Ηράκλειο

Το ΚΚΕ για το θάνατο του «συντρόφου» Μιχάλη Φαρσάρη

Τη δική του μάχη με την επάρατη νόσο έδινε το τελευταίο διάστημα ο σπουδαίος κομμουνιστής δικηγόρος Μιχάλης Φαρσάρης, ο οποίος τελικά δεν τα κατάφερε και άφησε σήμερα την τελευταία του πνοή.

Η Τομεακή Επιτροπή Ηρακλείου του ΚΚΕ εξέδωσε ανακοίνωση για το θάνατο του «συντρόφου Μιχάλη Φαρσάρη. Ένας τίμιος, ηθικός και αγαπητός λαϊκός αγωνιστής, στέλεχος του ΚΚΕ ως τον θάνατο».

Διαβάστε την ανακοίνωση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος:

«Το ΚΚΕ με βαθιά θλίψη αποχαιρετά το σύντροφο Μιχάλη Φαρσάρη. Παιδί αγροτικής οικογένειας γεννήθηκε το 1931 στο Μέσα Λασίθι του Οροπεδίου Λασιθίου. Μαθητής στο Ηράκλειο το 1948 συνδέθηκε με τους παράνομους κομμουνιστές στην πόλη του Ηρακλείου και άρχισε την αγωνιστική του πορεία, που από τότε θα είναι αδιάκοπη ως και το θάνατό του.

Σε ηλικία 18 χρόνων, πήγε στην Αθήνα για να σπουδάσει στη Νομική, όπου ήρθε σε επαφή με το λαϊκό κίνημα, στα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια με παράνομο το ΚΚΕ και με ένταση της καταστολής από το αστικό κράτος.

Συνέβαλλε στην ανάπτυξη διεκδικητικού κινήματος των φοιτητών της Νομικής και ιδιαίτερα πρωτοπόρησε στο Σύλλογο Κρητών Σπουδαστών Αθήνας, στον οποίο εκλέχτηκε πρόεδρος. Στα πλαίσια της Νεολαίας της ΕΔΑ χρεώθηκε την ευθύνη της καθοδήγησης όλων των τοπικών σπουδαστικών συλλόγων της Αθήνας, ενώ είχε αποφασιστική συμβολή στην ίδρυση της Ομοσπονδίας Τοπικών Σπουδαστικών Συλλόγων Ελλάδας.

Για την αγωνιστική του δράση εξορίστηκε στον Αη-Στράτη για 5 χρόνια. Με την επιστροφή του από την εξορία συνέχισε αμείωτα την αγωνιστική του πορεία. Εκλέγεται το 1965 στο Α’ Συνέδριο μέλος του Κεντρικού της Συμβουλίου της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη. Η παραμονή της κήρυξης της δικτατορίας τον βρήκε μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Ηρακλείου της ΕΔΑ ενώ ταυτόχρονα δικηγορούσε πάντα στο πλευρό των λαϊκών αγωνιστών.

Συνέχισε την αγωνιστική του δράση και την περίοδο της μεταπολίτευσης, μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, στα ψηφοδέλτια και τους συνδυασμούς που αυτό στήριξε. Το 1979 εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος Ηρακλείου. Το 1998 και το 2002 τέθηκε επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΚΚΕ στις νομαρχιακές εκλογές και εκλέχτηκε νομαρχιακός σύμβουλος Ηρακλείου.

Διετέλεσε, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΕΔΥΕ και στο Διοικητικό Συμβούλιο του παραρτήματος Ηρακλείου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Τα δύσκολα χρόνια της αντεπανάστασης και της προσπάθειας διάλυσης του Κόμματος από τον οπορτουνισμό, ο σύντροφος Μιχάλης, κράτησε ψηλά τη σημαία του σοσιαλισμού-κομμουνισμού και είχε ιδιαίτερη συμβολή στην ανασυγκρότηση των κομματικών οργανώσεων και την ανασύνταξη του λαϊκού κινήματος στο νομό Ηρακλείου.

Ο σύντροφος Μιχάλης Φαρσάρης ως το τέλος της ζωής του υπεράσπισε το Κόμμα και τίμησε τον τίτλο του μέλους του Κόμματος.

Το ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στη γυναίκα, τα παιδιά και τους οικείους του.».

Η Τομεακή Επιτροπή Ηρακλείου για τον Μιχάλη Φαρσάρη: 

«Η Τομεακή Επιτροπή Ηρακλείου του ΚΚΕ με βαθιά θλίψη αποχαιρετά τον σύντροφο Μιχάλη Φαρσάρη. Έφυγε σήμερα από τη ζωή ένας τίμιος, ηθικός και αγαπητός λαϊκός αγωνιστής, στέλεχος του ΚΚΕ ως τον θάνατό του.

Ο σύντροφος Μιχάλης Φαρσάρης παιδί αγροτικής οικογένειας γεννήθηκε το 1931 στο Μέσα Λασίθι του Οροπεδίου Λασιθίου. Μαθητής στο Ηράκλειο το 1948 συγκλονίστηκε από την καταδίκη σε θάνατο από το έκτακτο στρατοδικείο Ηρακλείου και την εκτέλεση των δύο νεαρών Επονίτισσων, των Βαγγελιώ Αρμενάκη και Βαγγελιών Φωτιάδου μαζί με ακόμα 3 συντρόφους τους, με την κατηγορία της παράνομης έκδοσης «κομμουνιστικών εντύπων». Την εποχή αυτή συνδέθηκε με τους παράνομους κομμουνιστές στην πόλη του Ηρακλείου και άρχισε την αγωνιστική του πορεία που από τότε θα είναι αδιάκοπη ως και το θάνατό του.

Σε ηλικία 18 χρόνων, πήγε στην Αθήνα για να σπουδάσει στη Νομική, όπου ήρθε σε επαφή με το λαϊκό κίνημα, στα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια με παράνομο το ΚΚΕ και με ένταση της καταστολής από το αστικό κράτος. Έγινε μέλος της ΕΔΑ και της νεολαίας της με την ίδρυση τους, των οποίων βασικός κορμός ήταν μέλη και στελέχη του ΚΚΕ.

Συνέβαλλε στην ανάπτυξη διεκδικητικού κινήματος των φοιτητών της Νομικής και ιδιαίτερα πρωτοπόρησε στο Σύλλογο Κρητών Σπουδαστών Αθήνας, στον οποίο εκλέχτηκε πρόεδρος. Στα πλαίσια της Νεολαίας της ΕΔΑ χρεώθηκε την ευθύνη της καθοδήγησης όλων των τοπικών σπουδαστικών συλλόγων της Αθήνας ενώ είχε αποφασιστική συμβολή στην ίδρυση της Ομοσπονδίας Τοπικών Σπουδαστικών Συλλόγων Ελλάδας.

Την περίοδο αυτή η δίκη και η εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και των 3 συντρόφων του αποτέλεσε τον δεύτερο κορυφαίο σταθμό που διαμόρφωσε την αγωνιστική, κομμουνιστική στάση ζωής του συντρόφου Μιχάλη. Σε απάντηση αυτής της αγωνιστικής του δράσης το αστικό κράτος τον αντάμειψε με εξορία 5 χρόνων στον Αη-Στράτη.

Με την επιστροφή του από την εξορία συνέχισε αμείωτα την αγωνιστική του πορεία. Εκλέγεται το 1965 στο Α’ Συνέδριο μέλος του Κεντρικού της Συμβουλίου της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, η οποία ήταν συνέχεια της Νεολαίας της ΕΔΑ. Η παραμονή της κήρυξης της δικτατορίας τον βρήκε μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Ηρακλείου της ΕΔΑ ενώ ταυτόχρονα δικηγορούσε πάντα στο πλευρό των λαϊκών αγωνιστών.

Ο σύντροφος μας την περίοδο της μεταπολίτευσης, πάντα πιστός στις αρχές και την ιδεολογία του Κόμματος της εργατικής τάξης, συνέχισε τη δράση του μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, τα ψηφοδέλτια και τους συνδυασμούς που αυτό στήριξε. Το 1979 εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος Ηρακλείου. Το 1987 εκλέχτηκε Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου για τρεις συνεχόμενες τριετίες έως το 1996. Το 1998 και το 2002 τέθηκε επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΚΚΕ στις νομαρχιακές εκλογές και εκλέχτηκε νομαρχιακός σύμβουλος Ηρακλείου. Διετέλεσε, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΕΔΥΕ, καθώς και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Επιτροπής Ειρήνης Ηρακλείου, τμήμα της ΕΕΔΥΕ. Ενώ αλλεπάλληλες θητείες εκλέχτηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο του παραρτήματος Ηρακλείου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ.

Τα δύσκολα χρόνια της αντεπανάστασης και της προσπάθειας διάλυσης του Κόμματος από τον οπορτουνισμό ο σύντροφος Μιχάλης κράτησε ψηλά τη σημαία του μαρξισμού-λενινισμού και του σοσιαλισμού-κομμουνισμού. Ως μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Ηρακλείου τα χρόνια 1989-1991, ως αντιπρόσωπος στο κρίσιμο 13ο συνέδριο αλλά και στην Νομαρχιακή Επιτροπή Ηρακλείου του Κόμματος μετά το 1991 συνέβαλλε στην πάλη ενάντια στον οπορτουνισμό και τη διάχυση του ΚΚΕ στον τότε ενιαίο «Συνασπισμό». Είχε ιδιαίτερη συμβολή στην ανασυγκρότηση των κομματικών οργανώσεων και την ανασύνταξη του λαϊκού κινήματος στο νομό Ηρακλείου.

Ο σύντροφος Μιχάλης Φαρσάρης ως το τέλος της ζωής του υπεράσπισε το Κόμμα και τίμησε τον τίτλο του μέλους του Κόμματος, υπεράσπισε τα επαναστατικά χαρακτηριστικά του ΚΚΕ, πάντα με πίστη στο δίκιο της εργατικής τάξης μέχρι την τελική νίκη για το σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

Η Τομεακή Επιτροπή Ηρακλείου του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στη γυναίκα, τα παιδιά και τους οικείους του συντρόφου Μιχάλη Φαρσάρη.»

Τα συλλυπητήρια της ΚΝΕ

«Οι Τομεακές Οργανώσεις Ηρακλείου της ΚΝΕ, αποχαιρετάνε με σεβασμό και συγκίνηση τον σύντροφο μας Μιχάλη Φαρσάρη.

Θα θυμόμαστε πάντα την έγνοια του συντρόφου μας για την νέα γενιά, για την αγωνία που είχε η νεολαία του ΚΚΕ να αποκτήσει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα κάνουν τα σημερινά μέλη της ΚΝΕ άξιους αυριανούς συνεχιστές των καλύτερων επαναστατικών παραδόσεων του Κόμματος και του λαού μας. Θα τον θυμόμαστε για την στάση του στα κρίσιμα χρόνια των ανατροπών, στην κρίση του Κόμματος το 89-91, όπου συνέβαλε καθοριστικά στην υπεράσπιση του Κόμματος και των αρχών μας.

Όπως θα μείνει αξέχαστη και η συγκινητική διήγηση του από τις μικρές και μεγάλες στιγμές της αντιδικτατορικής πάλης του Ηρακλειώτικου λαού, στον ιστορικό περίπατο που πραγματοποίησαν οι Οργανώσεις της ΚΝΕ τον Νοέμβρη του 2017 . Έδωσε στα μέλη της ΚΝΕ να καταλάβουν πως αυτό που σε κάνει να αντέξεις και στις πιο δύσκολες συνθήκες, και στην απομόνωση, και στο βασανιστήριο, στην φυλακή, είναι τα ιδανικά του ΚΚΕ, η πίστη στο δίκιο του λαού, ότι οι θυσίες δεν πάνε χαμένες, ότι στρώνουν το έδαφος στους αυριανούς νικητές. Τα μέλη της ΚΝΕ απευθύνουν στον σύντροφό μας τον ίστατο συντροφικό χαιρετισμό με την υπόσχεση να θυμούνται τα όσα μας δίδαξε με την ζωή και την στάση του, και την υπόσχεση να βαδίσουν τον ίδιο δρόμο.».

Σχόλια