Ανδριανή Αγγελιδάκη

Σιγά μη φοβηθώ;

Και όμως φοβάμαι για όσα είμαστε έτοιμοι να ανεχτούμε

Γράφει η Ανδριανή Αγγελιδάκη

Το είχα σημειώσει στο ημερολόγιο, 7 Οκτωβρίου… Δίκη Χρυσής Αυγής. Το έγραψα για να μην ξεχάσω και όχι για να μην ξεχαστώ. Να μην ξεχάσω πως φτάσαμε στην 7η Οκτωβρίου του 2020.

Να μην ξεχάσω πως χιλιάδες Έλληνες έβαλαν με την ψήφο τους στο Κοινοβούλιο τη Χρυσή Αυγή.

Να μην ξεχάσω πως οι κραυγές των μαυροντυμένων μπρατσαράδων με τα τάγματα εφόδου και τις ιαχές πολέμου ενάντια σε κάθε διαφορετική άποψη, κατάφεραν να «πλανέψουν» όσους ένιωσαν έρμαια του θυμού, της άγνοιας και της ανασφάλειας τους ή ακόμη και όσων πολύ συνειδητά έσκυβαν το κεφάλι και ύψωναν το χέρι.

Να μην ξεχάσω πως στη χώρα που ζω  και μεγαλώνω τα παιδιά μου, ένα άλλο παιδί σκοτώθηκε από χέρι χρυσαυγίτη. Και καθόλου δεν προσμετρώ αν ο δράστης της δολοφονίας Φύσσα είχε πάρει εντολή ή όχι να μαχαιρώσει τον Παύλο. Είχε πάρει καιρό πριν την «εντολή», είχε καιρό πριν καλλιεργηθεί εντός του η πεποίθηση ότι έχει το δικαίωμα να αφαιρέσει μια ζωή. Και αυτή η πεποίθηση καλλιεργήθηκε στους κόλπους μιας οργάνωσης που κηρύττει τη βία σε κάθε της μορφή.

Εμείς λοιπόν εδώ στην Ελλάδα επιτρέψαμε να πάρει σάρκα και οστά το σκοτεινό αυτό μόρφωμα. Εμείς εδώ του δώσαμε χώρο και βήμα. Μεγάλη η ευθύνη όλων. Και όσων σήκωσαν το χέρι για να χαιρετήσουν ως άλλοι ναζί και όσων σώπασαν και όσων δεν φώναξαν πολύ πιο δυνατά.

Και τώρα ευτυχώς οι φωνές για την καταδίκη των ναζί της Χρυσής Αυγής, για όλα τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει, εγκλήματα που είναι φανερά αλλά και εγκλήματα που δεν προσμετρώνται άμεσα στις μεγάλες κοινωνικές μας απώλειες, όπως  η πλύση εγκεφάλου πολλών Ελλήνων, αυτές οι φωνές πλήθυναν και έγιναν πιο δυνατές, πιο δυνατές από τις κραυγές των νταήδων του σκότους. Και ενώθηκαν κάτω από το σύνθημα «Σιγά μη φοβηθώ» στη μνήμη του Παύλου. Ενώθηκαν κάτω από το σύνθημα "Δεν είναι αθώοι".

Μα εγώ φοβάμαι όταν συνειδητοποιώ πως στη χώρα που ζω υπήρξε η Χρυσή Αυγή. Φοβάμαι που συνειδητοποιώ ότι υπάρχει κόσμος γύρω μου, που είναι πάντα έτοιμος να ενταχθεί στο ακραίο, να ακολουθήσει την πιο δυνατή φωνή χωρίς καν να ακούει τι πραγματικά λέει. Υπάρχει κόσμος που πάντα θα δίνει ελαφρυντικά στους ακραίους, που γίνονται ακόμη και φονιάδες ανθρώπων και συνειδήσεων.

Φοβάμαι ρε παιδιά και ψέματα δεν θα πω.

7 Οκτώβρη η δίκη για τη Χρυσή Αυγή... Δεν είναι αθώοι.

 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΙΝ ΤΙΜΕ

ΤΑ ΝΕΑ του neakriti.gr ΣΤΟ Google News

Τα δημοφιλέστερα του 24ώρου

Σχόλια