Γιώργος Σαχίνης

Εθνικός διχασμός για την μπάλα

Ενώ οι έξω μας «παίζουν μπάλα» για τα Εθνικά

Η τροπολογία με 156 «ναι» στην ονομαστική ψηφοφορία της Βουλής πέρασε χθες για τον μη υποβιβασμό ΠΑΟΚ-Ξάνθης. Στον Ολυμπιακό φωνάζουν για ωμή παρέμβαση με την τροπολογία της κυβέρνησης στη Δικαιοσύνη, ώστε να πέφτουν στα μαλακά οι πολυ-ιδιοκτησίες (όπως του ΠΑΟΚ με την Ξάνθη) και στον ΠΑΟΚ, όπως λένε, μετά την κατηγορία της αλλοίωσης της σύνθεσης της Επιτροπής που αποφάνθηκε έτσι για τον υποβιβασμό τους με παρέμβαση του υφυπουργού Αθλητισμού, τώρα μιλάνε για προαναγγελία επίδοσης με τροπολογία του πρωταθλήματος στον Ολυμπιακό.

Το αν αποφεύχθηκε ο «εθνικός διχασμός» (!) μένει να αποδειχτεί το επόμενο διάστημα. Όσο βαρύ κι αν ακούστηκε, ειπώθηκε από τα πλέον επίσημα χείλη, με θεσμική εκπροσώπηση της κυβέρνησης στο θέμα, της υπουργού Πολιτισμού-Αθλητισμού Λίνας Μενδώνη, από το βήμα της Βουλής: «Όταν απειλείται με διχασμό η κοινωνία, η ανάληψη νομοθετικής πρωτοβουλίας εκ μέρους της κυβέρνησης είναι θέμα εθνικής ευθύνης»! Μετά πρόσθεσε πως «η κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίσει τη συνοχή της κοινωνίας» και «αυτό είναι το πρώτιστο μέλημά μας». Κατέληξε υποστηρίζοντας πως «δεν υπάρχουν περιθώρια για νέου είδους εντάσεις ανάμεσα στους πολίτες», γι’ αυτό πρέπει να προληφθεί η κοινωνική αναταραχή!

Προσοχή, όλα αυτά ούτε για μείζον εθνικό θέμα, ούτε για ριζική κοινωνική ή οικονομική ανατροπή στη χώρα, ούτε για ενδεχόμενη απειλή της ίδιας της υπόστασης της κρατικής μας οντότητας. Απλά για όσα συνέβησαν στο ποδόσφαιρο, δηλαδή για τη “σφαγή” μεταξύ επιχειρηματιών που ελέγχουν και ομάδες με βαριά οπαδική βάση! Αλλά την ίδια ώρα που η συνοχή της κυβερνώσας παράταξης δοκιμάζεται για ένα τέτοιο θέμα, από διαγραφές και ονομαστικές ψηφοφορίες ή και αναμενόμενες παραιτήσεις, και η αντιπολίτευση επιδίδεται σε τακτικές “φθοράς”, την ίδια ώρα για τα εθνικά και ειδικά για τα ελληνοτουρκικά τέτοια αποφασιστικότητα και δράση δε βλέπεις...

Για να είμαστε δίκαιοι βέβαια, υπάρχουν διαχρονικές ευθύνες για την κατάσταση που έχει περιέλθει η χώρα. Υπάρχει και μια σταθερά που πάγια αποτελεί σημείο αναφοράς για όλο το πολιτικό σύστημα της χώρας στον κρίσιμο τομέα των ελληνοτουρκικών και που, παρά τα θρυλούμενα, και ο Κυριάκος Μητσοτάκης μόλις πρόσφατα επανέλαβε: «Η όποια πιθανότητα από κοινού προσφυγής με την Τουρκία στο Διεθνές Δικαστήριο στη Χάγη θα αφορά μόνο στην οριοθέτηση ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας».

Βέβαια, ως συνήθως, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι στο εσωτερικό μας. Αφού οι φωνές (της λογικής, έτσι τις ονομάζουν), που μάλιστα είναι “δεξαμενές σκέψεις”, από τις μόνες που καλούνται σε συσκέψεις μέχρι και στο Μαξίμου ή συνομιλούν με γεύματα εργασίας με τον Τούρκο πρεσβευτή στην Αθήνα, το τελευταίο διάστημα πυκνώνουν τις εμφανίσεις τους. Και τι εμφανίζουν;

Με κομψό και γενικά αόριστα τρόπο θέτουν ένα καταλυτικό, όπως πιστεύουν, πλαστό δίλημμα στην ουσία του “συμβιβασμός μέσω ή τύπου Χάγης ή πόλεμος για τις διαφορές μας με την Τουρκία”; Βέβαια, με εξαίρεση την υπαρκτή διαφορά μας στην οριοθέτηση ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας, ουδεμία αναφορά κάνουν για το ποιες άλλες “διαφορές” μας με την Τουρκία εννοούν. Γιατί η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, η αμφισβήτηση κυριαρχίας και ελληνικότητας νησιών, η ανύπαρκτη υφαλοκρηπίδα των νησιών μας, η συγκυριαρχία στο Αιγαίο και πέραν του 25ου μεσημβρινού, το casus belli αν αυξήσουμε με βάση το διεθνές δίκαιο τα χωρικά μας ύδατα μέχρι τα 12 ναυτικά μίλια και άλλα τόσα θέματα δεν είναι “διαφορές” μας, αλλά οι αυθαίρετες απαιτήσεις της Τουρκίας, και μάλιστα με διαρκή ανανέωση στην ατζέντα των απαιτήσεων αυτών.

Πολύ εύγλωττα μόλις προχθές, μιλώντας στον 98,4, ο επικεφαλής του παρατηρητηρίου “liberal”, ο γεωπολιτικός αναλυτής Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, γι’ αυτές τις περίεργες φωνές των «κορυφαίων της Σχολής της Λογικής Σκέψης» σημείωνε: «Δυστυχώς, έφτασαν κάποιοι στην Ελλάδα στο σημείο να λένε ότι η Τουρκία διεκδικεί κομμάτι σε αυτό που η Ελλάδα θεωρεί... δικό της οικόπεδο, όταν αυτό δεν το θεωρούμε, αλλά είναι οικόπεδο που οι πρόγονοί μας κατοχύρωσαν τον τίτλο κυριότητας με αγώνες και πολύ αίμα.

Να λένε ότι, έναντι της διαπραγματεύσεως, έχουμε και την επιλογή να ξεκινήσουμε... “καβγά” όταν αυτόν τον... καβγά τον ξεκίνησαν οι Τούρκοι από την επόμενη ημέρα της Συνθήκης της Λωζάννης, για να αποκαταστήσουν αυτά που θεωρούν γεωγραφικά και ιστορικά λάθη, όπως τα χαρακτήρισε ο κ. Νταβούτογλου. Και συνεχίζουν οι ίδιοι χρησιμοποιώντας την τουρκική επιχειρηματολογία για δικές μας ενέργειες που προκαλούν την τουρκική πλευρά, χωρίς βέβαια να έχουν την τόλμη να μας πουν ποιες είναι αυτές οι ενέργειες. Μήπως η διασφάλιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων; Μας πληροφορούν ότι τα δικαιώματά μας... αλληλεπικαλύπτονται, αλλά με κουτοπονηριά αποφεύγουν να προσδιορίσουν ποια είναι αυτά και, τέλος, υπονοούν ότι για έναν ειλικρινή διάλογο (μάλλον θεωρούν ότι πρόκειται για το Βέλγιο ή το Λουξεμβούργο) χρειάζεται και μία “διαπαιδαγώγηση” της κοινής γνώμης» .

Στο τραπέζι ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα

Σε αυτό κλίμα και ενώ όλοι έπεσαν με τα μούτρα στον ποδοσφαιρικό “διχασμό” της χώρας, μια ξαφνική στροφή σχεδόν όλων των δρώντων και ενδιαφερομένων στην περιοχή μάλλον την έχουμε υποτιμήσει και μάλιστα ακριβώς πάνω στο πεδίο που τόσο έντονα καταδείξαμε, ως τον εκτός ορίων μαξιμαλισμό της Τουρκίας, με το περίφημο μνημόνιο για τις θαλάσσιες ζώνες μεταξύ Τουρκίας και κυβέρνησης Σάρατζ της Λιβύης. Η Τουρκία, που δεν έχει υπογράψει το Δίκαιο της Θάλασσας, που ακόμη και με το ψευδοκράτος στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας έχει υπογράψει, αυτή η ίδια Τουρκία, για το παράνομο μνημόνιο με τη Λιβύη, κάνει λόγο για οριοθετήσεις και στίγματα που εστάλησαν στον ΟΗΕ με φάκελο “Υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ”.

Μόλις χθες λοιπόν έγινε γνωστό και το επόμενο βήμα που σχεδιάζει η Τουρκία, με αφορμή το μνημόνιο αυτό, με όσα περιέγραψε ο γενικός διευθυντής του τουρκικού ΥΠ.ΕΞ. και αρμόδιος για τις αεροναυτιλιακές υποθέσεις Τσαγκατάι Ερτσιγιές. Ο δημοσιογράφος Νίκος Μελέτης παρέθεσε τα όσα αναφέρει σε άρθρο του ο γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος Μουράτ Γετκίν, παρέθεσε τι είπε ο γενικός διευθυντής του τουρκικού ΥΠ.ΕΞ. και αρμόδιος για αεροναυτιλιακές υποθέσεις Τσαγκατάι Ερτσιγιές στη διάρκεια σεμιναρίου στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας. Εκεί ο Τούρκος διπλωμάτης ανέλυσε το σχέδιο λέγοντας ότι «όταν η τουρκική κυβέρνηση πάρει την απόφαση για ΑΟΖ, τότε όλα τα ξένα αλιευτικά στην τουρκική ΑΟΖ θα αναχαιτιστούν και θα οδηγηθούν στο λιμάνι της Αττάλειας».

Ο Τούρκος διπλωμάτης με τη δήλωση αυτή ουσιαστικά αποκαλύπτει το χρονοδιάγραμμα που θα ακολουθήσει η Άγκυρα: Μετά την παράνομη Συμφωνία με τη Λιβύη, θα ανακηρύξει ΑΟΖ και θα επιχειρήσει να οριοθετήσει οικόπεδα στην περιοχή που θεωρεί ότι έχει κατακυρωθεί ως τουρκική ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα βάσει του μνημονίου με τη Λιβύη.

Από εκείνη τη στιγμή θα επιχειρήσει να ασκήσει τα “δικαιώματά” της στην περιοχή, και καθώς θα πρόκειται περί ΑΟΖ θα καλύπτει και τις αλιευτικές δραστηριότητες (και κάθε δραστηριότητα και στη στήλη ύδατος) και όχι μόνο τις έρευνες, γεωτρήσεις και άλλες εργασίες επί του βυθού (υφαλοκρηπίδα). Στο πλαίσιο αυτό, θα βρεθούν στο στόχαστρο της Τουρκίας οι Έλληνες ψαράδες και τα αλιευτικά που θα επιχειρήσουν να ψαρέψουν έξω από τη ζώνη των 6 ναυτικών μιλίων, ανατολικά της Ρόδου, της Καρπάθου, της Κρήτης και νότια του συμπλέγματος Καστελόριζου.

Ο κ. Ερτσιγιές στο ίδιο σεμινάριο, σύμφωνα με τον Μ. Γετκίν, σε ερώτηση εάν οι κυρώσεις της Ε.Ε. θα αποτρέψουν την Τουρκία από την έρευνα και εξόρυξη πετρελαίου και αερίου στις αμφισβητούμενες περιοχές, δήλωσε ότι «είτε με κυρώσεις είτε χωρίς κυρώσεις, η Τουρκία ποτέ δε θα κάνει πίσω από την προστασία των δικαιωμάτων της και της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου».

Ο Τούρκος διπλωμάτης, πάντως, εκτίμησε ότι για την ολοκλήρωση των διαδικασιών για την οριοθέτηση οικοπέδων στην περιοχή που αφορά το μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης (και επικαλύπτει την ελληνική υφαλοκρηπίδα) και ανάθεση των ερευνών στην τουρκική κρατική εταιρεία ΤΡΑΟ, θα χρειαστεί διάστημα έως και έξι μηνών. Θεωρητικά αυτό είναι και το διάστημα που θα αποφασιστεί η αποστολή τουρκικού ερευνητικού στην περιοχή.

Η επιστολή Πομπέο - Και οι ΗΠΑ για Αν. Μεσόγειο μιλούν και όχι για Αιγαίο

Το γράψαμε και πριν μερικές μέρες. Πολλοί έσπευσαν να πανηγυρίσουν για την περίφημη επιστολή του ΥΠ.ΕΞ. των ΗΠΑ Μάικλ Πομπέο στον Έλληνα πρωθυπουργό, καίτοι διπλωματικά ήταν απρέπεια και θα έπρεπε να απευθύνεται στον ομόλογό του Νίκο Δένδια κι όχι στον πρωθυπουργό, που αντίστοιχα επιστολή θα έπρεπε να έχει από τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Στην επιστολή αυτή όμως, πέραν των γενικών δηλώσεων περί εγγύησης της Δημοκρατίας (γιατί κινδυνεύουμε με δικτατορία;) και ασφάλειας, το “ζουμί” ήταν στην ανάγκη ειρηνικής επίλυσης των διαφορών, με επίκληση στο άρθρο 33 περί “Ειρηνικής διευθέτησης διαφορών”, αλλά - προσέξτε το - όχι με αναφορά για το Αιγαίο, αλλά για την ανάγκη επίλυσης των διαφορών στην Ανατολική Μεσόγειο και μόνο.

Το άρθρο 33 περί “Ειρηνικής διευθέτησης διαφορών” του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ αναφέρει:

«1. Σε κάθε διαφορά που η παράτασή της μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, τα ενδιαφερόμενα μέρη θα προσπαθούν πρώτα από όλα να λύσουν τη διαφορά τους με διαπραγματεύσεις, έρευνα, μεσολάβηση, συνδιαλλαγή, διαιτησία, δικαστικό διακανονισμό, προσφυγή σε τοπικούς οργανισμούς ή συμφωνίες ή με άλλα ειρηνικά μέσα της εκλογής τους.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας, όταν το κρίνει αναγκαίο, θα ζητά από τους διαδίκους να λύνουν τη διαφορά τους με τέτοια μέσα».

Μετά ήρθε η περίφημη διαρροή στο Twitter για το τι ειπώθηκε μεταξύ Τραμπ και Ερντογάν τηλεφωνικά προχθές, με κυρίαρχη τη φράση αλά “Πόντιος Πιλάτος” που γράφτηκε και δε διαψεύστηκε: «Βρείτε τα με την Ελλάδα για την Ανατολική Μεσόγειο».

Ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Τζουντ Ντιρ, είπε πως ο Τραμπ ζήτησε από τον Ερντογάν να «τα βρει με την Ελλάδα». Όπως ανέφερε, του τόνισε τη «σημασία» να επιλυθούν οι διαφορές μεταξύ των δύο χωρών στην περιοχή. «Ο πρόεδρος Τραμπ υπογράμμισε τη σημασία τού να λύσουν τις διαφωνίες τους για την Ανατολική Μεσόγειο η Τουρκία και η Ελλάδα», έγραψε χαρακτηριστικά στο Twitter ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου.

Τόσο τυχαίες και συμπτωματικές αναφορές από τον πρόεδρο των ΗΠΑ και τον ΥΠ.ΕΞ. του, δεν το λες. Αν τώρα συνυπολογίσετε και τη δήλωση που αποδόθηκε στον πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα και δε διαψεύστηκε, ότι το νομικό τμήμα του ΥΠ.ΕΞ. των ΗΠΑ έχει γνωμοδοτήσει (άλλα λέει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας) πως «τα κατοικημένα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα, δε δέχεται ότι τα ακατοίκητα (αν και η UNCLOS μιλάει για κατοικημένα ή κατοικήσιμα νησιά) νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα». Εδώ λένε οι καλά γνωρίζοντες τις διπλωματικές κινήσεις, τις πιέσεις και το παρασκήνιο, όπως το γεύμα εργασίας του ΕΛΙΑΜΕΠ με τον Τούρκο πρέσβη στην Αθήνα (!) και στη συνέχεια το ραντεβού του ΕΛΙΑΜΕΠ στο Μαξίμου με τον πρωθυπουργό, ίσως να βρίσκεται και το νομικό υπόβαθρο ενός σχεδίου των ΗΠΑ για τους νομικούς όρους μιας ενδεχόμενης συμφωνίας επί της διαφοράς Ελλάδας-Τουρκίας, που όμως δε θα αφορά το γνωστό πεδίο του Αιγαίου, αλλά την Ανατολική Μεσόγειο!

Με απλά λόγια, οι μονομερείς τουρκικές απαιτήσεις στο Αιγαίο, όπως και η μόνη διαφορά που εμείς δεχόμαστε της οριοθέτησης ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο, να μπουν στο ράφι μιας διαρκούς και σε ισχύ εκκρεμότητας (έχει και για το μέλλον όρεξη διαχρονικά η Τουρκία)!

“Σαλαμοποίηση” των θαλάσσιων ζωνών - Σχέδιο διαπραγμάτευσης για την Ανατολική Μεσόγειο

Έτσι, με φόρμουλα ειδικές διαπραγματεύσεις-συνομιλίες περί ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, να μπούμε στο παιχνίδι διαχωρισμού για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο από μελλοντικές συζητήσεις για το Αιγαίο. Αν σας φαίνεται υπερβολικό να μπούμε σε μια τέτοια “σαλαμοποίηση” των θαλάσσιων ζωνών, κρατήστε δύο γεγονότα: Η Ελλάδα πρώτη μίλησε για “σαλαμοποίηση” του δικαιώματος των 12 ναυτικών μιλίων χωρικών υδάτων από τα δυτικά στο Ιόνιο μέχρι την Κρήτη και ανατολικότερα βλέπουμε αργότερα (!), και αυτό δε συνέβη μεν, δεν άλλαξε όμως και με μια πράξη ενιαίας επέκτασης σε όλο τον ελλαδικό θαλάσσιο χώρο καν ως επίσημη μεταγενέστερη κρατική δήλωση.

Κυρίως όμως το μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης για την οριοθέτηση μεταξύ τους θαλάσσιων ζωνών. Μέχρι και σήμερα πουθενά οι ΗΠΑ δεν το χαρακτήρισαν παράνομο. Αν το σχέδιο είναι για διαπραγμάτευση οριοθέτησης Ελλάδας-Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και όχι για το Αιγαίο σε ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα, αυτό το παράνομο με βάση το Διεθνές Δίκαιο μνημόνιο εξυπηρετεί άριστα την τακτική τους.

Στην πράξη, με έναν τέτοιο σχεδιασμό, Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία, με την οποία δεν έχουμε ακόμη οριοθετήσει ΑΟΖ (θα μου πείτε, εμείς καν έστω ανακήρυξη ΑΟΖ δεν έχουμε κάνει), θα πιεστούν ασφυκτικά να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να συμφωνήσουν με την Τουρκία από θέση αδυναμίας (με όρους ισχύος) τη συνεκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτό όμως θα σημαίνει ότι έτσι η Ελλάδα αποδέχεται να μένει στο διηνεκές σε εκκρεμότητα η οριοθέτηση ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο, τη μόνη θυμίζω διαφορά που εμείς αποδεχόμαστε.

Για σκεφτείτε να εμφανίζεται στο τέλος και ως «νίκη», ότι στη Χάγη ή σε απευθείας τραπέζι διαπραγματεύσεων δεν πάμε τα «θέματα» του Αιγαίου (ποια «θέματα», εμείς μόνο ένα έχουμε, την οριοθέτηση, έτσι λέμε ως τώρα επισήμως), αλλά την οριοθέτηση ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο με την Τουρκία, ώστε μετά να λυθούν και τα ζητήματα με τη Λιβύη, την Αίγυπτο και την Ιταλία, έχοντας υποχωρήσει στην οριοθέτηση με την Κύπρο; Δηλαδή, ό,τι δεν κάναμε επί χρόνια με Κύπρο, Αίγυπτο, Λιβύη και Ιταλία, να μας σπρώξουν με “διαμεσολάβηση” των ΗΠΑ να το κάνουμε νότια-νοτιοανατολικά της Κρήτης και στο τόξο Κάσου- Καρπάθου- Συμπλέγματος Καστελόριζου έως νότια της Ρόδου με την Τουρκία;

Αλήθεια, πιστεύει κανείς ότι η διμερής διαπραγμάτευση, που μπορεί να φτάνει έως τη Χάγη, για την Ανατολική Μεσόγειο με το Αιγαίο στις καλένδες, άρα και τις απειλές της Τουρκίας στο διηνεκές, με “πλοηγό” made in USA, θα διασφαλίζει τα ζωτικά μας συμφέροντα στον χώρο;

Αντί επιλόγου, παραθέτω απλά ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη χθες του Έλληνα πρωθυπουργού στο γαλλικό πολιτικό περιοδικό “Politique Internationale”. Συμπτωματικά ή για λόγους ευρύτερης αναφοράς, όπως κι αν έχει, ενώ η Τουρκία καθημερινά το Αιγαίο την επήρεια ελληνικών νησιών και νησίδων “εξαφανίζει” με Navtex, χάρτες, παραβάσεις, παραβιάσεις και ό,τι άλλο σκεφτεί, και ο Κυριάκος Μητσοτάκης για Ανατολική Μεσόγειο μιλάει μόνον: «Όταν η Τουρκία ανασχεδιάζει τον χάρτη της Μεσογείου, δεν προκαλεί μόνο την Ελλάδα. Προκαλεί απροκάλυπτα την Ευρώπη. Και η Ευρώπη - φυσικά μαζί με την Ελλάδα - θα πρέπει να αντιδρά αναλόγως. Να θυμίζει στον κ. Ερντογάν ότι τα σύνορά μας είναι αμετακίνητα και αδιαπραγμάτευτα. Η χώρα μας αποτελεί διαχρονικά πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο».

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια