Βάλια Μπούη

Εργασία από το σπίτι με πολλά «με» και δίχως... «χωρίς»

Ο εγκλεισμός στο σπίτι μας χαρίζει απλόχερα ένα "δώρο" που μας έλειπε αυτό το διάστημα «Άπλετο χρόνο για όσα επιθυμούμε να κάνουμε με την οικογένεια μας».

Στο άκουσμα της ανακοίνωσης ότι τέλος η εργασία στην δουλειά και πλέον μόνο εργασία από το σπίτι, δεν σας κρύβω ότι "τρομοκρατήθηκα".

Αγχώθηκα καθώς ήμουν τελείως απροετοίμαστη για αυτήν την νέα πραγματικότητα που ανοιγόταν μπροστά μου και για την οποία ο μόνος λόγος ήταν ο  ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ.

Αλώστε το ανήσυχο βλέμμα μου πρέπει να το είχαν διαπιστώσει ιδίοις ομμασι οι συνάδελφοι  στην διάρκεια ενός ολιγόλεπτου μίτινγκ που κάναμε πριν εγκαταλείψουμε τον εργασιακό μας χώρο, κλείσουμε τους υπολογιστές μας μια και καλή και αφότου αδειάσουμε τα συρτάρια μας από αντικείμενα που πλέον θα χρειαζόμασταν και στο σπίτι, όπως για παράδειγμα ατζέντες και μπλοκ αλλά και διάφορα σνακ που ευτυχώς που τα μάζεψα γιατί πλέον είμαι σίγουρη ότι με την επιστροφή μου στην δουλειά, όποτε γίνει αυτή,  θα ερχόμουν αντιμέτωπη και με τον εφιάλτη «απρόσμενων επισκεπτών» στα συρτάρια του γραφείου μου.

Η αγωνία μου ήταν μεγάλη σχετικά με το πώς εξελιχθεί το συγκεκριμένο concept.

Και όταν επιτέλους ήρθε η μέρα της εργασίας από το σπίτι, ένιωθα σαν μαθήτρια  την πρώτη μέρα στο σχολείο.

Είχα πλυθεί, είχα φτιάξει καφέ και το χώρο μου με τον υπολογιστή ανοιχτό, πανέτοιμη  να «παραδοθώ» στο κυνήγι της είδησης και της ενημέρωσης.

Εντάξει δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για την κατάσταση που επικρατούσε στην αρχή σε ένα σπίτι με παιδιά που θα πρέπει να υπάρχει ηρεμία για να εργαστείς, να πάρεις τηλέφωνα , να ενημερωθείς, να συνομιλήσεις με συναδέλφους να σκεφτείς τι θα γράψεις κ.λπ.  κ.λπ.  .

Όλα όμως θέλουν τον χρόνο τους για να βρεις τα πατήματά σου. Και δεν σας κρύβω ότι εγώ τα βρήκα με την αμέριστη συμβολή και από τον σύζυγο.

Αυτό όμως που καταλαβαίνω εγώ όλο αυτό το διάστημα που παραμένω εργαζόμενη από το σπίτι είναι τελικά το γεγονός ότι  τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο.

Φυσικά και οι ώρες είναι πολλές στον υπολογιστή αλλά αν έχει προηγηθεί ένας καλός  προγραμματισμός για τη νέα καθημερινότητα στο σπίτι, όλα μπαίνουν σε ένα ρυθμό.

Και δεν σας ανέφερα το πιο σημαντικό. Το γεγονός ότι επιτέλους βρήκαμε χρόνο σαν οικογένεια να ξαναέρθουμε πιο κοντά.

Ακόμη και αν οι ώρες είναι πολλές για να εργαστούμε από το σπίτι, το μόνο σίγουρο είναι ότι έχουμε μία μοναδική ευκαιρία που δεν την έχουμε ούτε το καλοκαίρι. Να παραμείνουμε σπίτι και να απολαύσουμε την παρέα των παιδιών, να κοιμηθούμε μαζί τους, να καθίσουμε αγκαλιά στον καναπέ για ώρες, να συζητήσουμε μαζί τους, να παίξουμε, να χορέψουμε, να φάμε μαζί στο ίδιο τραπέζι τις καθημερινές πλέον και όχι μόνο Σαββατοκύριακα, ακόμη και να διαφωνήσουμε.

Μένουμε σπίτι και είμαστε με τους δικούς μας ανθρώπους, αναπληρώνοντας τον χαμένο χρόνο.

Σε κάθε περίπτωση, ζούμε την εργασία κατ΄ οίκον, με λίγα «χωρίς» αλλά με πολλά και ουσιαστικά  «ΜΕ»

Χαιρόμαστε έστω και με τον τρόπο αυτό, τις στιγμές στο σπίτι. Είναι μοναδικές και όταν θα τελειώσουν, θα λαχταράμε να ξανάρχονταν έστω για μία φορά.

Διαβάστε ΕΔΩ όλες τις ειδήσεις για τον κορωνοϊό.

Σχόλια