Ειδήσεις

Καιροσκοπισμός και αντιφατικότητα της ακροδεξιάς για την ΕΕ

Μετά το αποτέλεσμα του περσινού βρετανικού δημοψηφίσματος για έξοδο της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μειώνεται στην Αυστρία το ποσοστό εκείνων που υποστηρίζουν αντίστοιχα μία έξοδο της χώρας τους από την Ένωση.

Μετά το αποτέλεσμα του περσινού βρετανικού δημοψηφίσματος για έξοδο της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μειώνεται στην Αυστρία το ποσοστό εκείνων που υποστηρίζουν αντίστοιχα μία έξοδο της χώρας τους από την Ένωση, γεγονός που, ενόψει των πρόωρων βουλευτικών εκλογών της 15 ης Οκτωβρίου, οδηγεί, προφανώς για καθαρά καιροσκοπικούς και ψηφοθηρικούς λόγους, το ακροδεξιό εθνικιστικό Κόμμα των Ελευθέρων της αντιπολίτευσης, που είναι βασικός διεκδικητής της εκλογικής νίκης, σε αντιφάσεις και αναδιπλώσεις σε σχέση με την ΕΕ.

Ήδη πριν από σχεδόν ένα χρόνο, και μετά τον δεύτερο γύρο των αυστριακών προεδρικών εκλογών της 22ας Μαΐου 2016, κατανοώντας προφανώς την φιλοευρωπαϊκή πλέον τάση της πλειονότητας του εκλογικού σώματος, στροφή 180 μοιρών είχε κάνει ο Νόρμπερτ Χόφερ, ο υπαρχηγός των Ελευθέρων και υποψήφιος τους στις προεδρικές εκλογές, ο οποίος, ενώ έως τότε ζητούσε επιτακτικά ένα δημοψήφισμα για έξοδο από την ΕΕ, ξαφνικά "εκτιμούσε" πως μία έξοδος της Αυστρίας θα αποτελούσε "λάθος".

Μία εβδομάδα πριν το δημοψήφισμα στη Βρετανία, ως προς την παραμονή της ή όχι στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ο ίδιος Νόρμπερτ Χόφερ ήταν το "τιμώμενο πρόσωπο" στην σύναξη ακροδεξιών ηγετών από εννέα ευρωπαϊκές χώρες - ανάμεσά τους η αρχηγός του ακροδεξιού γαλλικού κόμματος "Εθνικό Μέτωπο" Μαρίν Λεπέν -- που είχε συγκαλέσει στη Βιέννη το Κόμμα των Ελευθέρων και στην οποία είχε αποφασιστεί ομόφωνα η απαίτηση διενέργειας δημοψηφισμάτων, παρόμοιων με το βρετανικό, σε όλες τις χώρες-μέλη της ΕΕ.

Τώρα, πέντε μήνες πριν τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές της 15ης Οκτωβρίου, τίθεται εκ νέου το ερώτημα κατά πόσο πραγματικά εχθρικό προς την ΕΕ είναι το Κόμμα των Ελευθέρων και κατά πόσο ο αρχηγός του, ο Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε, ο οποίος διεκδικεί σε αυτές το αξίωμα του Αυστριακού καγκελάριου, θέτει θέμα εξόδου της χώρας του από την ΕΕ ή από την Ευρωζώνη, όπως κάνουν οι ομοϊδεάτες του, η Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία και ο Γκερντ Βίλντερς στην Ολλανδία.

Το ερώτημα αυτό αποτέλεσε αντικείμενο επιστημονικής έρευνας του Ράινχαρντ Ράινις, επικεφαλής του Ινστιτούτου Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Σάλτσμπουργκ , ο οποίος διερεύνησε όλες τις σχετιζόμενες με την ΕΕ, δημόσιες ομιλίες και τοποθετήσεις του Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια (συνολικά 549) παρουσιάζοντας πρόσφατα ένα προσωρινό αποτέλεσμα της έρευνας σε μία διάσκεψη στις ΗΠΑ, όπως γράφει σήμερα η εφημερίδα "Ντι Πρέσε".

Σύμφωνα με το προσωρινό αποτέλεσμα, σε ότι αφορά την έμφαση της αντιευρωπαϊκής κριτικής του Στράχε, αυτή δεν διαφέρει σε τίποτε από εκείνη των ομοϊδεατών του της ακροδεξιάς παράταξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς σε ποσοστό 91,6% όλες οι τοποθετήσεις του για την ΕΕ είναι ξεκάθαρα αρνητικές.

Όπως ανέφερε σε σημερινές δηλώσεις του στη δημόσια Αυστριακή Ραδιοφωνία ο καθηγητής Ράινχαρντ Χάινις, σε σύγκριση με την Λεπέν και τον Βίλντερς, υπάρχει μία βασική διαφορά, καθώς ο Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε στις τυπικές φραστικές επιθέσεις του εναντίον των "διεφθαρμένων και εχθρικών προς τη δημοκρατία Ευρωκρατών", συμπληρώνει πάντα ότι "... όμως δεν επιθυμούμε την έξοδό μας από την ΕΕ".

Στο ίδιο το κομματικό πρόγραμμα των Ελευθέρων δεν ζητείται κατηγορηματικά έξοδος από την ΕΕ ή από την Ευρωζώνη, αλλά υποστηρίζεται η απαίτηση για ριζική "μεταρρύθμιση" της Ένωσης, που όμως, όπως παρατήρησε ο Ράινχαρντ Ράινις, "για αυτές τις μεταρρυθμίσεις το Κόμμα των Ελευθέρων προβάλει απαιτήσεις που είτε θα αποτελούσαν οπισθοδρόμηση είτε, λόγω της αντιφατικότητάς τους, θα ήταν ανεφάρμοστες στην πράξη".

Ως παράδειγμα για την παραδοξότητα, ο ίδιος επισήμανε την απαίτηση των Ελευθέρων αφενός για τη δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού στρατού και αφετέρου ταυτόχρονα για την επιστροφή σε εθνικό επίπεδο, κεντρικών κοινοτικών αρμοδιοτήτων, που βέβαια εξηγείται με την προσαρμοστικότητα του κόμματος στις κοινωνικοπολιτικές ανάγκες της στιγμής.

Και αυτό, καθώς οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, όπως και εκείνες μετά το δημοψήφισμα για το Brexit, φέρουν μόλις έναν στους τέσσερις Αυστριακούς να ζητά την έξοδο από την ΕΕ, ποσοστό που στις εκλογές δεν θα αρκούσε για μία "νίκη" των Ελευθέρων και του Στράχε, ενώ και το ποσοστό εκείνων που έχουν αρνητική εικόνα της ΕΕ έχει μειωθεί από το 41 % στο τέλος του 2015, σε ένα 35 % στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς.

Διακηρυγμένος στόχος του Κόμματος των Ελευθέρων στις πρόωρες εκλογές του Οκτωβρίου είναι μία σημαντική βελτίωση του τελευταίου εκλογικού αποτελέσματός τους του Σεπτεμβρίου του 2013 (20,5%) και βέβαια η πρώτη θέση, την οποία ούτε οι ίδιοι φαίνεται πλέον να πιστεύουν έπειτα από την πρόσφατη ανάδειξη του ιδιαίτερα δημοφιλή -- αλλά και επικρινόμενου για άκρατο λαϊκισμό και για σκληρότερες θέσεις από την ακροδεξιά -- υπουργού Εξωτερικών Σεμπάστιαν Κουρτς, σε αρχηγό του συγκυβερνώντος, με τους Σοσιαλδημοκράτες, συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος.

Όμως για την επίτευξη του στόχου αυτού, θα πρέπει ο Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε και οι περί αυτόν, να πείσουν ένα πολύ μεγαλύτερο τμήμα του εκλογικού σώματος από εκείνο των αντιπάλων της ΕΕ, και άρα δεν θα πρέπει να εκπλήσσει μία αντιφατική και αλλοπρόσαλλη στάση του ιδίου και των Ελευθέρων ως προς την Ένωση, που προφανώς θα κρατούν στη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα.

Παρόμοια στάση κράτησε και ο υποψήφιος τους στις περυσινές αυστριακές προεδρικές εκλογές, ο Νόρμπερτ Χόφερ, ο οποίος στον επαναληπτικό γύρο τους της 4ης Δεκεμβρίου, έχοντας ποσοστό 46,2% είχε ηττηθεί οριστικά από τον υποστηριζόμενο από τους Πράσινους, τον πρώην αρχηγό τους Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν (53,8%), ο οποίος είναι από τις 26 Ιανουαρίου και για τα επόμενα έξι χρόνια, ο νέος ομοσπονδιακός πρόεδρος της Αυστρίας.

ΑΠΕ - ΜΠΕ

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια