Κρήτη

Δημήτριος Καλλέργης: Ποιος ήταν ο Κρητικός αγωνιστής

Εκατόν πενήντα ένα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που έφυγε από τη ζωή ο Κρητικός αγωνιστής του 1821 και εκ των πρωταγωνιστών της επανάστασης της 3ης Σεπτεμβρίου, Δημήτριος Καλλέργης.

Ο Καλλέργης γεννήθηκε το 1803 και ήταν γόνος ιστορικής οικογένειας του νησιού με καταγωγή από το Μυλοπόταμο, οι ρίζες της οποίας κρατούν από τη βυζαντινή περίοδο. Έμεινε ορφανός από πατέρα σε μικρή ηλικία και η οικογένειά του τον έστειλε στη Ρωσία, όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, δίπλα στον υπουργό Εξωτερικών του Τσάρου, Νέσελροντ.

Στη συνέχεια μετέβη στη Βιέννη για να σπουδάσει Ιατρική, ωστόσο εγκατέλειψε τις σπουδές του για να συμμετάσχει στην Ελληνική Επανάσταση.

Στις 19 Ιανουαρίου του 1822 αποβιβάζεται μαζί με τους συγγενείς του, Εμμανουήλ και Νικόλαο Καλλέργη, στην Ύδρα, προσφέροντας στους εξεγερμένους πολεμοφόδια αξίας 100.000 ρουβλίων.

Το καλοκαίρι του 1825 ο Δημήτριος Καλλέργης αναλαμβάνει μαζί με τον Εμμανουήλ Αντωνιάδη την ηγεσία της εκστρατείας στην Κρήτη: Στις 2 Αυγούστου, 200 επαναστάτες καταλαμβάνουν το οχυρό της Γραμβούσας, στα Χανιά. Το εγχείρημα απέτυχε, ενώ σύμφωνα με τον Αμερικανό φιλέλληνα Σάμιουελ Χάου, ο Καλλέργης θεωρήθηκε ακατάλληλος για τη θέση του αρχηγού. Τους επόμενους μήνες ο Καλλέργης θα πολεμήσει στο πλευρό του Καραϊσκάκη στην εκστρατεία στη Ρούμελη, όπου διακρίθηκε για τις ικανότητές του.

Τον Οκτώβριο του 1826 θα πάρει μέρος και στην αποτυχημένη επίθεση του Φαβιέρου εναντίον των Οθωμανών στη Θήβα, ενώ τον Ιανουάριο του επόμενου έτους συνέβαλε τα μέγιστα στην επικράτηση των Ελλήνων στην Καστέλλα.

Στη μάχη του Ανάλατου αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους: Ο Καλλέργης απελευθερώθηκε μετά την καταβολή μεγάλου χρηματικού ποσού από την οικογένειά του, ωστόσο κατά τη διάρκεια της ομηρίας του, οι Οθωμανοί τού ακρωτηρίασαν το ένα του αφτί.

Μετά την απελευθέρωση, ο Καλλέργης υπήρξε υποστηρικτής του Ιωάννη Καποδίστρια, του οποίου διετέλεσε μάλιστα υπασπιστής. Μετά τη δολοφονία του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας, ο Καλλέργης τάχθηκε στο πλευρό του Αυγουστίνου Καποδίστρια, συμμετέχοντας ενεργά στις εμφύλιες συγκρούσεις της περιόδου.

Εξάλλου, μετά την απελευθέρωση ακολούθησε στρατιωτική καριέρα ως αξιωματικός. Στο μεταξύ, αναμείχθηκε ενεργά και στις πολιτικές ζυμώσεις της, τασσόμενος αρχικά στο πλευρό του φιλορωσικού και στη συνέχεια του φιλογαλλικού κόμματος.

Το 1834, μάλιστα, ο Καλλέργης φυλακίστηκε ως οπαδός του φιλορωσικού κόμματος. Το 1843, όντας συνταγματάρχης του Ιππικού, ο Καλλέργης μυήθηκε στη συνωμοσία εναντίον του Όθωνα με σκοπό την παραχώρηση συντάγματος.

Το βράδυ της 2ας προς 3ης Σεπτεμβρίου, ο Κρητικός συνταγματάρχης ξεσήκωσε τη φρουρά της Αθήνας, τέθηκε επικεφαλής της και απελευθέρωσε τους κρατούμενους των φυλακών του Μεντρεσέ, καταλαμβάνοντας αρκετά δημόσια κτήρια. Έθεσε, ακόμη, σε περιορισμό υπουργούς αλλά και φιλομοναρχικούς αξιωματικούς. Στη συνέχεια, ο Καλλέργης πορεύτηκε εναντίον των ανακτόρων, αναγκάζοντας τον Όθωνα να προβεί στην παραχώρηση συντάγματος.

Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1843 ο Καλλέργης ορίζεται στρατιωτικός διοικητής της Αθήνας, ενώ συμμετείχε ως πληρεξούσιος των Κρητών στην Εθνοσυνέλευση του ίδιου έτους. Το 1845, ο Καλλέργης, παύθηκε από το Στρατό και αποχώρησε από την Ελλάδα, με προορισμό το Λονδίνο.

Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, το Σεπτέμβριο του 1855 έλαβε χώρα επεισόδιο ανάμεσα στον Καλλέργη και το βασιλικό ζεύγος, κάτι που είχε ως επακόλουθο την πτώση της κυβέρνησης Μαυροκορδάτου, στην οποία συμμετείχε.

Μετά την πτώση της κυβέρνησης, ο Καλλέργης μετέβη στο Παρίσι, όπου διορίστηκε πρέσβης. Το 1866 επέστρεψε στην Ελλάδα, έχοντας διοριστεί σταβλάρχης του βασιλιά Γεωργίου και τον Ιανουάριο του 1867 διορίστηκε πρέσβης της Ελλάδας στις ΗΠΑ.

Κατά τη διάρκεια του υπερατλαντικού ταξιδιού του, ωστόσο, αρρώστησε βαριά, με αποτέλεσμα να επιστρέψει στην Ελλάδα. Ο Δημήτριος Καλλέργης απεβίωσε τελικά στις 24 Απριλίου του 1867 στην Αθήνα από ημιπληγία.

Σχόλια