Κόσμος

70 χρόνια ΝΑΤΟ: Τα τοξικά που υπονομεύουν την Βορειοατλαντική Συμμαχία

Στο Λονδίνο , πραγματοποιείται η συνεδρίαση της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, η οποία γιορτάζει τα 70 χρόνια ζωής

Το εορταστικό κλίμα δεν υφίσταται πίσω από τις κλειστές πόρτες και τα γιορτινά τραπέζια καθώς υπάρχουν τοξικά μεταξύ κρατών μελών της Συμμαχίας τα οποία υπονομεύουν το ΝΑΤΟ.

Γράφει ο Ανδρέας Τσιλογιάννης

Το ΝΑΤΟ σήμερα βιώνει πραγματικά την πρώτη κρίση ταυτότητας, καθώς βρίσκεται μπροστά σε μια παγκόσμια διαταραχή η οποία αφενός δεν απαλλάσσει τις υπερατλαντικές σχέσεις και αφετέρου απειλεί την ίδια την έννοια της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.

Ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν ελπίζει να αναδείξει τις αδυναμίες του ΝΑΤΟ, διακηρύσσοντας έναν ``εγκεφαλικό θάνατο`` στο πάρτι γενεθλίων της Συμμαχίας, που ενδεχομένως να δώσει μια πικρή αφύπνιση.

Μη ξεχνάμε πως η αντίδραση πάντα φέρνει την δράση.

Ξεκινώντας από την Γερμανία, όλοι οι σύμμαχοι, φοβούμενοι την διαλεκτική, ενδεχομένως υπερβολή, του Γάλλου ηγέτη Μακρόν, αισθάνονται υποχρεωμένοι να γιορτάσουν την εξαιρετική υγεία των 70  χρόνων – συμφερόντων του ΝΑΤΟ στις όχθες του Τάμεση, με αποτέλεσμα να πιέσουν κάτω από μόνο τις ελλείψεις  της Συμμαχίας, που θέλησε να τονίσει ο ένοικος του Ελιζέ.

Ακόμα και ο 45ος Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ, ο οποίος εξακολουθεί να αηδιάζει τους Ευρωπαίους ηγέτες, επειδή χρεώνουν τις Η.Π.Α., για την τιμή της ασφάλειάς τους, θα είχε αποφασίσει να μειώσει τον τόνο και να μην επαναλάβει τις τραυματικές επιδόσεις του Ιουλίου 2018.

Υπάρχουν ακόμα, στον Λονδρέζικο αέρα, οι τρομπέτες και οι σημαίες σε γιορτινό κλίμα της  Βορειοατλαντικής Συμμαχίας ;

Για να μετατραπεί το κλίμα σε καθαρά γιορτινό, θα πρέπει ο Εμμανουέλ Μακρόν να δαγκώσει τα χείλη του, εξαιτίας του διπλωματικού μπούμερανγκ που προκάλεσε η πτήση προς τα εμπρός.

Το ΝΑΤΟ σήμερα, 70 χρόνια από την ίδρυσή του, δείχνει να  ξεπερνά την πρώτη ισχυρή κρίση  ταυτότητας , η οποία βρίσκεται βυθισμένη σε μια παγκόσμια διαταραχή.

Οι διαφωνίες μεταξύ των Η.Π.Α και της συντριπτικής πλειοψηφίας των ευρωπαϊκών κρατών πολλαπλασιάστηκαν τα τελευταία τρία χρόνια, μετά την άφιξη του Ντόναλντ Τραμπ  στον Λευκό Οίκο.

Η προστασία του περιβάλλοντος, οι εμπορικές υποχρεώσεις και κανόνες, ο πυρηνικός αφοπλισμός, Μέση Ανατολή και Ιράν, το Brexit, ο πόλεμος του άνθρακα με την Τουρκία, ο  πολυμερισμός είναι μόνο τα πιο συναφή παραδείγματα.

Στην Ουάσινγκτον, η προεδρία του 45ου Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ  έφερε την ιδεολογία της ισχυρής Αμερικής. 

Πρώτα στη λογική των εγχώριων ασπίδων , η οποία δύσκολα συμβιβάζεται με μια μεγάλη συμμαχία που θέλει να είναι συνολικά τουλάχιστον θεωρητικά.

Στην Ευρώπη, οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης της περιόδου 2008-2009, εξακολουθούν να είναι ζωντανές, οι επιπτώσεις μιας μη κυβερνητικής παγκοσμιοποίησης που ευνοούσε την παρακμή των μεσαίων τάξεων στις ανεπτυγμένες χώρες και η πολιτική αστάθεια που προκλήθηκε από τον λαϊκισμό και την κυριαρχία, άνοιξαν μια μετάβαση που κανείς δεν ξέρει πού να πάει.

Δεν είναι αρκετό.

Αυτή η ατέλειωτη Ευρώπη, περά από  το ΝΑΤΟ, αισθάνεται ανασφαλής στον νέο κόσμο.

Ο φόβος ότι θα καταρρεύσει ο τεχνολογικός και εμπορικός ανταγωνισμός μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας, φοβάται τη σχεδόν στρατιωτική δύναμη της Ρωσίας.

Βλέπει μια ομοιότητα προθέσεων μεταξύ Πούτιν και Τράμπ, οι οποίοι επιθυμούν να αντιμετωπίσουν μεμονωμένα ευρωπαϊκά κράτη που δεν συνδέονται πλέον μεταξύ τους.

Με άλλα λόγια, οι παράλογες μέθοδοι και οι προκλήσεις του Τράμπ, αναγκάζουν την  ευρωπαϊκή πλευρά της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας να  αποκρίνεται με φόβους και να βρίσκεται σε κατάσταση σύγχυσης.

Ακριβώς γι 'αυτό το λόγο, το πρώτο βήμα για την επανέναρξη του ΝΑΤΟ, πέρα από τα γενέθλια και τις διαθέσεις του Tράμπ  ή του Mακρόν, περνάει  από μια διασαφηνιστική συνειδητοποίηση για κάθε μια από τις δύο ακτές του Ατλαντικού.

Η ευρωπαϊκή άμυνα είναι απαραίτητη, αξίζει έκτακτες πιστώσεις και πρέπει να στοχεύει στην ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των ενδιαφερομένων.

Ταυτόχρονα, οι Ευρωπαίοι πρέπει να αυξήσουν τις δαπάνες τους για το ΝΑΤΟ στο σύνολό του.

 Από την άλλη πλευρά, η Αμερική πρέπει να αναγνωρίσει, επειδή και αυτό έχει και μια τιμή, ότι από την Ευρώπη έρχεται ένα στρατηγικό βάθος, το οποίο δεν μπορεί να εγκαταλείψει εάν θέλει να συνεχίσει να είναι μεγάλη δύναμη.

Το ΝΑΤΟ έχει δίκιο να επιλέξει μια γραμμή συγκράτησης για την Κίνα και τις γεωπολιτικές φιλοδοξίες της, αλλά αυτή η γραμμή πρέπει να είναι αποδεκτή για ολόκληρη την Βορειοατλαντική Συμμαχία, χωρίς δικογραφία.

Μη ξεχνάμε πως στο ΝΑΤΟ βρίσκεται και η πάντα τοξική Τουρκία, η οποία θέλει να εγκρίνει το ΝΑΤΟ για τα κατορθώματά της στη Συρία.

Θεωρητικά θα μπορούσε να εγκριθούν τα τουρκικά καμώματα στη Συρία με  την εφαρμογή του άρθρου 5 του συμφώνου του ΝΑΤΟ, το οποία προβλέπει ένοπλη αντίδραση από όλους τους συμμάχους, εάν επιτεθεί μόνο ένας σύμμαχος σε άλλη χώρα.

Το δηλητήριο - οξικό,  που απειλεί το ΝΑΤΟ είναι εδώ.

Υπάρχει αμφιβολία.  Υπάρχει, αλλά η αμφιβολία μπορεί επίσης να στοιχειώνει έναν πιθανό επιτιθέμενο, συμβουλεύοντας τον να είναι συνετός.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Βορειοατλαντική Συμμαχία βρίσκεται  σε ένα δήθεν «εγκεφαλικό θάνατο», που όμως πρέπει να βελτιωθεί, αλλά και  να  παραμένει απαραίτητη.

Τόσο για  τους Αμερικανούς, όσο και   για εμάς τους Ευρωπαίους.

ΥΓ) Οι χρόνιες επιθετικές βλέψεις της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας, η τουρκική προκλητικότητα σε χώρες συμμάχους  αλλά και οι  νέες  συνθήκες που διαμορφώνονται στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι ακόμα ένα τοξικό, χρόνιο και άλυτο για το ΝΑΤΟ.

Βορειοατλαντική Συμμαχία, με τα τοξικά ή μη , Χρόνια Πολλά για τα 70  χρόνια ύπαρξης !!!

Ο αρθρογράφος κ. Ανδρέας Τσιλογιάννης είναι δημοσιογράφος - πολιτικός αναλυτής.

Σχόλια