Κόσμος

Πάπας Φραγκίσκος: Συγκίνηση στο ΚΥΤ προσφύγων - «Όποιος σας φοβάται, δεν σας έχει δει στα μάτια»

Ο Ποντίφικας χαιρέτησε τα παιδάκια που διαμένουν στο κέντρο υποδοχής, ενώ κάποιοι φώναζαν ότι τον αγαπούν

Στη Λέσβο, συνοδευόμενος από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου μετέβη σήμερα, Κυριακή 5 Δεκεμβρίου ο Πάπας Φραγκίσκος, ο οποίος επισκέφθηκε, πρόσφυγες στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης.

Ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Νότης Μηταράκης, υποδέχτηκε στον προσωρινό Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Λέσβου, στον Καρά Τεπέ (Μαυροβούνι) της Μυτιλήνης, την Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου και τον Προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Πάπα Φραγκίσκο, ο οποίος πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα.

Ο Ποντίφικας χαιρέτησε τα παιδάκια που διαμένουν στο κέντρο υποδοχής, ενώ κάποιοι φώναζαν ότι τον αγαπούν. Συγκίνηση προκάλεσε ένα από τα παιδιά που έπεσε στην αγκαλιά του.

«Είμαι εδώ για να σας πω από καρδιάς ότι είμαι δίπλα σας», επεσήμανε ο Πάπας Φραγκίσκος με εμφανή συγκίνηση. «Όποιος σας φοβάται, δεν σας έχει δει στα μάτια. Δεν έχει δει τα μάτια των παιδιών σας», σημείωσε απευθυνόμενος στους πρόσφυγες και μετανάστες, ενώ τόνισε ότι το προσφυγικό είναι πρόβλημα του κόσμου.

«Αυτή η χώρα», συνέχισε, αναφερόμενος στην  Ελλάδα, «βρίσκεται σε δυσκολία».

«Είναι τραγικό που κάποιοι στην Ευρώπη κάνουν σαν να μην τους αφορά το προσφυγικό. Πόσα hotspot όπου μετανάστες και πρόσφυγες ζουν σε συνθήκες ακραίες, χωρίς να βλέπουν λύσεις στον ορίζοντα. Και όμως ο σεβασμός των ανθρώπων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδιαίτερα στην ήπειρο που δεν παύει να τις προωθεί μέσα στον κόσμο, θα έπρεπε να διαφυλάσσεται πάντα, και η αξιοπρέπεια του καθενός θα έπρεπε να τίθεται πριν από όλα», τόνισε ο Πάπας Φραγκίσκος.

«Ας κοιτάξουμε τα πρόσωπα των παιδιών. Ας βρούμε το θάρρος να ντραπούμε μπροστά σ’ αυτά που είναι αθώα και είναι το μέλλον. Απευθύνονται στις συνειδήσεις μας και μας ρωτούν: Τι κόσμο θέλετε να μας δώσετε;. Ας μην ξεφύγουμε βιαστικά από τις ωμές εικόνες των μικροσκοπικών τους σωμάτων που κείτονται ακίνητα στις αμμουδιές. Σας παρακαλώ, ας σταματήσουμε αυτό το ναυάγιο πολιτισμού», τόνισε εμφανώς συγκινημένος.

Σύμφωνα με τον Πάπα Φραγκίσκο το προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα «είναι ένα πρόβλημα του κόσμου, μια κρίση ανθρωπιστική που αφορά όλους». Όπως είπε συνδέοντας την πανδημική κρίση με το προσφυγικό ζήτημα «η πανδημία μάς έπληξε παγκόσμια, μας έκανε να νιώσουμε όλοι μέσα στην ίδια βάρκα, μας έκανε να νιώσουμε τι σημαίνει να έχεις τους ίδιους φόβους. Καταλάβαμε ότι τα μεγάλα ζητήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται από κοινού, διότι στον σημερινό κόσμο οι αποσπασματικές λύσεις είναι ανεπαρκείς. Ενώ όμως προωθούνται με κόπο οι εμβολιασμοί σε παγκόσμιο επίπεδο, και φαίνεται κάτι να κινείται, παρά τις πολλές καθυστερήσεις και αβεβαιότητες, στον αγώνα για τις κλιματικές αλλαγές, όλα δείχνουν μια τρομερή φυγοδικία σε ό,τι αφορά τις μεταναστεύσεις. Και όμως εδώ πρόκειται για ανθρώπους, για ανθρώπινες ζωές! Εδώ πρόκειται για το μέλλον όλων, που θα είναι γαλήνιο μόνο εάν ενταχθεί. Μόνο εάν συμφιλιωθεί με τους πιο αδύναμους το μέλλον θα είναι αίσιο».

Σύμφωνα με τον Πάπα Φραγκίσκο «όταν απωθούνται οι φτωχοί, απωθείται η ειρήνη. Κλείσιμο και εθνικισμοί - η ιστορία το διδάσκει - οδηγούν σε καταστρεπτικά αποτελέσματα. Πράγματι, όπως θύμισε η Β' Σύνοδος του Βατικανού, ‘για να οικοδομήσουμε την ειρήνη είναι απόλυτα αναγκαία η σταθερή θέληση να σεβόμαστε τους άλλους ανθρώπους και τους άλλους λαούς, η δέσμευση να θεωρούμε ιερή την αξιοπρέπειά τους, και η συνεχής εφαρμογή της αδελφοσύνης'. Είναι αυταπάτη να νομίζουμε ότι αρκεί να διασώσουμε τον εαυτό μας, υπερασπιζόμενοι τον εαυτό μας από τους πιο αδύναμους που χτυπούν την πόρτα. Το μέλλον θα μας θέτει ακόμη περισσότερο σε επαφή τον ένα με τον άλλο. Για να το στρέψουμε προς το καλό δεν χρησιμεύουν οι μονομερείς ενέργειες, αλλά πολιτικές ευρείας πνοής. Η ιστορία, το επαναλαμβάνω, μας το διδάσκει, αλλά ακόμη δεν το μάθαμε. Ας μη γυρίσουν οι πλάτες προς την πραγματικότητα, ας σταματήσει η συνεχής μεταπήδηση ευθυνών, ας μη μεταβιβάζεται πάντοτε σε άλλους το μεταναστευτικό ζήτημα, σαν να μην ενδιέφερε κανέναν και να ήταν μόνο ένα άχρηστο βάρος που κάποιος είναι υποχρεωμένος να επωμιστεί».

Όπως είπε απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους καθολικούς πρόσφυγες που διαμένουν τον καταυλισμό «τα πρόσωπά σας μας ζητούν να μη γυρίσουμε από την άλλη μεριά, να μην αρνηθούμε την ανθρωπιά που μας συνδέει, να κάνουμε δικές μας τις δικές σας ιστορίες και να μη λησμονήσουμε τα δράματά σας. Έγραψε ο Elie Wiesel, μάρτυρας της πιο μεγάλης τραγωδίας του περασμένου αιώνα: ‘Επειδή θυμάμαι την κοινή μας καταγωγή, γι' αυτό πλησιάζω τους ανθρώπους αδελφούς μου. Επειδή αρνούμαι να λησμονήσω ότι το μέλλον τους είναι σημαντικό όσο και το δικό μου'. Παρακαλώ τον Θεό να μας αφυπνίσει από τη λησμονιά του πάσχοντα, να μας ταρακουνήσει από τον ατομικισμό που αποκλείει, να αφυπνίσει τις καρδιές που είναι κουφές στις ανάγκες του πλησίον. Αλλά παρακαλώ και τον άνθρωπο, κάθε άνθρωπο: ας υπερβούμε την παράλυση του φόβου, την αδιαφορία που σκοτώνει, την κυνική αδιαφορία που με γάντια βελούδινα καταδικάζει σε θάνατο όποιον βρίσκεται στο περιθώριο! Ας συγκρουστούμε ριζικά με την επικρατούσα σκέψη, εκείνην που περιστρέφεται γύρω από το προσωπικό εγώ, γύρω από τους προσωπικούς και εθνικούς εγωισμούς, που γίνονται μέτρο και κριτήριο για το καθετί».

Και κατέληξε ο Πάπας Φραγκίσκος: «Στις ακτές αυτής της θάλασσας ο Θεός έγινε άνθρωπος. Ο λόγος του αντήχησε, φέρνοντας το μήνυμα του Θεού, που είναι «Πατέρας και οδηγός όλων των ανθρώπων». Εκείνος μας αγαπάει ως παιδιά του και μας θέλει αδέλφια. Αντιθέτως, προσβάλλεται ο Θεός όταν περιφρονείται ο άνθρωπος που πλάστηκε κατ' εικόνα του, όταν εγκαταλείπεται στη μανία των κυμάτων, στον παφλασμό της αδιαφορίας, που ενίοτε δικαιολογείται ακόμη και στο όνομα των υποτιθέμενων χριστιανικών αξιών. Η πίστη απαιτεί αντιθέτως συμπόνια και ευσπλαχνία. Προτρέπει στη φιλοξενία, σ' εκείνη τη φιλοξενία που διαπότισε την κλασσική κουλτούρα, βρίσκοντας έπειτα στον Ιησού τη δική της οριστική φανέρωση, ιδιαίτερα στην παραβολή του Καλού Σαμαρείτη και στα λόγια του κεφαλαίου 25 του Ευαγγελίου κατά Ματθαίο. Δεν είναι θρησκευτική ιδεολογία, είναι συγκεκριμένες χριστιανικές ρίζες. Ο Ιησούς βεβαιώνει επίσημα ότι είναι εκεί, στον ξένο, στον πρόσφυγα, στον γυμνό και πεινασμένο. Και το χριστιανικό πρόγραμμα είναι να βρίσκεται κανείς εκεί όπου είναι ο Ιησούς. Ναι, διότι το χριστιανικό πρόγραμμα, έγραψε ο Πάπας Βενέδικτος, «είναι μια καρδιά που βλέπει.

Τώρα ας προσευχηθούμε στην Παναγία να μας ανοίξει τα μάτια στα βάσανα των αδελφών μας. Εκείνη μπήκε βιαστικά σε ταξίδι προς την εξαδέλφη Ελισάβετ που ήταν έγκυος. Πόσες μητέρες έγκυες βρήκαν βιαστικά και σε ταξίδι τον θάνατο ενώ έφεραν στα σπλάχνα τους τη ζωή! Η Μητέρα του Θεού ας μας βοηθήσει να έχουμε ένα βλέμμα μητρικό, που βλέπει στους ανθρώπους παιδιά του Θεού, αδελφές και αδελφούς που πρέπει να υποδεχτούμε, να προστατέψουμε, να προωθήσουμε, να εντάξουμε. Και να αγαπούμε τρυφερά. Η Παναγία ας μας διδάξει να θέτουμε την πραγματικότητα του ανθρώπου πριν από τις ιδέες και τις ιδεολογίες, και να κινούμε βήματα επιλεγμένα προς όποιον υποφέρει».

(Φωτογραφίες IN TIME)

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια