Κόσμος

Τέλος εποχής – Το μεγάλο «αντίο» της Άνγκελα Μέρκελ και η επόμενη μέρα

Στις 21 Σεπτεμβρίου με τις ομοσπονδιακές εκλογές κλείνει ο κύκλος της 16ετους διακυβέρνησης της Γερμανίας

Η κυρίαρχος της γερμανικής και ευρωπαϊκής πολιτικής, ο πλέον πολυσυζητημένος άνθρωπος των τελευταίων χρόνων, η πρώτη γυναίκα καγκελάριος της Γερμανίας και εκείνη που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην Ευρώπη και την Ελλάδα σε κάθε κρίση που αντιμετώπισε τις τελευταίες σχεδόν δύο δεκαετίες, ετοιμάζεται να αποχωρήσει στις 21 Σεπτεμβρίου, όταν οι Γερμανοί θα προσέλθουν στις κάλπες για να επιλέξουν τον διάδοχό της. Μια διαδικασία καθόλου προβλέψιμη, με πολλούς αστερίσκους για τη “μετα-Μέρκελ” εποχή.

Ψύχραιμη, ρεαλίστρια, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις, φιλοευρωπαία αλλά πάνω απ’ όλα Γερμανίδα πολιτικός, η Μέρκελ έχει εξασφαλίσει μια αξιόλογη θέση στην Ιστορία. Πέρασε τον σκόπελο της μεγάλης ύφεσης που κλόνισε τα θεμέλια της Ευρωζώνης, “κολύμπησε” στα αγριεμένα νερά του Μεταναστευτικού, απέφυγε τους ισχυρούς κλυδωνισμούς του Brexit και διέσχισε το ναρκοπέδιο της υγειονομικής κρίσης. Και βγήκε σχεδόν αλώβητη από όλες αυτές τις παγίδες, παρά τις εκ του αντιθέτου προβλέψεις. Κυρίαρχη στο πολιτικό τοπίο της χώρας της και της Γηραιάς ηπείρου από το 2005, όταν ανέλαβε καγκελάριος, είναι αδιαμφισβήτητη πρωταγωνίστρια για 16 ολόκληρα χρόνια. Αυστηρή, κρατώντας καλά σφραγισμένη την πόρτα της προσωπικής της ζωής, αντιμετώπισε πολλές φουρτούνες και στο εσωτερικό της Γερμανίας, και φυσικά της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης που προσπαθεί να “φανταστεί” τον βηματισμό της με τον νέο της ηγέτη.

Η Μέρκελ διαχειρίστηκε τα της Ευρώπης με τρόπο που υπηρετούσε μεν τα γερμανικά συμφέροντα, ωστόσο συμβιβαστικά στα μεγάλα ζητήματα, όπου η ομοφωνία έμοιαζε σχεδόν αδιανόητη, πληρώνοντας σε αρκετές περιπτώσεις το τίμημα και ειδικά στην περίπτωση της μεταναστευτικής κρίσης. Κρατώντας τις ισορροπίες με τη Γαλλία του Μακρόν, μπόρεσε να διαχειριστεί ψύχραιμα τα της Γηραιάς, παρά τις όποιες αστοχίες στις επιλογές της, όπως εκείνη της υπουργού της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν που επελέγη για επικεφαλής της Κομισιόν θαλασσώνοντάς τα στην πρώτη μεγάλη κρίση, εκείνη των εμβολίων.

Η επόμενη μέρα μοιάζει άδηλη. Χωρίς ένα τόσο ισχυρό πόλο και με έναν αποδυναμωμένο για εσωτερικούς λόγους Μακρόν, που μπαίνει σε προεκλογική τροχιά, ουδείς μπορεί να κάνει ασφαλείς προβλέψεις για την Ευρώπη και το μέλλον της. Και φυσικά για την επαύριο της αποχώρησής της στην ίδια τη Γερμανία. Εκεί το πολιτικό τοπίο παραμένει μέχρι στιγμής θολό.

Η τελευταία δημοσκόπηση του ARD την περασμένη Παρασκευή κατέδειξε ότι οι Σοσιαλδημοκράτες επιβεβαιώνουν τον χαρακτηρισμό «ανακάμπτοντες», καθώς βρίσκονται πλέον σε απόσταση αναπνοής με 21% από τους Χριστιανοδημοκράτες και Χριστιανοκοινωνιστές (23%), οι οποίοι παραμένουν σε πτωτική τροχιά. Πρώτος στις προτιμήσεις για καγκελάριος παραμένει ο Σοσιαλδημοκράτης Όλαφ Σολτς (41%). Ακολουθούν με μεγάλη απόσταση ο συντηρητικός Άρμιν Λάσετ (16%) και η “πράσινη” Αναλένα Μπέρμποκ (12%). Εάν οι γενικές εκλογές διεξάγονταν την Κυριακή, το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της Γερμανίας (SPD) θα ελάμβανε 21%, σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ινσιτούτου Infratest, η οποία διεξήχθη για λογαριασμό του πρώτου δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού δικτύου ARD. Θα λάμβανε δηλαδή 3 ποσοστιαίες μονάδες περισσότερες από την προηγούμενη δημοσκόπηση του ARD και θα κατέγραφε το υψηλότερο ποσοστό του από τον Ιανουάριο του 2018. Χριστιανοδημοκράτες και Χριστιανοκοινωνιστές (CDU/CSU) θα ελάμβαναν το 23% των ψήφων και θα έχαναν τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με την προηγούμενη δημοσκόπηση του ARD. Το 17% (-2%) θα επέλεγε τους Πράσινους και το 13%(+1%) το Φιλελεύθερο Kόμμα (FDP). Το ποσοστό της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) ανέρχεται στο 11% (+1%) και του κόμματος της Αριστεράς (Die Linke) στο 7% (+1%). Κυβέρνηση συνασπισμού υπό τους Χριστιανοδημοκράτες και τους Χριστιανοκοινωνιστές (CDU/CSU) προτιμά το 30% (-5% σε σχέση με την προηγούμενη δημοσκόπηση), όπως επίσης ένα άλλο 30% (+6%) επιθυμεί κυβέρνηση συνασπισμού υπό τους Σοσιαλδημοκράτες. Κυβέρνηση υπό τους Πράσινους προτιμά το 15% (-1%), ενώ το 25% των ερωτηθέντων εξακολουθεί να μην εκφράζει καμία προτίμηση.

Στη - θεωρητική - περίπτωση άμεσης εκλογής καγκελαρίου, το 41% (+6%) των Γερμανών θα ψήφιζε τον Όλαφ Σολτς για διάδοχο της νυν καγκελαρίου Μέρκελ. Το 16% (-4%) θα ήθελε να δει καγκελάριο τον συντηρητικό Άρμιν Λάσετ και το 12 % (-4%) την “πράσινη” Αναλένα Μπέρμποκ. Τρεις στους δέκα ερωτηθέντες, συγκεκριμένα το 31% (+2%), δεν μπορούν ή δε θέλουν να δεσμευτούν για κανέναν από τους τρεις υποψηφίους για την Καγκελαρία. Οι αναλυτές πάντως θεωρούν ότι η κεντροδεξιά θα ηγηθεί σχεδόν με βεβαιότητα στις εκλογές, ωστόσο το ερώτημα παραμένει το ίδιο βασανιστικό και ίσως ακόμα περισσότερο χωρίς τη Μέρκελ: Με ποιον θα κυβερνήσουν CDU και CSU; Οι αναλυτές ομονοούν ότι όλα τα σενάρια, και κυρίως εκείνο με τους δεύτερους στις δημοσκοπήσεις Πράσινους - πλην βεβαίως εκείνου που εμπλέκει την Afd, την Εναλλακτική για τη Γερμανία - είναι πιθανά. Πάντως ο υποψήφιος της κεντροδεξιάς Άρμιν Λάσετ, μετά το φιάσκο με τις πλημμύρες, μόνο σε ασφαλές έδαφος δε φαντάζεται ότι πατάει, παρά το ότι και εκείνος ποντάρει στο εν ισχύι δυνατό χαρτί της Μέρκελ, διατρανώνοντας ότι δε θέλει να αλλάξει ρότα η Γερμανία της εποχής της “ισχυρής κυρίας”. Αν και η Αναλένα Μπέρμποκ, η υποψήφια των Πρασίνων για την Καγκελαρία, εμφανίστηκε με πολλές περγαμηνές, ωστόσο μόνο οι ψηφοφόροι μπορούν να δώσουν την απάντηση αν κάτι τέτοιο παραμένει σε ισχύ. Οι υποψήφιοι διάδοχοι της Μέρκελ είναι τρεις:

* Άρμιν Λάσετ - Χριστιανοδημοκράτες (CDU)

Για την Άγκελα Μέρκελ, η επιλογή του Άρμιν Λάσετ (ο πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας) ήταν μια δύσκολη απόφαση που έπρεπε να ακολουθήσει. Η δημοφιλία του κόμματος των Χριστιανοδημοκρατών από τον Φεβρουάριο είχε παρουσιάσει δημοσκοπική κάμψη, που επιδεινώθηκε με την ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Λάσετ ως υποψήφιου καγκελάριου τον Απρίλιο. Σημειώνεται ότι το CDU θεωρείται από τα πιο επιτυχημένα κόμματα στην ιστορία της Γερμανίας, μένοντας εκτός κυβέρνησης για 20 από τα 72 χρόνια της δημοκρατίας.

* Αναλένα Μπέρμποκ - Πράσινοι

Οι Πράσινοι της Γερμανίας είναι μια ισχυρή πολιτική δύναμη απ’ ό,τι παρόμοια κόμματα σε άλλες χώρες. Η 45χρονη Αναλένα Μπέρμποκ είναι συμπρόεδρος του κόμματος Συμμαχίας του ’90/Πράσινοι μαζί με τον Ρόμπερτ Χάμπεκ. Λόγω του αντιπροσωπευτικού εκλογικού συστήματος της Γερμανίας, συνήθως έχουν ένα σημαντικό τμήμα εδρών στη γερμανική Βουλή. Μεταξύ 1998 και 2005 ήταν μέρος του κυβερνητικού συνασπισμού μαζί με το SPD του Γκέρχαρντ Σρέντερ.

* Όλαφ Σολτς - Σοσιαλδημοκράτες (SPD)

Το SPD είναι το παραδοσιακό κόμμα της αντιπολίτευσης της κεντροαριστεράς στη Γερμανία. Είναι το μόνο κόμμα, εκτός από το CDU, που έχει αναδείξει καγκελάριο για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία, αλλά όπως και πολλά από τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης έχει “πέσει” σε παρακμή. Ο Όλαφ Σολτς είναι επί του παρόντος αναπληρωτής και υπουργός Οικονομικών της Μέρκελ.

* Κρίστιαν Λίντερ - Φιλελεύθεροι (FDP)

Το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα ή το FPD είναι ένα μικρό φιλελεύθερο κόμμα της κεντροδεξιάς. Είναι λιγότερο συντηρητικό από το CDU και προτιμά στην οικονομία ένα πιο φιλελεύθερο μοντέλο από το κόμμα του SPD. Ο 42χρονος πρόεδρος του κόμματος και πρώην γενικός γραμματέας του FDP, Κρίστιαν Λίντνερ, γνωρίζει ότι το κόμμα του έχει συνήθως τον ρόλο του “μπαλαντέρ” ανάμεσα σε δύο μεγαλύτερα κόμματα διακυβέρνησης. Η πιο πρόσφατη συμμαχία ήταν με το κόμμα της Μέρκελ την περίοδο 2009-2013.

Φεύγει με ήσυχη συνείδηση

Η ίδια τη Μέρκελ φεύγει με ήσυχη συνείδηση, δηλώνοντας σχετικά πρόσφατα στην “Frankfurter Allgemeine Zeitung” ότι «το να είναι κανείς επί τέσσερις κοινοβουλευτικές περιόδους καγκελάριος είναι αρκετό χρονικό διάστημα στις μέρες μας. Μπορώ με ήσυχη τη συνείδηση να παραδώσω την ευθύνη σε άλλα χέρια. Μέχρι τότε, θα συνεχίσω να ασκώ καθημερινά τα καθήκοντά μου με μεγάλη ευχαρίστηση».

(Φωτογραφία Αρχείου IN TIME)

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια