Νικολέτα Σφακιανάκη

Ο Πικραμμένος και … οι πικραμένοι

Σίγουρα τα τελευταία χρόνια οι συνεδριάσεις της ολομέλειας της Βουλής δεν είναι βαρετές. Προσφέρονται για ψυχαγωγία αντί να προσφέρονται για ενημέρωση του ελληνικού λαού , νομοθετικό έργο , κοινοβουλευτικό έλεγχο και λοιπές αρμοδιότητες. Σε χρόνια ισχνών αγελάδων περιμένεις  από το πολιτικό προσωπικό της χώρας είναι να σταθεί στο ύψος του. Ή μάλλον να σταθεί ταπεινά απέναντι σε αυτούς που υπηρετεί, τους Έλληνες.

Τα χθεσινά παραδείγματα της συνεδρίασης που μας … «ψυχαγώγησαν»  δυστυχώς πολλά με φωτεινή εξαίρεση τον Παναγιώτη Πικραμμένο. Και τολμώ να πάρω θέση υπερ ενός ανθρώπου που με έπεισε από το βήμα της βουλής , όχι για τον αν είναι αθώος ή ένοχος , αλλά για την αξιοπρέπεια και τον σεβασμό με τον  οποίο  στάθηκε απέναντι στην εθνική αντιπροσωπεία. Και σίγουρα η όποια ειρωνική αντιμετώπιση  του δε με βρίσκει σύμφωνη κυρίως γιατί όταν έχεις τρόπους σέβεσαι έναν άνθρωπο 73 ετών. Αυτά είναι στα βασικά που μαθαίνει κανείς από παιδί .

Κατά τα άλλα ο σεβασμός και η αξιοπρέπεια στην χθεσινή συνεδρίαση πήγαν περίπατο. Από το «αι στο διάολο» μέχρι το «το παρα@@@@τε»

Στη γενικότερη εικόνα η Βουλή βγήκε πιο ηττημένη από ποτέ και οι Έλληνες πιο … πικραμένοι  . Η  υπόθεση Novartis  αργά ή γρήγορα θα λάμψει και θα αποδώσει ευθύνες όπου υπάρχουν . Το πρόβλημα είναι στο πως έγινε αυτή η συζήτηση βάζοντας την ουσία και πάλι στο περιθώριο.  Ο κόσμος συνεχίζει να κοιτά απαξιωτικά προς την πλατεία Συντάγματος. Και αυτό όταν το πολιτικό μας προσωπικό βγει από τον φανατισμό της αντιπαράθεσης με τους αντιπάλους , βγει και  από την λογική των διχαστικών συνθημάτων και του ευτελισμού των διαδικασιών προς χάρη εντυπώσεων,  ίσως και να το καταλάβει . Αν και είμαι σίγουρη πως μια μερίδα του πολιτικού αυτού προσωπικού το έχει καταλάβει αλλά,  δυστυχώς για εμάς , δεν ενδιαφέρεται. 

Εις το επανιδείν  

Σχόλια