Αγγέλα Δουλγεράκη

«Μαύρα Σύννεφα σε Λευκό Ουρανό»

«Ήταν όνειρο ζωής να γράψω σε ιστορία τις αναμνήσεις και τα βιώματα μιας ζωής.

Να στείλω το μήνυμα ότι η ζωή μας είναι γεμάτη ανατροπές κάθε μέρα, κάθε στιγμή».

Έτσι περιγράφει, μιλώντας στο Ράδιο 98,4, με δύο κουβέντες την πρώτη του συγγραφική δουλειά ο Γιάννης Βλαχάκης που αύριο Σάββατο 21 Απριλίου παρουσιάζεται από τις εκδόσεις «ΙΤΑΝΟΣ στις 19.00μμ. στον επαγγελματικό χώρο συναντήσεων της εταιρείας POM στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου 24 στην Αμμουδάρα.

Πρόκειται για μυθιστόρημα για τον έρωτα, την αγάπη, την απώλεια, τη φιλία και την οικογένεια. Μια ιστορία για τα όνειρα. Τα όνειρα που δεν πεθαίνουν ποτέ, είναι μικρά αθώα παιδιά, πουλιά που ταξιδεύουν και βρίσκουν φωλιά ακόμα και στις πιο δύσπιστες καρδιές.
Στις σελίδες του βιβλίου ξεδιπλώνεται η ιστορία του Αλέξη, της Νεφέλης, του Ντίλαν, της Κατ, του Γιώργου, της Ρίας, της Αγάπης και της Τζένης που έφυγε νωρίς.
Μέσα από τα βιώματά τους βλέπουμε όλη την αλήθεια για τη ζωή με τις ευχάριστες και τις δυσάρεστες στιγμές της. Για το πώς δυο μάτια μπορούν να γίνουν το πέρασμα για τον παράδεισο. Για το πώς η αγάπη μπορεί να γίνει φυλακή. Να έχει κάποιον στο μυαλό σου και στην καρδιά σου, αλλά να μην τον έχεις στη ζωή σου είναι αβάσταχτο.
… Όλη μας η ζωή είναι απρόβλεπτη, κυλάει σαν μπίλια σε ρουλέτα, δεν ξέρεις πού θα σταματήσει. Τα πάντα μπορούν να ανατραπούν σ’ ένα ανοιγοκλείσιμο των ματιών. Δεν υπάρχει αυτό που λένε «για πάντα». Ακόμα και η σκέψη πως κάτι κρατάει για πάντα δε διαρκεί παρά μόνο λίγα δευτερόλεπτα. Όταν είναι αληθινή η αγάπη, είναι αληθινός και ο πόνος. Μα είναι γλυκός ο πόνος όταν έχεις αγαπήσει. Τόσο γλυκός που δεν μπορείς να τον αφήσεις να φύγει γιατί είναι ό,τι πιο ζωντανό σου έχει απομείνει από εκείνη. Πονάς για την καρδιά της που χτυπάει δυνατά, για εκείνη τη φλέβα στο λαιμό της, που δεν μπορείς να τη φιλήσεις πια…

 

Σχόλια