Κόσμος

Τσέρνομπιλ: 32 χρόνια από την πυρηνική καταστροφή

Το ημερολόγιο έδειχνε 26 Απριλίου του 1986, όταν λαμβάνει χώρα στο Τσέρνομπιλ τής - σημερινής - Ουκρανίας το μεγαλύτερο πυρηνικό ατύχημα στην ανθρώπινη ιστορία. Ήταν ξημερώματα όταν οι εργαζόμενοι του πυρηνικού σταθμού ξεκινούσαν προγραμματισμένη δοκιμή στον αντιδραστήρα Νο 4 του Πυρηνικού Σταθμού Παραγωγής Ενέργειας του Τσέρνομπιλ.

Το ατύχημα σημειώθηκε στη 1:26 (ώρα Μόσχας) το πρωί της 26ης Απριλίου και ήταν της τάξης του μέγιστου προβλεπόμενου ατυχήματος στη Διεθνή Κλίμακα Πυρηνικών Γεγονότων. Για δέκα ολόκληρες ημέρες, τα φλεγόμενα πυρηνικά καύσιμα απελευθέρωναν στην ατμόσφαιρα εκατομμύρια ραδιενεργά στοιχεία.

Ως αποτέλεσμα η ραδιενεργός σκόνη απλώθηκε πάνω από μεγάλο μέρος της Γηραιάς Ηπείρου. Το πρώτο διάστημα μετά την έκρηξη, οι σοβιετικές Αρχές επιχείρησαν να συγκαλύψουν το γεγονός, κάνοντας λόγο για «μικρό ατύχημα». Μετά την έκρηξη σκοτώθηκαν επιτόπου δύο εργάτες του σταθμού.

Μέσα σε διάστημα τεσσάρων μηνών, ωστόσο, είχαν χάσει τη ζωή τους 28 πυροσβέστες που έσπευσαν στο χώρο του ατυχήματος, έχοντας πληγεί από εγκαύματα αλλά και από τη ραδιενέργεια.

Συνολικά χρειάστηκαν 7.000 τόνοι μετάλλου και 400.000 κυβικά μέτρα σκυροδέματος, προκειμένου να θαφτούν οι εκατοντάδες τόνοι πυρηνικών καυσίμων μέσα σε μια σαρκοφάγο.

Εξάλλου, εκτιμάται ότι το Τσέρνομπιλ επηρέασε σε σημαντικό βαθμό την υγεία εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων τα επόμενα χρόνια, ενώ οι ποσοστιαίες αυξήσεις των καρκίνων στους πληθυσμούς που εκτέθηκαν ήταν άνω του 15%. Σημειώνεται πάντως ότι μέχρι σήμερα χιλιάδες θάνατοι ανθρώπων από καρκίνο και λευχαιμία συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με το ατύχημα.

Το πυρηνικό εργοστάσιο του Τσέρνομπιλ συνέχισε τη λειτουργία του, λόγω των αυξημένων ενεργειακών αναγκών της Ουκρανίας, μέχρι και το 2000. Το Δεκέμβριο εκείνου του έτους, μετά και από μεγάλες διεθνείς πιέσεις, η ουκρανική κυβέρνηση σφράγισε οριστικά το εργοστάσιο, το όνομα του οποίου έγινε συνώνυμο του πυρηνικού ολέθρου...

 

Ο μεγάλος Ευγένιος Ντελακρουά

Σαν σήμερα, στις 26 Απριλίου του 1798, γεννιέται στο Σαρεντόν Σεν Μορίς ο μεγάλος Γάλλος ζωγράφος Ευγένιος Ντελακρουά. Ήταν το τέταρτο παιδί του Καρόλου Ντελακρουά, υπουργού Εξωτερικών του Διευθυντηρίου.

Ωστόσο, εικάζεται ότι πραγματικός του πατέρας ήταν ο διάσημος διπλωμάτης Ταλλεϋράνδος. Ο Ντελακρουά συνέβαλε τα μέγιστα στην ανάπτυξη του ιμπρεσιονισμού, εμπνεόμενος από ιστορικά γεγονότα, όπως η Γαλλική και η Ελληνική Επανάσταση.

Ένα από τα πιο γνωστά του έργα, εξάλλου, ήταν η “Σφαγή της Χίου”, που απεικονίζει την οθωμανική θηριωδία του 1822 εναντίον των Ελλήνων του νησιού.

 

Η ίδρυση της Ελληνικής Αριστεράς

Σαν σήμερα, πριν από 31 χρόνια, ιδρύεται το κόμμα της Ελληνικής Αριστεράς (Ε.ΑΡ.). Γενικός γραμματέας της αναλαμβάνει ο Λεωνίδας Κύρκος, ενώ από τις τάξεις της ξεπήδησαν γνωστά στελέχη της Αριστεράς, όπως οι Μιχάλης Παπαγιαννάκης, Φώτης Κουβέλης και Δημήτρης Παπαδημούλης. Η δημιουργία της Ε.ΑΡ. προήλθε από τη διάσπαση του ΚΚΕ Εσωτερικού: Κάποια στελέχη μετέβησαν στην Ε.ΑΡ. και κάποια άλλα στην Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά. Η Ε.ΑΡ. δε συμμετείχε ποτέ αυτόνομα σε εκλογική διαδικασία, ενώ λίγο μετά την ίδρυσή της συνεργάστηκε με το ΚΚΕ στη συγκρότηση του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου. Ωστόσο, η ύπαρξη της Ε.ΑΡ. αποδείχθηκε βραχύβια: Το 1992, μετά την αποχώρηση του ΚΚΕ από το Συνασπισμό και το μετασχηματισμό του ΣΥΝ σε κόμμα, η Ε.ΑΡ. διαλύθηκε και τα στελέχη της μεταπήδησαν στο Συνασπισμό.

 

 

Σχόλια