Κόσμος

Χάνονται 1,3 τρισεκατομμύρια τόνοι πάγου κάθε χρόνο - Νέες εκτιμήσεις Βρετανών επιστημόνων

Η απειλούμενη τραγωδία, συνέπεια της κλιματικής αλλαγής για ανθρώπους και για ζώα - Ανησυχία από τους επιταχυνόμενους ρυθμούς που καταγράφουν οι επιστήμονες

Ολοένα και πιο ανησυχητικά είναι τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και σχετίζονται με την απώλεια των αιώνιων πάγων, που αποτελούν σε μεγάλο βαθμό τον μηχανισμό ρύθμισης του παγκόσμιου κλίματος, αλλά και της ισορροπίας των υδάτων. Τα νέα δεδομένα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας προκαλούν τρόμο, καθώς επιβεβαιώνουν την τάση επιτάχυνσης του ρυθμού εξαφάνισης των πάγων του πλανήτη.

Εκτιμάται ότι η Γη έχασε συνολικά 28 τρισεκατομμύρια τόνους πάγου μεταξύ 1994 και 2017, και οι ετήσιες απώλειες έχουν αυξηθεί σημαντικά μέσα σε τρεις δεκαετίες, από 0,8 τρισεκατομμύρια τόνους τον χρόνο στη δεκαετία του 1990 σε 1,3 τρισεκατομμύρια τον χρόνο το 2017, σύμφωνα με μία νέα βρετανική επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων του Λιντς, του Εδιμβούργου και του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου (UCL), με επικεφαλής τον δρ. Τόμας Σλέιτερ του Κέντρου Πολικών Παρατηρήσεων και Μοντελοποίησης του πρώτου, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Cryosphere” (“Κρυόσφαιρα”) της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γεωεπιστημών, χρησιμοποίησαν διαχρονικά δορυφορικά δεδομένα για τις εκτιμήσεις τους. Η έρευνα κάλυψε 215.000 παγετώνες σε όλα τα βουνά του πλανήτη, τους πάγους της ξηράς της Ανταρκτικής και της Γροιλανδίας, καθώς επίσης τους επιπλέοντες πάγους γύρω από την Ανταρκτική, την Αρκτική και τον Νότιο Ωκεανό.

Η μελέτη, η πρώτη του είδους της, που εξετάζει μέσω δορυφόρων όλους τους πάγους που χάνονται, συμπεραίνει ότι έχει υπάρξει αύξηση 65% στον ρυθμό τήξης των πάγων στη διάρκεια σχεδόν μίας 25ετίας, κυρίως εξαιτίας αυξημένων απωλειών στην Ανταρκτική και στη Γροιλανδία.

«Μολονότι κάθε περιοχή που μελετήσαμε έχει απώλειες πάγων, οι απώλειες από την παγοκάλυψη της Ανταρκτικής και της Γροιλανδίας έχουν επιταχυνθεί περισσότερο και ακολουθούν πλέον το χειρότερο σενάριο ανόδου της θερμοκρασίας ανάμεσα σε αυτά που έχει εξετάσει η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή. Η άνοδος της στάθμης των θαλασσών σε τέτοια κλίμακα θα έχει πολύ σοβαρές επιπτώσεις στις παράκτιες κοινότητες αυτόν τον αιώνα», προειδοποίησε ο Σλέιτερ.

Οι ερευνητές επισήμαναν ότι η αύξηση στην τήξη των πάγων πυροδοτείται από την άνοδο της θερμοκρασίας τόσο της ατμόσφαιρας όσο και των ωκεανών, η οποία έχει αυξηθεί με ρυθμό 0,26 και 0,12 βαθμών Κελσίου, αντίστοιχα, ανά δεκαετία μετά το 1980. Τουλάχιστον τα δύο τρίτα των απωλειών πάγων (το 68%) αποδίδονται στη θερμότερη ατμόσφαιρα και οι υπόλοιπες απώλειες (32%) στους θερμότερους ωκεανούς. Η άνοδος της θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας ευθύνεται, κυρίως, για την τήξη των πάγων της Αρκτικής θάλασσας και των ορεινών παγετώνων ανά τη Γη, ενώ η άνοδος της θερμοκρασίας των ωκεανών αυξάνει, κυρίως, την τήξη των πάγων της Ανταρκτικής.

Μεταξύ 1994 και 2017 οι μεγαλύτερες σε όγκο απώλειες συνέβησαν στην Αρκτική θάλασσα (7,6 τρισεκατομμύρια τόνοι) και στους επιπλέοντες πάγους πέριξ της Ανταρκτικής (6,5 τρισ. τόνοι). Περίπου οι μισές απώλειες αφορούσαν πάγους στην ξηρά. Συγκεκριμένα, 6,1 τρισεκατομμύρια τόνους από παγετώνες βουνών, 3,8 τρισ. τόνους από τη Γροιλανδία και 2,5 τρισ. τόνους από την ηπειρωτική Ανταρκτική. Αυτές οι απώλειες στην ξηρά ανέβασαν συνολικά κατά 35 χιλιοστά τη στάθμη των θαλασσών παγκοσμίως. Εκτιμάται ότι για κάθε εκατοστό ανόδου της στάθμης, περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι κινδυνεύουν με αναγκαστική μετεγκατάσταση από τις παράκτιες περιοχές. Αν και συγκρατούν μόνο το 1% του συνολικού όγκου πάγων της Γης, οι ορεινοί παγετώνες έχουν συμβάλει σχεδόν κατά το ένα τέταρτο στις παγκόσμιες απώλειες πάγων μετά το 1994, καθώς όλες οι περιοχές με παγετώνες στον πλανήτη εμφανίζουν απώλειες.

Πάνω από τις μισές συνολικές απώλειες πάγων στη Γη (το 58%) έχουν συμβεί στο βόρειο ημισφαίριο, ενώ οι υπόλοιπες (42%) στο νότιο. Όσο για τις συνέπειες αυτές είναι πραγματικά τρομακτικές. Αρχικά το αυτονόητο, καθώς η τήξη των πάγων, κυρίως λόγω ανόδου της θερμοκρασίας, αυξάνει τη στάθμη των θαλασσών και τον κίνδυνο πλημμυρών σε παράκτιες περιοχές. Με δεδομένο ότι η πλειονότητα των ανθρώπων κατοικεί κοντά στη θάλασσα, όπου συγκεντρώνεται και το μεγαλύτερο μέρος των οικονομικών δραστηριοτήτων, είναι εύκολο να συνειδητοποιήσει κανείς το μέγεθος της απειλής. Πόσω μάλλον όταν πολλές πόλεις είτε βρίσκονται κάτω από το επίπεδο της θάλασσας, όπως για παράδειγμα το Άστερνταμ στην Ολλανδία, που έχει βιώσει πολλές φορές και ακόμα περισσότερο τα τελευταία χρόνια, με την ακραιότητα των καιρικών φαινομένων, τις συνέπειες της ανόδου της στάθμης των υδάτων, είτε απειλούνται άμεσα λόγω των κατασκευαστικών ιδιαιτεροτήτων και της γεωγραφικής τους θέσης, όπως η Βενετία στην Ιταλία ή η Μπανγκόκ στην Ταϊλάνδη.

Δεν είναι όμως μόνο οι άνθρωποι, οι κατασκευές τους και πρώτιστα οι ανθρώπινες ζωές που απειλούνται, αλλά και τα φυσικά ενδιαιτήματα πολλών ειδών ζώων, που επίσης βρίσκονται στον κλοιό των κλιματικών αλλαγών, του λειωσίματος των πάγων και της ανόδου της στάθμης της θάλασσας. Ήδη το πρόβλημα είναι εξαιρετικά σοβαρό για τις πολικές περιοχές, με είδη τα οποία ζουν εκεί να χάνουν τους φυσικούς τους χώρους καθώς εξαφανίζονται με ταχύτατους ρυθμούς οι πάγοι και να απειλούνται με ασιτία και αφανισμό.

ΝΑSΑ

Συναγερμός από τις μετρήσεις από γη και διάστημα

Την ίδια στιγμή, τα δορυφορικά στοιχεία που έχει συλλέξει η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία, η ΝΑSΑ, από τους δορυφόρους GRACE και καλύπτουν το διάστημα από το 2002 ως και σήμερα επιβεβαιώνουν την τρομακτική αυτή επιτάχυνση. Πιο συγκεκριμένα, οι απώλειες στη μάζα της Γροιλανδίας εκτιμώνται σε ρυθμούς μείον 278 δισεκατομμύρια μετρικούς τόνους ανά έτος, ενώ όσον αφορά στην Ανταρκτική, από το 2002 οι ρυθμοί απώλειας φτάνουν τους μείον 149 δισεκατομμύρια μετρικούς τόνους ανά έτος.

Την ίδια στιγμή, οι δορυφορικές παρατηρήσεις του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της ΝΑSΑ για τη στάθμη της θάλασσας δείχνουν ρυθμό ανόδου κατά 3,3 χιλιοστά τον χρόνο από το 1993 έως σήμερα. Και αυτό είναι από τα πιο ανησυχητικά ευρήματα με δεδομένο τον μεγάλο αριθμό του παγκόσμιου πληθυσμού που ζει σε παράκτιες περιοχές.

Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, φαινόμενο διαπιστωμένο, που έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών σεναρίων για την κλιματική αλλαγή, προκαλείται είτε από το λειώσιμο των πάγων, είτε από την υπερθέρμανση των υδάτων. Ακόμα πιο ανησυχητική είναι η εικόνα που προκύπτει από μετρήσεις επίγειων σταθμών και παλιρροιογράφων και δείχνουν την τάση ανόδου της στάθμης των υδάτων από το 1870 έως το 2013, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας.

(Φωτογραφία unsplash)

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια