Βάλια Μπούη Blog

Αν και χρόνια μακριά από τις πισίνες, το... μικρόβιο μας έφερε και πάλι κοντά

Και ξαφνικά το ραντεβού δόθηκε το βράδυ της Παρασκευής. Το περιμέναμε όλοι πώς και πώς μηδενός εξαιρουμένου.

Αλώστε τόσα χρόνια είχαμε περάσει μαζί, εντός και εκτός πισίνας, σε αποστολές, σε αγώνες, σε πρωταθλήματα, σε εκδρομές, σε Κρήτη, Ελλάδα και εξωτερικό.

Τα χρόνια της… αθωότητας, του ευ αγωνίζεσθαι, της λαχτάρας για κολύμπι, του εφηβικού ενθουσιασμού και της ανεμελιάς που κάποιες φορές ξέφευγε.. αλλά ήμασταν καλά παιδιά και μας συγχωρούσαν , ακόμη όμως και των πρώτων σκιρτημάτων της καρδιάς, για τους κολυμβητές του ΟΦΗ, που άφησαν την δική τους σφραγίδα στο κολυμβητικό γίγνεσθαι του υγρού στίβου του Ηρακλείου τις δεκαετίες 1980-1990 , ζωντάνεψαν και πάλι.

Και δεν είναι λίγο πράγμα να ανταμώνεις ξανά με τους συναθλητές σου- παλιούς φίλους. Αγκαλιές, φιλιά, γέλια, πειράγματα, ιστορίες, πολλές ιστορίες από τα πιο όμορφα χρόνια της νιότης μας, ήρθαν μπροστά σαν σκηνές κινηματογραφικής ταινίας…


Οι περισσότεροι κατάφεραν να είναι εκεί… ένας βέβαια έλειπε και θα μας λείπει για μια ζωή…Χάρη σε αυτόν άλλωστε έγινε η συνάντηση.. Μακάρι να ήσουν και εσύ εκεί Πέτρο…

Σίγουρα ήταν μία από τις πιο όμορφες βραδιές για τους παλιούς κολυμβητές του ΟΦΗ.


Και είναι αυτό που λένε τελικά ότι ο αθλητισμός δεν χωρίζει αλλά ενώνει… Ακόμη και αν περάσουν δεκαετίες... το σύνθημα παραμένει…. Όλοι για έναν και ένας για όλους…

Μανόλη, Λευτέρη , Σταυρούλα, Άσπα, Ρία ,Κώστα , Άγγελε, Στέργιο, Γιώργο , Πέτρο, Ηλία, Μαρία, Βίκυ, Σίσσυ, Νίκο, Ανατολή, Ανθή, Αντώνη και τόσοι άλλοι αγαπημένοι συναθλητές… εις το επανιδείν…. Ξέρετε εσείς…

ΌΦΗ γερά .. πάρτους τα μυαλά…

Σχόλια