Ελλάδα

Ο Κρητικός συγγραφέας Νικόλας Σμυρνάκης για την επίθεση που δέχτηκε στο Βόλο

Πώς συνέβη το περιστατικό και «άναψαν» τα αίματα;

Τη δική του εκδοχή για την επίθεση που δέχτηκε ο ίδιος και η οικογένειά του στο Βόλο, δίνει ο Κρητικός συγγραφέας Νικόλας Σμυρνάκης.

Πολλά γράφτηκαν και ειπώθηκα γι’ αυτό το επεισόδιο και ο ίδιος αποφάσισε, μέσα από τη σελίδα του στο Facebook, να δώσει απαντήσεις και να βάλει τέλος στις ανακρίβειες για το περιστατικό.

Όπως αναφέρει ο ίδιος, δεν υπήρξε ξυλοδαρμός και ούτε έχει πάνω από δύο παιδιά. Όλα ξεκίνησαν όταν ο Νικόλας Σμυρνάκης έκανε παρατήρηση σε έναν οδηγό ο οποίος πάρκαρε παράνομα στο πεζοδρόμιο. Αυτό ήταν αρκετό για να «ανάψουν» τα αίματα.

Διαβάστε αναλυτικά όσα περιγράφει ο συγγραφέας:

«Ελπίζω να είναι η τελευταία τοποθέτησή μου για το συγκεκριμένο θέμα αλλά οφείλω να διευκρινίσω κάποια πράγματα καθώς όλη μέρα σήμερα (και ακόμα συνεχίζονται) έγιναν δεκάδες δημοσιεύσεις με βαρύγδουπους τίτλους από εφημερίδες και sites.

Αναγνωρίζω ότι η πληροφορία καθώς διαχέεται αλλοιώνεται. Επειδή το αναγνωρίζω, το κατανοώ συνάμα, γι' αυτό και εξηγώ:

Βρισκόμασταν (και βρισκόμαστε ακόμα) για διακοπές στο Βόλο με την Εύα, τα 2 μας παιδιά, την αδερφή μου, τα 2 της παιδιά και τους γονείς μου. 9 νοματαίοι, ζωή να έχουμε. Έχουμε νοικιάσει και βανάκι, μια θέση ακόμα να είχε θα μας ζητούσαν επαγγελματικό δίπλωμα :)

Ταυτόχρονα χθες ήταν προγραμματισμένη η παρουσίαση του "Να ευτυχήσω" στο Βόλο. Έξω ακριβώς από το Public πάρκαρε κάποιος παράνομα στο πεζοδρόμιο λίγο πριν περάσει το καροτσάκι με τον Αλκίνοο (ο μικρότερος γιος μου, 13 μηνών).

Του είπαμε ότι αυτό δεν είναι σωστό και ότι δεν μπορούμε να περάσουμε. Βγήκε αμέσως από το αμάξι και κόλλησε το πρόσωπό του στο δικό μου. Αλήθεια σας το λέω, νόμιζα στην αρχή ότι μου κάνει πλάκα. Όλοι μας στηθήκαμε απέναντι του, του ζητήσαμε το λόγο και εντελώς αναίτια άρχισε να σπρώχνει και να χτυπάει όπου και ό,τι έβρισκε. Μπροστά στα παιδιά, τους 2 δικούς μου γιους και τις 2 ανηψιές μου.

Αυτό όμως που προκάλεσε τους μικροτραυματισμούς (αμυχές, κάποια πρηξίματα, χτυπήματα στα γόνατα και στη μέση) δεν ήταν ότι ήξερε σημάδι ή ότι ήταν δυνατός.

Τα χτυπήματα προκλήθηκαν όταν για να τον αποφύγουμε κινηθήκαμε προς τα πίσω και πέσαμε, οικογενειακώς, πάνω σε δύο τσιμεντένιες ζαρτινιέρες, τις οποίες φυσικά δεν είχαμε δει.

Κάποιοι από εμάς αμέσως μετά βρεθήκαμε στο έδαφος. Η μητέρα μου σφάδαζε, μιας και έχει πρόβλημα στη μέση της. Οι υπόλοιποι, ας πούμε ότι το διαχειριζόμασταν λιγότερο φωναχτά.

Άρα, προφανώς μας επιτέθηκε ο συγκεκριμένος κύριος δημιουργώντας ένα ψυχασθενικό σκηνικό, κάτι ανάμεσα σε θρίλερ και φαρσοκωμωδία.

Προφανώς μας επιτέθηκε αλλά ούτε μας σάπισε, ούτε μας έσπασε στο ξύλο. Δεν ήταν ικανός για κάτι τέτοιο, ούτε θα του το επιτρέπαμε. Η ζαρτινιέρα από την άλλη έκανε μια χαρά τη δουλειά του.

Τα λέω αυτά γιατί λαμβάνουμε τηλεφωνήματα και μηνύματα από έντρομους συγγενείς και φίλους που βλέπουν τους τίτλους των δημοσιεύσεων και σοκάρονται.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ.

Και θα το επαναλάβω, τον έχουμε συγχωρέσει.

Όχι γιατί είμαστε ανώτεροι άνθρωποι. Αλλά γιατί το έχουμε ανάγκη. Όπως λέω στο βιβλίο και έχω δημοσιεύσει αρκετές φορές και εδώ:

Όταν συγχωρείς κάποιον γαληνεύεις. Κάνεις χάρη σ’ εσένα και όχι σ’ εκείνον.

Αν συνεχίσουμε να κουβαλάμε το θυμό που μας προκάλεσε, τον αφήνουμε ταυτόχρονα να ασκεί εξουσία πάνω μας, τον μεταβάλλουμε σε δυνάστη μας. Δεν θα του επιτρέψουμε να ορίσει τα συναισθήματά μας.

Ο θυμός είναι στην πραγματικότητα φόβος ότι δεν αγαπιόμαστε αρκετά. Αυτή η φράση είναι η βάση του κειμένου στη φωτογραφία από το "Να ευτυχήσω". Αυτό πιστεύω, ότι είναι άρρωστος:

Πάσχει από βαριάς μορφής έλλειψη αγάπης. Γι' αυτό θυμώνει. Επειδή δεν αγαπιέται αρκετά.

Πώς να θυμώσουμε λοιπόν σε έναν βαριά άρρωστο άνθρωπο;

Τώρα, για να το αλαφρύνω: Με όλα αυτά που γράφτηκαν (σάπισε στο ξύλο, άγριος ξυλοδαρμός κτλ) σκέφτηκα να ζητήσω αναπηρική σύνταξη.

Γράφτηκε επίσης ότι έχουμε 3 παιδιά οπότε θα ζητήσουμε επιπρόσθετα επίδομα τρίτεκνων.

Τελικά, έχουν δίκιο όταν λένε ότι ακόμα και οι πιο δύσκολες εμπειρίες σε κάνουν πλούσιο. :)

Για να σοβαρευτώ, επειδή κυκλοφορεί πολλή τρέλα τριγύρω, προσοχή αγαπημένοι μου. Προσοχή. Η ζωή είναι πολύ όμορφη και το κακό δεν αργεί να γίνει. Α, και πολλή ευγνωμοσύνη που είμαστε ακόμα ζωντανοί.

Την αγάπη μου

Νικόλας»

Σχόλια