αδειοδότηση του λιμένα.

- Απλοποίηση της διαδικασίας συνολικής αδειοδότησης του υδατοδρομίου.

- Τα υδροπλάνα θα μπορούν να χρησιμοποιούν περιοχή του λιμανιού ως εναλλακτική περιοχή ελιγμών σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, με τη σύμφωνη γνώμη του λιμενάρχη.

- Ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας στα υδατοδρόμια.

- Υπόδειξη των ελάχιστων απαιτήσεων των κτηριακών υποδομών των υδατοδρομίων.

- Καθορίζει όλες τις λεπτομέρειες της εκπαίδευσης του προσωπικού των υδατοδρομίων.

 

Χαμένο και το 2019

Ούτε το επόμενο καλοκαίρι!

Ακόμα πάντως και αν ψηφιστεί αύριο - τρόπος του λέγειν - το νέο νομικό πλαίσιο, το στοίχημα για την επόμενη τουριστική σεζόν σε ό,τι αφορά το νέο αυτό είδος αερομεταφορών και τουρισμού μοιάζει μάλλον... χαμένο!

Για να φτάσουμε στη λειτουργία ενός στοιχειωδώς έστω επαρκούς δικτύου υδατοδρομίων στη χώρα, υπάρχει πολύ “ψωμί”. Μιλάμε για ένα σωρό εγκρίσεις-αδειοδοτήσεις. Μιλάμε για ένα σωρό διαγωνισμούς που πρέπει να γίνουν, για επιλογή τεχνικών εταιρειών που θα αναλάβουν το κομμάτι των υποδομών και για επιλογή των επενδυτών που θα αναλάβουν το πτητικό έργο. Ο μίνιμουμ χρόνος, όπως εκτιμούν οι ειδικοί, για να προκύψει ένα αδειοδοτημένο υδατοδρόμιο είναι ενάμισι έτος, δεδομένου ότι μόνο για την άδεια ίδρυσης απαιτούνται γύρω στους 9-10 μήνες!

 

Σχόλια