Στέλιος Μαλτεζάκης

Το μέλλον βγαίνει απ’ το παρόν…

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΕΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΦΗ – ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΒΑΘΜΟΙ

«Ο ίδιος άνθρωπος που με γοήτεψε, ο ίδιος άνθρωπος μ’ απογοήτεψε...». Σαν να τραγουδούσε ο Ζαφείρης Μελάς, βλέποντας το αστραφτερά γοητευτικό πρόσωπο του ΟΦΗ στο πρώτο ημίχρονο και την εξαφάνισή του στο δεύτερο με τη Λαμία... Ξέροντας ότι το αποτέλεσμα μετράει όπως στη ζωή και στο ποδόσφαιρο.

Μην κρυβόμαστε. Η στενοχώρια των φίλων του ΟΦΗ ήταν μεγάλη από το καταστάλαγμα των ανάμικτων συναισθημάτων ανά μέρος. Τα πράγματα έγιναν πλέον δύσκολα, με οποιοδήποτε σενάριο ισχύσει στις θέσεις υποβιβασμού.
Τελικά γιατί όλο αυτό; Επενδύσαμε μόνο στο μέλλον και χάνουμε το παρόν; Αψηφήσαμε τα σκληρά δεδομένα ενός πρωταθλήματος, κοιτάζοντας γύρω γύρω από το δικό μας βασίλειο;
Η εικόνα του παζλ μιας ομάδας, έχει πάντα να πει πολλά, μέσα από τη σύνθεσή της. Η εικόνα του ΟΦΗ δείχνει επιλογές με μέλλον, αλλά υπολείπεται από τις κατεστημένες έμπειρες φιγούρες που απαιτεί ο τρέχον ανταγωνισμός και σε κρατούν όρθιο στα δύσκολα.
Ότι και να πεις τώρα, δεν έχει καμία ισχύ. Ο ρεαλισμός του πρωταθλήματος, σε υποχρεώνει να κινηθείς με τα δεδομένα που έχεις, προσπαθώντας να τα ανεβάσεις σε επίπεδο αποτελεσματικότητας. Έτοιμος να ανταποκριθείς στο νόμο που λέει όσο ζεις ελπίζεις.
Όταν είσαι η μοναδική ομάδα με μόλις τρεις νίκες στο πρωτάθλημα, ξεπερνώντας μόλις κατά μία τον καταδικασμένο ήδη Απόλλωνα και σε ξεπερνάει κατά μία ο μόλις από κάτω σου Λεβαδειακός, τα σενάρια μοιάζουν με πούπουλα… Όταν δεν νικάς, σε τι προσδοκάς;
Τραγικό να είναι το «Γεντί Κουλέ» η χειρότερη έδρα του πρωταθλήματος (μετά τη Ριζούπολη) και με έναν από τους χειρότερους συντελεστές τερμάτων 12-14…
Σε βγάζουν στη τρέλα οι αριθμοί. Με μόλις δύο βαθμούς στις τελευταίες πέντε αγωνιστικές την ώρα που ο από κάτω σου Λεβαδειακός έχει πάρει επτά και απειλεί με προσπέραση…
Δεν χωράνε σενάρια, υπολογισμοί, προγράμματα, κομπιουτεράκια. Χωράνε μόνο τρίποντα και βαθμοί. Η μακρόσυρτη προσδοκία της νίκης από την αρχή του πρωταθλήματος, παραδόθηκε…
Ναι, στο πρώτο ημίχρονο όσοι ήταν στο γήπεδο παραμιλούσαν με την εμφάνιση και παρά την ατελέσφορη προσπάθεια και όσοι παρακολουθούσαν από τις τηλεοράσεις τους, σηκώνονταν από πολυθρόνες, καρέκλες ακόμη και κρεββάτια…
Κρίμα για το σόου του πρώτου ημιχρόνου, για τον καταιγιστικό ρυθμό που θύμιζε παιγνίδι πρωταθλητισμού, ακόμη και Ευρώπης, αλλά που το κόλλησε η αστοχία. Αυτές οι 16 τελικές (10-6) που καταγράφηκαν, πληρώθηκαν στο δεύτερο μέρος, ως ποδοσφαιρικά άκαρπες και στείρες.

Υ.Σ.: Όταν τα «plan b» βγαίνουν με λέξεις από το στόμα από το καλημέρα, τα βρίσκεις σαν φαντάσματα μπροστά σου να θέλουν να εκφραστούν μέσα στην πραγματικότητα. Τα «plan b» έχουν αξία όταν υπάρχουν στα συρτάρια και δεν μπαίνουν στην πρώτη γραμμή, αν εκείνη δεν εξαντληθεί…

-«Το ξέρω έχεις μέλλον. Το μέλλον όμως, βγαίνει απ’ το παρόν…»

Σχόλια