Αγγέλα Δουλγεράκη

Χρόνια Πολλά; Πως τα εννοείς;

Με μηνύματα, ευχές, λουλούδια, πολιτικά επικοινωνιακά κόλπα; Τι;

Και δεν ρωτώ δια της πλαγίας αλλά στα ίσα, όποια κι όποιον ευχήθηκε «Χρόνια Πολλά», στις 8 Μαρτίου, πως αντιλαμβάνεται τη θέση τους.

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας για τις μανάδες του κόσμου, τις συζύγους, τις κόρες, τις φίλες, τις συναδέλφους…

Τις γυναίκες που υποφέρουν, στενάζουν, διεκδικούν, ποδοπατούνται, γελούν και κλαίνε, πεινούν και κάνουν καριέρα, βασανίζονται, ξυλοκοπούνται, βιάζονται, τις γυναίκες που δίνουν ζωή στη ζωή.

Όχι δεν θα γράψω για χώρες με χαμηλή ανάπτυξη, θρησκευτικά ταμπού, κλπ.

Θα μείνω στους πολιτισμένους. Τα παραδείγματα αποκαρδιωτικά. Θηρία, οι πολιτισμένοι:

 «Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδωσε στη δημοσιότητα στοιχεία του 2019, από τα οποία προκύπτει ότι συνολικά στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι γυναίκες έχουν χαμηλότερα εισοδήματα σε σχέση με τους άνδρες και κατά μέσον όρο πληρώνονται 15% λιγότερο ανά ώρα, όπως χαμηλά παραμένουν και τα ποσοστά των γυναικών που εργάζονται σε σχέση με τους άνδρες, παρότι οι περισσότερες διαθέτουν τίτλους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Πέρα από το γεγονός ότι πρόκειται για θέμα δικαιοσύνης, η μισθολογική ανισότητα σημαίνει ότι οι γυναίκες κινδυνεύουν περισσότερο από φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό σε μεγαλύτερη ηλικία, καθώς κατά τη διάρκεια των εργασιακών τους χρόνων αποταμίευαν λιγότερα και δεν είχαν τη δυνατότητα να προβούν σε επενδύσεις. Ενδεικτικά, το 2018 οι γυναίκες άνω των 65 ετών στην Ευρωπαϊκή Ένωση είχαν κατά μέσον όρο 30% μικρότερη σύνταξη σε σχέση με τους άνδρες» αναφέρει η ίδια έκθεση.

Έτσι στο σωτήριο έτος 2020 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητεί από τις χώρες της Ε.Ε. να θέσουν σαφείς στόχους για τη μείωση του μισθολογικού χάσματος μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Προτείνει επενδύσεις στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και σε υπηρεσίες φύλαξης παιδιών, καθώς και τη λήψη απαραίτητων μέτρων στο εργασιακό περιβάλλον, ώστε να μπορούν οι γυναίκες να συνδυάσουν την εργασία με τη φροντίδα των παιδιών τους. Επιπλέον, με ψήφισμα του προωθεί την προστασία των γυναικών άνω των 65 ετών μέσω επιδομάτων και κατοχύρωσης μιας επαρκούς κατώτατης σύνταξης, καθώς και τα εκπαιδευτικά προγράμματα επαγγελματιών για γυναίκες, τα οποία θα επικεντρώνονται κυρίως στην επιχειρηματικότητα και στα STEM (επιστήμη, τεχνολογία, μηχανολογία, μαθηματικά).

 Παραμένω στις χώρες των πολιτισμένων, με τα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας περί ενδοοικογενειακής βίας, τα οποία αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο:

 «Ποσοστό 70%-75% των θυμάτων σε περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας είναι γυναίκες.  Το 2014 πανελλαδικά είχαν καταγραφεί 3.512 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας στην Ελλάδα, τα οποία το 2015 σκαρφάλωσαν σε 3.572, το 2016 σε 3.838, το 2017 σε 3.930 και το 2018 έκαναν άλμα, φτάνοντας σε 4.722.

Αναφορικά με το trafficking, το 2014 καταγράφηκαν 36 περιπτώσεις, το 2018 αυτές υποχώρησαν σε 28 «πλην όμως το συντριπτικό ποσοστό του 78,43% αφορούσε σε θύματα τις Γυναίκες».


Εκεί όπου η ζωή δεν δικαιούται ζωή, οι γυναίκες ακόμα πετροβολούνται και διεκδικούν το δικαίωμα τους για τη σωματική ακεραιότητα και αυτονομία τους, την ελευθερία τους, την εξάλειψη της σεξουαλικής βίας, ζητούν να ψηφίζουν, να κατέχουν δημόσια αξιώματα, να συνάπτουν νομικές συμβάσεις, να έχουν ίσα δικαιώματα στο οικογενειακό δίκαιο, να δουλεύουν, να αμείβονται με δίκαιους μισθούς ή ίση αμοιβή, να έχουν αναπαραγωγικά δικαιώματα, να έχουν ιδιοκτησία, να μορφώνονται…

Χρόνια Πολλά; Πως τα εννοείς; Παλεύεις για τη ζωή; Απόδειξε το, γιατί η φτώχεια και η ανεργία, πλήττουν τη ζωή μας. Γιατί οι δυσκολίες πρόσβασης των γυναικών σε πολλούς χώρους παραμένουν. Γιατί οι ενήλικες μαθαίνουμε στα παιδιά μας ότι οι διακρίσεις υφίστανται.

 
Στις ελπιδοφόρες εξαιρέσεις, το βίντεο των μαθητών Δημοτικού Σχολείου της Αργολίδας στο οποίο αναφέρεται: «8 Μαρτίου. Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Ποια είναι η πραγματική θέση της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία; Μπορεί να έχουμε πλέον Πρώτη Πολίτη της χώρας, όμως, στην καθημερινότητα είναι διαφορετικά τα πράγματα.

Έχουμε γυναίκες που έχουν ως μόνο προορισμό την τεκνοποιία γιατί κάποιοι άγραφοι κανόνες το επέβαλαν περιορίζοντας τα όνειρά τους. Έχουμε γυναίκες, μητέρες κι εργαζόμενες οι οποίες δεν απολαμβάνουν των προνομίων που θα έπρεπε, ούτε φυσικά της αναγνώρισης. Έχουμε γυναίκες – σκλάβες των ανδρών σε κλειστές κοινωνίες της επαρχίας. Πόσες γυναίκες εμπιστεύονται τα αφεντικά στις δουλειές τους; Ποιες είναι οι αμοιβές των γυναικών σε σύγκριση με αυτές των ανδρών; Ποια είναι τα κίνητρα που δίνει το κράτος στις γυναίκες για να μπορούν να κάνουν παιδιά;

Οι γυναίκες αξίζουν τον σεβασμό μας ξεκινώντας από τη μητέρα, τη γιαγιά, τη σύζυγο, τη σύντροφο, τη συνάδελφο.

Πρωταγωνίστρια του 2λεπτου μαθητικού βίντεο του Δημοτικού Σχολείου Αγίου Δημητρίου στην Αργολίδα είναι η μαθήτρια της Στ' τάξης Βένια Γεωργαλή και ακούγονται οι υπόλοιποι μαθητές του σχολείου. Στην ταινία εμφανίζονται σημαντικές γυναίκες του κόσμου όπως η Amelia Earhart, η Μαρί Κιουρί, η Ίντιρα Γκάντι αλλά και Ελληνίδες όπως η Μελίνα Μερκούρη, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, η Αμαλία Φλέμινγκ. Επίσης, η χρυσή Ολυμπιονίκης Άννα Κορακάκη (πρώτη αθλήτρια που θα παραλάβει την ολυμπιακή φλόγα από την πρωθιέρεια) και η Αικατερίνη Σακελλαροπούλου (πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Δημοκρατίας). Δημιουργός, ο δάσκαλος Νίκος Γαλάνης.

 

 

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια