Κρήτη

Σήμερα το τελευταίο αντίο στον «άρχοντα των αιθέρων» - Βαρύ το πένθος στην Τύλισο

Το τελευταίο “αντίο” απευθύνει σήμερα σύσσωμος ο πολιτικός, επιχειρηματικός και αυτοδιοικητικός κόσμος, καθώς επίσης συγγενείς, φίλοι και συνεργάτες στον Κρητικό ιδρυτή της Aegean Θεόδωρο Βασιλάκη, στον «άρχοντα των αιθέρων», όπως τον αποκαλούσαν, που το βράδυ της Πέμπτης “πέταξε” για πάντα μακριά μας, σκορπίζοντας θλίψη στην οικογένειά του και τον επιχειρηματικό κόσμο όλης της χώρας.


Σε ηλικία 78 ετών, ο “βασιλιάς των αιθέρων” με την έντονη κοινωνική προσφορά σε όλους τους τομείς, οραματιστής και επιχειρηματίας Θεόδωρος Βασιλάκης, που απογείωσε την Ελλάδα διεθνώς με την εργατικότητα, το καινοτόμο πνεύμα, την απλότητα του χαρακτήρα του αλλά και το ήθος του, ιδρυτής και πρόεδρος της Aegean Airlines, της Autohellas-Hertz, εταιρειών εισαγωγής και εμπορίας αυτοκινήτων και άλλων εταιρειών στο χώρο του τουρισμού, έφυγε από τη ζωή, με την εξόδιο ακολουθία να τελείται σήμερα Σάββατο, στις 12:30 το μεσημέρι, στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως Σωτήρος, στην Κηφισιά.


Ο θάνατός του βύθισε σε θλίψη την οικογένειά του, και όχι μόνο, μετά από μια χρόνια μάχη με την επάρατη νόσο, την οποία έδωσε με αξιοπρέπεια για πάνω από δέκα χρόνια. Ήταν άλλωστε ένας άνθρωπος που δεν ήθελε να τον λυπούνται οι άλλοι για την ασθένειά του, αλλά κυρίως ένας μαχητής της ζωής, που από πολύ μικρό παιδί είχε μάθει τι θα πει σκληρή δουλειά.

Η Τύλισος πενθεί

O Θεόδωρος Βασιλάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1940. O ανήσυχος, αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας συνήθιζε πάντα στη ζωή του να κοιτάει... ψηλά. Μετά το σχολείο, δούλευε στα αμπέλια για να μάθει τη δουλειά και να βοηθήσει τον πατέρα του, όπως λένε φίλοι, συγγενείς αλλά και κάτοικοι της Τυλίσου, τόπος καταγωγής του, που από τη στιγμή της είδησης του θανάτου του έχει βυθιστεί στο πένθος, ενώ συγκλονισμένη την ίδια ώρα είναι και όλη η Κρήτη, την οποία λάτρευε.


Όταν ξεκινούσε τα πρώτα του δειλά βήματα, ίσως ούτε ο ίδιος να μην μπορούσε να φανταστεί το πού θα φτάσει, αφού με το κρητικό του ταμπεραμέντο κατάφερε να πρωταγωνιστήσει στο επιχειρείν όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και όλης της Ευρώπης. Άνθρωποι μεγάλης ηλικίας στο Ηράκλειο θυμούνται τον μικρό τότε Θόδωρο να κουβαλάει τενεκέδες με καύσιμα που πούλαγε ο πατέρας του από το μικρό μαγαζάκι που είχε. Βρισκόταν στο Καμαράκι, κοντά στην πλατεία της Αγίας Αικατερίνης, και εκεί ουσιαστικά ανδρώθηκε ο άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με τον ελληνικό τουρισμό και τις αερομεταφορές.


Παιδί μιας μέσης οικογένειας, έφυγε για την Αμερική και όταν επέστρεψε από τις σπουδές του, το ανήσυχο μυαλό του κατάφερε πολλά.


«Ήταν ένας άρχοντας που χάσαμε», είπε κάτοικος της Τυλίσου, βαθύτατα συγκινημένος για τον χαμό του Θεόδωρου Βασιλάκη.


«Ένας καλός άνθρωπος, αυτοδημιούργητος και πολύ εργατικός. Μας χαιρετούσε πάντα. Για την Ελλάδα είναι μεγάλη απώλεια», είπε άλλος κάτοικος της Τυλίσου, όπου μεγάλωσε ο Θεόδωρος Βασιλάκης.
«Αγαπούσε την Τύλισο», λένε παιδικοί του φίλοι, κάνοντας λόγο για έναν άνθρωπο που λάτρευε τον τόπο του.


«Μεγαλώσαμε μαζί. Παίζαμε στα χωράφια ως παιδιά. Λυπούμαστε πολύ», είπε άλλος κάτοικος.

Το πατρικό σπίτι του Θ.Βασιλάκη στην Τύλισο


Αγαπημένη φράση του Θεόδωρου Βασιλάκη ήταν η εξής: «Από την καρέκλα δε γίνεται τίποτα. Πρέπει να κινηθείς, και αυτή είναι η βασική μου αρχή».
Οι σπουδές στην Αμερική με υποτροφία, η επιστροφή στην Κρήτη το 1961 και η πρώτη δουλειά σε εταιρεία διανομής καυσίμων ήταν απλά η αρχή μιας εξαιρετικά σημαντικής διαδρομής. Μιας διαδρομής που ο Θόδωρος Βασιλάκης εστίασε στον τουρισμό και τον οδήγησε με σταθερά βήματα στην κορυφή.


«Ο πατέρας μου είχε σχέση με καύσιμα εκείνη την εποχή και εγώ πιτσιρικάς έπαιρνα το καράβι και κουβαλούσα τενεκέδες», είχε πει σε συνέντευξή του ο ίδιος ο Θεόδωρος Βασιλάκης, περιγράφοντας τα παιδικά του χρόνια.
Σε μια άλλη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει ο Θεόδωρος Βασιλάκης (στο περιοδικό “Αγορά” το 1992) εξηγούσε γιατί αρνήθηκε τις προτάσεις εξαγοράς εταιρειών του Ομίλου του από μεγάλους ομίλους. Είπε ότι οι υγιείς και οργανωμένες επιχειρήσεις, όπως οι δικές του, δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από την πρόκληση της ενιαίας αγοράς και ότι θα μείνουν ελληνικές, ενώ σημείωσε επίσης πως εξαγοράζονται όσες δεν έχουν δύναμη και φοβούνται το μέλλον.

Ο επιχειρηματίας Θεόδωρος Βασιλάκης

Σε μια από τις στιγμές της ζωής του, απροειδοποίητα ένα βράδυ στο “Ελευθέριος Βενιζέλος”, είχε επιλέξει ένα τυχαίο αεροσκάφος από τον στόλο της Aegean το οποίο είχε μόλις καθαριστεί. Όμως ο Θόδωρος Βασιλάκης ήθελε να το διαπιστώσει ιδίοις όμμασι. Ο ιδρυτής της εταιρείας μπήκε στο αεροσκάφος και πήγε πρώτα στην τουαλέτα για να την ελέγξει. Ακολούθησε ο θάλαμος επιβατών, θέση προς θέση, από έναν άνθρωπο που εκείνη την ώρα θα μπορούσε να βρίσκεται στο σπίτι του ή σε κάποιο κοινωνικό κάλεσμα. Και ο «έλεγχος Βασιλάκη», όπως τον αποκαλούσαν κάποιοι εργαζόμενοι, μόνο τυχαίος δεν ήταν, αφού το πάλαι ποτέ παιδί από την Κρήτη κοίταζε τα πάντα πριν αποχωρήσει.
Ειδικά τα πρώτα χρόνια της Aegean, όταν ο στόλος της δεν είχε γιγαντωθεί, αυτές οι αιφνιδιαστικές επιθεωρήσεις του ιδιοκτήτη κατέληγαν αρχικά σε φωτογραφίες στο κινητό του, όταν έβρισκε κάτι. Μετά στέλνονταν στον αρμόδιο τεχνικό διευθυντή, συνήθως με μια επισήμανση ή μια ερώτηση του στυλ «αυτό γιατί δεν το αλλάξαμε; Έχει φθαρεί».

Ευγενικός σε κάθε στιγμή της ζωής του

Μια μέρα, περνώντας τον έλεγχο ασφαλείας της πτήσης του, το μηχάνημα για τα μεταλλικά αντικείμενα χτύπησε και ο Θόδωρος Βασιλάκης διαπίστωσε ότι δεν είχε βγάλει τη ζώνη του.
Παρά τις παροτρύνσεις των υπαλλήλων, που είχαν αναγνωρίσει τον ισχυρό άνδρα της Aegean, να περάσει, έβγαλε τη ζώνη του και πέρασε ξανά από το μηχάνημα.
Ο χαρακτηριστικός ήχος δεν ακούστηκε, έβαλε τη ζώνη του και συνέχισε προς την πύλη εξόδου της πτήσης του, αθόρυβα για πολλοστή φορά στη διαδρομή μιας ζωής που τέλειωσε το βράδυ της Πέμπτης. Τότε που το πάλαι ποτέ παιδάκι από το Ηράκλειο, με τα κοντά παντελονάκι, το οποίο μεγαλώνοντας έστησε μια αυτοκρατορία, “πέταξε” για τελευταία φορά πάνω από τα σύννεφα.
Ο Θεόδωρος Βασιλάκης άφησε πίσω του όλα του τα δημιουργήματα, με τους δύο γιους του, τον Ευτύχιο και τον Γιώργο, να συνεχίζουν το έργο του, και με τον Ευτύχη στην ηγετική ομάδα της Aegean...
Σημειώνεται πως η οικογένεια Βασιλάκη, αντί στεφάνων, παρακαλεί να γίνουν δωρεές για το Παιδικό Χωριό SOS Κρήτης: Alpha Bank IBAN: GR03 0140 1010 1010 0210 1161 787.

Οι μεγάλες του αγάπες: Το γκολφ και η απλή ζωή

O αυτοέλεγχός του ήταν παροιμιώδης και, όπως έλεγαν πολλοί φίλοι του, η μοναδική φορά που ίσως τον έχασε ήταν όταν γνώρισε τη γυναίκα της ζωής του, Εμμανουέλα Βασιλάκη. Αυτή που του χάρισε δύο γιούς, τον Γιώργο και τον Ευτύχη, άξιους συνεχιστές της αυτοκρατορίας που έστησε αυτός ο πανέξυπνος Κρητικός, με το κοφτερό μυαλό.


Αμφότεροι, παρά τις υποχρεώσεις τους, προσπαθούσαν να μη λείπουν τις Κυριακές από το οικογενειακό τραπέζι, αφού ο πατέρας τους το έθετε περίπου σαν όρο, ώστε η οικογένεια να είναι πάντοτε ενωμένη.
Ο Θόδωρος Βασιλάκης δούλευε πολύ, ήταν πεισματάρης όταν ζόριζαν οι καταστάσεις, δίκαιος απέναντι σε φίλους και ανταγωνιστές, ηθικός και πάντοτε χαμηλών τόνων. Ακόμη και όταν η Aegean γιγαντώθηκε και τα έξι αεροσκάφη έγιναν 61 μέσα σε έντεκα χρόνια, ο άνθρωπος με το μειλίχιο βλέμμα και τα στρογγυλά γυαλιά οράσεως επέλεξε να παραμείνει στο έδαφος, παρότι ως επιχειρηματίας είχε “πετάξει” πολύ ψηλά.
Στα κοινωνικά καλέσματα πήγαινε ακριβώς την ώρα που ανέγραφε η πρόσκληση. Καθόταν το πολύ μιάμιση ώρα μαζί με τη σύζυγό του και συνήθως κοιμόταν λίγο μετά τις 11:30, αφού σηκωνόταν πριν την ανατολή του ήλιου.
Οι φίλοι του, που τον ήξεραν πολύ καλά, γνώριζαν ότι δεν έτρωγε τα βράδια από επιλογή, όπως και ότι, όπου κι αν βρισκόταν, ακόμη και στις διακοπές του, ήταν πάντα έτοιμος να επιστρέψει στην Αθήνα αν προέκυπτε κάτι.
Τα έξι εγγόνια του ήταν τα τελευταία χρόνια η μεγάλη χαρά της ζωής του, η πρώτη πλέον μετά το μεγάλο του πάθος, το γκολφ, ένα μοναχικό άθλημα, που φρόντισε να το κάνει γνωστό στην Ελλάδα με το ετήσιο τουρνουά στο “Costa Navarino”. Ο ίδιος, μιλώντας πριν λίγα χρόνια σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις που έχει δώσει, είχε πει: «Τα βάζω συχνά με τον εαυτό μου. Εκνευρίζομαι μαζί του. Γι' αυτό μου αρέσει και το γκολφ. Γιατί δεν μπορώ να εκνευριστώ με τον συμπαίκτη μου αν μια μπάλα πάει στραβά - με τον εαυτό μου τα βάζω».

Σχόλια