Κατερίνα Σαλαπάτα

«Μόλλυ 6 με 8» του Ευθύμη Μιχελουδάκη

Διάκριση στο Φεστιβάλ Δράμας

Όταν το ταλέντο συναντά το πάθος για δημιουργία και σε αυτό προσθέσεις όμορφη αισθητική τότε το αποτέλεσμα δεν γίνεται να μη σε δικαιώσει...  

Ο Ηρακλειώτης σκηνοθέτης Ευθύμης Μιχελουδάκης ταξίδεψε με τη "Μόλλυ 6 με 8" στο 41ο Φεστιβάλ Δράμας και κατάφερε ανάμεσα σε 66 συμμετοχές πρωτοεμφανιζόμενων αλλά και βετεράνων του είδους να διακριθεί με δυο βραβεία που του δίνουν την αναγκαία ώθηση να συνεχίσει να κάνει αυτό που αγαπά στον δύσκολο χώρο του ελληνικού κινηματογράφου.Φέτος το Φεστιβάλ Δράμας είχε το μεγαλύτερο αριθμό αιτήσεων -277- , αριθμός ρεκόρ στα χρονικά του θεσμού.

Η ταινία του Ευθύμη βραβεύτηκε με την τιμητική Διάκριση Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας (Σοφία Κόκκαλη) ενώ απέσπασε και το Βραβείο Π.Ε.Κ.Κ. (καλύτερης ταινίας από την Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου).

 

 -Ευθύμη τι είναι για σένα η "Μόλλυ 6 με 8" ;
Μια ερωτική εξομολόγηση στον Νίκο Νικολαΐδη και το συγγραφικό του έργο αφιερωμένη στα «κουρέλια» τους «αισθηματίες» και σ’ ένα κορίτσι.

 

-Λίγες μέρες μετά το Φεστιβάλ...Ποια είναι τα συναισθήματα που σε χαρακτηρίζουν αυτή τη στιγμή;
Συγκίνηση και μεγάλη δύναμη για να συνεχίσω στην πρώτη μου μεγάλου μήκους.

 

-Ποιες ήταν οι προσδοκίες σου όταν αποφάσισες να συμμετάσχεις στο Φεστιβάλ;
Κάθε φεστιβάλ, καλώς η κακώς με τα χρόνια αποκτάει ταυτότητα. Το προφίλ του Φ.Μ.Μ.Δ. δεν αποζητά τόσο τα love story. Οπότε είχα ελάχιστες προσδοκίες. Ευτυχώς για μένα και την ίδια την ταινία έκανα λάθος.

 

-Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τη νέα γενιά Ελλήνων σκηνοθετών σε σχέση με τα παλαιότερα χρόνια;
Είχαν ρωτήσει κάποτε τον Νίκο Νικολαΐδη τι συμβουλή θα έδινε στους νέους σκηνοθέτες που πλέον υπάρχει τόση τεχνολογία και δεν χρειάζεται κάποιος να γυρνάει σε φιλμ το οποίο είναι πολυδάπανο σε σχέση με το βίντεο. Εκείνος είχε απαντήσει «Λυπάμαι πολύ. Πρώτα όμως πρέπει να μάθουν σινεμά και διεύθυνση ηθοποιών, διαφορετικά οι τεχνολογίες  θα αποδειχτούνε άχρηστες και επικίνδυνες». Αυτό είναι που μας ξεχωρίζει με τους παλιότερους, μπορεί ο καθένας από μας να τραβήξει κάτι με το κινητό του και να το ονομάσει ταινία. Είμαστε μια πιο επικίνδυνη γενιά  που καλά θα κάνει μαζί με τα κατά τ΄άλλα υπέροχα game of thrones και black mirror να βλέπει και καμιά ταινία που είναι γυρισμένη πριν το 1970.

 

-Τι σε ώθησε να ασχοληθείς εξ αρχής με τον κινηματογράφο;
Όταν ήμουν 7 χρονών και μπήκα πρώτη φορά σε κινηματογραφική αίθουσα. Το 1994, στην Αστόρια , μαζί με τον αδερφό μου και τους γονείς μου για να δούμε το «Free Willy» (Ελευθερώστε τον Γουίλι). Θυμάμαι ότι είχε βάλει διάλειμμα όταν ο Τζέσι είχε πέσει κατά λάθος μέσα στη πισίνα. Μέχρι να τελειώσει το διάλειμμα δεν είχα καταλάβει αν ο Τζέσι κινδυνεύει να τον φάει η φάλαινα ή αν θα τον βοηθήσει να βγει ξανά στην επιφάνεια. Αυτό το άγνωστο  ήταν στα σίγουρα το πρώτο ταρακούνημα. Λίγα χρόνια μετά οι γονείς μου μας έκαναν δώρο μια κάμερα. Έτσι ξεκίνησα με τον αδερφό μου και τα ξαδέρφια να τραβάμε ταινίες με την προϋπόθεση να είναι όλες γυρισμένες σε ένα δωμάτιο, διότι δεν είχαμε μπαταρίες και το καλώδιο ήταν δύο μέτρα μονάχα. Κάποια στιγμή μεγάλωσα και πήρα μπαταρίες.

 

Λίγα λόγια για τον Ευθύμη:
Ο Ευθύμης Μιχελουδάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1987. Σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου στην Αθήνα. Από το 2006 μέχρι και σήμερα έχει εργαστεί ως script supervisor και διευθυντής παραγωγής στον χώρο του κινηματογράφου και της διαφήμισης.

 

 

Φιλμογραφία:
Don’t You Forget About Me (2010) 8’ , Μόλλυ 6 με 8 (2018) 18’

Σχόλια