Βάλια Μπούη Blog

«Μπροστά στον θάνατο τους βλέπαμε σαν θεούς…»

Οι "αφανείς ήρωες" όταν ο Παναγιώτης προχώρησε στο απονενοημένο διάβημα

Από χθες το Ηράκλειο είναι μουδιασμένο… Η είδηση του θανάτου του 27χρονου Παναγιώτη προκάλεσε σοκ και ουδείς έμεινε ασυγκίνητος.

Ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν τον νεαρό και την οικογένεια του.

Εκτός από τα όσα τραγικά, διαδραματίστηκαν στην Πύλη Ιησού αλλά και σήμερα κατά το «τελευταίο αντίο» στον άτυχο άντρα, η σκέψη πάει και στους διασώστες του ΕΚΑΒ.

Από τους πρώτους που έφθασαν στον τόπο της τραγωδίας και κλήθηκαν να διαχειριστούν ένα δραματικό συμβάν.

 Το ότι βρέθηκαν μπροστά σε έναν άνθρωπο που κείτονταν νεκρός και έπρεπε όπως μόνο αυτοί καλά γνωρίζουν, να παραμερίσουν συναισθήματα και να φερθούν σαν ψυχροί επαγγελματίες, αυτό από μόνο του λέει πολλά.

«Βλέπαμε τους ΕΚΑΒίτες σαν Θεούς μας», ανέφεραν αυτόπτες μάρτυρες, εννοώντας ότι ακόμη και αν η εικόνα μαρτυρούσε την τραγωδία… όλοι ήλπιζαν ότι στα χέρια των διασωστών ίσως να γίνει το… θαύμα!!

Όμως και πάλι τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά. Το πλήρωμα του ΕΚΑΒ έπρεπε να τρέξει στον άτυχο άντρα,  να δει σε τι κατάσταση ήταν  και να προχωρήσει αστραπιαία, στις επόμενες κινήσεις.

Και όλα αυτά μπροστά στα έκπληκτα μάτια δεκάδων περαστικών, μπροστά στους χαροκαμένους γονείς και αδερφό.

Σίγουρα, σίγουρα  ήταν μια πολύ δύσκολη στιγμή και για εκείνους.

Μπορεί να μην λύγισαν εκείνη τη στιγμή, καθώς θα έπρεπε να διαχειριστούν  μια πολύ δυσάρεστη κατάσταση όπου δεν χωρούν σε καμία περίπτωση συναισθηματισμοί, αλλά σε αυτό, πρέπει να τονιστεί ότι εκτός από την εκπαίδευση και την εμπειρία που έχουν αποκτήσει, καθοριστικό ρόλο παίζει και το ψυχικό σθένος που διαθέτουν. Η τόλμη, η αποφασιστικότητα τους, η γνώση, η εμπειρία τους.

Μην ξεχνάμε ότι οι επαγγελματίες υγείας του συγκεκριμένου κλάδου είναι και αυτοί άνθρωποι, έχουν και αυτοί οικογένειες.

Και ότι έρχονται ευθύς αμέσως και τόσο απροκάλυπτα αντιμέτωποι με τον «θάνατο» σημαίνει πολλά.

Αν δεν το δείχνουν εκείνη τη στιγμή, σίγουρα οι ώρες που ακολουθούν μετά από ένα τραγικό συμβάν είναι δύσκολες, καθώς εικόνες και καταστάσεις τους έχουν «σημαδέψει».

Με μία φράση τι είναι λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι; Σίγουρα «φύλακες «άγγελοι»! Τρέχουν παντού! Είναι οι πρώτοι που θα βρεθούν δίπλα μας στην… κακιά  στιγμή!

Και σίγουρα τους αξίζει ένα μπράβο ,ένα μεγάλο μπράβο, τουλάχιστον  για το σθένος τους ,το κουράγιο τους, την καθοριστική βοήθεια απέναντι σε κάθε δύσκολο περιστατικό. Είτε καταφέρνουν να σώσουν μια ζωή, είτε αφήνουν τον θάνατο να κάνει «παιχνίδι».

Σχόλια