Κρήτη

Ρισκάρουν τις ζωές τους για μία διάσωση στην ΕΜΑΚ Κρήτης

Στην εκπαίδευση των ανδρών της Ειδικής Μονάδας Αντιμετώπισης Καταστροφών γνωστής και ως ΕΜΑΚ βρέθηκε το neakriti.gr.

Ο φωτογραφικός φακός κατέγραψε καρέ καρέ την εκπαίδευση περίπου 30 ανδρών της Πυροσβεστικής υπηρεσίας Λασιθίου (από τον Άγιο Νικόλαο, την Ιεράπετρα και τη Σητεία) στο Βουλισμένο Αλώνι από εκπαιδευτές της 3ης ΕΜΑΚ Κρήτης. Εκπαιδεύσεις πραγματοποιούνται επίσης και σε άλλα δυσπρόσιτα σημεία όπως το Σπήλαιο στις Γωνιές Μυλοποτάμου αλλά και σε βραχώδη σημεία στα Αστερούσια.

Στα κακοτράχαλα βουνά της Κρήτης εκπαιδεύονται διαδοχικά επί πέντε εβδομάδες κάθε χρόνο όλα τα κατά τόπους τμήματα των Πυροσβεστικών τμημάτων στην Κρήτη. Εκπαιδευτές είναι οι διασώστες της 3ης ΕΜΑΚ Κρήτης, οι οποίοι έχουν ταξιδέψει στη Γαλλία και έχουν περάσει κι οι ίδιοι εκπαίδευση ειδικά γι' αυτό το σκοπό.

Τα έξοδα της εκπαίδευσης στη Γαλλία καλύφθηκαν από κοινοτικά κονδύλια αλλά και με χορηγίες γνωστών επιχειρηματιών του νησιού μας, οι οποίοι θέλησαν με αυτό τον τρόπο να συνδράμουν στο λαμπρό έργο της ΕΜΑΚ.

Η εκπαίδευση είναι σκληρή και επίπονη και απαιτεί αρκετή υπομονή και ενέργεια προκειμένου οι άνδρες να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν δύσκολα περιστατικά όπως απεγκλωβισμούς θυμάτων σε τροχαία δυστυχήματα αλλά και διασώσεις περιπατητών στα δύσβατα μονοπάτια του νησιού μας.

Υπό την καθοδήγηση και επίβλεψη του υποδιοικητή της 3ης ΕΜΑΚ Κρήτης κ. Σταύρου Καλογιαννάκη αλλά και την ασταμάτητη επίβλεψη των πυροσβεστών τόσο η ρεπόρτερ όσο και ο φωτογράφος δέθηκαν και κρεμάστηκαν με σχοινιά από ένα βράχο. Εκεί στα 25 μέτρα ο υποδιοικητής της ΕΜΑΚ μίλησε για τις δυσκολίες του επαγγέλματος αλλά παρείχε και πολύτιμες συμβουλές αναφορικά με το τί πρέπει να προσέχουν οι περιπατητές κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

"Η ΕΜΑΚ ουσιαστικά είναι ένα τμήμα της Πυροσβεστικής. Είμαστε κι εμείς πυροσβέστες, απλά εξειδικευόμαστε περισσότερα σε αντικείμενα τα οποία απαιτούν γνώσεις και παραπάνω προσπάθεια. Χρησιμοποιούμε σχοινιά και τον κατάλληλο ορειβατικό εξοπλισμό για να μπορούμε ώστε να μπορούμε να φτάνουμε σε σημεία δυσπρόσιτα, σε χαράδρες, σε γκρεμούς, σε πηγάδια, σε σπήλαια, όπου ένας περιπατητής δύσκολα μπορεί να φτάσει", αναφέρει στο neakriti.gr ο κ. Καλογιαννάκης.

Από τα 25 μέτρα ύψος όπου έχουμε κρεμαστεί μαζί με τον φωτογράφο ο υποδιοικητής της 3ης ΕΜΑΚ συνεχίζει δίνοντας πολύτιμες συμβουλές στους επίδοξους και θαρραλέους περιπατητές που επιθυμούν να "δαμάσουν" τα βραχώδη βουνά της Κρήτης "αυτό που θα πρέπει οι πολίτες να κάνουν για την ελάχιστη ασφάλεια τους είναι αρχικά να έχουν μια ελάχιστη εκπαίδευση από τους διάφορους ορειβατικούς συλλόγους που είναι εγκεκριμένοι και δραστηριοποιούνται στην Κρήτη. Από εκεί και μετά, οφείλουν να προσέχουν τον εξοπλισμό τους ώστε να είναι ο κατάλληλος και σωστά προσαρμοσμένος επάνω τους. Όταν βγαίνουν για πεζοπορία να έχουν μαζί τους τα κατάλληλα εφόδια. Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες είναι απαραίτητο το νερό γιατί οι θερμοκρασίες είναι υψηλές και πολύ γρήγορα παθαίνουν αφυδάτωση και λιποθυμούν".

Από την πλευρά του, ο εκπαιδευτής διασωστής της 3ης ΕΜΑΚ Κρήτης Γιώργος Μπελενιώτης τονίζει τους λόγους για τους οποίους επίλεξε να γίνει πυροσβέστης και στη συνέχεια να εξειδικευτεί στο έργο της Μονάδας Αντιμετώπισης Καταστροφών ενώ τα τελευταία του λόγια αναφορικά με το περιστατικό που τον έχει σημαδέψει στην επαγγελματική του πορεία πραγματικά συγκλονίζουν.

"Κάνουμε διασώσεις επειδή ακριβώς θέλουμε ο κόσμος να νιώθει ασφαλής με την παρουσία μας και να ξέρει ότι πάντα θα έχει κάποιον στο πλευρό του να τον βοηθάει. Ένα τροχαίο που μου έκανε εντύπωση ήταν πριν τέσσερα, πέντε χρόνια περίπου. Στην προσπάθεια να διασώσουμε ένα κοριτσάκι, από τον νευρικό κλονισμό που είχε υποστεί, μου δάγκωνε το χέρι. Και όχι μία φορά, αλλά επανειλλημμένα".

Οι άνδρες της 3ης ΕΜΑΚ Κρήτης είναι ιδιαίτερα έμπειροι αφού έχουν συμμετάσχει σε επικίνδυνες και απαιτητικές αποστολές τόσο εντός όσο και εκτός του νησιού όπως για παράδειγμα στο σεισμό της Αθήνας, στους σεισμούς της Τουρκίας αλλά και στην προσπάθεια ανεύρεσης επιζώντων από την πτώση του Γιάκοβλεφ στα βουνά της Πιερίας το 1997. Ιδιαίτερα περήφανοι και ασφαλείς για αυτούς τους άνδρες που καθημερινά παλεύουν κάτω από αντίξοες συνθήκες για να σώσουν ζωές οφείλουμε να αισθανόμαστε και όλοι εμείς οι Κρητικοί. Βέβαια, ας θυμόμαστε τις συμβουλές τους, να τις ακολουθούμε ώστε να μη χρειαστούμε ποτέ τη συνδρομή τους.

Σχόλια