Στέλιος Μαλτεζάκης

Μαγικός αυλός η... παράσταση των παικτών του ΟΦΗ!

Στον ΟΦΗ της τρέχουσας σεζόν συνέβη ένα πραγματικό θαύμα, που μπορούν ίσως να ερμηνεύσουν οι αποκαλούμενες θεωρίες της συγχρονικότητας!

Το γεγονός ότι... είναι ήδη γεγονός η επιστροφή της ομάδας στη Σούπερ Λίγκα, οφείλεται εν πολλοίς στα μαγικά κλειδιά που άνοιξαν πόρτες, όταν όλα φάνταζαν πως θα κυριαρχούσε το λουκέτο.

Υπάρχει όμως και μια ειδοποιός διαφορά που αφορά τον προπονητή. Ο άνθρωπος που έκανε τα πλάνα του με τις “βαριές” μεταγραφές, είναι ο ίδιος άνθρωπος που αξιοποίησε τα κλειδιά από το ράφι μεταδίδοντας τη φλόγα τους στους υπόλοιπους παίκτες.

Για να μην μπούμε στις γνωστές ιστορίες, ο μαγικός αυλός άρχισε να δονεί στα πόδια των Μάνου (46% των γκολ της χρονιάς του ΟΦΗ) και Κουτσιανικούλη (ώριμη εφηβεία) και η ροή των πρωταγωνιστών έγινε βασικό χαρακτηριστικό του έργου "ΕπιστρΟΦΗ"!

Όλα αυτό που συνέβη άλλωστε ήταν αδύνατον να συμβεί χωρίς τη συνολική προσπάθεια όλων! Σίγουρα ο Ντίνας, σίγουρα ο Στρέζος, ο Ποτουρίδης και μαζί όλοι Νάστος, Μαχαίρας και βάλε όλα τα ονόματα του ρόστερ...

Οι μπροστινοί πάντα δίνουν "ψωμί" στους άλλους. Ακούμε παλιούς συμπαίκτες του Θωμά Μαύρου π.χ. να δοξάζουν μέχρι και σήμερα το όνομά του, γιατί το χρήμα (τότε ήταν τα πριμ) και τον στόχο τον κατακτάς όταν σαν ομάδα πετυχαίνεις γκολ.

Χωρίς γκολ δεν υπάρχει νίκη και αυτή είναι και η ευλογία του ποδοσφαιριστή που σε όποια θέση κι αν παίζει ξέρει πως η νίκη απαιτεί την μπάλα στο πλεκτό. Αυτό δίνει και την υπεραξία, ως διαφορά, στην προάσπιση της άμυνας.

Όταν μια ομάδα διαθέτει… το γκολ, όλοι οι θέσεις μπορούν να ανεβάζουν στάθμη, από την ανύψωση της πεποίθησης. Το ζήσαμε παραστατικά και στις χρονιές Ευρώπης του Γκέραρντ.

Το ποδοσφαιρικό τμήμα είχε ικανότητα και επίπεδο ως προσωπικότητες και χαρακτήρες. Όποιος ερχόταν ανέβαινε, προσαρμόζοντας τις συνήθειες του σε ένα περιβάλλον δημιουργίας και ανθρώπων με φιλοδοξία. Αυτό που συμβαίνει τώρα στον ΟΦΗ, χρειάζεται να αξιοποιηθεί προς τα πάνω και προπάντων να το διαβάσουν σωστά εκείνοι που παίρνουν αποφάσεις…

Σχόλια