Μανόλης Βαρδαλαχάκης

ΦΙΛΕ μου Γιάννη καλοστραθιά…

ΤΟΝ Γιάννη Κριθινάκη τον γνώρισα στα μέσα της δεκαετίας του ’90, όταν ξεκινούσα τα πρώτα μου δημοσιογραφικά βήματα στα ξερά τότε γήπεδα της ΕΠΣΗ. Άνθρωπος που σε κέρδιζε από την πρώτη στιγμή, αυστηρός και δίκαιος στον αγωνιστικό χώρο, πάντοτε είχε την εκτίμηση και τον σεβασμό όλων.

 

ΑΠΟ εκείνους τους διαιτητές που θα μπορούσαν να φτάσουν ψηλά. Ποτέ όμως δεν κινήθηκε παρασκηνιακά για να κερδίσει κάτι. Ότι πέτυχε, το είχε πετύχει με το σπαθί του, τις γνώσεις του και την αγάπη του για τη διαιτησία.

 

ΩΣ εκπαιδευτικός και άριστος γνώστης της ελληνικής γλώσσας, ξεχώριζε με τη συμπεριφορά του απέναντι στους ποδοσφαιριστές και τους παράγοντες. Με ήθος και τιμιότητα σε όλη του την πορεία.

 

ΗΤΑΝ από τις στιγμές που είχαν μείνει στην ιστορία, όταν σε μια από τις ατελείωτες εκείνες διαμάχες στα διοικητικά του Συνδέσμου Διαιτητών, πριν 15 περίπου χρόνια, είχε πάρει το λόγο σε μία εκλογική συνέλευση και είχε μιλήσει σε άπταιστα ιταλικά, θέλοντας τότε να καυτηριάσει με τον δικό του τρόπο τα κακώς κείμενα στο εσωτερικό της διαιτησίας…

 

Ο χαμός του είναι δυσβάσταχτος, η απώλειά του συγκλονίζει. Μόλις 53 ετών, έφυγε νικημένος από τον καρκίνο. Αλλά με μεγάλη αξιοπρέπεια ακόμα και όταν το τελευταίο διάστημα η αρρώστια τον είχε καταβάλει. Δίπλα του πάντα η οικογένειά του, η σύζυγός του, οι κόρες του. Μια οικογένεια με τέτοιο δέσιμο που σπάνια συναντάς στις μέρες μας.

 

ΑΛΛΑ ο θάνατος του Γιάννη Κριθινάκη δεν μαυροντύνει μόνο  το ποδόσφαιρο και τη διαιτησία. Μαυροντύνει και το αγαπημένο του χωριό, την Παναγιά Πεδιάδος. Πρόσφερε πολλά ο Γιάννης στον τόπο του και γι’ αυτό η Παναγιά έχει βαρύ πένθος.

 

ΤΑ λόγια του αδερφού του, Κώστα Κριθινάκη, λίγο μετά το θλιβερό χαμπέρι της απώλειας του Γιάννη συγκλονίζουν: «Είναι 40 μήνες που πάλευες άνισα με την επάρατη νόσο, μέσα σε όλο αυτό το διάστημα ζήσαμε μαζί ,αλλά πολύ περισσότερο με την γυναίκα σου και τα παιδιά σου, στιγμές χαράς και λύπης, θέλω από εδώ να σου πω ότι είσαι ο δικός μου ΗΡΩΑΣ, μέσα σου πάλευες με υπερηφάνεια μέχρι και την τελευταία στιγμή.

Είμαι υπερήφανος

Που ήσουν αδερφός μου

Για τον προσωπικό αγώνα σου

Για την οικογένεια σου (Γυναίκα και παιδιά)

Για την ηθική σου

Για την ανάπτυξη του τόπου μας

Για την εντιμότητα και την δικαιοσύνη σου

Για την φιλανθρωπία σου

Μπορεί το σώμα σου να έφυγε αλλά από μέσα μας, από την καρδιά μας, την ψυχή μας δεν θα φύγεις ποτέ είσαι εδώ...»

 

ΦΙΛΕ μου Γιάννη καλοστραθιά…

 

Σχόλια