Βάλια Μπούη

Έκλεψες ελιές, είσαι και... γαλαντόμος

λλά και κόπο.

Ολοένα και περισσότεροι Κρητικοί ζουν σήμερα με τον φόβο της κλοπής της σοδειάς τους και το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μπορούν να προστατευτούν και να νιώθουν ασφαλείς για τις περιουσίες τους

Άλλο πάλι και τούτο !!! Να πας στο λιόφυτο για να μαζέψεις  τις ελιές σου και να τις δεις… ραβδισμένες.

Περίσσιο θράσος φαίνεται να είχε ο άντρας που πήρε την πρωτοβουλία να μαζέψει τις ελιές ενός αγρότη σε χωριό της Μεσαράς, χωρίς δφυσικά, να πάρει την έγκριση του τελευταίου για να προβεί σε αυτήν την ενέργεια.

Ο… συγκεκριμένος άντρας  όχι μόνο δεν ρώτησε τον παραγωγό, αλλά μία ωραία πρωία που ξεκίνησε να πάει στο επίμαχο χωράφι.

Μόλις έφθασε έστρωσε πανιά και άρχισε να μαζεύει τις ελιές – επαναλαμβάνω τις ξένες ελιές-, μέχρι που τις ράβδισε όλες.

Για την ιστορία να σας πω ότι οι ελιές ήταν φορτωμένες οπότε για την δουλειά που είχε να φέρει εις πέρας ο συγκεκριμένος άντρας απαιτούσε χρόνο αλλά και κόπο.

Ήταν όμως περίοδος γιορτών και το θύμα, ο ανυποψίαστος αγρότης δηλαδή, είχε μέρες να επισκεφθεί την περιουσία του, με την σκέψη βέβαια ότι εφόσον τελειώσουν οι γιορτές θα πήγαινε στο χωράφι του να τις μαζέψει.

Όταν λοιπόν,  μια μέρα, πήρε το αγροτικό του και με την σύζυγό του, κατευθυνθήκαν προς το λιόφυτό τους, μην γνωρίζοντας τι θα τους περίμενε, έμειναν με το στόμα ανοιχτό, διαπιστώνοντας ότι η σοδειά του είχε κάνει «φτερά».

Δεκάδες ελιές είχαν μαζευτεί και δεν υπήρχε δέντρο που να έχει πάνω του έστω ένα καρπό.

Με απογοήτευση, απελπισία  και συνάμα οργή, ο αγρότης κατευθύνθηκε στο ελαιουργείο του χωριού, μήπως και γνώριζε κάποιος το οτιδήποτε.

Όμως και εκεί περίμενε τον παραγωγό μια ακόμη μεγαλύτερη και συνάμα δυσάρεστη έκπληξη.

Ο «κύριος», λοιπόν που πήρε την πρωτοβουλία να μαζέψει τις ελιές, εν συνέχεια πήγε στο ελαιουργείο κάποια ποσότητα, υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων ότι μάζεψε τις ελιές του τάδε συγχωριανού του και τις αφήνει για να τις πάρει ο κάτοχος τους.

Από την πλευρά του ο ελαιοπαραγωγός που σίγουρα γνωρίζει πολύ καλά την περιουσία του, υποστηρίζει αφενός ,ότι ουδέποτε έδωσε εντολή σε κάποιον να μαζέψει τις ελιές του, αφετέρου, ότι η ποσότητα λαδιού στο ελαιουργείο δεν ήταν επ’ ουδενί εκείνη που ο ίδιος υπολόγιζε να βγάλει για να εξασφαλίσει τα προς το ζην της οικογένειας του.

Άκρη να σας πως δεν έβγαλε. Το λάδι που του άφησε ο ραβδιστής βέβαια το πήρε με μισή καρδιά και συγχρόνως με την απορία πώς μπόρεσε κάποιος ή κάποιοι να ραβδίσουν τις ελιές ενός αγνώστου και στη συνέχεια να του αφήσουν και μια μικρή ποσότητα στο ελαιουργείο…

Το μονό σίγουρο είναι ότι ο κόπος μιας ολόκληρης χρονιάς πήγε στράφι για τον Μεσσαρίτη, με τον ίδιο πλέον, να πρέπει, στο εγγύς μέλλον να βάλει βαθιά  το χέρι στην τσέπη, για να αγοράσει λάδι για την οικογένειά του.

Πάντως, δεν μπορείτε να πείτε ο κλέφτης αποδείχτηκε «γαλαντόμος».

Αφού μπορεί να ράβδισε τις ελιές απαλλάσσοντας τον ελαιοπαραγωγό από τον κόπο, άφησε μάλιστα και κατιτίς στο θύμα….

Να ‘στε καλά κ. κλέφτη , να ‘στε καλά…!

 

 

Σχόλια