Κρήτη

Γιώργος Μαργαρίτης: «Υπέρ της Τουρκίας η πολιτική του κατευνασμού»

Γεωπολιτική με όρους Ιστορίας στην Ανατολική Μεσόγειο

Ο καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο ΑΠΘ Γιώργος Μαργαρίτης παραχώρησε συνέντευξη στον δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη και στην εκπομπή “Αντιθέσεις”. Ο Γιώργος Μαργαρίτης μίλησε για την τουρκική προκλητικότητα, για τη μη ξεκάθαρη ευνοϊκή στάση των ευρωπαϊκών κρατών απέναντι στην Ελλάδα αλλά και για το πολιτικό προσωπικό της χώρας, για το οποίο είπε «πως θεωρεί τον εαυτό του περισσότερο υπάλληλο παρά διαχειριστή μιας κρίσιμης εθνικής κατάστασης».

Αρχικά, ο κ. Μαργαρίτης μίλησε για τις στοχευμένες κινήσεις της Τουρκίας, οι οποίες συνιστούν έκφανση προκλητικότητας και παραβατικής κατά το Διεθνές Δίκαιο συμπεριφοράς, οι οποίες σ’ ένα μεγάλο βαθμό έγιναν εμφανείς λίγους μήνες πριν με το οικόπεδο 7.

Συγκεκριμένα, όπως είπε, «δεν είναι ανάγκη να ψάχνουμε στην Ιστορία για να δούμε τι έγινε όταν έχουμε το παράδειγμα της Κύπρου μερικούς μήνες πριν και συγκεκριμένα το οικόπεδο 7. Δεν εμπόδισε την Τουρκία να προαναγγείλει γεώτρηση εκεί. Υπάρχει και ένα άλλο οικόπεδο ανατολικά, όπου το τούρκικο πολεμικό ναυτικό εξεδίωξε ισραηλινό ερευνητικό σκάφος».

Ο Γιώργος Σαχίνης ρώτησε τον κ. Μαργαρίτη ποιες ήταν οι σκέψεις του όταν είδε τον πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, να δείχνει σε φιλοκυβερνητικά τούρκικα κανάλια τη σφαίρα επιρροής της γειτονικής μας χώρας, μέσα από χάρτες, που περιελάμβανε τη νοτιοανατολική πλευρά της Κρήτης. «Δε χρειάζεται να είναι κανείς ιστορικός για να ερμηνεύσει το φαινόμενο. Τους προηγούμενους μήνες, η τακτική αυτή εφαρμόστηκε στην ανεξάρτητη και κυρίαρχη Κυπριακή Δημοκρατία. Και πάλι είχαμε χάρτες όπου προσβάλλονται δικαιώματα εδαφικά της Νότιας Κύπρου. Έχουμε ξαναδεί το παιχνίδι. Τότε υπήρξαν φωνές που είπαν πως, εφόσον αποδειχθεί πετυχημένη στρατηγική, γιατί να μην εφαρμοστεί σε άλλες χώρες και νησιά; Έτσι ήρθε η ίδια η στρατηγική στην Κρήτη», απάντησε ο κ. Μαργαρίτης.

Ο κ. Μαργαρίτης μίλησε και για την πολιτική του κατευνασμού που η Ελλάδα ακολουθεί σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής, με εξαίρεση περιόδους όπως το 1987. Ποια είναι η γνώμη του για τη συγκεκριμένη πολιτική;

Η απάντησή του ήταν αποστομωτική... «Όταν ο διεκδικητής των δικών σου ιματίων μπαίνει στο παιχνίδι με έναν εξαιρετικά επιθετικό τρόπο με ρυθμό επιταχυνόμενο και εσύ υποστηρίζεις ότι θα τα βρούμε, ουσιαστικά δεν επιχειρηματολογείς υπέρ του αντιπάλου σου; Όταν ο ένας πράττει και ο άλλος λέει ότι θα προσφύγει, θα συνταχθεί, θα καταγγείλει, τότε για ποιον δουλεύει η ιστορία; Η ιστορία λειτουργεί επομένως υπέρ εκείνου που αρπάζει και παίζει το στρατιωτικό παιχνίδι. Και έτσι σου κουνάει το δάχτυλο για συνεκμετάλλευση ή για ενδεχόμενο θερμό επεισόδιο. Μια ενδεχόμενη συνεκμετάλλευση θα δημιουργήσει κοινωνική οργή», είπε, ενώ συνέχισε: «Ο κατευνασμός οδηγεί σε καταστάσεις που υποτίθεται ότι επιθυμείς να αποφύγεις».

Η στάση της Ευρώπης απέναντι στην Τουρκία και ο ρόλος της τελευταίας στις ευρωπαϊκές οικονομίες είναι ένας καθοριστικός παράγοντας που φρενάρει τις χώρες από το να έχουν μια σαφή και ξεκάθαρη στάση απέναντι στην Ελλάδα.

«Η Γερμανία έχει τέτοια οικονομικά συμφέροντα και τέτοιο δέσιμο με την Τουρκία, που δε θέλει να τραβήξει κανένα χαλινάρι γιατί θα είναι καταστροφή. Μερικές ευρωπαϊκές οικονομίες είναι πλήρως προσδεμένες στην τουρκική οικονομία. Για παράδειγμα, η Ισπανία είναι πάρα πολύ δεμένη στη συμπαραγωγή στρατιωτικού υλικού. Ένα μεγάλο μέρος της τουρκικής στρατιωτικής βιομηχανίας γίνεται με μεταφορά τεχνολογίας από την Ισπανία», ανέφερε χαρακτηριστικά ο καθηγητής.

Η επεκτατική πολιτική της Τουρκίας προς τη Συρία και εν συνεχεία προς τη Λιβύη αποτέλεσαν λεπτό σημείο αναφοράς στη συζήτηση του καθηγητή κ. Μαργαρίτη με τον Γιώργο Σαχίνη.

«Όλες αυτές οι αμφισβητήσεις παλαιότερων συνθηκών που καθόριζαν τις ισορροπίες του Διεθνούς Δικαίου τις αμφισβητεί μια ανερχόμενη δύναμη, καθώς θέλει να υπαγορεύσει ένα δίκαιο μιας νέας εποχής. Στη νέα αυτή εποχή, η Τουρκία βρίσκεται στη θετική πλευρά της ισχύος και μπορεί να την εξάγει. Να την προβάλλει και να τη διεκδικεί. Μπορεί επίσης να καθορίσει τον χώρο της επιρροής της στα όρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας», υπογράμμισε ο καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο ΑΠΘ.

Στην ερώτηση εάν η ελληνική πλευρά είχε αντιληφθεί τη γεωπολιτική θέση- “κλειδί” του συμπλέγματος Καστελόριζου, ο κ. Μαργαρίτης απάντησε: «Και στο Καστελόριζο και σε άλλες περιοχές της χώρας, η γεωπολιτική, οικονομική και κυριαρχική αξιοποίησή τους είχε εγκαταλειφθεί στην τύχη. Υπάρχουν λύσεις απλές. Οι συνθήκες έχουν λύσει ζητήματα σημαντικά, όπως το γεγονός ότι τα σύνορά μας είναι ευρωπαϊκά. Οι συνθήκες ορίζουν κάτι με γενικό τρόπο. Οι επεξεργασίες είναι ελάχιστες. Εμείς δεν παρουσιάζουμε χάρτες. Η Τουρκία παρουσιάζει χάρτες γιατί αυτή είναι η προοπτική της», τόνισε, ενώ συνέχισε: «Η Ελλάδα έχει νομικό δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα κατά 12 ναυτικά μίλια. Εάν δεν το κάνει, έχει παραιτηθεί από το δικαίωμα αυτό. Σημαίνει πως έχει παραιτηθεί από τη διεκδίκηση εθνικού εδάφους. Δεν είναι τα 12 μίλια. Αλλά υπάρχει μια σταθερή πολιτική παραχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων. Έχω την αίσθηση πως το πολιτικό προσωπικό της χώρας θεωρεί περισσότερο τον εαυτό του υπάλληλο παρά διαχειριστή μιας κρίσιμης εθνικής κατάστασης».

 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια