Κόσμος

«Να πάρεις το χαρτί παιδί μου, αυτό μετράει»

Μια ιστορία περί «αριστείας» και «ορθών πρακτικών»

Ο Σουηδός Τζόνας Χάρισον (Jonas Harrysson), είναι δάσκαλος για πάνω από 16 χρόνια.

Με ανάρτηση του στα κοινωνικά δίκτυα, υποστηρίζει πως τα τελευταία πέντε χρόνια, έχει παρατηρήσει μια δυσάρεστη αλλαγή στους μαθητές του, κυρίως στην συμπεριφορά τους και όχι στις μαθησιακές τους επιδόσεις.

Χαρακτηρίζονται από μια ιδιαίτερα άσχημη συμπεριφορά στην τάξη του αλλά και στις τάξεις συναδέλφων, απέναντι στους συνομηλίκους τους.

Ενώ δοκίμασε όλους τους θεμιτούς τρόπους για να αντιστρέψει την κατάσταση, όπως την επίπληξη, την επιβράβευση, την παρατήρηση, οι κινήσεις του δεν έφεραν αποτέλεσμα.

Μέσω της ανάρτησης, διαπιστώνει πως το πρόβλημα έρχεται από το σπίτι και εστιάζει σε τρία λάθη που κάνουν οι γονείς. Η «πηγή» του κακού για τον ίδιο, είναι πως τα παιδιά, μπορεί πλέον από μικρή ηλικία να κατέχουν πτυχία ξένων γλωσσών, μουσικών οργάνων και δεξιοτήτων, όμως δεν «εκπαιδεύονται» στο πώς να είναι καλοί φίλοι, να έχουν υπομονή, να μάθουν πως τα σημαντικά επιτεύγματα απαιτούν χρόνο και πως πρέπει να σέβονται τον συνάνθρωπο τους.

Η ανάρτησή του, σε ελάχιστο χρόνο, κοινοποιήθηκε και μεταφράστηκε σε όλες τις γωνιές του κόσμου.

Ο Τζόνας Χάρισον έγραψε:

«Δουλεύω με τα παιδιά σχεδόν 16 χρόνια και υπάρχουν μερικά πράγματα στα οποία έχω παρατηρήσει ότι τα παιδιά γίνονται όλο και χειρότερα.

  1. Τα παιδιά βαριούνται πολύ εύκολα! Έχουν την ανάγκη συνεχώς να κάνουν κάτι. Παρακαλώ σταματήστε να χαλάτε τα παιδιά σας. Δεν είναι επικίνδυνο για αυτά να βαριούνται και μερικές φορές. Να μην κάνουν για λίγο απλά… απολύτως τίποτα.
  2. Έχω γνωρίσει πολλούς γονείς οι οποίοι είναι πολύ περήφανοι που τα παιδιά τους μπορούν να διαβάσουν και να μετράνε καλά πριν την έναρξη της προσχολικής τους ηλικίας. Λοιπόν, δεν μου αρέσει που σας το χαλάω αλλά θα μάθουν να διαβάζουν και να μετράνε πολύ σύντομα. Αντί για αυτά, διδάξτε τα να παίζουν, να είναι καλοί φίλοι και να μοιράζονται.

Έχω κουραστεί να χωρίζω μαθητές που τσακώνονται γιατί δεν θέλουν να μοιραστούν τα αντικείμενα ή τα παιχνίδια τους. Έχω κουραστεί να προσπαθεί να τα αναγκάσει να ασχοληθούν και με άλλες δραστηριότητες εκτός της τεχνολογίας και της ζώνης άνεσης τους!

  1. Το πιο σημαντικό όμως, είναι να μάθουν να εκτιμούν τα πράγματα που έχουν στην ζωή τους. Έχω δει ότι πολλά παιδιά δυσκολεύονται να δείξουν ευγνωμοσύνη στα άλλα παιδιά αλλά και στους ενήλικες. «Μπορώ να πάρω άλλο ένα;» είναι δυστυχώς κάτι που ακούω πολύ συχνά. Τι συνέβη στο «παρακαλώ»; Στο «ευχαριστώ για το φαγητό», στο «ευχαριστώ για τη βόλτα» και ούτω καθεξής;

Δεν έχω δικά μου παιδιά ακόμη, αλλά όταν αποκτήσω κάποια στιγμή στο μέλλον, θα τα διδάξω να παίζουν, να είναι καλοί φίλοι, να δείχνουν ευγνωμοσύνη και, που και που, να βαριούνται. Όταν μάθουν καλά αυτά τα πράγματα, τότε θα τα διδάξω να διαβάζουν και να μετράνε….»

Πάντα υπάρχει χρόνος, αλλά τα πιο σημαντικά πράγματα, η καλοσύνη, η ευγένεια, η φιλία, μαθαίνονται καλύτερα σε νεαρή ηλικία».

Ένας έμπειρος δάσκαλος μοιράζεται τις σκέψεις του και προτρέπει τους γονείς να δοκιμάσουν αυτές τις συμβουλές αν θέλουν να δουν αλλαγή στη συμπεριφορά των παιδιών τους.

Το Σκανδιναβικό μοντέλο εκπαίδευσης, που θεωρείται παγκοσμίως από τα ανώτερα, έχει εισαγάγει κάποιες πρωτοποριακές μεθόδους στο εκπαιδευτικό της σύστημα.

Τα παιδιά δεν «παίρνουν» δουλειά για το σπίτι, πηγαίνουν για 3 ή 4 ώρες στο σχολείο, ιδιαίτερα σε μικρότερες ηλικίες και ενθαρρύνονται να έχουν περισσότερο χρόνο στο να απολαμβάνουν την παιδική τους ηλικία και την νεότητα τους, παρά να «υπερφορτώνονται» με συνεχείς πληροφορίες.

 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια