Κρήτη

Απλήρωτη εδώ και 9 χρόνια η Μελέτη Αναμπέλωσης

Απογοητευμένος και όχι δικαιωμένος, μιλώντας για σοβαρά λάθη της αναμπέλωσης της δεκαετίας του ’80, που σήμερα επαναλαμβάνονται από μεμονωμένους αμπελουργούς στην προσπάθειά τους να κάνουν αναμπέλωση από μόνοι τους, δήλωσε στην εκπομπή “Κρήτη Σήμερα” της “ΚΡΗΤΗ ΤV” ο ομότιμος καθηγητής Αμπελουργίας του Τμήματος Τεχνολόγων Γεωπόνων ΤΕΙ Κρήτης δρ. Γιάννης Φυσαράκης.

Στο πάνελ της προχθεσινής εκπομπής, τόσο ο ίδιος όσο και ο γεωπόνος Νίκος Μπουνάκης έδωσαν σημαντικά στοιχεία για το χθες, το σήμερα και το αύριο της αμπελουργίας στο νησί, ενώ ο κ. Φυσαράκης αποκάλυψε, επίσης, ότι η μελέτη του ΤΕΙ Κρήτης για την αμπελουργία παραμένει μέχρι και σήμερα απλήρωτη!

«Όχι μόνο δεν είναι χρυσοπληρωμένη η μελέτη που ολοκληρώσαμε το 2009 ως ΤΕΙ Κρήτης, αλλά παραμένει και απλήρωτη από το κράτος. Και μάλιστα, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο με το οποίο συνεργαστήκαμε μας έχει κάνει και μήνυση, αφού δεν έχει λάβει ακόμα την αμοιβή του», αποκάλυψε ο γνωστός επιστήμονας, απαντώντας στις σχετικές ερωτήσεις της Νικολέτας Σφακιανάκη.

«Η μελέτη αυτή θα έπρεπε να έχει αξιοποιηθεί. Σας λέω, για παράδειγμα, ότι οι προτάσεις αφορούν σε θέματα καθημερινά, τα οποία συνεχίζουν δυστυχώς να δημιουργούν σοβαρά προβλήματα. Λέει ο κ. Μπουνάκης ότι κάποιοι παραγωγοί ενδιαφέρονται και βρίσκουν νέες ποικιλίες... Οι δράσεις οι δικές τους είναι μεμονωμένες. Δεν υπάρχουν καταρχήν Ομάδες Παραγωγών. Αλλά πέρα απ’ αυτό, ξεκινούν μια νέα αναμπέλωση και γίνονται τα ίδια λάθη που γίνονταν και παλιά», είπε χαρακτηριστικά ο Γιάννης Φυσαράκης και έφερε ως παράδειγμα το ότι «επαναφυτεύουν μετά από ένα χρόνο ένα αμπέλι που το έχουν αναμπελώσει. Αυτό είναι έγκλημα. Πρέπει να μείνει τουλάχιστον τρία χρόνια το χωράφι. Να σπαρθεί με βρώμη στο μεσοδιάστημα, για να έχουμε μια σωστή αναμπέλωση. Συνεχίζουν λοιπόν και γίνονται τα ίδια λάθη»...

Και ο Γιάννης Φυσαράκης συνέχισε αναφέροντας ότι «δεν μπορεί να κάνει λίπανση ο παραγωγός εμπειρικά το 2018. Δεν μπορεί να μη χρησιμοποιούν φυλλοδιαγνωστική ή ανάλυση εδάφους ή μετρήσεις που να τους βοηθήσουν. Παραμένουμε στον τρόπο παραγωγής του '60».

Αναφερόμενος στην αναξιοποίηση και απλήρωτη μέχρι σήμερα μελέτη του ΤΕΙ Κρήτης, της οποίας και ο ίδιος ήταν επικεφαλής, δήλωσε: «Εμείς τότε προτείναμε μια ποικιλιακή διάρθρωση στις επιτραπέζιες ποικιλίες, που να καλύπτει από τον Μάιο μέχρι και τον Ιανουάριο. Δηλαδή όλο τον χρόνο σχεδόν. Δέκα χρόνια μετά βλέπουμε ότι η κατανάλωση και παραγωγή αυξάνει σε τεράστιους βαθμούς, σε τεράστιο επίπεδο. Και είναι τόσες πολλές οι καινούργιες ποικιλίες, που ακόμα κι εγώ δεν μπορώ να επιλέξω ποικιλία»...

 

«Δεν είμαι δικαιωμένος»

«Δικαιωμένος είμαι; Δεν είμαι δικαιωμένος», είπε ο Γιάννης Φυσαράκης. «Όταν έβλεπα και έβαζαν υπερλιπάνσεις, έλεγα “είναι δυνατόν σε οινοποιήσιμες ποικιλίες να βλέπω 15 μονάδες αζώτου στο τετράδιο καλλιεργειών;”. Αυτό που κάνουν είναι έγκλημα. Και μάλιστα έπρεπε να μην μπορείς να μπεις στο αμπέλι από τη ζωηρότητα. Και τελικά τι διαπιστώναμε; Ότι έριχναν τα λιπάσματα νωρίς και χανόταν το λίπασμα. Έβαζαν, δηλαδή, αζωτούχο λίπασμα μέσα στον Ιανουάριο, με αποτέλεσμα όταν το φυτό είχε βλάστηση 20-30 πόντους και το είχε ανάγκη, να μην υπάρχει άζωτο»...

 

Αμπέλι σε θερμοκήπιο

Στα ζητήματα αυτά, ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας συμβούλων “Proactive A.E.”, Νίκος Μπουνάκης, μίλησε θετικά για το σήμερα και το αύριο τού επιτραπέζιου σταφυλιού, παρά τα προβλήματα που υπάρχουν.

«Οι εξελίξεις “τρέχουν”. Οι ανταγωνιστές μας κάνουν άλματα. Τουλάχιστον εμείς ας ακολουθούμε με βήματα. Και από στοιχεία τού κ. Φυσαράκη και της μελέτης του ΤΕΙ Κρήτης βλέπουμε ότι το αμπέλι μπορεί να καλλιεργηθεί ακόμα και σε θερμοκήπιο. Και μάλιστα σε θερμοκήπιο με υδροπονία, σε καλλιέργεια χωρίς έδαφος.

Το σταφύλι στο παρελθόν καταναλωνόταν μόνο το καλοκαίρι. Τώρα είναι ένα φρούτο που καταναλώνεται σε όλο τον κόσμο όλο τον χρόνο. Οπότε εμείς πρέπει να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις και έχουμε την τεχνογνωσία μέσω της Γεωπονικής Σχολής του ΤΕΙ Κρήτης, σε συνθήκες θερμοκηπίου με τα κατάλληλα υποκείμενα και τους κατάλληλους τρόπους παραγωγής, να διευρύνουμε την περίοδο παραγωγής, ούτως ώστε να μπορούμε να έχουμε σταφύλι την περίοδο που η αγορά θέλει σταφύλι αλλά δεν υπάρχει σε επαρκείς ποσότητες, ούτως ώστε να απολαμβάνουμε καλύτερες τιμές.

Έχουμε την τεχνογνωσία, έχουμε τους επιστήμονες και υπάρχουν και νέοι άνθρωποι που μπορούν να πάρουν αυτή τη γνώση και να τη μεταλαμπαδεύσουν στους άλλους παραγωγούς»...

Σχόλια