Μαρία Ελένη Νικηφόρου

Το «γκομενάκι» δεν είχε χιούμορ

Με αφορμή το… αστειάκι του Πρετεντέρη – Γράφει η Μαρία Ελένη Νικηφόρου

Δεν είναι κομματικό το  ζήτημα. Είναι πολιτικό. Πολιτικό, με την ευρεία έννοια του όρου.

Πρωτίστως, όμως, είναι κοινωνικό.

Είναι από αυτά που έχουμε συνηθίσει να προσπερνάμε, γιατί «έλα μωρέ, πως κάνεις έτσι;», γιατί «έλα μωρέ, μια πλάκα έκανε!».

Είναι από αυτά, λοιπόν, που, η πλειοψηφία του κόσμου εκλαμβάνει ως χιούμορ, όμως, μόνο χιούμορ δεν εμπεριέχουν.

Αντιθέτως, είναι από αυτά που υποθάλπουν μια ολόκληρη ιδεολογία, μια βαθιά ριζωμένη αναχρονιστική αντίληψη που μπορεί να καταλήξει να γίνει ακόμη και επικίνδυνη.

Τώρα θα μου πείτε, για ποιο πράγμα μιλάω…

Μιλάω για το σχόλιο του δημοσιογράφου Γιάννη Πρετεντέρη προς την Πρόεδρο του ΚΙ.ΝΑΛ., Φώφη Γεννηματά, με αφορμή την απουσία της από την ψηφοφορία της Τετάρτης, στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Δε με ενδιαφέρει η πλαισίωση του σχολίου από το δημοσιογράφο, ούτε και οι λόγοι που η πολιτικός δεν παραβρέθηκε στην ψηφοφορία.

Με ενδιαφέρει το σχόλιο, αυτό καθαυτό, το οποίο ήταν πως μπορεί «Η Φώφη να είχε και κομμωτήριο».

Πάλι καλά, να λέμε, που δεν απουσίαζε η γυναίκα, επειδή «είχε να πλύνει κάνα πιάτο»…

Και δεν είναι το μοναδικό περιστατικό δημοσίου, σεξιστικού λόγου…

Ενδεικτικά και ΜΟΝΟ (γιατί έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά περισσότερα):

Το 2011, μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, ο Σωκράτης Ξυνίδης είχε πει στην Εύα Καϊλή «Σιγά την καλτσοδέτα».

Το 2015, πάλι μέσα στη Βουλή, ο Ευάγγελος Βενιζέλος είχε πει στη Ζωή Κωνσταντοπούλου «Δεν είστε νέα, ούτε πολιτικά, ούτε αισθητικά». Και, λίγους μήνες αργότερα, ο Γεράσιμος Γιακουμάτος είχε δηλώσει για την ίδια: «Στην προσευχή μου το βράδυ λέω Θεέ μου, πότε θα ξεμπαρκάρει ο ναυτικός, ο άντρας της;».

Το 2019, ο Γρηγόρης Ψαριανός δημοσιοποίησε ένα tweet για την Έφη Αχτσιόγλου, γράφοντας «Μ’ αρέσει το γκομενάκι. Μουτς μωρό μου».

Σεξιστικά, προσβλητικά, με υπονοούμενα και κανένα ίχνος χιούμορ σχόλια «κατακλύζουν» το δημόσιο λόγο. Ακόμη και σήμερα.

Και, φυσικά, δεν είναι ζήτημα μόνο του δημοσίου λόγου, αφού, τέτοιου είδους σχόλια «ευδοκιμούν» με μεγαλύτερη ευκολία σε κλίματα καφετεριών, μπαρ, χώρων εργασίας, δρόμων και αλλού.

Κι αν μιλήσεις; «Μαύρο φίδι που σ’ έφαγε», αφού θα μεταμορφωθείς αυτομάτως στην «υστερική γκόμενα», που «δεν έχει χιούμορ», που «όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται», που «θα έχει περίοδο» και που «ποιο είναι το πρόβλημά σου, αφού οι άλλες γυναίκες, γελάνε».

Ναι, οι άλλες γυναίκες μπορεί να γελάνε, είτε επειδή δε θέλουν να στοχοποιηθούν εκείνες ως όλα όσα γράφω παραπάνω, είτε επειδή ξέρουν πως αν «ανοίξουν» μια τέτοια συζήτηση θα χάσουν το χρόνο τους, μιας και μιλάμε για «κολλημένα», με δίχως επιχειρήματα άτομα, είτε – το πιθανότερο και δυστυχέστερο – επειδή πρόκειται για τόσο συνηθισμένα σχόλια, δεν τους κάνει πλέον καμία εντύπωση, τα αντιμετωπίζουν κι εκείνες με χιούμορ (;), οπότε ναι, γελούν. Γελούν, επειδή είναι όλα όσα ακούνε από όταν ήταν μικρές, επειδή η κοινωνία τα ανέχεται ως αστεία.

Όμως, αυτό ακριβώς είναι το θέμα. Το «μποϋκοτάζ», η αντίδραση.

Αν σταματούσαμε (άντρες και γυναίκες) να γελάμε με τέτοια σχόλια, αν δεν τα εκλάμβανε ποτέ κανείς, ξανά, ως χιούμορ, αλλά ως συγκεκαλυμένες γενικεύσεις και απαρχαιωμένες αντιλήψεις για τη θέση της γυναίκας, αν αντιδρούσε κάποιος σε όλους εκείνους (είτε έχουν δημόσιο λόγο, είτε όχι) που συνεχίζουν να χρησιμοποιούν σεξιστικά στερεότυπα για να κάνουν την «πλάκα τους», ή για να σχολιάσουν μια κατάσταση (βλ. Γιάννης Πρετεντέρης), τότε ίσως, να γινόταν κατανοητό πως οι γυναίκες οδηγοί δεν είναι κακές, πως οι ξανθιές δεν είναι ανόητες, πως οι γυναίκες που φορούν σορτσάκι δεν «προκαλούν», πως οι γυναίκες με παραπάνω κιλά μπορούν να πάνε στην παραλία, πως οι γυναίκες δεν ασχολούνται μόνο με τα ρούχα, τα μαλλιά και τους συντρόφους τους, πως οι γυναίκες έχουν θέση και στα έδρανα της Βουλής και στην καρέκλα του Διευθυντή και σε ένα εργαστήριο και οπουδήποτε εκείνες θέλουν!

Τότε, ναι, ίσως, να κάναμε ένα βήμα πιο κοντά στην ισότητα.

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια