Ελλάδα

Ενθρόνιση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πηλουσίου κ. Νήφωνος υπό της ΑΘΜ

Την Παρασκευή 19η Δεκεμβρίου ε.ε., η ΑΘΜ ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Β' τέλεσε στον Καθεδρικό Ναό του Πορτ Σα?ντ την ενθρόνιση του Σεβ.Μητροπολίτου Πηλουσίου κ.Νήφωνος. Στην τελετή της ενθρονίσεως του Σεβασμιωτάτου συμμετείχαν οι Σεβ.Μητροπολίτες Λεοντοπόλεως κ.Γαβριήλ, Πατριαρχικός Επίτροπος Αλεξανδρείας, Μέμφιδος κ.Νικόδημος, Πατριαρχικός Επίτροπος Κα?ρου, ως και οι Θεοφ.Επίσκοποι Ναυκράτιδος κ.Μελέτιος, Ηγούμενος της Ι.Πατριαρχικής Μονής Οσίου Σάββα Ηγιασμένου Αλεξανδρείας, και Βερενίκης κ. Χρυσόστομος. Παρέστησαν Εκπρόσωποι της Κοπτικής, Καθολικής και Προτεσταντικής Εκκλησίας, ο Εξοχ.Πρέσβυς της Κύπρου κ. Σ. Λιασίδης, η Εντιμ.Γενική Πρόξενος της Ελλάδος στο  Κάϊρο κα Λ.Κομίνη, ο Επιτετραμμένος της Ελληνικής Πρεσβείας στο Κάϊρο κ.Γ.Παπαδόπουλος, ο Προξενικός Λιμενάρχης στο Κάϊρο, κ.Ε.Πουλακάκης, η Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητος Πόρτ Σα?ντ κ.Χ.Θεοχάρους, οι Πρόεδροι των Αραβοφώνων Ορθοδόξων του Πορτ Σα?ντ κ.Σ.Ίσσα, και όλης της Αιγύπτου κ.Ρόμπερτ Χόσνι, ως και οι Πρόεδροι των Κοινοτήτων Μανσούρας, Δαμιέτης, Καντάρας, Ντάχερ, και Ηλιουπόλεως, καθώς και πλήθος πιστών της Ιεράς Μητροπόλεως.

Ο Μακαριώτατος, κατά την ομιλία Του, με συγκίνηση είπε τα εξής:

«?, βάθος πλούτου κα? σοφίας κα? γνώσεως Θεο?! ?ς ?νεξερεύνητα τ? κρίματα α?το? κα? ?νεξιχνίαστοι α? ?δο? α?το?!» (?ωμ. 11, 33).

Σεβασμιώτατε Μητροπολ?τα Πηλουσίου κα? ?ν Κυρί? ?γαπητέ ?δελφέ κ. Νήφων,

Μ? α?τ? τ? λόγια, ?κστατικ?ς μπροστ? στ?ν πανσοφία το? Μεγάλου Θεο?, ? μέγας ?πόστολος τ?ν ?θν?ν Πα?λος, ?πευθυνόμενος στο?ς Ρωμαίους, προσπαθε? ν? ?κφράσει τ?ν πλο?τον τ?ν α?σθημάτων πο? προκαλε? στ?ν ?νθρώπινη διάνοια ? ?γγύτης τ?ς παρουσίας το? Θεο?, πο? δ?ν μπορε? ν? ?κφρασθε? μ? ?νθρώπινα λόγια. Κα? τότε ? θ? σιωπήσει ? ?δύνατος ?νθρωπος, ? θ? ?ναπέμψει ?κστατικ?ς δοξολογίες, ?πως ? ?νθους ?πόστολός μας.

Κα? πράγματι! ?πάρχει ?ραγε κάτι, ?στω κα? τ? παραμικρ?, μέσα στ?ν ?γία μας ?κκλησία, πο? ν? μ? μ?ς προκαλε? α?σθήματα ε?γνωμοσύνης κα? δοξολογίας ?πέναντι στ?ν δωρεοδότη Κύριο, πο? τόσο στοργικ? παρακολουθε? τ?ν πορεία μας, κα? τέμνει δι? τ?ς συνεχο?ς παρουσίας του τ? α?ώνιο παρ?ν το? ?στορικο? μας γίγνεσθαι;

Α?τ? ?μως πο? προκαλε? περισσότερο τ? α?σθημα τ?ς ?ν ?κστάσει ε?γνωμοσύνης μας, ε?ναι ? φιλανθρωπία το? Μεγάλου Θεο?. ? ?διος ? Θε?ς τ?ς ?γάπης μ?ς διαβεβαιώνει ?τι «ο?κ ?πέστειλεν τ?ν υ??ν α?το? ε?ς τ?ν κόσμον ?να κρίν? τ?ν κόσμον, ?λλ' ?να σωθ? ? κόσμος δι' α?το?» (?ωάν. 3, 17). Κα? τελικ? ? κρίση θ? γίνει μ? τ? πλέον ?πίθανο μέτρο! Μ? τ?ν ταυτοπροσώπιση το? Θεο? μ? τ?ν ?λάχιστο ?νθρωπο, τ?ν πεταμένο, τ?ν γυμν?, τ?ν πεινασμένο, τ?ν ξένο κα? τ?ν φτωχό. «?φ' ?σον ?ποιήσατε ?ν? τούτων τ?ν ?δελφ?ν μου τ?ν ?λαχίστων, ?μο? ?ποιήσατε», (Ματθ. 25, 40).

Συχν? ?με?ς ο? ?δύνατοι ?νθρωποι, κάνουμε στ?ν πνευματικ? μας ζω? ?να μεγάλο λάθος! Ξεχνο?με τ? γεγον?ς ?τι ε?μαστε ε?κόνες α?το? το? Θεο?, το? ?κστατικο?, πο? ?ρχεται πρ?ς συνάντηση το? πλάσματ?ς του, κα? κλεινόμαστε στ?ν ?αυτ? μας, ο?κοδομώντας ?τσι τ?ν ?τομικ? μας σωτηρία, μ?σα σ? μι? ?νεξιλέωτη α?τάρκεια κα? α?ταρέσκεια κα? σ?ν τ?ν μεγάλο ?δελφ? τ?ς παραβολ?ς το? ?σώτου, ?παιτο?με τ?ν δικαίωση το? Θεο?, ?ς ?ποτέλεσμα μι?ς στείρας συμμόρφωσης κα? προσήλωσης μας στ? τήρηση κάποιων ?θικ?ν κανόνων ?ποξενώνοντας τ?ν ?αυτ? μας ?π? τ?ν παγκόσμια χαρ? τ?ς σωτηρίας.

Σεβασμιώτατε Μητροπολ?τα Πηλουσίου κ. Νήφων,

Μετ? ?π? τ?ς παραπάνω σκέψεις, ?πίτρεψ? μου, ν? ?λθω τώρα ε?ς τ?ν ?παιν? σου. Ε?σαι ?νας γνήσιος «?νθρωπος το? ?ησο? Χριστο?». Πρόσφερες τήν ?παρξή σου ?ς λαμπάδα καιομένη γιά τήν ?γάπη το? Κυρίου καί τήν προσφορά στήν ζωντανή ε?κόνα Του, τόν πτωχό καί ?νήμπορο ?νθρωπο, τόν πεινασμένο, τόν ?πογοητευμένο, τόν ?ρφανό, τήν χήρα, τόν ?ρρωστο καί ?δωσες ?πό τό ε?ναι σου, ?,τι μπόρεσες στήν διακονία τ?ς χριστιανικ?ς πίστεως καί μαρτυρίας. Στήν ?γάπη γιά τόν ?μπερίστατο ?δελφό! ?χι μόνο στ?ν ?π? ε?κοσι χρόνια διακονία σου στ?ν ?ερ? Μητρόπολη Περιστερίου, ?λλ? κα? στ?ν ?ννεάχρονη θυσιαστικ? παρουσία σου, ?ς ?γουμένου τ?ς ?ερ?ς Μον?ς ?γίου Γεωργίου Παλαιο? Κα?ρου. Πόσες ψυχές πονεμένες καί πεινασμένες δέν βρήκαν καταφύγιο ?γαπητέ μου Νήφων, κοντ? σου; Σ? ?λους ε?χες κάτι νά δώσεις. Γιά ?λους ε?χες ?να πιάτο φαγητό, λίγα ρο?χα, λίγα χρήματα, ?ναν καλό λόγο ?νακούφισης καί ?λπίδας! ?μοιάζει περισσότερο μ? τ?ν Θε?, α?τ?ς πο? προσπαθε? ν? γίνει περισσότερο ?νθρωπος, διότι σύμφωνα κα? μ? τ? ?γιο Ε?ρηνα?ο ?πίσκοπο Λουγδούνου, «δόξα το? Θεο? ε?ναι ? ζωνταν?ς ?νθρωπος»!

Α?τ?ς σου ο? ?ρετ?ς, ? ?νθρωπι? σου, ε?ναι πο? ?πεισαν τ?ν ?ερ?ν Σύνοδο το? Πατριαρχείου μας, μετ? ?π? δικ? μου προτροπή, μ? τ?ν τιμίαν ψ?φον τους, ν? σ? ?ναβιβάσουν ?π? ?πίσκοπο Βαβυλ?νος, ε?ς Μητροπολίτην Πηλουσίου, ε?ς ?παξίαν διαδοχ?ν το? μακαριστο?, ?κάκου, Γέροντος Μητροπολίτου κυρο? Καλλινίκου.

?νέρχεσαι, τυπικά, ?δελφ? μου Νήφων, ?λλ? στ?ν ο?σία δι? τ?ς ταπεινώσεως σου, κατέρχεσαι! Λόγ? τ?ς πνευματικ?ς σου πλέον ?ριμότητας, ε?σαι ?δη περιεζωσμένος τ? λέντιον, ?να διακονε?ς α?τοθυσιαστικ? το?ς ?δελφο?ς σου, στ? νέο α?τ? μετερίζι πο? ? πρόνοια το? Παναγάθου Θεο? σ? τοποθετε?. Α?τ? τ? παράδειγμα τ?ς ?μπρακτης ?γάπης, ?χει ?νάγκη ? σύγχρονος ?ναγκεμένος ?νθρωπος. Ξέρω ?τι θ? συνεχίσεις ν? γίνεσαι «το?ς   π?σι τ? πάντα ?να πάντως τιν?ς σώσης», (Α΄ Κορ. 9, 22). ?νεβαίνεις στ?ν περίοπτη θέση τ?ς ?ερ?ς Μητροπόλεως Πηλουσίου, κα? θ? ε?σαι ?ς πόλις ?πάνω ?ρους κειμένη», (Ματθ. 5, 14), ?λλ? α?τ? δ?ν σημαίνει π?ς θ? βλέπεις ?φ' ?ψηλο? τ?ν ?γωνία τ?ς ζω?ς το? ποιμνίου σου, ? ?τι τ? φλέγοντα θέματ? τους θ? σ? ?φήνουν ?παθ?. Σ?ν ?κκλησία ε?μαστε κοινωνο? τ?ς κοιν?ς ?λλωστε, πορείας τ?ν ?νθρώπων στ?ν μεγάλη α?τ? περιπέτεια πο? ?νομάζεται ?στορία κα? ? ?ποία ?δηγε? τ?ν ?νθρωπότητα στ?ν τελείωση τ?ν ?σχάτων, ε?δικ? δ? τ? Πατριαρχε?ο μας, πο? ?χει τ? προνόμοιο τ?ς διαχρονικ?ς παρουσίας στ?ν ?πόθεση τ?ς διαδόσεως το? Ε?αγγελίου ε?ς τ?ν τεράστια ?πειρο το? μέλλοντος, τ?ν ?φρικ?, ? ?πουσία μας ?π? τ? παρ?ν θ? ?ποτελο?σε ?συγχώρητο λάθος.

Μ? α?τ?ς τ?ς σκέψεις, ?γαπητ? μου ?δελφ? Νήφων, σ? ?νθρονίζουμε σήμερα στ?ν Θρόνο τ?ς ?ερ?ς Μητροπόλεως Πηλουσίου, στ?ν Μητρόπολή σου, στ? Πόρτ Σάϊντ, ?λλ?  κα? στ?ς καρδι?ς το? πιστο? ποιμνίου σου! «Μ? φοβο? τ? μικρ?ν ποίμνιον», γιατ? α?τ? ? δράκα τ?ν λίγων μ? ?κλεκτ?ν ?νθρώπων, στ? χέρια το? Θεο?, ? ?πο?ος «δύναται κα? ?κ τ?ν λίθων τούτων ?γε?ραι τέκνα τ? ?βραάμ», μπορε? ν? φαίνονται ?πειράριθμοι. Ποτ? ? Θε?ς στ?ν ?στορία δ?ν ?πέτρεψε στο?ς δικο?ς του, ν? στηριχθο?ν στ?ς δυνάμεις τους, ?λλ? πάντα στ? δύναμη το? ?νδυναμο?ντος Θεο?.

«?ντεινον κα? κατευοδο? κα? βασίλευε, ?νεκεν ?ληθείας κα? πραότητος κα? δικαιοσύνης, κα? ?δηγήσει σε θαυμαστ?ς ? δεξι? το? ?ψίστου», (Ψαλμ. 44, 4) τέκνο μου ?γαπημένο, ?γιε Μητροπολ?τα Πηλουσίου, κ.Νήφων!

? Πατριάρχης σου, κα? ? περ? α?τ?ν ?ερ? Σύνοδος, μαζ? μ? τ? πιστ? ποίμνιό σου, θ? ε?μαστε πάντα δίπλα σου, συγκυρηνα?οι στ? ε?θυνοφόρο ?ργο σου!

Πολλ? τ? ?τη σου!

Περαίνων την προσλαλιά του, ο Μακαριώτατος ένδακρυς εμνήσθη του πνευματικού του πατρός Πατριάρχου Παρθενίου Γ', του έλκοντος την καταγωγή του από το Πορτ Σα?ντ. Εξήρε την πνευματική του υποθήκη, την οποία εφαρμόζει κατά γράμμα, να καλύπτει δηλαδή κατ' οικονομία τις αδυναμίες των ανθρώπων και να συγχωρεί μακροθύμως τους αχαρίστους και αγνώμονες ευεργετηθέντες.

Ο Σεβ.κ.Νήφων ανέφερε:

Δοξολογίας λόγους και ευχαριστίας αναπέμπω στ?ν Πανάγαθο Θεό, γιατ? αξίωσε την ταπεινότητά μου να φτάσει στην ξεχωριστή αυτή μέρα.

Ανέρχομαι στον ιστορικό θρόνο της αγιωτάτης Μητροπόλεως Πηλουσίου πού λάμπρυναν διαπρεπείς Ιεράρχαι. Η χαρά μου γίνεται εντονώτερη απ? την θερμή  και ειλικρινή υποδοχή που μου επιφύλαξε σήμερα ο κλήρος και ο λαός, οι εντιμότατοι άρχοντες της επαρχίας.

Ο θρόνος εις τον οποίο ανέρχομαι είναι εις τόπον και τύπον Χριστού. Είναι ο θρόνος πού ο Μέγας Αρχιερεύς Χριστός μεταφέρει την αγιαστική χάρη και τις ευλογίες και οδηγεί τους πιστούς εις νομάς χαρισμάτων σωτηρίων.

΄Ερχομαι λοιπόν να αναλάβω με την βοήθεια του Θεού το χρέος να αναπληρώσω το κενό της ελλείψεως του συνανθρώπου, να γίνω φίλος, αδελφός, πατέρας.

Έχω συνεργάτας αυτής της αποστολής τους αγαπητούς ιερείς οι οποίοι είναι πολύτιμοι στον κοινό αγώνα για την διακονία του λαού.

Με περισσή αγάπη, Μακαριώτατε με περιβάλατε απ' τη στιγμή που εκδήλωσα την επιθυμία να ενταχθώ εις τους κόλπους του Παλαιφάτου Πατριαρχείου της Αλεξάνδρειας και να προσφέρω τον εαυτό μου εις την Ιεραποστολή. Με αναδείξατε ηγούμενο της Πατριαρχικής και Ιστορικής Μονής του Αγίου Γεωργίου Παλαιού Κα?ρου όπου επί μια δεκαετία υπηρετώ εις το κάλεσμα των καιρών και των ευλαβών προσκυνητών χριστιανών και μουσουλμάνων από ολόκληρο τον κόσμο. Εις το κάλεσμα των αναστηλωτικών εργασιών όπου η αγάπη και το ενδιαφέρον το δικό σας, Μακαριώτατε, εκ βάθρων μετ? από εκατό περίπου χρόνια ανακαινίζεται το στολίδι και το κλέος του Πατριαρχείου μας.

Με το ίδιο αμείωτο ενδιαφέρον και τις δυνάμεις που ο Παντοδύναμος Θεός μου χαρίζει, υπόσχομαι ότι θα εργασθώ κάτω από τη δική σας σκέπη και υπακοή εις την νέαν έδραν όπου η αγάπη σας μού ενεπιστεύθη. ?χοντας, Μακαριώτατε, την πατρική ευχή και ευλογία σας πολύτιμο εφόδιο και βακτηρία, ξεκινώ τη νέα διακονία μου στον αγρό της επαρχίας του Πηλουσίου.

Αγιώτατοι αδελφοί Αρχιερείς, θερμότατες ευχαριστίες σε σας διότι ήλθατε την ημέρα αυτή εις την χαράν μου.

Σεβασμιώτατε, Άγιε  Λεοντοπόλεως, κ. Γαβριήλ, εις το πρόσωπό σας ευχαριστώ την Αγιωτάτη Σύνοδο του Θρόνου και εσάς ιδιαίτερα διότι διατελέσατε τοποτηρητής της επαρχίας επί έναν ολόκληρο χρόνο, όπου θεοφιλώς διαποιμάνατε αυτήν.

Θερμές ευχαριστίες απευθύνω εις τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μέμφιδος κ. Νικόδημο, όπου επί δεκαετία υπάρχει εις το Κάϊρο άρτια συνεργασία μεταξύ μας.

Τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Ναυκράτιδος κ. Μελέτιον, τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Βερενίκης κ. Χρυσόστομο,

τον εκπρόσωπο της Κοπτικής Εκκλησίας Μουτράν Θεόδωρο,

τον εκπρόσωπο της Καθολικής Εκκλησίας Αμπούνα Κύριλλο,

τον εκπρόσωπο της Προτεσταντικής Εκλησίας Αμπούνα Χέλμι Καντές,

τον εξοχώτατο Πρέσβυν της Κύπρου μας,

την αξιότιμον Γενική μας Πρόξενον εις το  Κάϊρο Λαμπρινή Κομίνη,

τον επιτετραμένον της πρεσβείας της Ελλάδος εις το Κάϊρο,

τον Προξενικό μας Λιμενάρχη εις το Κάϊρο, κ. Ευάγγελο Πουλακάκη,

την αξιότιμο Πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητος Πόρτ Σάιντ κ. Χρυσούλα Θεοχάρους,

τον αξιότιμο πρόεδρο των Αραβοφώνων του Πορτ Σάιντ Σαλάμα Ίσσα,  

τον αξιότιμο πρόεδρο της Μανσούρας,

τον αξιότιμο πρόεδρο της Δαμιέτης,

τον αξιότιμο πρόεδρο της Καντάρας,

τον αξιότιμο αντιπρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Κα?ρου,

τον αξιότιμο πρόεδρο του Ντάχερ,

τον αξιότιμο πρόεδρο της Ηλιουπόλεως, τον Dr. Ναντίμ Σκαντάρ με τους προσκόπους της Κασάφα.

Ολόθερμες ευχαριστίες και βαθιά ευγνωμοσύνη σ' όλους εκείνους που συνεργάστηκαν με την χάρη του Θεού και οδήγησαν τα βήματά μου κοντά σας καθώς και σε εκείνους που βιώνουν μαζί μου την συγκίνηση της ιερής αυτής στιγμής.

Μακαρία η μνήμη των αοιδίμων προκατόχων ημών, Αμφιλοχίου, Πολυεύκτου, Παρθενίου, Βαρνάβα, Ειρηναίου και Καλλινίκου.

Υψώ τας χείρας μου και εν προσευχή εύχομαι. Η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και η αγάπη του Θεού και Πατρός και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος είη μετά πάντων ημών. Αμήν!

Καταληκτικώς παρετέθη γεύμα αγάπης προς σύμπαν το πολυπληθές εκκλησίασμα.

Σχόλια