Ελλάδα

Απειλείται η «πρωτιά» του Χριστιανισμού στον κόσμο

Ανεβαίνει ο Ισλαμισμός, τη στιγμή που η χριστιανική θρησκεία χάνει πιστούς

Εδώ και πολλούς αιώνες, ο Χριστιανισμός κατέχει μια άτυπη πρωτιά όσον αφορά στο σύνολο των πιστών που τον ακολουθούν.

Σύμφωνα με στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας το 2012 μ.Χ., ο Χριστιανισμός έχει 2 δισεκατομμύρια 300 εκατομμύρια πιστούς σ’ ένα σύνολο 7,5 δισεκατομμυρίων ατόμων. Ένας τέτοιος αριθμός πιστών προκαλεί δέος, καθώς θα μπορούσαμε με απλά μαθηματικά να υποστηρίξουμε πως το 36% των πιστών του παγκόσμιου πληθυσμού είναι χριστιανοί (καθολικοί, ορθόδοξοι κ.λπ.).

Εάν δούμε τα στοιχεία του 2000 μ.Χ., εύκολα θα βγάλουμε το συμπέρασμα πως ο Χριστιανισμός κέρδισε 100-130 εκατομμύρια πιστούς. Ο Χριστιανισμός ως θρησκεία παραμένει μέχρι και τις μέρες μας πλειοψηφικός και η ισχυρότερη θρησκεία στον κόσμο, παρά το γεγονός πως χαρακτηρίζεται από τάσεις οι οποίες γεννούν ερωτήματα εάν λειτουργούν όντως θετικά. Παρά τα εκατομμύρια πιστούς και την ιστορική παράδοση αιώνων, οι προβλέψεις για το μέλλον κρίνονται όχι τόσο επιεικείς, καθώς οι ειδικοί προβλέπουν πως στο μακροπρόθεσμο μέλλον η χριστιανική θρησκεία θα χάσει την πρωτιά και θα έρθει δεύτερη σε αριθμό πιστών.

Επιθυμώντας η εφημερίδα “Νέα Κρήτη” να βρει τους λόγους εκείνους που η χριστιανική θρησκεία θα απολέσει την πρωτιά, επικοινώνησε με τον Ιωάννη Λίλη, λέκτορα Συμβολικής και Δογματικής Θεολογίας της Πατριαρχικής Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Κρήτης. Ο κ. Λίλης ουσιαστικά μίλησε για απόσταση του χριστιανικού στοιχείου και της κοσμικής κοινωνίας όπου αναπτύσσεται. Εάν αναλογιστεί κανείς πως η παγκοσμιοποίηση και η πολυπολιτισμικότητα λαμβάνουν χώρα σε χριστιανικές κοινωνίες, δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί πως ο Χριστιανισμός δεν μπορεί να βρει γόνιμο έδαφος για την προσέλκυση πιστών, καθώς η φωνή του φαίνεται πως φιμώνεται.

Ο κ. Λίλης, μιλώντας στην εφημερίδα “Νέα Κρήτη”, είπε χαρακτηριστικά: «Μια θρησκεία για να μπορέσει να προσελκύσει κόσμο έχει πάντοτε σχέση με το ευρύτερο κοσμικό περιβάλλον στο οποίο ζει. Από μόνη της δεν είναι εύκολο. Και οι Απόστολοι και η πρώτη κοινότητα μετρούσαν πάρα πολύ το περιβάλλον στο οποίο ζούσαν, όπως τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ή την κλειστή εβραϊκή κοινότητα. Σήμερα, οι κοινωνίες στις οποίες βρίσκεται ο Χριστιανισμός είναι καθαρά κοσμικές κοινωνίες και δεν έχουν άμεση σχέση με το χριστιανικό στοιχείο, πλην της Ελλάδας. Σε όλες τις άλλες χώρες, όπως της Δυτικής Ευρώπης, της Αμερικής αλλά και της Αυστραλίας, υπάρχει μεγάλη απόσταση της τοπικής κοινωνίας και του χριστιανικού στοιχείου, με αποτέλεσμα το χριστιανικό στοιχείο να περιθωριοποιείται και γι’ αυτό δεν μπορεί με δύναμη να πει την άποψή του, και στοιχεία αυτής της θρησκείας έχουν πάρει οι ίδιες οι κοσμικές κοινωνίες, χωρίς να χρειάζονται άμεσα τον Χριστιανισμό. Αντιθέτως, εκεί που υπάρχει ο Μουσουλμανισμός, η τοπική κοινωνία είναι φοβερά δεμένη με το μουσουλμανικό στοιχείο».

Πέραν της σταδιακής απώλειας της πρωτοκαθεδρίας, εύλογα αναγνωρίζεται πως η χριστιανική θρησκεία δεν είναι δεσμευτική αλλά ούτε επιβάλλει ένα αυστηρό σύνολο ηθικών κανόνων, που ο πιστός πρέπει να εφαρμόσει στον δημόσιο και ιδιωτικό του βίο.

Από την άλλη, το Ισλάμ φαίνεται πως καταλαμβάνει σημαντικό έδαφος με την πάροδο των χρόνων. Είναι η δεύτερη θρησκευτική δύναμη στον κόσμο, μετά τον Χριστιανισμό και αντιπροσωπεύει το 22% του παγκόσμιου πληθυσμού. Από το 2000 μέχρι το 2012, το Ισλάμ έχει κερδίσει πολύ περισσότερους από τον Χριστιανισμό.

Το 2000 μ.Χ. είχε 1 δισεκατομμύριο 200 εκατομμύρια πιστούς, ενώ πριν 5 χρόνια αριθμούσε 1 δισεκατομμύριο 570 εκατομμύρια πιστούς. Το Ισλάμ, δηλαδή, προσέλκυσε σε βάθος δεκαετίας-δωδεκαετίας (σχεδόν) διπλάσιο κόσμο συγκριτικά με τον Χριστιανισμό. Αυτό το γεγονός την καθιστά την ταχύτερα αναπτυσσόμενη θρησκεία στον κόσμο, καθώς καμία άλλη θρησκεία στον κόσμο δεν έχει τέτοιο δείκτη ανάπτυξης.

Εάν το Ισλάμ συνεχίσει με τον ίδιο ρυθμό, σε λιγότερο από μισό αιώνα θα είναι η θρησκεία εκείνη που θα έχει τους περισσότερους πιστούς σε όλη την υφήλιο. Αυτό συμβαίνει εξαιτίας της στενής σχέσης μουσουλμανικού στοιχείου και τοπικής κοινωνίας. Οι κλειστές και συντηρητικές κοινωνίες δίνουν βήμα στη μουσουλμανική θρησκεία να εκφραστεί όσο γίνεται πιο δυνατά.

Η ταχεία ανάπτυξη του Ισλάμ

Ο κ. Λίλης, όσον αφορά στην ταχεία ανάπτυξη του Ισλαμισμού, απαντάει χαρακτηριστικά: «Οι κοσμικές κοινωνίες στις οποίες αναπτύσσεται είναι πολύ κοντά στην ίδια τη μουσουλμανική θρησκεία. Οι κοσμικές κοινωνίες έχουν επηρεαστεί σημαντικά και προχωρούν παράλληλα με το μουσουλμανικό στοιχείο. Γι’ αυτόν τον λόγο ο Μουσουλμανισμός βοηθιέται σε μεγάλο βαθμό. Στις κοινωνίες όπου αναπτύσσεται ο Χριστιανισμός επικρατεί μεγάλη απόσταση με το χριστιανικό στοιχείο, και γι’ αυτόν τον λόγο ο Χριστιανισμός δυσκολεύεται να εκφέρει τη γνώμη του.

Η Ελλάδα είναι η μόνη εξαίρεση δυτικής χώρας που είναι πολύ κοντά με την Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησίας. Οφείλεται στον τρόπο γέννησης του Ελληνικού Κράτους και τα τελευταία 400 χρόνια νωρίτερα, όπου ήμασταν υπό οθωμανική κυριαρχία. Εκεί ήταν πολύ δεμένος ο Χριστιανισμός με τον Ελληνισμό και έτσι, από την πρώτη μέρα του Ελληνικού Κράτους, Χριστιανισμός και κοσμική πολιτική κοινωνία ήταν πολύ δεμένοι.

Στις υπόλοιπες χώρες, η απόσταση είναι φοβερή και στην Αμερική και στην Αυστραλία και στη Δυτική Ευρώπη. Σε αυτό το γεγονός, καθοριστικό ρόλο έπαιξαν τρεις παράγοντες: η Γαλλική Επανάσταση, η Βιομηχανική Επανάσταση και η Αμερικανική Επανάσταση. Και η απόσταση αυτή δεν αφήνει τόσο μεγάλο περιθώριο στον Χριστιανισμό να πει τη γνώμη του δυνατά. Αντιθέτως, ο Μουσουλμανισμός δεν έχει τέτοιο πρόβλημα».

Τέλος, όσον αφορά στο τι πρέπει να κάνει ο Χριστιανισμός ώστε να ανακάμψει, ο κ. Λίλης καταλήγει λέγοντας χαρακτηριστικά: «Οφείλει να δει σε αυτές τις κοσμικές κοινωνίες ποια είναι τα πιο στενά στοιχεία που δένουν τον Χριστιανισμό με την τοπική κοσμική κοινωνία και να μπορέσει να κάνει με αυτά ένα διάλογο, π.χ. ειρήνης, δικαιοσύνης, αλληλεγγύης και να μπορέσει να τα δει ως κτήμα του Χριστιανισμού. Εάν δε γίνει αυτό, η περιθωριοποίηση θα είναι ακόμη μεγαλύτερη και η κοσμική κοινωνία θα καταλάβει εκεί όλο τον χώρο και ο Χριστιανισμός θα σβήσει».

Σχόλια