Ελλάδα

Συρρίκνωση των εισοδημάτων κατά 27%

Τεράστια η συρρίκνωση των εισοδημάτων στα ελληνικά νοικοκυριά κατά την περίοδο της κρίσης

Στα επίπεδα του 2003, χωρίς να αναμένεται ούτε για τα επόμενα χρόνια ουσιαστική ανάκαμψη, βρίσκεται το εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών, σύμφωνα με μελέτη που έκανε, βασιζόμενος σε στατιστικά στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ., ο Ηρακλειώτης οικονομολόγος Γιώργος Καβρός. Μιλώντας στη “Νέα Κρήτη” ο κ. Καβρός, αναφέρθηκε ως την περίοδο που φαίνεται να έχει παίξει τον πιο καθοριστικό ρόλο για την “παγίδευση” της χώρας μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τα μνημόνια, τα χρόνια των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα, ενώ υποστηρίζει, με βάση τη μελέτη του αυτή, ότι το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν έχει μειωθεί από το 2008 και μετά γύρω στο 27% και τα εισοδήματα των ελληνικών νοικοκυριών έχουν συρρικνωθεί την ίδια περίοδο περίπου κατά 25%, ποσοστό υπερδιπλάσιο των άλλων χωρών!

Η ελληνική οικονομία έχει δεχτεί τα τελευταία 10 χρόνια το μεγαλύτερο πλήγμα από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως δείχνουν τα στοιχεία του οικονομολόγου Γιώργου Καβρού. Η αύξηση των εισοδημάτων την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, και λίγο μετά, ήταν πάρα πολύ υψηλότερη από ό,τι έπρεπε. «Ίσως είναι και αυτός ένας από τους λόγους της ελληνικής πτώχευσης. Υψηλότερη αύξηση του εισοδήματος, χωρίς αύξηση της παραγωγικότητας, δημιούργησε υψηλότερο δανεισμό και κατά συνέπεια όλα τα “όμορφα” που συμβαίνουν στη χώρα τα τελευταία χρόνια», αναφέρει χαρακτηριστικά.

«Η πτώση αρχίζει από το 2008 και εντείνεται από το 2010 και μετά: Από το 2010 μέχρι και το 2013, συγκεκριμένα, ενώ από ’κει και μετά αρχίζει και σταθεροποιείται κοντά στο 0%, και από το 2016 και μετά αυξάνεται πολύ λίγο μισθός», τονίζει προς την εφημερίδα μας ο Ηρακλειώτης οικονομολόγος.

«Άρα οι μισθοί έχουν καταρρεύσει από τότε που άρχισαν τα μνημόνια - ενώ η μεγάλη αύξηση των μισθών ήταν από το 2001 έως το 2006, δηλαδή στα χρόνια των Ολυμπιακών Αγώνων. Αυτή η αύξηση ήταν πάνω από την αύξηση που θα έπρεπε να υπάρχει. Κι ένας από τους λόγους που μπήκαμε στα μνημόνια ήταν κι αυτός. Για παράδειγμα, η ελληνική παραγωγικότητα ήταν στο 4%. Η αύξηση των μισθών, όμως, ήταν 9-10%, με αποτέλεσμα αυτή η διαφορά να ανεβάσει το κόστος. Την ίδια ώρα μειώνονται οι επενδύσεις, μειώνεται η ανάπτυξη και φτάσαμε στο ΔΝΤ», σύμφωνα με τον Γιώργο Καβρό.

Οι μισθοί από το 2001 και πίσω

Για την πορεία των μισθών πιο πίσω στο χρόνο, ο Ηρακλειώτης οικονομολόγος εκτιμά ότι οι αυξήσεις τους από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 και μετά είχαν σχέση με την προετοιμασία της χώρας μας να μπει στο ευρώ. «Δηλαδή, ήταν και αυτές εικονικές αυξήσεις, ώστε να αυξηθούν οι μισθοί και να θεωρούμαστε προνομιούχοι, προκειμένου να μπούμε στο ευρώ με μεγαλύτερη αύξηση του ΑΕΠ, με μεγαλύτερα εισοδήματα, ώστε να γίνουν μετά όλα όσα έγιναν»!

Και την ίδια ώρα, όπως λέει, «η παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας άρχισε να μειώνεται από το 1974 και μετά. Κυρίως από το 1981 και μετά. Από τότε και μετά, άλλωστε, τετραπλασιάστηκε το δημόσιο χρέος και η ανάπτυξη της παραγωγικότητας μειώθηκε ή έμεινε στάσιμη»...

Από τώρα και μετά...

«Έχω κάνει την πρόβλεψή μου και λέω πως οι μισθοί κανονικά θα έπρεπε να φτάσουν σε πολύ υψηλότερα επίπεδα... Αλλά δυστυχώς οι μισθοί θα πέσουν ακόμα περισσότερο λόγω πληθωρισμού. Για παράδειγμα, έχω υπολογίσει ότι το 2019 το μέσο εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών θα έπρεπε να είναι στις 20.242 ευρώ. Είναι, όμως, 17.268 ευρώ τον χρόνο. Σημαίνει ότι έχουμε μια διαφορά της τάξεως των 3.000 ευρώ. Και για επόμενα χρόνια η αύξηση θα πρέπει να είναι 3%. Με βάση τον πληθωρισμό, όμως, η πραγματική αύξηση δε θα ξεπερνάει το 1%», λέει στην εφημερίδα μας ο οικονομολόγος Γιώργος Καβρός.

Κι όμως κάποτε...

Κι όμως, πριν από το 1981, σύμφωνα με τον οικονομολόγο, «η ελληνική οικονομία ήταν η πιο αναπτυγμένη στον κόσμο: από το 1953 έως το 1973. Μόνο η Ιαπωνία μάς πλησίαζε και καμία άλλη χώρα. Είχαμε ανάπτυξη 9% τον χρόνο, κάτι που τώρα δεν υπάρχει περίπτωση να φτάσει κανείς. Από το 1974 και μετά άρχισε και περιοριζόταν, και από το 1981 και μετά κατέρρευσε η ελληνική οικονομία»... Όπως συνεχίζει ο Γιώργος Καβρός, «αυτή η παραγωγικότητα που είχαμε τότε οφειλόταν στη βιομηχανία μας. Αλλά κάναμε και εξαγωγές, ενώ είχαμε και μεγάλες παραγωγές σε αγροτικά προϊόντα. Βέβαια, οι μισθοί ήταν χαμηλοί και για τον λόγο αυτό είχαμε την περίοδο εκείνη τις μεταναστεύσεις προς το εξωτερικό. Ενώ υπήρχε τρομερή απασχόληση στα εργοστάσια και στις οικοδομές, οι μισθοί ήταν πολύ χαμηλοί. Από το 1981 και μετά, όμως, είχαμε το εντελώς αντίθετο. Αυξήθηκαν πολύ οι μισθοί, αλλά μειώθηκε η ανταγωνιστικότητα...».

“Πληγή” τα λουκέτα

Στο σημείο αυτό, ο κ. Καβρός λέει πως «η αποβιομηχανοποίηση της χώρας άρχισε από το 1975 και μετά. Για παράδειγμα, είχαμε καταστήματα όπως το “Μινιόν”, που διακινούσε κατά 95% ελληνικά προϊόντα, το οποίο κάηκε, με συνέπεια μετά να αρχίσουν οι εισαγωγές σε φτηνότερα προϊόντα από το εξωτερικό. Άρχισαν και έκλειναν επιχειρήσεις όπως η “Πειραϊκή-Πατραϊκή”. Το κράτος άφησε μεγάλες επιχειρήσεις να πτωχεύσουν και τις πήρε μετά η ΑΤΕ και οδηγήθηκαν στο λουκέτο. Για μένα ο πρώτος υπεύθυνος πάντα είναι ο λαός με την ψήφο που δίνει. Μετά υπεύθυνο είναι το σύστημα και η Ε.Ε. Π.χ. πήγαινα εγώ στη λαϊκή 7 χρόνια με δικά μου προϊόντα. Έρχονταν πελάτες και μου λέγανε “δε θα αγοράσω το κρητικό κρεμμύδι γιατί κάνει ένα ευρώ. Θα αγοράσω το κρεμμύδι της Ολλανδίας που κάνει 60 λεπτά”. Και στο τέλος εγώ το δικό μου κρεμμύδι το πετούσα. Έτσι έγινε με όλα»! Σύμφωνα με τον Γιώργο Καβρό, «όλα ήταν στημένα από την αρχή από το ίδιο το πολιτικό σύστημα, για να θέλει ο κόσμος να μπει στο Δημόσιο, να πάψει να παράγει, να αυξηθούν οι εισαγωγές και όλα αυτά που ζήσαμε...».

Σχόλια