Ελλάδα

Μάτι: Συγκλονίζει ο εγκαυματίας που έμεινε 78 ημέρες στην εντατική

Ο Δημήτρης Φιλιππής περιγράφει τις εφιαλτικές μνήμες από την πυρκαγιά στο Μάτι Αττική

Στην εντατική για 78 ολόκληρες ημέρες νοσηλευόταν ο κ. Δημήτρης Φιλιππής, ο οποίος τραυματίστηκε πολύ σοβαρά κατά τη διάρκεια της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι Αττικής.

Ο ίδιος αποτελεί τοπ μοναδικό άνθρωπο που κατάφερε να βγει ζωντανός από την εντατική, παρότι κάηκε ο δεξιός του πνεύμονας.

Μόλις ξύπνησε από το κώμα, το πρώτο που ζήτησε να μάθει ήταν η τύχη της συντρόφου του, Δήμητρας, αλλά και του 5χρονου γιου τους: «Μόνο τότε ησύχασα, γιατί δεν ήξερα τι είχαν απογίνει ούτε το παιδί, ούτε η γυναίκα μου, ούτε οι συγγενείς. Κανένας».

Η σύντροφός του, όμως, δεν έφυγε από το πλάι του. «Πάντα έμπαινα μέσα στην εντατική του μίλαγα παρ’ όλο που ήταν σε καταστολή και πάντα είχα το χαμόγελο στα χείλη και την ελπίδα ότι θα βγει από εκεί» είπε η ίδια.

Οι μνήμες παραμένουν εφιαλτικές

Το μοιραίο απόγευμα της 23ης Ιουλίου ο κ. Δημήτρης Φιλιππής βρισκόταν στο Μάτι: «Είδα από τους πρώτους τη φωτιά την ώρα που κατέβαινε τη Μαραθώνος για να μπει στο Μάτι. Έτρεξα σε μια κατασκήνωση να ειδοποιήσω τον κόσμο και μέσα σε λίγα λεπτά η φωτιά ήταν πάνω από τα κεφάλια μας. Καταφέραμε να φύγουμε από εκεί που ήμασταν. Πήγαμε σε ένα απομονωμένο από τη φωτιά γήπεδο. Τα πάντα καιγόντουσαν. Οι θερμοκρασίες ήταν αφόρητες…», ανέφερε.

Κάποια στιγμή αποφάσισε να φύγει προκειμένου να αναζητήσει βοήθεια: «Δεν βρήκα κανέναν. Η επόμενη σκέψη ήταν πώς θα κατάφερνα να σωθώ. Ήξερα ένα δρομάκι που κατέληγε στα βράχια της θάλασσας και έτρεξα προς τα εκεί. Όμως ο δρόμος είχε καμένα κουκουνάρια, γλίστρησα, έπεσα κάτω και κάηκα. Μόλις έπεσα στη θάλασσα είπα “σώθηκα, τουλάχιστον δεν θα καώ”. Όσο περνούσαν οι ώρες ήταν πιο δύσκολα. Κάποια στιγμή ήρθαν κάποια στιγμή και μας πήραν οι βάρκες και μετά λεπτομέρειες δεν θυμάμαι, πρέπει να λιποθύμησα», ανέφερε ο ίδιος σε τηλεοπτική του συνέντευξη.

Όπως είπε, οι μόνοι που βοήθησαν τον κόσμο εκείνες τις δραματικές ώρες ήταν «ιδιώτες με βάρκες. Οι μόνοι που κινητοποιήθηκαν αμέσως».

Ο κ. Δημήτρης Φιλιππής, περιγράφει καρέ - καρέ τις στιγμές φρίκης που βίωσε: «Έφτασα σε σημείο που με το ζόρι κράταγα το κεφάλι μου έξω από το νερό και έλεγα ότι αν δεν έρθουν να μας πάρουν θα πνιγώ. Από το κάψιμο θα πνιγόμουν. Είχα τρομερή κούραση και δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Έβλεπα που έβαζαν πανιά στα πρόσωπά τους να καλυφθούν και εγώ μόλις έβαζα το πανί ήταν τόσο αδύνατη η αναπνοή μου που δεν μπορούσα να αναπνεύσω, πνιγόμουν».

Οι μνήμες, όμως παραμένουν εφιαλτικές: «Παλεύω κάθε μέρα και δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου πως κάηκαν 100 άνθρωποι χωρίς λόγο. Δεν υπήρχε κράτος, δεν υπήρχε τίποτα. Όλοι ήταν απών», δήλωσε απογοητευμένος.

«Καιγόμασταν μέσα στη θάλασσα»

Την ίδια στιγμή η Δήμητρα και ο γιος τους βρισκόταν σε άλλο σημείο στο Μάτι και με τη μητέρα να σκέφτεται μόνο πώς θα σώσει το παιδί της. Η ίδια δηλώνει πως «Το μόνο που ήθελα ήταν να σώσω το παιδί μου. Και γι’ αυτό το έστειλα ασυνόδευτο με τις πρώτες βάρκες που ήρθαν προκειμένου να σωθεί εκείνο από εκεί που καιγόμασταν κυριολεκτικά μέσα στη θάλασσα».

Σχόλια