Κρήτη

Γιατί δεν ευδοκίμησε η καλλιέργεια καφέ στην Ιεράπετρα πριν 50 χρόνια;

Τα συμφέροντα φαίνεται πως έβαλαν... μπλόκο

Αν η ίδια η αγορά στήριζε τη σχετική ερευνητική προσπάθεια που είχε γίνει στην Ιεράπετρα πριν από πολλά χρόνια, η καλλιέργεια του καφέ σήμερα στην Κρήτη θα μπορούσε να είναι δεδομένη.

Το βασικό αυτό μήνυμα προκύπτει από τις νέες συνομιλίες που είχε η εφημερίδα «Νέα Κρήτη» με ανθρώπους του γεωτεχνικού και του αγροτικού τομέα, μετά το πρώτο θέμα που αναδείχθηκε σχετικά με τη δυνατότητα αυτή μέσα από την κλιματική αλλαγή όχι μόνο για καφέ, αλλά και για πολλά άλλα υποτροπικά φυτά, που σε πειραματικό στάδιο καλλιεργούνται στα ερευνητικά ιδρύματα.

Το ερώτημα είναι όμως: Πού είναι η χρηματοδότηση τέτοιων ερευνητικών προσπαθειών; Τεράστιο το ζήτημα, σε μια Κρήτη που κυριολεκτικά μπορεί να καλλιεργήσει τα πάντα!

Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του γεωπόνου-υπεύθυνου του Τμήματος Συμβουλών και Μεταφορών στην Καινοτομία ΕΛΓΟ «Δήμητρα» Στέφανου Λιβέρη, ο οποίος συμφωνεί και στηρίζει ανεπιφύλακτα, όπως είπε, ότι η Κρήτη με την κλιματική αλλαγή μπορεί και να αλλάξει δεδομένα ως προς τις καλλιεργητικές της δυνατότητες ή να προσθέσει καλλιέργειες διαφόρων φυτών στα ήδη υπάρχοντα.

«Μα, όχι απλά μπορούμε να παράγουμε. Παράγουμε ήδη. Υπάρχει έρευνα της ΠΑΣΕΓΕΣ που λέει ότι έχουμε επάρκεια σε όλα τα είδη. Η ελληνική γεωργία ουσιαστικά το μόνο έλλειμμα που έχει είναι κυρίως στο βόειο κρέας και γενικά σε τρόφιμα ζωικής παραγωγής».

Για το θέμα του καφέ, ο Στέφανος Λιβέρης είπε χαρακτηριστικά: «Εμένα μου είχαν μεταφέρει ότι στην Ιεράπετρα, όταν φυτεύτηκε πειραματικά καφές, έφερε τα αναμενόμενα ερευνητικά αποτελέσματα, που δείχνουν ότι μπορούσε να φυτευτεί καφές σε αυτήν την περιοχή και να ευδοκιμήσει και μάλιστα χωρίς να είναι μέσα σε θερμοκήπιο. Δηλαδή χωρίς να χρειάζεται τέτοια βαριά υποδομή, και έδωσαν και παραγωγή τα φυτά, απλά δε συνεργάστηκαν οι έμποροι εκείνοι που θα έπαιρναν μετά την πρώτη ύλη για να την καβουρντίσουν για να δουν τι καφές παρήχθη. Και δε συνεργάστηκαν γιατί φοβούνταν ότι θα συνέβαινε κάτι παρόμοιο με αυτό που έγινε στην μπανάνα, που επειδή παρήγαγε μπανάνα η Κρήτη, έμπαιναν μετά υπερβολικοί δασμοί στο εισαγόμενο προϊόν. Και ίσως αυτοί να φοβήθηκαν κάτι τέτοιο και να περίμεναν ότι θα έχουν πρόβλημα στις δικές τους εισαγωγές».

Στο ερώτημα της εφημερίδας αν ο ίδιος είναι υπέρμαχος της θεωρίας που θέλει την Κρήτη να μπορεί να παράγει και καφέ, απάντησε χαρακτηριστικά:

«Δε χάθηκε και ο κόσμος αν δεν παράγουμε καφέ. Σαφώς όμως βέβαια εγώ θα συμφωνήσω ότι, αφού έχουμε κλιματική αλλαγή, πρέπει να αναπροσαρμοστούν οι καλλιέργειες. Ίσως ο καφές να είναι μια εναλλακτική καλλιέργεια. Και δεν είναι μόνο ο καφές. Αυτό που δεν έχω καταλάβει εδώ στην Κρήτη είναι γιατί δε βάζουν κτηνοτροφικό σόργο. Γιατί κανένας δεν έκανε έστω ένα πείραμα; Εκεί στη Μεσαρά για παράδειγμα. Γιατί κανένας δεν πήγε να πει στο υπουργείο, να πει στην Περιφέρεια, “χρηματοδοτήστε μας, δώστε μας 5.000 ευρώ, να βάλουμε σόργο κτηνοτροφικό, να το συγκρίνουμε με κριθάρι και με ταγή, να δούμε αν συμφέρει τον παραγωγό”. Δεν ασχολούνται οι επιστήμονες με αυτά βέβαια, αλλά ασχολούνται να κάθονται για να βγάλουν τον γενότυπο του αλευρώδη, που αυτό κανονικά είναι δουλειά του Βιολογικού του Πανεπιστημίου. Το θεωρώ λάθος».

Στο σημείο αυτό, ο Στέφανος Λιβέρης υποστηρίζει ότι θα μπορούσε να υπάρχει μια τέτοια ερευνητική κατεύθυνση από τους επιστήμονες που δραστηριοποιούνται στον αγροτοκτηνοτροφικό τομέα.

«Να βγουν και να πουν “Κρητικέ κτηνοτρόφε, να υπάρχει κι αυτό το φυτό που αποδίδει στην Αφρική με 300 χιλιοστά βροχή μια παραγωγή που τρώνε άνθρωποι και ζώα”... Εδώ γιατί δεν έμαθε κανείς να το χρησιμοποιεί;», επισήμανε.

Αναφορικά με τις παραδοσιακές καλλιέργειες και αν θα πρέπει να εγκαταλειφθεί μέρος αυτών, ο γεωπόνος του ΕΛΓΟ «Δήμητρα» είπε: «Δεν ξέρεις πού θα σε βγάλει η κλιματική αλλαγή. Ανέκαθεν υπήρχε στον πλανήτη μας. Ξαφνικά δεν αλλάζει το κλίμα. Αν τώρα σε 50, 100, 200 χρόνια φτάσουμε να έχουμε εγκαταλείψει παραδοσιακές καλλιέργειες, αυτό ούτως ή άλλως θα έχει φανεί στην πορεία ότι θα γίνει, διότι δε θα μας αποδίδουν και θα πάμε υποχρεωτικά σε άλλες. Αλλά θα πρέπει να ξέρουμε ότι, εκτός από την περίπτωση της πλήρους ερημοποίησης, υπάρχουν φυτά που θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε».

Και φέρνει ως παράδειγμα τη χαρουπιά για την παραγωγή ζωοτροφών, αλλά ακόμα και τροφής για τον άνθρωπο.

«Εγκαταλείψαμε και τη χαρουπιά. Γιατί; Γιατί δεν έχει επιδότηση. Να το πάλι το “μακρύ χέρι της ΕΟΚ”... Αλλά και για το σόργο. Δε χρηματοδότησε η Ε.Ε. μια τέτοια έρευνα, γι’ αυτό δεν προχώρησε ποτέ μια τέτοια διαδικασία».

Εξάλλου, και ο ίδιος για την Κρήτη είναι κατηγορηματικός. «Πράγματι έχουμε μικροκλίματα που μας επιτρέπουν να καλλιεργήσουμε τα πάντα. Είτε για να εξασφαλίσουμε τροφή, είτε για να έχουμε εισόδημα από εξαγωγές ενός προϊόντος. Αλλά χρειαζόμαστε την έρευνα», είπε χαρακτηριστικά και τόνισε πως αν υπάρχει η βούληση από κυβέρνηση, Περιφέρειες, Δήμους κ.λπ., δεν είναι δύσκολοι αυτοί οι πειραματισμοί σε ένα χωράφι για τρία χρόνια, με λίγο νερό λόγω της ξηρασίας, για να δούμε πώς ανταποκρίνεται αυτή η καλλιέργεια και τι αποτελέσματα έχει.

Και καταλήγει λέγοντας πως είναι απαράδεκτο αυτό που έκανε πάντοτε μόνο η Ελλάδα, να προσαρμόζει την εθνική της πολιτική στα στενά περιθώρια της ΚΑΠ, όταν όλες οι άλλες χώρες έκαναν ακριβώς το αντίθετο. Έφερναν την ΚΑΠ στα περιθώρια της εθνικής τους αγροτικής πολιτικής.

«Ας χρηματοδοτήσει η δική μας χώρα τις έρευνες αυτές και ας μην περιμένει τις Βρυξέλλες να το κάνουν», όπως είπε.

«Είμαστε απολύτως θετικοί»

Μιλώντας στην εφημερίδα, ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Τυμπακίου Μανόλης Ορφανουδάκης μίλησε με τα πιο θερμά λόγια για την προοπτική καλλιέργειας του καφέ στη Μεσαρά. Σημείωσε όμως πως κάτι τέτοιο δε θα μπορούσε να γίνει χωρίς την επιστημονική καθοδήγηση των αγροτών.

«Φυσικά και θα ήταν πολύ καλό κάτι τέτοιο. Δεν μπορούμε όμως εμείς από μόνοι μας να κάνουμε οτιδήποτε καινούργιο αν δεν έχουμε την καθοδήγηση από τους επιστήμονες και το κράτος», τόνισε ο συνδικαλιστής.

Όσο για το ενδεχόμενο εγκατάλειψης των θερμοκηπίων και ανάπτυξης αποκλειστικά και μόνο των υπαίθριων καλλιεργειών λόγω της ανόδου της μέσης θερμοκρασίας στον πλανήτη, ο Μανόλης Ορφανουδάκης επισήμανε ότι το θερμοκήπιο, πέρα από την προστασία της καλλιέργειας από τις χαμηλές θερμοκρασίες, παρέχει και άλλες δυνατότητες.

«Προστατεύει και από τις υψηλές θερμοκρασίες και από τα διάφορα έντομα. Σε μια υπαίθρια καλλιέργεια υπάρχει πάντα ο κίνδυνος της καταστροφής από μια ανεμοθύελλα για παράδειγμα. Δεν είναι εύκολο να εγκαταλείψουμε τα θερμοκήπια», κατέληξε.

Σχόλια