Ηράκλειο

«Βλέπω τη μαμά μου σαν γνωστή» - Συνταρακτική εξομολόγηση 15χρονης

«Τη μαμά μου τη βλέπω σαν φίλη, σαν γνωστή. Γιατί δε συμπεριφέρεται όπως συμπεριφέρεται ένας ενήλικας», λέει η 15χρονη που φιλοξενείται από τα πέντε της χρόνια στο Κέντρο Προστασίας Παιδιού στον Πόρο.

Και πραγματικά τα λόγια της είναι μια γροθιά στο στομάχι, κόβουν σαν ξυράφι τις δικές μας ζωές που είναι γεμάτες από παράπονα για όσα δεν έχουμε καταφέρει να κατακτήσουμε.

«Μου λείπει η αγάπη», εξομολογείται η 15χρονη στην Ιωάννα Μαλέσκου στην εκπομπή “Κάνουμε πράξη την Αγάπη” και συνεχίζει λέγοντας «σκέφτομαι το μέλλον μου. Να κάνω δική μου οικογένεια. Ποτέ δεν έχω δει πώς είναι να έχεις μία μαμά».

Ένα νεαρό κορίτσι όμως έμπλεο από συναισθήματα για τα ελάχιστα που έχει στρέφει το βλέμμα της σε όσα μπορεί και θέλει να δημιουργήσει η ίδια και καταφέρνει με αστείρευτη δύναμη ψυχής να απομακρύνεται από τις πληγές που την κρατούν καθηλωμένη σε ένα τραυματικό παρελθόν.

Μέχρι πριν λίγο καιρό, παραδέχεται η 15χρονη, είχε κακία μέσα της για τη μητέρα της. «Ποτέ δεν ένιωθα σαν μητέρα μου τη μαμά μου», λέει και τα λόγια της αντηχούν ξανά και ξανά σαν μια περίεργη ηχώ που θέλει να μας περάσει ένα μυστικό μήνυμα.

«Τώρα καταλαβαίνω ότι έχει πρόβλημα και αρχίζω να την δικαιολογώ. Όμως νιώθω ότι είμαι μόνη μου. Μου λείπει να ανήκω κάπου. Ακόμα το πιστεύω ότι έχω μεγαλώσει μόνη μου».

Η βόλτα στο Ενυδρείο, το φαγητό και ένα πολύχρωμο make over

Η Ιωάννα κίνησε γη και ουρανό για να φέρει το χαμόγελο και να γεμίσει τις πονεμένες ψυχές των κοριτσιών που φιλοξενούνται στο “Σπίτι”, όπως θέλουν να το αποκαλούν.

Σε συνεργασία με το “Είμαι ακόμη παιδί” και τις “Καλλιπάτειρες”, τα μέλη του Πανελλήνιου Αθλητικού Σωματείου Γυναικών "Καλλιπάτειρα", Παράρτημα Ηρακλείου έγιναν φίλες με τα κορίτσια βοηθώντας τα να αναπτύξουν την εξωστρέφεια τους.

Πήγαν βόλτα τις μικρές γοργόνες στο Ενυδρείο Κρήτης, όπου είδαν από κοντά το συναρπαστικό κόσμο του βυθού και έπειτα κατέληξαν σε όμορφες χαλαρές στιγμές για φαγητό.

Ταυτόχρονα, όλες μαζί έκαναν ένα γερό make over στην αυλή – μπαλκόνι του κτηρίου όπου τα κορίτσια περνούν τα απογεύματά τους. Η Ιωάννα πρώτη φορά έπιασε πινέλα και χρώματα στη ζωή της αλλά ο σκοπός ήταν ιερός!

Τα κορίτσια με αστείρευτη δύναμη ψυχής συγχωρούν και προχωρούν τη ζωή τους. Αφήνουν τις προκαταλήψεις και τα ταμπού στον κοινωνικό περίγυρο που πάντα θα τις δείχνει με υψωμένο το δάχτυλο και θα τις αποκαλεί "κορίτσια του Ιδρύματος", θυμίζοντας σε εμάς τους υπόλοιπους με την αγέρωχη στάση τους τη ρήση της Γαλάτειας Καζαντζάκη «εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω».

Με όνειρα για το μέλλον, λοιπόν, δίψα για μάθηση και εξέλιξη, αισιοδοξία και δυναμισμό στην καρδιά παρά τη θλίψη που είναι ζωγραφισμένη στα μάτια τους κατανοούν, συγχωρούν, διαγράφουν τα λάθη των άλλων που κόστισαν ακριβά στη δική τους ψυχοσύνθεση και προχωρούν με βήμα ταχύ, πείσμα και θέληση να κατακτήσουν τη ζωή που δεν τους χαρίστηκε.

Εξάλλου, με μικρή ή μεγάλη προσπάθεια, γίνονται θαύματα και στις μέρες μας. Αρκεί να το θελήσουμε, αρκεί να το πιστέψουμε. Και τα θαύματα μικρά ή μεγάλα... παραμένουν ΘΑΥΜΑΤΑ.

Δείτε το «Κάνουμε πράξη την Αγάπη» με την Ιωάννα Μαλέσκου

 

 

Σχόλια