Μαίρη Καριωτάκη

"Είμαι ακόμα Παιδί": Δράσεις, ευχαριστήρια, ευχές και μια αληθινή ιστορία

Δράσεις, ευχαριστήρια, ευχές και μια αληθινή ιστορία απο το εθελοντικό σωματείο "Είμαι ακόμα παιδί"

Στην εκπνοή του χρόνου, εκεί που όλοι μετράμε αντίστροφα με το μυαλό στο χτες που πέρασε κι άφησε πίσω του άπειρες στιγμές αλλά και στο αύριο που έρχεται φορτωμένο ήδη με την ευθύνη της ελπίδας πως θα’ ναι καλύτερο, είπαμε να κάνουμε κι εμείς έναν απολογισμό ….

Πέρασαν μήνες που δεν σας στείλαμε μια .. «επιστολή επικοινωνίας» με δράσεις μας, αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δε σημαίνει πως ήμασταν .. «αραχτοί»! Και πως θα μπορούσαμε άλλωστε; Έχετε δει πολλά παιδιά – όπως εμείς που είμαστε Ακόμα Παιδί(ά)- να κάθονται για πολύ, ήσυχα στη γωνιά τους;

ΟΥΧΙ! Απλώς … λειτουργήσαμε …αθόρυβα αλλά πάντα αποτελεσματικά, σύμφωνα με το στόχο και το σκοπό μας! Και ποιος είναι αυτός είπαμε; Να’ μαστε δίπλα στα παιδιά που ζουν σε «δομές». Να προσφέρουμε στιγμές και να «γράφουμε» μαζί τους αναμνήσεις … να συντρέχουμε τα όνειρα και τις φιλοδοξίες τους…

Στους μήνες που πέρασαν, το Είμαι Ακόμα Παιδί, είδε πολύ σινεμά! Να’ ναι καλά το Τεχνόλοπολις που στέκεται πάντα δίπλα μας, τα παιδιά μας από τη Στέγη ανηλίκων στο Μασταμπά, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μπόλικες ταινίες – ή μήπως να φάνε άπειρα ποπ κορν;- στις πάντα φιλόξενες για εμάς αίθουσές του! Και δεν έμειναν μόνο εκεί! Γενικά η Κατερίνα για τα παιδιά της Στέγης θέλει όλο να βολτάρουν τελευταία. Κι εμείς χατίρια δε χαλάμε! Σινεμά, ταβερνεία – ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Χόβολη- «αέρα» να παίρνουμε! 

Τα κορίτσια μας στο Κέντρο προστασίας Παιδιού στο Πόρο, είχαν την ευκαιρία να πρωταγωνιστήσουν σε ένα .. «επεισόδιο» master chef που μπορεί να μη παίχτηκε σε κανένα τηλεοπτικό κανάλι αλλά είχε «ένταση», οσμή και γεύση που κι ο Κοντιζάς κι ο Ιωαννίδης κι ο Κουτσόπουλος μαζί δεν θα μπορούσαν να πετύχουν! Τα supermarket Μαθιουδάκης μας έφεραν τα υλικά που ζήτησε ο chef Μάνος Μαγκ κι οι βοηθοί του – τα παιδιά μας δηλαδή-, ο χασάπης της καρδιάς μας Γιώργος Χατζηγεωργίου τα κρεατικά που απαιτούσαν οι συνταγές κι η Kretahilfe.e.V (οι λατρεμένοι μας Νίκος και Χέλγκα) τα .. «έπαθλα» !  Η κριτική επιτροπή – της οποίας να σημειωθεί δεν ήμουν μέλος και ίσως πρέπει να μας πεις δυο κουβέντες γι αυτό Φαίη– είχε την ευκαιρία να δοκιμάσει δυο θεσπέσιες συνταγές και μια τρίτη που βγήκε στη πορεία κι ήταν ιδέα .. των βοηθών!

Αλλά και πιο πριν και μετά… οι επισκέψεις μας στο Πόρο όλους αυτούς τους μήνες περιελάμβαναν μπόλικες δράσεις εξωστρέφειας κοινωνικοποίησης και ψυχαγωγίας! Μας βοήθησε πολύ κι η εθελοντική ομάδα Polyxoros και τους ευχαριστούμε πολλοί!

Και στην Αθήνα όμως, στο εκκλησιαστικό ορφανοτροφείο της Βουλιαγμένης, οι εθελοντές μας πάντα με συναίσθηση κι ευαισθησία, αφουγκραζόμενοι τις ανάγκες των παιδιών εκεί φροντίζουν να διοργανώνουν όμορφες δράσεις. Ταινίες, μαγειρικές, ζωγραφικές, παιχνίδια – «μανούλα» είναι σ’ αυτά η Μαριάννα- είναι στην ημερήσια διάταξη των επισκέψεων!

Κι είναι τόση η χαρά μας όταν βλέπουμε τα «παιδιά» μας χαμογελαστά! Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόση είναι η χαρά μας κι η λαχτάρα μας! Όταν για κάποιο λόγο περνά καιρός που δεν έχουμε δει τα παιδιά η αγωνία μας είναι μεγάλη! Για παράδειγμα τα κορίτσια μας που ζουν στο ίδρυμα Στοργής της Ιεράς Μονής Καλυβιανής! Πόσος ενθουσιασμός και πόση συγκίνηση είχε το ξανασμίξιμό μας για τη χριστουγεννιάτικη γιορτή! Πόσες χειροτεχνίες κάναμε εκεί! Πόσα παιχνίδια σκέφτηκαν η Μαρία και η Ειρήνη! Ο χώρος γέμισε χρυσόσκονες που όμως τη λάμψη τους πιο πολύ από τη χαρά που ξαναβρεθήκαμε μετά από καιρό τη πήραν! Παίξαμε, διασκεδάσαμε, ανταλλάξαμε δώρα κι ευχηθήκαμε τη νέα χρονιά να μας δοθούν πιο πολλές ευκαιρίες για να κάνουμε παρέα. Εμείς το θέλουμε, τα κορίτσια μας επίσης, ε, πιστεύω θα βοηθήσει κι ο Θεός να ξαναφτιάξουμε το πρόγραμμά μας! Ένα μεγάλο ευχαριστώ χρωστάμε στο βιβλιοπωλείο «Η Γωνιά σου», το κατάστημα παιχνιδιών «Baloo», το κατάστημα παιχνιδιών και δώρων  «Bubbles» και το κατάστημα παιχνιδιών «Παιχνιδούπολη» που με την ευγενική τους συμπαράσταση έδωσαν άλλη πνοή στη γιορτούλα μας!

Και βέβαια ένα μεγάλο ευχαριστώ να πούμε στο εθελοντικό σωματείο «ΑγκαλιαΖω» για τη πολύτιμη φιλία τους αλλά και για τις νοστιμιές που εξασφαλίζουν πάντα στο γιορτινό – επετειακό τραπέζι- που προσφέρουν στα κορίτσια μας που φιλοξενούνται στο Κέντρο προστασίας Παιδιού στο Πόρο. Μας αγκάλιασαν κι εμάς και τα παιδιά μας– αχ τι «ζεστές» αγκαλιές που κάνει η κ. Χρυσούλα!- και μας συμπαραστέκονται πάντα!

Και κάπως έτσι απαριθμώντας κι ανιστορώντας στιγμές φτάνει στο τέλος της αυτή η χρονιά! Που μπορεί να έγιναν πολλά κατά τη διάρκειά της – είχε κι εκλογές στο σωματείο κι ανακατατάξεις στο ΔΣ, όμως εκκρεμούν τα τυπικά κι όταν ολοκληρωθούν θα σας τα πω κι αυτά -  αλλά τα περισσότερα είναι μπροστά! Η χρονιά που θα’ ρθει ευχόμαστε να φέρει υγεία κι ευτυχία σ’ όλο τον κόσμο και χαμόγελα πολλά για όλα τα παιδιά όπου κι αν είναι!

Α! Μιας και είπαμε για χαμόγελα, θέλετε να σας πω και μια ιστορία που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα κι έγινε κάπου εκεί το Σεπτέμβριο; ΘΕΛΕΤΕ! Διαβάστε λοιπόν :

«Άνοιξε την πόρτα, έσπρωξε τη βαλίτσα της και γύρισε για να ρίξει μια τελευταία ματιά στο χώρο. Ήθελε να βεβαιωθεί πως όλα ήταν στη θέση τους πριν φύγει για τις διακοπές των Χριστουγέννων. Άλλωστε θα έκανε δεκαπέντε μέρες να επιστρέψει στο χώρο της…

»Ο χώρος της .. Πόσα χρόνια είχε να το ζήσει αυτό – ή μήπως δεν το έζησε ποτέ κι ήταν μόνο ένα όνειρο; Ένας ολόδικός της χώρος. Που δεν θα χρειάζεται να μοιράζεται τίποτα με κανέναν άλλο άνθρωπο.. ούτε καν τον αέρα που αναπνέει.

»Στην αρχή το φοβήθηκε. Νόμιζε θα’ ταν ένα άδειο ξερό δωμάτιο εστίας. Που να φανταστεί! Η επιτυχία της έφερε τόση χαρά! Πόσοι άνθρωποι αλήθεια δεν ένωσαν την χαρά τους με τη δική της! Για τον στόχο που επετεύχθη. Για την ευκαιρία της γνώσης. Για την προοπτική μιας καλύτερης ζωής. Για το παράδειγμα …

»Τόσοι άνθρωποι, ένωσαν τις δυνάμεις τους για να μπορεί εκείνη, το «δικό» μας παιδί να ξεκινήσει τη φοιτητική του ζωή έτσι όπως αξίζει σε κάθε έναν «μαχητή».. Κι ήμαστε τόσο χαρούμενοι όλοι εμείς στο εθελοντικό σωματείο «Είμαι ακόμα παιδί» !

»Με μπροστάρη την υπεύθυνη του σωματείου μας για τη συγκεκριμένη δομή, το Κέντρο προστασίας παιδιού – Θηλέων, Φαίη Χρηστάκη, και σε συνεννόηση με τη κοινωνική λειτουργό της δομής, μέσα σε ελάχιστο χρόνο συγκεντρώθηκε όλο το «νοικοκυριό»!

»Η φίλη και συνεθελόντρια κ. Αθηνά Σφακάκη και ο σύλλογος κατά του καρκίνου «ΑγκαλιάΖω», συνέδραμε με ηλεκτρικές μικροσυσκευές. Η διαδικτυακή όμάδα «Εμείς κι Εμείς – Γυναίκες μόνο», με κλινοσκεπάσματα. Οι υπέρλαμπρες – αθόρυβες αλλά πάντα παρούσες – «Πριγκίπισσες» συνέδραμαν με όλα τα είδη νοικοκυριού – από πιάτα και ποτήρια μέχρι τα καλαμάκια για τον καφέ και το λάδι για τη σαλάτα (μα και τη μαρμελάδα για τα πρωινά του παιδιού βρε «Θεία»;).

» Κι ακόμα, το ΚΤΕΛ Χανίων – Ρεθύμνου χορήγησε τη δωρεάν μεταφορά από και προς τη πόλη του πανεπιστημίου, η εταιρεία «ΠΙΤΣΟΥΛΑΚΗΣ – ΡΟΜΠΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ» έναν εκτυπωτή, η J & F Christaki p.c. μια χειροποίητη ξύλινη κατασκευή αποθήκευσης κι η ΠΑΕ ΟΦΗ ένα εισιτήριο διαρκείας για την τρέχουσα περίοδο – δώρο σε μια φίλαθλο που τρέφει μεγάλη αγάπη στην ομάδα!

»Και κάπως έτσι, γεμίσαμε ένα φορτηγό πράγματα και πήγαμε για .. τον αποχαιρετιστήριο καφέ! Κι έπαθε σοκ το παιδί μας όταν κατάλαβε τι έγινε! Και συγκλονίστηκαν και τα’ άλλα παιδιά! Και γέμισαν οι καρδιές μας συναισθήματα και τα μάτια μας δάκρυα. Δάκρυα χαράς και ελπίδας. Πως κάθε παιδί μας, όπου κι αν είναι, ότι κι αν έχει ζήσει θα βρει τη δύναμη να τραβήξει μπροστά!

»Από όλους εμάς τους εθελοντές του «Είμαι ακόμα παιδί», καλή φοιτητική ζωή μικρή μου. Ευχόμαστε από καρδιάς να μας χαρίζεις πάντα τέτοιες χαρές!»

Σχόλια