Μαρία Ελένη Νικηφόρου

Ένας κόσμος που αλλάζει;

Σκόρπιες σκέψεις με αφορμή μια νύχτα – Γράφει η Μαρία Ελένη Νικηφόρου

Το βράδυ του Σαββάτου πήγα μια βόλτα στην παραλία με τη φίλη μου.

Δεν είχα «ακούσει» ξανά πιο ήρεμη θάλασσα, δεν είχα - ίσως - ξανανιώσει πιο όμορφη νύχτα: είχε δροσιά, ησυχία... Αυτό, όμως, που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν η ενέργεια μέσα σε αυτή την ησυχία... Η κίνηση στην ακινησία. Στην παραλία, υπήρχαν κι άλλοι εκτός από εμένα και τη φίλη μου: Μια παρέα νέων που κάθονταν στην άμμο, είχαν σχηματίσει ένα κύκλο, έπιναν μπίρα, συζητούσαν και συχνά γελούσαν χαμηλόφωνα. Πιο μακριά, βρίσκονταν δυο οικογένειες, ένα μικρό αγοράκι κοιμόταν στην αγκαλιά του πατέρα του, τυλιγμένο με μια κουβέρτα, ένας σκύλος έπαιζε στα πόδια τους. Όταν έφυγαν είπαν, θυμάμαι, κάτι σαν «Χαρήκαμε που σας είδαμε». Πίσω μας ήταν ένα ζευγάρι, όχι από εκείνα τα ζευγάρια που είναι μαζί αλλά και τόσο χώρια, ούτε από εκείνα τα ζευγάρια που μεταφέρουν την προσωπική τους ζωή στους δημόσιους χώρους, αλλά ένα ζευγάρι «ζεστό». Εκείνος της μιλούσε για κάτι στον ουρανό και εκείνη φορούσε τη ζακέτα του.

Και, αυτό που σκέφτηκα είναι πως, πριν από ένα χρόνο, η παρέα των νέων, πιθανότατα, να βρισκόταν σε κάποιο κλαμπ, οι δυο οικογένειες, ίσως, να ήταν η καθεμία στο σπίτι της και το ζευγάρι, ενδεχομένως, να περνούσε το χρόνο του σε κάποια καφετέρια.

Δε σου λέω πως είναι όμορφη η αβεβαιότητα και η ρευστότητα που βιώνουμε όλοι, ούτε πως μου αρέσει που κάποιοι άνθρωποι έχουν υποφέρει, έχουν «χάσει» τους αγαπημένους τους, έχουν αρρωστήσει οι ίδιοι. Δε σου λέω πως χαίρομαι που κάποιοι άλλοι άνθρωποι δεν έχουν πλέον δουλειά, ή που άλλοι έχουν υποφέρει ψυχικά περισσότερο από ποτέ, αυτούς τους δυο μήνες (και κάτι).

Όμως, τέτοιες εικόνες, δε νομίζω πως θα έβλεπα πριν από έναν χρόνο. Η φύση έχει ηρεμήσει, σαν να «ξεκίνησε» από την αρχή. Και κυρίως οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι μου φαίνονται πιο γαλήνιοι, περισσότερο σκεπτόμενοι. Αισιόδοξοι. Σα να έχουν, πλέον, εκτιμήσει τη ζωή, σα να έμαθαν να χαίρονται με τα απλά, σα να μη θέλουν πια να αφήνουν πράγματα για «αύριο».

Δεν ξέρω αν είμαι - υπερβολικά - ρομαντική, αν όλα αυτά είναι στο δικό μου μυαλό ή αν όλα θα αλλάξουν από αυτή ή την άλλη τη Δευτέρα. Απλώς, θεωρώ, πως όλη αυτή η κατάσταση, όσο δύσκολη κι αν ήταν, τελικά, μας έκανε καλό, έστω και πρόσκαιρα. Μας έμαθε πολλά, και ακόμη κι αν οι περισσότεροι ξεχάσουμε αυτές τις διδαχές, τουλάχιστον, κάποιοι άλλοι θα θυμόμαστε πως κάποτε ο κόσμος έμοιαζε έτσι όπως τον είχαμε ονειρευτεί.

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια