Κρήτη

Πανελλήνιες: «Μήπως είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού;»

Οι προβληματισμοί ενός γονέα στην Κρήτη

Στα παιδιά που δίνουν Πανελλήνιες στην Κρήτη αναφέρεται «ένας γονιός σε απόγνωση» όπως χαρακτηρίζει τον εαυτό του, μιλώντας για τους υποψήφιους παλαιότερων ετών που αποφασίζουν να δώσουν με το παλιό σύστημα και διερωτάται μήπως «είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού και είναι άτυχα γιατί δεν ανήκουν στη γενιά του 2002».

Όπως αναφέρει:

«Ζούμε καταστάσεις που μοιάζουν εξωπραγματικές και βγαλμένες από ταινία επιστημονικής φαντασίας. Μέσα σ' αυτή την τύρβη των γεγονότων τα παιδιά μας καλούνται να δώσουν Πανελλαδικές εξετάσεις. Καλούνται να δοκιμαστούν, να διεκδικήσουν το στόχο τους και να ξεπεράσουν πολλές φορές ακόμα και  τον εαυτό τους. Το Υπουργείο προκειμένου να διευκολύνει τον αγώνα αυτών των παιδιών προχώρησε σε μια δραστική μείωση της ύλης αφού ένα σημαντικό μέρος της δεν διδάχτηκε μέσα στη σχολική τάξη. Τι γίνεται όμως με τους υποψήφιους παλαιότερων ετών που αποφασίζουν να δώσουν με το παλιό σύστημα;

Εκείνοι δεν λογαριάζονται ως διαγωνιζόμενοι; Εκείνοι δεν ζουν την ίδια πραγματικότητα; Δεν βιώνουν την ανασφάλεια και το φόβο, λόγω των πρωτόγνωρων συνθηκών που ζούμε; Μήπως είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού; Μήπως είναι άτυχα γιατί δεν ανήκουν στη γενιά του 2002; Ή μήπως πάλι είναι αφελή και ονειροπόλα επειδή αποφάσισαν, χρεωμένα με μια αποτυχία ή με μια λάθος επιλογή, να ξαναριχτούν στη μάχη; Σε μια μάχη που εκ των προτέρων αποδεικνύεται άνιση και άδικη.

Η ύλη που καλούνται να εξεταστούν είναι σαφώς μεγαλύτερη και δυσκολότερη σε σχέση με την ύλη που έχουν οι συνυποψήφιοι τους με το νέο σύστημα. Και ο αντίλογος εδώ είναι ότι οι υποψήφιοι παλαιότερων ετών έχουν διδαχτεί στο σχολείο την ύλη στην οποία εξετάζονται. Και αυτό τι σημαίνει ότι δεν θα ξανακάνουν προσπάθεια ή ότι δεν θα ξανακάνουν φροντιστήριο ή ότι δεν θα ξαναζήσουν  για άλλη μια φορά την ισοπεδωτική εμπειρία των Πανελλαδικών εξετάσεων;

Ή μήπως οι υποψήφιοι αυτοί έχουν την πολυτέλεια να κάνουν μάθημα δια ζώσης και όχι μέσω ενός υπολογιστή όπως και οι υπόλοιποι συνυποψήφιοι τους ; Μήπως έχουν και εκείνοι ίδιο δικαίωμα στο όνειρο χωρίς να νιώθουν  ως υποψήφιοι δύο ταχυτήτων; Πως σκέφτεται το Υπουργείο να φερθεί σε αυτούς τους απόφοιτους οι οποίοι εκτός των άλλων είναι εγκλωβισμένοι και στη μέγγενη της ποσόστωσης; Θα εξαντλήσει το γράμμα του νόμου ή θα δείξει ένα ανθρώπινο πρόσωπο αμβλύνοντας έτσι αδικίες, ανισότητες και διακρίσεις;

Όμως οι ανθρώπινες ψυχές δεν είναι αριθμητικές μονάδες που αθροίζονται και αφαιρούνται. Είναι οντότητες με συναισθήματα, αδυναμίες και ευαισθησίες. Και κάθε ψυχή έχει το φάρμακο της. Και αυτό είναι η ελπίδα και η αίσθηση ότι κανένας κόπος δεν πάει χαμένος. Αυτή την ελπίδα ζητούν απέλπιδα εκείνοι οι νέοι που καλούνται να ξαναδοκιμάσουν!

Χαρίστε τους την απλόχερα γιατί είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ!».

                                                                                 

Διαβάστε ΕΔΩ όλες τις ειδήσεις για τον κορωνοϊό.

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια