Ελλάδα

Σοφία Κοκοσαλάκη: Ο συγκινητικός επικήδειος του θείου και νονού

"Είμαι περήφανος που σε είχα ανίψια και βαφτιστήρα"

«Ράγισαν» και οι πέτρες στον Ιερό Ναό Παναγίας Ελευθερώτριας στην Πολιτεία όπου οδηγήθηκε στην τελευταία της κατοικία η γνωστή σχεδιάστρια μόδας Σοφία Κοκοσαλάκη. Τραγικές φιγούρες οι γονείς και τα αδέρφια της 47χρονης Κρητικιάς που «έφυγε» νωρίς και άφησε πίσω της ένα 7χρονο κορίτσι.

Θείος Σοφίας Κοκοσαλάκη: Τίμησες την Ελλάδα

Ιδιαίτερα συγκινητικός ήταν ο επικήδειος του θείου αλλά και νονού της Σοφίας Κοκοσαλάκη.

Όπως είπε: «Δεν μπορούμε να το πιστέψουμε ότι έφυγες από κοντά μας. Αυτά τα λόγια είναι βγαλμένα από τα βάθη της καρδιάς μου. Εδώ μαζευτήκαμε όλοι για να σε συνοδεύσουμε στην τελευταία σου κατοικία.

Ήρθες στη ζωή και πέρασες στη μακαριότητα και την αιωνιότητα με το έργο σου. Σοφία, έχεις τιμήσει την Ελλάδα και έκανες περήφανη όλη την οικογένεια. Είμαι περήφανος που σε είχα ανίψια και βαφτιστήρα.

Η παρακαταθήκη που αφήνεις είναι πλούσια και μοναδική, όμως το κυριότερο για εμάς είναι η διάδοχός σου. Το κενό είναι τεράστιο και αβάσταχτο. Η επάρατη αγιάτρευτη αρρώστια δεν σε βασάνισε για πολύ καιρό, όπως θα μπορούσε. Καλό ταξίδι, Σοφία μας».

Πατήρ Νικόλαος: Η καρδιά της χτύπαγε σε ρυθμούς ελληνικούς

Με συγκινητικά λόγια μίλησε σύμφωνα με το iefimerida.gr για τη Σοφία Κοκοσαλάκη και ο πατήρ Νικόλαος.

Όπως ανέφερε: «Η απάντηση στο διαχρονικό ερώτημα του Χέμινγουεϊ "για ποιον χτυπάει η καμπάνα" είναι ότι κάποια στιγμή αυτή η καμπάνα θα χτυπήσει για όλους εμάς. Σήμερα όμως χτύπησε για την αξιολάτρευτη φίλη και αδελφή, για την Σοφία Κοκοσαλάκη, για να την αποχαιρετήσουμε στην τελευταία της κατοικία.

Πριν από σαράντα εφτά περίπου χρόνια η Σοφία γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πρώτο παίδι του Βασίλη και της Στέλλας Κοκοσαλάκη. Τον Λονδίνο την κράτησε κοντά του αλλά δεν την κέρδισε αφού η καρδιά της χτύπαγε σε ρυθμούς ελληνικούς.

Έτσι ήταν η Σοφία, έτσι παρέμεινε μέχρι το τέλος. Κατάφερε να κυριαρχήσει στον χώρο του ενδύματος και αργότερα του κοσμήματος, εμπνευσμένη από τα αρχαιοελληνικά της πρότυπα. Όλοι μας ενθυμούμεθα τους διθυράμβους που απέσπασε η εργασία της. Η Σοφία μας μέσα σε λίγα χρόνια κατάφερε να γίνει το καμάρι μας και η ναυαρχίδα.

Το σπουδαιότερο όμως απ' όλα, αδελφοί, είναι ότι η Σοφία, παρ' όλη τη λάμψη και τα φώτα, παραμείνει ένα παιδί, δεμένη με την οικογένειά της με την οποία ήθελε να περνάει όλο της τον χρόνο. Πριν συμπληρωθεί ένας μήνας, τελείωσε την επίγεια ζωή της. Βρίσκεται εκεί με την αγαπημένη της γιαγιά, με τον αγαπημένο της θείο, τον Παπασταύρο. Με τα ξαδέλφια της που -νέα παλικάρια και αυτά- έφυγαν νωρίς και αυτά».

 

Σχόλια