Κατερίνα Σαλαπάτα

Στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα

Σε ασφυξία τα νησιά-Περί αποσυμφόρησης ο λόγος 

Το πρωί το χτίζουν, το βράδυ το γκρεμίζουν. Σχέδιο για το Προσφυγικό: Μηδέν εις το πηλίκον. Η κυβέρνηση επιμένει να λειτουργεί αψυχολόγητα και αλαζονικά σε ό,τι αφορά τις αποφάσεις της επί του θέματος. Και αυτό δεν είναι καλό. Διότι χάνεται χρόνος. Πολύτιμος χρόνος. 
Εσχάτως η απόφαση για επίταξη δημοσίων εκτάσεων προκειμένου να κατασκευαστούν μερικές ακόμη “αποθήκες ψυχών” προκάλεσε “αντάρτικο” στην Αυτοδιοίκηση.Είχε προηγηθεί η παραδοχή του σοβαρού λάθους με την κατάργηση του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής.
Προφανώς και ουδείς επιθυμεί καινούργιες “Μόριες” να ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στην περιφέρεια, τον δήμο, την πόλη του. Η Μόρια, που κατέληξε ως ο μεγαλύτερος καταυλισμός προσφύγων στην Ευρώπη! Συνολικά - αν δεν έχουμε χάσει το μέτρημα - περισσότεροι από 42.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά βρίσκονται στη Λέσβο, στη Σάμο, στη Χίο, στη Λέρο και στην Κω.
Συχνά διαβάζω απίστευτα ιντερνετικά παραληρήματα- τοποθετήσεις- ξεσπάσματα που αφορούν στο Προσφυγικό και το ενδεχόμενο φιλοξενίας προσφύγων στην Κρήτη στο πλαίσιο της αποσυμφόρησης των νησιών που μέχρι και σήμερα επωμίζονται ενα μεγάλο βάρος . “Ακαλλιέργητοι μισάνθρωποι” σκέφτομαι από τη μία. Διότι η χολή χωρίς επιχείρημα προέρχεται ως επί το πλείστον από κάποιον “κολλημένο”, ημιμαθή εγκέφαλο. Από την άλλη πάλι αναρωτιέμαι: «Ποιος θέλει να ζει “μεσοτοιχία” με ένα γκέτο;». Ιδίως αν αναλογιστούμε την πολιτική ανεπάρκεια που έχει δείξει μέχρι σήμερα το κεντρικό κράτος επί του ζητήματος, τότε οι αμφιβολίες μάλλον βρίσκουν πρόσφορο έδαφος.
Ωστόσο, αν ρωτήσεις έναν προς έναν όλους εκείνους τους “πατριώτες”, οι οποίοι τρέμουν μη τυχόν και “μπασταρδέψει” η “ανώτερη” φυλή τους και μιλούν (σ.σ. γράφουν) πριν βουτήξουν τη γλώσσα στο μυαλό έχοντας ως ύψιστο επιχείρημα τον οχετό που “ξερνάνε” πάνω στο πληκτρολόγιό τους, είμαι σίγουρη ότι δεν ξέρουν καν τι εστί πρόγραμμα “ΕΣΤΙΑ” και “ΗΛΙΟΣ”.
Επαναλαμβάνω, περισσότεροι από 42.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά βρίσκονται στη Λέσβο, στη Σάμο, στη Χίο, στη Λέρο και στην Κω. Αν “πατριώτες” δε σέβεστε τον ανθρώπινο πόνο, τότε σεβαστείτε τους συμπολίτες σας που ζουν σε αυτά τα νησιά. Δεν μπορούν μόνο εκείνοι να επωμίζονται το βάρος. Κι αν δε θέλετε να απλώσετε το χέρι στον πρόσφυγα γιατί φοβάστε μη τυχόν και λερωθεί, τότε απλώστε το στους Έλληνες της Λέσβου, της Σάμου, της Χίου, της Λέρου και της Κω. Τα νησιά αυτά ασφυκτιούν. Μήπως αυτό σας πείθει καλύτερα ως επιχείρημα; Ή μήπως θεωρείτε τους κατοίκους των συγκεκριμένων νησιών πολίτες β’ κατηγορίας; Είναι σωστό εκείνοι να ασφυκτιούν κι εμείς απλώς να δυσφορούμε επιχειρώντας να αποτινάξουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν; Γιατί όποιος πιστεύει πως η Κρήτη πρέπει να μείνει εκτός κάδρου βαδίζει σε ουτοπικά, μη ρεαλιστικά μονοπάτια.
Πληροφοριακά, πρόσφυγες ζουν ήδη ανάμεσά μας και έχουν ενσωματωθεί πλήρως από τις τοπικές κοινωνίες χωρίς να δημιουργείται το παραμικρό πρόβλημα. Γι’ αυτό ακριβώς οι δήμαρχοι της Κρήτης προκρίνουν ως λύση την πεπατημένη του “ΕΣΤΙΑ”.
Ωστόσο, πρακτικά μέχρι και σήμερα - και αυτό είναι το θλιβερό - δεν έχει προηγηθεί κανένας διάλογος με τις τοπικές κοινωνίες.
Το κεντρικό κράτος πιέζει κατ’ ουσίαν για κλειστές δομές, χρησιμοποιώντας για λόγους εντυπώσεων τον όρο “ημίκλειστες”, ώστε να μπορέσει να αντλήσει χρηματοδότηση από την Ε.Ε., η οποία δεν υποστηρίζει τις κλειστού τύπου δομές. Ας μη γελιόμαστε, το θέμα είναι καθαρά πολιτικό.
Το μείζον για τις τοπικές κοινωνίες είναι πως μοιραία οι κλειστές δομές μετατρέπονται σταδιακά σε κατά τόπους “γκέτο” με όλα τα παρελκόμενα προβλήματα. Τα παραδείγματα πλείστα όσα...
Ναι στη φιλοξενία λοιπόν (αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι χωρίς παρωπίδες μισαλλοδοξίας), ΑΛΛΑ με όρους και προϋποθέσεις που εξασφαλίζουν τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια ξεριζωμένων ανθρώπων οι οποίοι άφησαν πίσω τους μια ματωμένη πατρίδα και πέρασαν τα μαρτύρια του Ταντάλου μέχρι να φτάσουν στη χώρα μας, η οποία (ας μην το ξεχνάμε) δεν αποτελεί καν τον τελικό τους προορισμό. Ναι στη φιλοξενία, ΑΛΛΑ με σεβασμό στις ιδιαιτερότητες των τοπικών κοινωνιών. Ναι, να συνεισφέρουμε, ΑΛΛΑ μέσα σε ένα οργανωμένο πλαίσιο. Ναι, ΑΛΛΑ με διαχωρισμό προσφύγων-μεταναστών. Το πιο αποτελεσματικό ίσως για την κυβέρνηση σε ό,τι αφορά το Προσφυγικό στην παρούσα φάση θα ήταν να βρει τρόπους να “ξεκλειδώσει” τα αργά αντανακλαστικά ως προς τη διαδικασία αίτησης-εξέτασης ασύλου, που καθυστερεί δραματικά. Αυτό θα ήταν ένα πρώτο καλό βήμα. Ας ελπίσουμε για το καλύτερο δυνατό...

Σχόλια