Κρήτη

Λάδι, μέλι και κρασί: «Οι ξεχασμένοι θησαυροί της Μινωικής γης»

Η εκλεπτυσμένη οινοποίηση της μινωικής αμπελουργίας είχε μια τόσο άψογη οργάνωση της παραγωγής

Πριν από τέσσερις χιλιετίες, η Κρήτη αποτελούσε το κέντρο της εμπορικής Μεσογείου και οι Μινωίτες με την ισχυρή ναυτική τους δύναμη κυριαρχούσαν στο εμπόριο.

Το λάδι, το μέλι και το κρασί ήταν οι κρητικοί θησαυροί που ανταλλάσσονταν με πολύτιμους λίθους και σπάνια μέταλλα, μέσω των εμπορικών συναλλαγών με ξένους πολιτισμούς σε τρεις διαφορετικές ηπείρους.

Τα κρητικά αυτά προϊόντα σήμερα δεν τυγχάνουν της ίδιας αναγνώρισης παγκοσμίως και η αγοραστική τους αξία δεν ανταποκρίνεται στην ιστορική ποιότητά τους. Ο πρωτογενής τομέας της Κρήτης πρέπει να εκπαιδευτεί κατάλληλα προκειμένου να φροντίσει για την ποιοτική παραγωγή των εν λόγω προϊόντων ενώ η Περιφέρεια Κρήτης με τη σειρά της να τα προβάλλει ως πολύτιμα και μοναδικά! Στα Μινωικά προϊόντα αρμόζει μια από τις πρώτες θέσεις στην αγορά διεθνώς.

Από την άλλη πλευρά, στις μέρες μας, γίνεται ιδιαίτερος λόγος για τις υπετροφές (superfoods) και τον τρόπο που αυτές συμβάλλουν στην ανθρώπινη υγεία και ευεξία. Το κρητικό λάδι και μέλι έχουν ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες και εξ ορισμού ανήκουν στην κατηγορία των superfoods. Η αντικαρκινική τους αυτή δράση καθώς και η πασίγνωστη θρεπτική τους αξία, δύνανται να πιστοποιηθούν από πανεπιστημιακούς φορείς προσδίδοντας αδιαμφισβήτητο κύρος στη φήμη των κρητικών αυτών προϊόντων.

Το ακριβότερο μέλι στον κόσμο, το «Manuka», κοστίζει 200€ το κιλό και παράγεται στη Νέα Ζηλανδία. Έχει το όνομα του φυτού από το οποίο οι μέλισσες συλλέγουν τη γύρη και η αξία του οφείλεται στην ισχυρή αντιμικροβιακή δράση (μέσω ενζύμων) την οποία πιστοποιούν ερευνητικά εργαστήρια. Οι ευεργετικές ιδιότητες των κρητικών βοτάνων όπως ο δίκταμος, το θυμάρι και η φασκομηλιά μπορούν ανάλογα να δώσουν υπεραξία στο μέλι που παράγεται από τη γύρη τους, αρκεί να γίνει επιστημονική ανάλυση στο προϊόν.

Λάδι με πολύ υψηλή αγοραστική αξία, όπως είναι το προϊόν «λ», παράγεται πολύ κοντά μας, στην Πελοπόννησο, και το μόνο που χρειάζεται η Κρήτη είναι να ακολουθήσει την επιτυχημένη στρατηγική της ποιοτικής καλλιέργειας με σημαντικές καινοτομίες στην τυποποίηση και την προώθηση.

Ολοκληρώνοντας, η εκλεπτυσμένη οινοποίηση της μινωικής αμπελουργίας είχε μια τόσο άψογη οργάνωση της παραγωγής αλλά και της διάθεσης του κρασιού, την οποία θα ζήλευαν ακόμη και οι πιο σύγχρονοι Ευρωπαίοι. Σήμερα όμως, η αναμπέλωση είναι επιτακτική ενώ η αμπελοκομική τεχνική πρέπει να αποκτήσει επιστημονικό χαρακτήρα. Έτσι τα αμπελουργικά προϊόντα της Κρήτης θα αποκτήσουν και πάλι την ιστορική τους αίγλη και την κυρίαρχη αξία που είχαν παγκοσμίως.

Στον δρόμο προς την πιστοποίηση των κρητικών προϊόντων ως υπερτροφές, απαιτείται η ομαλή συνεργασία πολλών φορέων όπως η Περιφέρεια Κρήτης που οφείλει να προσφέρει τα κατάλληλα κίνητρα και την επιμόρφωση στις ποικίλες αγροτικές οργανώσεις καθώς και οι αγροτικοί σύλλογοι, οι συνεταιρισμοί και άλλες ομάδες να προσεγγίσουν τη γραμμή παραγωγής με επιστημονικό τρόπο και μεθοδολογία.

Σχόλια